1749 resultaten.
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Rust in vrede, keer weer tot stof.
Wij keren weer naar Onze Hemel,
niet gevestigd boven, maar mét
'n schenkvergunning hiér - Godlof!…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis…
Back to nature
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Wat hij vraagt van Rutte & co
is eigenlijk heel simpel:
niet moeilijk doen, geen problemen van problemen maken als ze er niet zijn, back
to basics, weg met dat stikstofprobleem, anders hebben wij een "dicht(ers)stof"-probleem. Korte metten en knopen doorhakken. Problemen, problemen, problemen...…
Finse feestvreugde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
635 lijf
ga jij lekker uit jouw bol
jij geeft iedereen de vijf
er is even niets te dol
Finland wordt NAVO-lid
en dat verdient een feest
uitzinnig draven zonder bit
de bollen nog het meest
viva jouw tengere gestel
de charme van jouw zang
jouw sex-appeal zo fel
jij bent van groot belang
de godin komt weer tot leven
de jaloersen bijten stof…
Nieuwe geuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Als liefde vergaat tot enkel stof
en niet meer tot aardse verbeelding is te kneden
volgt het vervluchten van een haast tastbaar parfum
verdwijnt de einder verder uit het zicht
en wordt geen enkele rozenstruik gemeden
Wat door zwarte nachten heen zich manifesteert
is het onverwachte dat langzaam wordt geboren
natuurlijk was dat schuilend op…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 vogels naar de toppen
van nabij gelegen
bomen werd de
natuur in onheilspellend
doodse stilte gehuld
een magere hond
huilde toen hij alleen
op het grote plein stond
waar stenen braken
bogen uit hun beeldschone
spanning raakten
zo kraakte de tijd
in luttele seconden
zijn scheppers en ultieme
schoonheid wat overbleef
verdampte in stof…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent
aardedonkere archieven
verdwenen de dievegge
en de man van de baard
onder ‘t stof…
Voetveeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 Er is een wereld van verschil
Welke voeten mij betreden
De een is warm
De ander kil
Een halve zool van zweet
Een veeg van lik-me-reet
En elke voetstap die ik voel
Verdwijnt als stof
Lost op in 't kleed
Zoals het leven doet met lief en leed
Ik ken ze allemaal
De bakker en de generaal
De minnaar en de moordenaar
De waarheid…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.
Ik ben geen heilige.
Ik ben alles daartussenin.
Een gevallen engel.
Met een hart
dat nog steeds
wilt vliegen.…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Kijk: een kind werpt de bal omhoog
alsof hij de middag zelf wil vangen,
en even hangt alles stil —
de hemel, het stof, de adem —
in dat ene, gouden ogenblik
waarin het spel de wereld
nog niet heeft verlaten.…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 In hout, stof en schaduwsporen.
Er leeft iets dat niet verdwijnt.
Een zachte stroom die je omhult,
zoals herinnering niet spreekt,
maar fluistert in gebaren.
Het verdriet huist in de kleine hoeken,
in de stilte tussen ademhalingen.
Daar draag jij je hart weer,
behoedzaam en oprecht.…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Het blijft een huiveringwekkend raadsel
dat het sprakeloze stof een stem kreeg.
Maar hoe onmetelijk kaal was de leegte
voor die allereerste, primitieve mens.
Omringd door zijn soort, en toch vreemd;
geen man of vrouw die de blik begreep,
geen spiegel voor de onrust in zijn hoofd.…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Buiten verplaatst de wind
het stof van gisteren
naar morgen.
De aarde bewaart zwijgend
wat mensen
proberen te vergeten.
Toch blijft de hand
boven de tafel hangen,
alsof verlies
zich laat uitstellen,
alsof de uitkomst
nog wacht.
Maar zelfs steen
wordt moe van dragen.
Iedere worp
maakt de tafel leger.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.
De nacht omarmt me als een vriend,
waar ik ben, word ik altijd bemind.
Ik ben geen vlinder, maar een mot,
een schepsel van de nacht, dat is mijn lot.
