8650 resultaten.
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 in de wind
waar je een zucht
van woorden
en mijn glimlach
vindt
ik nader je
in mijn gedicht
waar je met me
danst door
schaduw en licht
in een bron
van nieuwe dromen
je schenkt me
witte bloemen
in mijn ogen…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar;
de sneeuw valt als een wazig wit gordijn,
de witte vlokken vallen echt ontelbaar,
en maken zo de wereld kristallijn.
De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Door krassen op mijn glazen nog
Groen versierde kransen met
Goud alleen nog op de lange
Witte linten met droeve woorden die om
Vrede vragen.
En rust en stilte overal.…
Sneeuwvlokskes op grafkruuskes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
20 De sneeuw blijft liggen, zacht en licht, een witte sluier over ’t zicht. Geen stem die roept, geen stap die gaat, geen wind die nog de zerken slaat.
De albasten kelk in haar holle hand vangt vlokken uit een winterland. Ze strooit ze neer, zo stil, zo moe, en trekt de witte stilte toe.…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Natte sneeuw,
grote witte vlokken,
koude voeten,
en dikke sokken.
Nog maar even later,
straalt de zon,
verwarmt de aarde,
alsof de lente begon.
Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.…
Roseman Covered Bridge
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.059 grond ruikt er anders
onder de bruggen
vossenstaart en fioringgras
buigen er naar
het kabbelend water
Madison County
spreekt niet meer tot
verbeelding
de witte stijlen met een
handdruk, waartegen
eens een wit papiertje prijkte
zullen gegraveerd worden
met een initiaal,
bruggen verbinden immers
en waar ik lang heb
lopen zoeken naar…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
Sneeuwvlokken fluisteren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
731 een wondere witte wereld
er dwarrelt geluk
in het rond
vanuit de hemel
schudt men kleine witte veertjes
die als donzige sneeuwvlokken
ons begroeten
op onze snoet
een blije glimlach
in de brievenbus
papieren bezoekjes
een groet een wens
met de post gebracht
wat kun je je dan blij voelen
er is aan je gedacht
ook in je mailbox
zo veel…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 een schelp zich verloor
stilletjes trekt de vloed zicht terug
krult zich wit schuimend op
om met een behaaglijke zucht
zich te verliezen in blauwe zee.…
SMART
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.562 Wit grint glimmert in het
zonflikkerend licht, door het gebladerte
van de witte kastanje sporadisch doorgelaten.
Mijn tranen van krampende eenzaamheid druppen,
ze maken tijdelijke vlekjes op het grijze marmer.
Ik probeer met je te praten, maar mijn keel stokt.…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Elk taksken is een priem nu, die,
bewonden, wit,
tot tenden, in een witte schee
van blommen zit.
Beruwrijmd, was hij schoon, wanneer
de winter woei:
veel duizendmaal is schoonder nu
zijn blomgebloei.…
Flinterdun
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
422 ik wilde je schrijven
op flinterdun papier
maar mijn lichtgewicht
woorden wilden niet
beklijven op wit a-vier
schreef zonder
schaduw met
mijn witte stift het
contrast was te lezen
als je dat tenminste zag
ik wist dat je
vingers langs letters
gingen om warmte
en emoties te vangen die
daar achter bleven hangen
op het eerste gezicht…
Ziekenrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Hier, waar zoveel zieken slapen,
of angstig woelen in hun witte bed.
In de buitenwereld heerst koude drukte.
In dit huis is het bijna hoorbaar stil.
Hier regeert voelbaar vrede.
De zuster komt stilletjes binnen,
geeft me een glas en een witte pil.…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 Mijn peinzen drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden…
Zwanen in het Goor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 Twaalf witte zwanen in het Goor
Ik spoed me voort
en neem me voor
over een en ander
verder diep na te denken
in het café
aan Brug II
en thuis mijn verhaal te doen
-met verve, zo mogelijk.…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 schrijnt het zout
van zilte gewonde tranen
altijd groter dan de wereld
het verdriet dat regelrecht
de harten in boort
ver voorbij de waterverf
en het schuldig wit…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 net nog heerste
zwaait nu vrouwtje dooi het scepter
zo met ijzel morsend einde makend
aan het wonder van de witte wereld
die ons van corona wegdromen liet…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Het plan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Mijn blauwe bloemen in een blauwe lijst,
op een witte muur.…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 hij stuurde foto’s
van zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen…
Redeloze wispel tuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 alsof lagen ijs
over elkaar
schoven zo
versplinterde
het geluid
ertussen en
lichtte donker op
in denkbeeldig wit
de bui contrasteerde
met zwart het
gemêleerde wit
van de rafelige lucht
die gordijnen
optrok en openden
in kwaadwillige
tumultueuze ontlading
jij was niet bang
voor de elementen
keek met interesse
naar het immense…
Vaak eenzame opsluiting
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
527 Tijdens de o-
verheersing van
de witte man
7 Jaar later
na forse inter-
nationale druk
in 1982 opnieuw
vrij man...…
Heimwee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.647 Wonend in het wit
tussen de woorden.
Ongedachte,
onvertaalde
leegte,
Ruimte biedend
aan wat bijna is.
Aan nog
niet gevoeld gemis.
Aan het nog
onbestemde.…
terra incognito
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.051 De aarde loopt met rasse schreden
schudt ontzet het hoofd
veegt haar voeten af aan de hemel
niet meer zo wit
niet meer zo blauw
dan duikt ze als een kind zo blij
aan mijn voeten
ze is van mij…
KUST
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.411 Zand leeft van waaien
De bomen tonen van binnen de aarde
het groen
Aan zee drinkt land
los schuim, een witte egel,
hunkerend, stekelig.…
rouw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.072 geef me dan liever
een aangereden duif
wit natuurlijk als de vrede
op weg naar weer een dag
bij het naar huis gaan
eendimensionaal
onherkenbaar vuil
op een bekende plek…
Vroeger en Nu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Nu is vroeger
maar dan kouder
en wit-zwart.
Alleen je doeken
ademen nog warmte,
zingen in kleur.
Tranen stamelen het onzegbare,
raken maar niet uitgepraat...
misschien later, maar niet nu.…
Het zwart-witte micro-epos (snelschaak)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
675 De winnaar wordt benijd
In een zeer rechthoekig kader
En de mens is daarbij dader
Van de zwart-witte strijd
Tijd om ons te bezinnen
Zodat ieder van ons gaat winnen…