1858 resultaten.
Eigenwijsheid of koppigheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 Het is te zwaar,
Je gewicht dat op mijn schouders rust
Je eigenwijsheid is niet altijd even wijs,
Maar je impulsiviteit vleit mij soms, maar niet altijd
Je donkere gedachtes over mij
zijn vaak niet hoorbaar
Zoals sterke tegenwind die je niet hoort waaien
Het dondert dan gelijk in je hoofd en je laat
Alleen je bliksemschichten zien
Die ik niet…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de woonkamer klopt aan
op mijn schouder, de kachel
vuurt zijn warmte in de
gelederen waar mijn ziel
zich dacht te huisvesten
zij is even weg, kerstmarkt
het alleen zijn is iets magisch, zwarte
magie - althans voor mij - schaduwen
van ‘ t verleden paren met de stille
wezens die in mijn hoofd kaatsen
met merkwaardige bewegingen
het…
Inschattingen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
689 Als ik moest gissen of zijn loopbaan
langs kloven van misère zou slingeren,
had ik mijn schouders opgehaald -
kan hij op twee gedachten hinken?
Waarschijnlijk moeten plannen eerst
plaatsvinden; hun tanden tonen;
via panelen in binnenkamers
showen wat wij uitspoken.…
Wat als vader zegt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
928 als regen
Om hoop te bederven
Wilskracht niet meer te verwerven
Bang voor het einde van de dag
Hoe ontwaak je nog uit deze nacht
Schaamte voor je wezen
Om voor je medemens te vrezen
Maar wat als je vader zegt
‘Ik ben trots op jou’
Lijkt het van binnen
Dat een puzzelstukje
Op de juiste plaats wordt gelegd
Als hij de hand op de schouder…
Revenge
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
562 Ooit toog der keerlen god in ommezien
met kop en schouders boven 't hoofd der school
om wraak te nemen in het capitool
long time no see, stap in de tijdmachien
Vier eeuwen terug kwam hier een
pelgrimschip
naar rapenburg met boeg in winderoos
het paard trok voort, de kiel gleed oeverloos
de boei werd aan de horizon
een stip
Waar pelgrimvaders…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Alsof je de hele wereld op je schouders draagt.
Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen.
Alsof je alle ellende van deze aardbol hebt vergaard.
Geen paniek, deze chaos blijft niet duren.
Een klein vlammetje wakkert weer aan.
Gedaan met deze zotte kuren.
Morgen kunnen we weer vrolijk verder gaan.
Annie…
Elixer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 Dan zeg ik Roos, wie wordt er nou níet ouder
Toch niet alleen die engel op je schouder?
't Elixer van de jeugd zit in m'n genen
't Kwam niet te voet en 't gaat nog niet te paard
Pas als ik kaal of grijs word, wijs van aard
Neemt vader tijd mij vast wel bij de benen!…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 Een beweging die niets vraagt
en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt.
Onder het bladerdak,
waar gefilterd licht valt, wordt elke
schaduw een zachte herinnering. Een plek waar mijn
gedachten ademen en zich hechten aan iets dat groter is dan tijd.…
Kavafis' ballonvaart
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
330 Daar ergens in de bergen
van het verre midden oosten,
in het midden der ballonvaart
over de himalaya naar 't midden
van het verre oosten
sprak konstantinos kavafis
zijn ode aan hafez,
in bewondering staande
op zijn schouders
erudiet doch van nature
evenwel beschroomd en bescheiden
sprak hij zich zelden
direct uit en ontwapenend…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Je haar valt over je schouders als nacht.
Je stem vult de ruimte
die minuten achterlieten.
Jij bent het enige
dat de stilte tegenhoudt
wanneer ik loslaat.
Kijk me aan—
In mijn ogen
beweegt jouw verdriet.
In mijn glimlach
zit iets van jou.
De oude lagen zijn weg.
Afgepeld.