Met vleugels die als geheimen zijn,
fluister ik mijn verhaal in het schijn.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt.…
Aardbeving..
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
959 Fragiel geaderde scheurtjes.. nauwelijks te zien
fluisteren zachte dreiging doch worden overzien
In gevorderde wording eisen ze prompt plaats
zoals de brutale krassen van een botte schaats
Een wolk van stof ontsnapt uit grotere scheuren
als voorbode van 't verval, dat staat te gebeuren
Opgemerkt maar ongemoeid voltrekt verder lot
rammelend…
rommelig
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.172 Rommelig is de kamer
Overal papier
Oude kranten op een stapel
Lege flessen, kratten bier
Stof ligt in de kast
Het ligt er al een jaar
Omdat ik altijd bezig ben
Op mijn speelgoedgitaar
Rommelig klinkt mijn muziek
Schema’s niet afgemaakt
Het is soms een zootje
Alles piept en kraakt
Cd’s liggen in de kamer
Tekstboeken liggen…
Zelfkritiek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.452 laat mij het even voor je lezen
----------------------------------
Vergeten
liefdes die verloren gaan
komen later terug met spijt
de dag dat je als veteraan
kunt kijken in de vroeger tijd
Je mag je schepen wel verbranden
genietend van het vluchtig laaien
Maar elke kiel zal vroeg of laat
intact het stof weer op doen waaien
----…
Vaarwel en Welkom Vriend
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
3.273 In een zwart omrande rouw-advertentie
treft jouw naam me als 'n mokerslag
zoek in de tekst stof tot twijfel
die er niet is, je bent dood m'n vrind.
Gevoel sterker dan 't verstand maakt dat
ik me weer in onze studietijd bevind.…
Uitboezeming
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.274 Zo wens noch bied mij eer of lof,
Mij, arme kruiper in het stof;
Maar blijv', voor palm of erelover,
Slechts deze naam van mij bestaan,
(Zij ook mijn dichtervonk vergaan!)…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 de lange slanke pij
van boven tot onder
of van aarde tot hemel
draagt in zich
wat nog rest
als stof
maar toch vooral
gevuld met de adem
door de geest gevormd
overwonnen op het
uitzichtloze broze
ik zoek het gelaat
sprakeloos geworden
dat doch als haast zeker
de zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 Aandachtslos, egocentriek en consideratieloos
De aarde mag nu tot stof verbranden
momenten van hartslag, van adembroos
Vier diepe ogen, vier onhandig tastende handen
Twee geesten, tweemaal trillend zuchten
zwevend naar een platvorm van extase
wezenloos dromen, samen daarin vluchten
doof voor geluiden in deze ontluikingsfase
Kussend de…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 je dat kindergeluk nooit los
Alle kleine lieve dingen zal je altijd begrijpen
Een zandkorrel kan je geluk al bepalen
Nee laat nooit het kind uit je, koester het
De kleur van ranja laat je ogen glimmen
Het blaten van het schaap is voor jou geen schrik
Een glimlach zal je altijd begrijpen
Hoe klein is het, dat plastic fluitje of popje van stof…
umbra mortis
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.536 wat zocht de hand die driftig in de stof tastte?
een pin misschien?…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Wij zijn geen prooi, wij zijn te klein,
wij stellen echt geen klote
voor, wij zijn als nijvere mieren
die diep onder de plattegrond,
het aardse stof mogen bestieren,
de ganse gore aardkloot rond.
Wij leven op een pannenkoek,
de stroop dat is de dorpsgek.…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Al die tijd, zo snel voorbij gaand
elk spoor van mij als stof vergaand
eindeloos ver gedreven
door een onzichtbare hand.
Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Vergelijkbaar met de lapjes gele stof
in de vorm van een ster op warme winterjassen.
Vluchten had geen zin.
Verdwaasde herinneringen
aan mijn enige vriend, de omarming van de wind,
hij gaf me rillingen van de kou
Terwijl de moed me weerhield om hulp te bieden.…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
738 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen sliep
ik zocht van zwart land scarabeeën
schiep van stof…