Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

SchildersGoden

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.151
De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug Maar sterk zijn de Stille streken, kleurpalet, groen, rood en zwart Oliegeur, terpentijn en oude koffie De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract Langzaam vormt zich een wazig beeld De verstilde realiteit van het ontwaken Een bloem ontluikend, van binnenuit Aai van het penseel, zie!…

schildersblik

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
raadselachtig 't licht hier alles belaagt en streelt langs het volle geel van zonnebloem en over het ruisend groen van druif en rank dwarrelend boven het geurend paars van lavendel dan weer spelend met vlinder en hagedis door al wat leeft bemind de ganse dag bezongen doch vooral verzonken in puur azuur van wolken en zee in verstilde…

Witte licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
Ik sluit mijn ogen, beelden gaan voorbij, Verstilde herinneringen aan een kind. Beelden, alleen maar bestemd voor mij, Sommige voelen aan als een kille wind. Ik kijk in de spiegel, zie mezelf zwijgen, Hoe fascinerend ook al die beelden zijn, Het gevoel dat je niet terug zal krijgen. Alles doordrenkt met gelach, met pijn.…

Studietijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Tussen stoel en tafel geklemd Zit ik verstild. M’n ogen Luisteren naar letters, star en druk: Leren studeren. M’n vingers besturen De pen en spreken in inkten letters. Terwijl m’n hersens coördineren, Integreren en concentreren, Verveel ik me toch, m’n blik dwaalt af.…
jabshuis10 maart 2009Lees meer >

Parkpop 2009, het is nu weer stil

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Langzaam zijn de laatste klanken van parkpop 2009 verstild lang heb ik vanavond in mijn voortuintje zitten genieten voelde me op de eerste rang uiteraard was ik er vanmiddag wel even bij op dat grote veld in het Haagse Zuiderpark samen met duizenden mensen maar geloof me te midden van al die mensen voelde ik me ineens zo alleen dus keerde…

Enkels van integerheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
De diepste schoonheid die ze met mij deelt trooster om getroost te worden, verlegger van grenzen in eigenzinnigheid een verstilde temperament zonder rivaliteit, met de fijnste pigmenten die zij uit de hemel steelt.…
pama17 januari 2012Lees meer >

BETHLEHEM

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Mocht hier toch de verstilde stem klinken van de bouwvallige stal, nietig en oud, die vele eeuwen her reeds moest verzinken. Uit vergank'lijk, wegterend stro en hout zou het nieuwe Woord voor altijd opblinken, gelijk pas gevonden, onvergangbaar goud.…
Han Messie21 november 2012Lees meer >

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Naast het nieuwe geroezemoes van Drachten leeft de kleine oude, verstilde buurt, in zichzelf gekeerd, door wijze zorg bestuurd, sluimert steeds vol dankbare gedachten. Trotse hoeve, bescheiden huis verwachten sterke bescherming, die voor altijd duurt. Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt door forse eiken, wil muren verzachten.…

Er klinkt een wijsje,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
Zij ligt op haar bed , een verstilde pop naast haar met de ogen half gesloten, een wilde roos is op het netvlies geboren, magisch beeld tussen het alles en het niets een zacht gezicht verschiet van tint als ik in haar donkere ogen kijk als zij in haar droom de pijn verliet de milde adem vliegt uit op een onverwachte morgen waarin…
Pama17 september 2014Lees meer >

Deemoedig 2

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
alles te bekijken om niets te horen waarachter het menszijn moet rijpen in de vorm van de onuitgesproken taal het zijn eigen zin zal kunnen begrijpen in dat moet ik mijzelf overtreffen, met in verbazing gesloten mond een gebied waar men voor alles en niets zal boeten, de horizon zonder hinder kan bewegen, een oerkracht put uit de verstilde…
Pama2 maart 2016Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
mens zoekt immers naar gelijke tred laten varen is niet slecht, zo wordt gezegd doch het gevoel van verlies blijft onverlet het getij is dan op iedere afstand belust omdat zij mee schommelt met het hart, ik ben daar doorgaans wel van bewust, echter het is een draaikolk die mij stuurloos tart als dan, later, de bladeren weer eens zijn verstild…

Vaak vlamt rood

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
ik ben al een tijdje vergeten de stenen te raken hun krachten te voelen verhalen te horen over hoe zij ooit werden geboren ook hier delen zij ongewild in de spanning van leven al zijn zij verstild in bewegen waar steen en glas versmelten kleuren lijnen het intense lijden aan elkaar vaak vlamt rood de nood van te veel energie…
wil melker10 oktober 2017Lees meer >

Een introvert decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
vergroting van contrasten spatten reflecties in kleurwaaiers uiteen je orkestreerde ladingen en dempte volumes omdat het eigen leven de schepper was jij hebt deze melodie als eerste gewist uit elementaire composities die we al eonen hebben gemist waar ijs tot water breekt en smeltend meer volume geeft speelt muziek weer zijn verstild…
wil melker14 januari 2019Lees meer >

Spiegelschrift?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
ze de uren in de wasem van het raam, daarop is haar echte leven pas begonnen, zij kan het niet helpen want ik ben het enige dagboek wat ze ziet, waaruit doorzichtige bladzijden zijn vergeven in spiegelschrift wat ze leest waaraan ze zich aan hecht, vertolkt ze een leefbaar lied, met haar genen geschreven, geeft dat een verstilde…
Pama7 mei 2019Lees meer >