Wat overblijft
lijkt verdacht veel op jou.…
A.B.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
155 aan ons verfijnde schoonheidsideaal
dat kost een kapitaal
maar als je bedenkt
wat wij daar allemaal mee besparen
die corrigerende beugel
en overige ingrepen
op- en aanvullende vormen
of uit te zuigen overdaad
bijpassende oog- en haarkleur niet vergeten
heupen in de juiste breedte
evenals die exact goede hoek
waaronder de schouders…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Probeer nou gewoon een keer
Het van mijn kant te zien
En over mijn schouder meekijkend
Heel die stinkmodder-wereld te overzien
Ik doe mijn best voor iedereen
Heb dan ook respect voor mij
Want van dit eindeloze gezeik
Word ik echt niet meer blij
En als ik een keer commentaar heb
Is dat toch mijn goed recht?…
Zappend op de bank
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
1.698 En na een paar minuten stilte,
leg je je hoofd op mijn schouder.
Ik zap weer verder
en zeg heel zacht...
...Ik ook van jou...…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 Haar gitzwarte lokken golven
Langs een voorhoofd van elpenbeen
Over leliewitte schouders
En een sneeuwblanken boezem heen.
Haar wenkbrauwen buigen zich prachtig
Boven oogen van lazuur,
Beschaduwd door zware wimpers
En tintlend van prettig vuur.…
HET JAWOORD
poëzie
3.7 met 16 stemmen
4.762 't Meisje boog het blozend aanzicht
Zachtjes op mijn' schouder neer.
Nu riep ik, van liefde blakend,
Zeg nu, of gij mij bemint?
't Meisje zuchtte — maar, in 't einde,
Zei zij stamelende... Ja!
'k Vong, al kussend, 't lieve woordje
Van heur purpren lipjes af.
En mijn meisje drukte 't zegel
Van heur liefde op mijne mond!…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 sterrendans
Wanneer het verdriet verschijnt
Als een stilte in de schemer,
Zweef dan met de wolken mee
Waar warmte de zon begroet
In een goudgele beker
Wanneer het gemis niet meer zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister dan naar het kloppen
Van mijn hart en verzilver het beeld
Van mijn glimlach, zo genegen
Voel mijn dromen op je schouder…
Schuilen in het donkere uur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
870 Licht komt langzaam tevoorschijn,
als ik mijn hand op haar schouder leg
en de engel langzaam verdwijnt.…
WOORDEN ZIJN OVERBODIG
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.601 Een rilling loopt over mijn rug
het wordt langzamerhand wat kouder,
ik knoop mijn jas dicht en ga
waar ik thuis mijn hoofd leg op jouw schouder.
Je slaat je armen om me heen
praten tussen ons is overbodig,
je kijkt me aan, en laat me weten
dat je van me houdt, meer woorden
hebben wij niet nodig.…
welkom
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.953 familie, vrienden en bekenden
de bakker, de slager incluis
dan een welkomstfeestje
met allemaal mensen, groot en klein
speciaal voor jou gekomen
iedereen vind het fijn
en jij, jij bent het middelpunt
maar jij gaat lekker je gang
maakt met iedereen plezier
en je bent helemaal niet bang
je voelt je veilig
met papa's arm om je schouders…
Terrasje pakken...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.366 ogen glijden
over de kleurrijke mensen
Gesprekken over betere tijden
en wat valt er dan nog te wensen…
Aan het tafeltje voor mij
laat ik mijn ogen stilstaan
Een verliefd stel in een zoenpartij
Ik hoef niet te raden waar zij heengaan…
Mijn ogen dwalen weer
naar dertig plus ouders
Pratend in een ruzie sfeer
Het kind huilt op papa’s schouders…
Vertrouwen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
6.441 Mijn hand raakt jouw schouder licht,
voor mij slechts een vriendschappelijk gebaar.
Een grimas tekent je gezicht,
mijn vertederde blik neem jij niet eens waar.
