2495 resultaten.
Ik zag je.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.078 Ik zag je in je tuin, op het strand,
in het ontwaken zie ik
je eerlijkheid, je schoonheid
weer hevig naast me neergevleid,
Oh lieftallige schoonheid!…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Kijk hem daar nu vrolijk spelen
in de tuin daar met die vlinder
sprak zijn oma in verlangen
hij wordt vast ooit bioloog
Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield…
beest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 er kruipt iets over de vloer meneer
wat is dat nu telkens weer
blijft het even staan draait zich
om en kijkt mij aan
er wacht iets in de tuin meneer
hetzelfde ding schuin onder de conifeer
met rode ogen en gemene mond een
hangende buik en tong op de grond
er zit iets in mijn stoel meneer
met mijn sloffen aan schommelt het heen en weer…
Geen kind meer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.161 Sesamstraat,
gebrabbel,
spelen in de tuin met de dochter van de buren en de hond,
vlinderkriebels,
haren kammen,
chips zo voor het slapen gaan.
Al dat ik zo vreselijk mis.
Ze zei dat ze geen kind meer is.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Graven geleden,
was de aarde nog één tuin,
nu een Fata Morgana.
Licht zichtbaar in leegte
op de grens van het duister,
door onzichtbaarheid.
Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.
Maar midden in een stille nacht
komt eindelijk die droom aan ’t licht
en als ik dan al wakend wacht
schrijf ik hem midden op de dag
------------- als een gedicht.…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Als zij zich door de tuin begaf
schreed zij, zweefde zelfs
De glazen rinkelden niet eens
Zo zacht mee buigend was haar tred
bij het serveren van de thee.
Toen zij het dak afstofte
ontbrak trap en tree.
Het venster was gesloten.
Met een hand voor ogen tuurde ze.
Ze was sowieso naar boven georiënteerd
de laatste tijd.…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Als een magneet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 het was die straat
dat huis
als een magneet
trok het mijn aandacht
de bewoners
waren slechts passanten
op doorreis voor even
op zoek naar het leven
de tuin verwilderd
ooit gesnoeid door
ondeskundigheid van
mensen zonder tijd
de voordeur opende
in kraak en braakte
altijd lieden uit op hun
vlucht naar frisse lucht
honden meden…
Piano septet in piep-klein
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
526 De poes die wij met Kitekat behagen,
verrekt het, zich als roofdier te gedragen
en voert een onbegrijpelijk beleid:
Ze gaat de tuin in om een muis te stropen
die zij luid mauwend in de kamer brengt
-waarbij het dier geen haartje wordt gekrenkt-
om haar vervolgens vrij te laten lopen.…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.859 De avond heeft niets lieflijks in dit land;
het licht vergloeit als in ontstoken ogen,
de lucht weegt grauw en bitter als nat zand
op bomen, in de Noordenwind gebogen.
’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen
vervult nachtlang, naargeestig en alom
de schemering en in verkleurde tuinen
waart regen, ijzig, als een ziekte om.…
nog onverzonnen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 dromen van ooit een ander
gedicht dat zich niet meteen
ontbloot of gewonnen geeft
zoals een schilder bij ‘n leeg
nog maagdelijk doek in vage
tinten verzonken blijft
en de merel in de tuin nog
een poosje zwijgt voordat hij
in alle vroegte z'n liedje fluit
zoals ‘n woord geduldig rijpt
op zijn eigen uur en tijd in
het daglicht kruipt…
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen heerst altijd blijheid
staat in natuurwetten beschreven
voorjaar is hun koesterknuffeltijd
mag de mensheid in meebeleven
ook de bijtjes zweven rond gevleid
al warmt het in de tuin…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Bourgogne
In bloed gedrenkte rozen
Tegen pokdalige muren
Gedenktekens vol namen
Belommerde tuinen
Reflecterende meren
Insecten die Weesgegroetjes
Zoemen, vogels die flyers
Zingen met n’oubliez pas
Akkers zijn er vierkant tegen
Willen cirkels doorbreken
Geluidloos waken straaljagers
Over de vrede, toch?…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 ik zie je nog zitten
altijd op dezelfde plaats
het bankje in de tuin
een beetje pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je…
Iemand stelt de vraag 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.841 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals de storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
iets dat je opvalt in een stem…
Krolse Katten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Krolse katers op een kluitje in de tuin.
Poot opgeheven kop wat schuin.
Ze bakkeleien heel wat af.
Vallen aan intimideren,
en druipen weer af.
Dit alles om ons poesje
Te kunnen beminnen.
Maar helaas heren,
er is bij haar íets mis van binnen.
Het is al zó vaak geprobeerd,
maar ons katje is gesteriliseerd.…
Bloeiende frivolen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
950 je liep langs warmbloeiende frivolen
de tuin in en je hield van me
om mijn kijkverdriet en je was blootsvoets
tot aan dat zachte, het zachte van je hals
(van schouder tot oor zes zoenen),
en je trendy bril en het mooiste ogenblauw,
en je kingsize sigaret koket wijzend naar
... ach, ik weet het niet meer...…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Bij sommige momenten hoeft niemand toe
te kijken, te schoffelen in onze tuin of gazon
wat we niet hadden, te maaien of betreden.
Nu voelen mijn gedachten mijn zieluitingen
teder en geheel amicaal, af en toe opstandig.
Ik mag getuige zijn, wil niet gedagvaard worden.
Alles is vier belopen paden, fier en veelzeggend.…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 (Dit schreef ik voor een
lieve vrouw)
Roodborstje
Elke keer zat het
roodborstje
in de tuin.
Samen genoten we
ervan,
daar is nu helaas een
einde aan gekomen.
Het roodborstje huppelde
heel vaak voorbij.
Het maakte ons heel erg
blij
en deed ons goed.…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek
hoe kleiner ze lijkt en dat voelt gek.…
Zon achter de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Een vogel is in de tuin
druk bezig om een
nestje te bouwen en een
meerkoet geef liefde
aan haar kleine.
De ochtend is saai maar
een kopje koffie doet
wonderen.
Het is genieten van de
kleine dingen om ons
heen.
Als de zon zal gaan
schijnen zullen we rond
het huis bezig zijn.…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 zon rust voldaan
Willem recht zich nauwelijks
hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Al zal ons leven krimpen
tot een koekblik of een krant
of, laten we het hopen,
tot een stevig ledikant,
ik plant er rozen, maak een tuin
met mossig, groen gazon
vol vlinders, vogelzang.
Daarboven schijnt de zon.
Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Ik ben die vrouw
die een paar passen zet en dan
blijft staan in de wind
op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht…