2552 resultaten.
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk blijven
verklaar mij niet uit meer
dan dat wat waar is
en voldoende
beweeg me in je pupil
tast mijn lijnen af
de contouren van taal
het is genoeg als de ogen glanzen op mijn ritme
glimlach zich glooit om mijn klanken…
Vrouw van mijn dromen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.472 Kalm en diep als de oceaan
lacht zij in de golven,
waar schoonheid geboren wordt
in de ruisende klanken
van haar gelaat.
O vrouw van mijn dromen,
zo wondermooi gemarmerd
Geef me de zachte huid van je vingers,
de dans van je magische leden.
Zwerf eeuwig met mij
door droefheidsloze landen
onder een gulden zon…
Kazemat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
665 De bunker staat daar maar
midden in het Echo bos
daar waar klanken
draaiende wind keren
en wanhopige kinderstemmen
de bosrand verlaten
de bunker staat daar maar
tussen zo maar een boerderij
en een kleine ondiepe sloot
waar kroos stapjes lijkt te vangen
tussen reeds bloeiende bermen
en ontkiemend zacht wuivend riet
de bunker staat daar…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 wat zoek je in mijn woorden
de lach die jou bekoorde
ogen die je spreken
een tedere kus en handen
die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Laten hier hun klanken dwalen
Tureluren dromend samen.
---------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1970.…
Hij blijft dood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
764 Nog hoor ik de klank van je stem,
alsof die nooit meer zal vervagen.
De twinkeling die ik in je ogen zag,
lijkt ieder uur weer terug te komen.
En ik gooi mijn leven op de rem,
omdat ik het niet kan verdragen.
Geen discussies meer, geen lach,
alleen jouw gezicht in m'n dromen.…
Top of the Pops
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.953 Het gaat allang niet meer om het geluid
De sound, de melodie, de klank, de tonen
Het draait om implantaten, siliconen
Om liposuctie, facelifts, botoxspuit
Het gaat niet meer om of zij kunnen zingen
Het gaat alleen om wat de ogen willen
De borsten, benen, dijen, buik en billen
De navelpiercings, tatoo’s, tepelringen
Het gaat allang niet…
ontmoeting
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
907 van mij mag
de hemel komen
zei hij
en ik begon aan mijn
derde taartje
ik zag hem dromen
van een bestaan
zonder aardse pijn
het huisorgel
speelde als automaat
klanken van bach
zijn vingers
toonden het verraad
van vergankelijk bestaan
die hij reeds
bij aanvang van 't leven zag
toch was zijn engel
nog volledig aards
en gastvrij…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Je lijkt, kijkt of je me iets zegt…
Het zijn net woorden jouw klanken.
De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.…
Het helende woord
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.683 In jouw zachte, warme klanken
blijft een droom van licht verborgen
die wat mensen kan bedanken.
Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.…
Droezelen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
807 bestaan
alleen in mijn geheugen
het park aan de rechterzijde
loopt met mij mee langs het
water en de bloesembomen
die nieuw leven rosegetint
zo maar laten vallen
zelfs de honden in het gras
lachen naar sterretjes in het
grijsgroene, uitzicht vervaagt
en beneemt inzicht tergend
langzaam haar vochtige adem
schoonheid snakt naar lucht
klanken…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop…
Alsnog.
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
1.145 Als eenmaal het smetteloze wit in mijn tuin
vervangen zal zijn door jouw adembenemend groen
Als eenmaal jouw lichtvoetig dansen mijn gazon
zacht ruisend zal doen zweven
Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen,
fluisterpratend vensters zullen openen
Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn
in mijn verlangende hersenhelften…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 De stille daagse tweezitsbank
gelegen slot van slenter
bezat nog wel zijn warme klank
daar kwam je liefde tegen.
Van 't oude afgeleefde paar
twee vogelkopjes samen
nog immer ogen voor elkaar
die naar hun nestje kwamen.…
Alles mag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
966 Wanneer de avond valt
En de zon slechts een herinnering is
Waar het duister slechts een moment op zich laat wachten
Maar waar de maan al zichtbaar is
Waar vogels nog een laatste keer zingen
Voor de tijd begint te dringen
De winkels sluiten
De muziek gaat aan
Volg de klanken
En je weet waar je moet gaan
De wijn vloeit
De passie groeit
Een…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 De gutsende regen,
hij weent de binnenstad weg,
de vele fraaie winkels
de vele mooie uren halverwege de weg,
die het zoveel harder
verscheidenheid gaan regenen was
tussen de klanken van illegaliteit.…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 op mijn netvlies
spelen schimmen
uit mijn verleden oosten
wajang wajang om te troosten
ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende klanken…
Puberen...
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
4.096 Lentegevoel zwelt aan, hemelse klank
Liefje, je verdient dat ik je oprecht bedank!…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde hout
hij trekt alle registers open
speelt verwachtingsvol
klanken…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 De laatste noten zijn gespeeld
Op het podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid
op papier uitgebraakt
ik ben zoekgeraakt
en ik tracht het te verwoorden
de klanken…
Lage streken*
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.526 Onaanhoorbaar de klank
van mijn coryfee, die zo rank en blank
de zee met tranen van onschuld doorwoelt.
De waterspiegel die daardoor stijgt, toont
omkijkend wat de machtigen niet baat.
In kracht gewonnen is het resultaat
dat Hij lage streken oningetoomd
met een rechtvaardigheidsgolf overstroomt
en haar gelouterd weer wegzwemmen laat.…