Mijn greep verslapt na een moment,
je reactie heeft mij erg verward.
Zo'n aanraking ben jij niet gewend,
het geringste contact heeft je blik verstard.…
Traan op de dansvloer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 een meisje dat voor het eerst de dansvloer betreedt
Schichtig kijkt ze naar de grond, de ogen zijn op haar gericht
Ze voelt de spanning, ze ruikt het zilte zweet
Haar voeten zoeken houvast op de eikenhouten vloer
Het liefst ging ze weer naar haar stoel, maar ze kan niet meer terug
Ze heeft dorst, wil wel wat water
En een arm om haar schouders…
Nederland - Portugal
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.795 zijn ze kennelijk vergeten
ze geven Van Basten de schuld
verkeerde spelers opgesteld
ze geven de spelers de schuld
alle fouten worden opgeteld
ik word gek van dat gelul achteraf
onze jongens hebben hun best gedaan
er kon er vanavond maar 1 winnen
soms kom je naast de winst te staan
we gaan weer verder met de groep
tranen drogen, schouders…
Mol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
689 Daar, diep vanonder de malse klei
neemt een sterke, ijverige mol,
met zijn krachtige gegroefde poten,
- alsof hij Atlas zelve is - ,
de rulle, vette aarde op zijn schouders,
en duwt de vruchtbare kluiten
naar boven, naar de warmte,
naar de kracht van de zon.…
Stervende Zwaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 Ik kan het niet verdragen, hoe jij
deze vrouw,licht als een veertje,
lift tot ver boven je sterke schouders:
mijn god, mijn god, wat een cliché!
Zij sterft als zwaan op het toneel,
maar ik sterf, elke avond weer,
de dood van de eeuwige rivale
verstikt, verteerd door jaloezie.…
Barbecue
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
8.247 zwierige molens
hun sla en hun rokken over het grasveld
en brengt men elkaar en het water tot kokens
waarna men de verschrokken tomaten ontvelt
de kolen en ’t gelag raken nu aardig in de fik,
en moppen en goesting komen rijker ter tale
een reuzensteak ligt nu te sidderen van schrik
en ’t bier wist de schroom rond hun stoere verhalen
schouders…
de bureelkinesiste
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.271 zij kneed mee haar ellebogen
op uwen rug, drukt trapezius
uiteen en maakt u schouders
weer gelijk nen verse biefstuk
van ver ziet ge ze komen op
dinsdagmiddag mee haar zetel
een kijkgat waar uwen kop in
past, dan lacht ze parmantelijk
en vraagt wat ge het liefst wilt
op welke plek ze mag masseren
het zweet staat in mijn handen
die vingers…
Bloesem
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.205 als gij de avond om uw schouders plooit,
figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor,
de droom der wimpers langs de luchten spant
en scheemrend schrijdt
blauwen uw ogen bloei
en slaan de winden witte geur en wijn,
die uw omdroomde schreden kostbaar siert;
en firmamenten ruisen sterrenbloesems,
die uwer handen tasten schreemrend dauwt.…
Idool
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
773 Gitaar bengelend aan z'n schouder
verscheen daar plots de jonge god,
bovenlip wat schuin omhoog
in een uitdagend grimas,
vetkuif glimmend in de spotlights.
Wat wou'k toen graag dat ik hem was.
Bij bosjes vielen meisjes flauw,
'one for the money, two for the show'.
Hij greep naar de microfoon,
het publiek wachtte ademloos.…
staan op
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
951 alpen
het water heen sturen
turen naar de diepte
wij riepen
om waarheid in dit leven
gaven bestaat niet
zegt de menigte
de onwetenden
de genen
die niet kunnen
wenen
vergeven
het is een verhaal
in de nacht zo duister
luister naar de profeet
zo nep
maar de dwergen kijken op
naar de berg
met op de top
een reus half kapot
en op zijn schouder…