Houdbare tijd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
slapen, een kloppend bewijs van een gevoelsstroom in ontembaar bloed, ondeelbaar in een oceaan van overvloed, waar de bloem der tijden van dromen, in een nieuw ornaat, een bonte stoet om het beste van wat we kunnen te gunnen in een alles omvattende zin om in een adem te benoemen, dat moment nog niet bestaat, onbelemmerd op verstilde…
Pama27 december 2019Lees meer >

Beweeg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
mezelf spleen ‘t Is niet dat ik de mensen haat of iets aan hun gebeuren Of dat ik geen geliefde wil om alles mee te delen De sterren flonk’ren onvervaard, de maan baant zich zijn banen De rozen geuren in de lucht en in de bodem sterft de vrucht Niet anders dan de steen of stuw, nee enkel de beleving Ik ben het al en vraag niet meer, verstild…

In memoriam matris (5)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
De geluiden buiten zijn verstild en anders. Als schimmen wachten wij, met ogen die mekaar ontwijken, op ‘t sein: ‘t is tijd. Dan verlaten wij het huis waar onze moeder nooit meer wonen zal. Een vreemd gebouw ineens, tot in de stenen veranderd op deze 21ste juni van het jaar onzes Heren 1972.…

NAJAARSJACHT

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
begraafplaats in het wijde bos luid gehuil van uilen galmt door eiken en beuken wier berooide kale takken als klauwende vingers zich roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen die trots blijven wat ze zijn dennen staan plechtig gekleed verstilde…
Han Messie17 november 2025Lees meer >

toen zij aan de liefde dacht

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 607
Hoe een verstilde zwanenzang haar zo plots in zijn tijdloze armen nam.…
J.Bakx12 maart 2026Lees meer >

Nachtkamer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 87
Een zacht vuur koestert de verstilde wand, het hart vind rust, de storm ten spijt, bevrijd van de aarde en haar kille band, vergeten is de harde tijd. Daar droomt de dichter van de minne, zijn weemoed zweeft door het verleden, geen aardse storm krijgt hem nog binnen, waar hij de hoogste idealen naderde.…
Jaap Smet25 september 2026Lees meer >

Boek

gedicht
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.206
. ----------------------------------------- uit: 'Statig Landschap Achter Glas', 1982…

Portland ( Oregon)

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Zulk een landschap te ervaren zoiets moois, zo ongewoon Zal ik in mijn herinnering bewaren, want het was zo ongewoon... Dan Mounthood daar in de verte Als een puntmuts rees hij op, vier duizend meters hoog de lucht in en al die sneeuw daar bovenop...…

Je bracht bomen

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 796
planken tot stilte zich herhaalt op grijze, afgeleefde grond zonder me aan te raken en zonder een woord zocht jij wat werd omgebracht in mij voordat mijn strakgetrokken handen zwegen en ik het hoofd afwendde van het licht je wilde nog iets fluisteren over liefde en duizend stappen meer maar misschien is dit landschap…

Waar gods water erodeert

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 809
we bouwden bruggen hingen kabels aan pilaren wisten kloven die gescheiden waren te verbinden ravijnen te verkleinen die in licht nog dieper schijnen omdat de aarde scheurt en donker laat verdwijnen zo konden jij en ik elkaar weer vinden in een landschap waar gods water erodeert hebben geleerd elkaar de hand te reiken in het samen…

zonder zwaarte

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.105
kom kom dan ik zal de dagen tellen terwijl het buiten donker wordt er klinkt geluid uit het landschap dat ik wel begrijp en mij tot volgen stemt de verte roept als een volmaakte liefde werpt volle zeeën wanneer de zon rood ondergaat, met zachte borsten in de nacht en armen, zo lief als warme onschuld kom kom dan, ik zal je…

voetzoeker

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 799
omhoog als nalatenschap voor het onbewuste schrijft gesprekken op muren met vuistgrote peuken om het voetzoeken naar binnenrook te rechtvaardigen want immers hij is de danser tussen pluimen die langs grenzeloze deuren glijdt mijn zolder bevrijdt van sluiptenen en kwelkommers van rijstdons en grachtgeblaf, opgedroogd in’t hese landschap…

Strandschap

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.183
Achter de duinen het overbodige landschap. Geronselde wolkenhorden. Strand dat langzaam zichzelf schept. In ouderwetse rieten strandstoelen zitten mensen te sterven, tatoes op hun geloken oogleden. Een enkel sigarettenrokend lijk lost op in rook. Een beroepshond met een bijbaantje snuffelt langs de vloedlijn.…

De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje

gedicht
2.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 16.051
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje en varen zoet vereenzaamd in een landschap waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water in het water schept opdat wij zinkende niet zinken in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog o god wat hou ik toch van de knieën…

December

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten, de bomen met de kruinen bloot, door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten, bij boek en haard, met warme drank en brood. Het doet mij vluchten bij boek en warme haard, de grijze sombere luchten, geen zonnestraal die zich openbaart.…
Jan A. Jansen20 december 2008Lees meer >

tuindansers

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 657
als een zomerdag slingert het thuisgevoel zich rondom de oude schaduwlinde lome wolken wijzen naar de stilte terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt uit het blauwe landschap van lievende ogen luister dan; zo dichterbij hier schept vriendelijkheid meer dan ruimte een tijd van dromen langs Giessche kaarsjes met…