3020 resultaten.
Toen Onze Mop Een Mopje Was
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
781 droge
Is dat niet ieders wens
wat men ook zegge moge
Niet op een zondagmorgen
gedonderd in de goot
ons allen al ontvallen
vergeten, vroege dood
Daarom d'ouwe mop gekoesterd
als een lief en oud bruin paard
voor jongeren toch nieuw nog
een mopje met een baard
(The Knack - "Africa"
The Motions - "Wasted Words",
Dave Brubeck - "Take…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 laat mij genieten
van de ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig…
Kinderschoenen (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Taal is een afgebroken tak
met onbeschreven blad
waarop woorden niet landen.
Taal reist ontheemd
met stomheid geslagen
door lege landen.
Soms opent het kind
woordenloos het verre venster.…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Traag verstrengeld dansend
trotseren ze de najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu…
Geweten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Telkens een droom,
die weer vergaat,
omdat een taak
weer open staat.
Ik krijg geen rust
als ik niets doe,
maar niets lost op
en 'k ben zo moe
van alle zorgen
om me heen,
maar als ik ga
sta jij alleen.…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest hem slechts een enkele taak…
Van is geen woord dat bindt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
629 De boom kan wortels daarom slaan,´
met takken minzaam overdekken,
het nieuwe zal die ooit weerstaan,
zich aan de boom vanzelf onttrekken.
Er zal een nieuwe boom ontstaan,
weer anders dan wellicht verwacht.
Afvallig is die voortgebracht
en van de oude boom ontdaan.…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Grensbewaking
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 Want je mond moet je houden leren,
om je kwijtend van je dagelijkse taken,
met respect voor jezelf te bedienen.…
Heb respect voor de vrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.186 De vrouw heeft een mooie taak gekregen negen maanden moet ze een kindje dragen zo dat ze onze zonen en dochters kan baren. Een vrouw is onmisbaar in het leven. Heb respect voor de vrouw behandel haar goed en wees haar trouw.…
Adagio
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.952 Zij hadden mij voor deze taak gekozen
omdat ik verder durfde overhellen
dan zij die als de dood de diepte vrezen.
Soms wist ik niet meer waar ik was gebleven,
begon mijn arbeid, met geduld bemeten,
opnieuw te midden van de glinsteringen.
Ik ben alleen. Ik lijd een dubbel leven.…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 ik heb de jaarringen bekeken
feilloos zijn de dunne lijnen
van zware stormen opgetekend
de bijna breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang…
Wanneer je gaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.080 Als er
Nog wat komt
Hierna,
Waarna
Jij gegaan bent
Kom je dan terug
Gedragen
Door de dagen
En de niet bestaande tijd
Wanneer het zonlicht
Door de takken breekt
En de zere plek
Op je huid verbleekt
Mag ik dan
Weer van je houden
Om je geven
En we lopen samen opnieuw en telkens
Over jouw levenspad
En wanneer…
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Ondanks een krachtige zon
verstenen de takken.
Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.…
Loot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Onwetend of de tak
nog levend, dood,
dan bultje
op plek die niet verwacht
zwelt zomaar in de nacht
door bast
eerst als kast gesloten,
opgeruimd, dicht,
kiert plots, wil uiten
laat, laat me naar buiten
ik ben een nieuwe loot,
wij wisten niets van je komst
wilt nu ontspruiten
zo heel langzaamaan tot leven
daar kijk ik tegenaan.…
het december bos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 een gure noordenwind voert veldslag
tegen alle takken van ranke bomen,
die plooien zich ongezien in een zigzag
noch bladeren of twijgjes die ontkomen.
het december bos in diepe rouw
met alle bladeren die gaan sterven,
verkleuren van bruinrood naar zwartgrauw,
verspreid als humus nu... op vele boerenerven !…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Om niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wie moeite doet, heeft zich een taak gesteld,
neemt waarde waar die daad en aandacht vraagt,
geeft vrij gevolg aan wat het hart vertelt,
gelooft in iets dat het vertrouwen schraagt
in liefde die voorbij de pijnen draagt.…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
Hoera! Hoera! Hoera!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Zijn nieuwe taak werd het,
om landen samen te brengen,
als dienaar van onze republiek,
die boven nationalisme staat.
Ooit was hij Koning Willem Alexander.
Willem werd landhouder Willem I.
Onlangs riep hij na onze landrede:
Lang Leve ons Land!
Hoera! Hoera! Hoera!…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 aangenaam
ben helaas
geboren zonder
vaste woonplaats
ook geen
naam
zeker genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud…
Scheve balans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 Vertrouwd waren de winden
die me in hun wijde wereld vormden
mijn takken naar dezelfde kant
reikend over de rand
wijkend voor de druk, fier
in mijn eigen stand
IJzerwater heeft me gehard
en het patroon van mijn leven
vastgelegd in de botten
en in de aders
van mijn scheve balans
Ik maak elastische sprongen
die mijn broosheid breken…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 Klein vogelijn op groene tak,
zingt daar zijn lustig lied,
terwijl in 't schommelend wiegje,
het wonder is geschied.
Ei,ei, 't was in de Mei, ja, ja.
En achter gindse heuvelen,
voor 't vallen van de nacht,
antwoord de koekoek zacht.
Koekoek, koekoek.…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 Een stuk oud brood
dat zorgvuldig wordt bewaard
is een oud symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…