Alle inzendingen over idool

(voor Klaas Sixma) Midden in de tweede wereldoorlog trouwde jij in het Goudse stadhuis met een knappe vrouw, op de foto kijk jij met hoge hoed volop blij, dezelfde man gaf de bezetters een flinke knauw. Je woonde met je gezin aan de Van Baerlestraat vierentwintig, aan de rand van de stad, waar je een Jood beschermde tegen de nazi-haat en…

(voor Dietrich Bonhoeffer) Er sprak hoop en verlossing uit je klare gedichten, terwijl je als mens verpieterde, gaf je anderen de kracht om niet te zwichten. Je redde vele Joden, die later in Zwitserland hun bevrijding zouden vieren. Bij het plan van enkele officieren en jou om Hitler te vermoorden, legde je maar wat graag je pacifisme…

Daar stond ze dan ineens geheel spontaan voor mij op de eerste Koningsdag Ellie Lust, roze politie-agent in het Tiende Straatje: de Hazenstraat, Jordaan bij 't beroemde Cafe Saarein Om haar heen heel veel vrouwen met 'n lach, 'n kus, 'n groet en gesprek: "Je doet het goed" en ondeugender "Wil je mij ook bekeuren!" ELLIE LUST…

Aan u dank ik deez' woorden, zachtste wezen, geurend en frisser dan de dauw, gij zacht als de atmosfeer. Gij hebt mijn hart gewekt tot leven, het gepoetst. In uwe aanraking heb ik geleerd wat poëzie is. 0 dronkenschap, o heilige dronkenschap, enthousiasme, lere ik toch steeds beter uitspreken wat uw heilige dienst mij leert.…

Een lied ruist ijl en rank; een vrouw speelt aan 't spinet En neurt heel zacht de wijs; de blanke toetsen schreien Hun zoet en simpel leed door 't schemerend salet. Maar wie haar gratie won nijgt aarz'lend haar bezijen En zoekt haar need're blik. Een stille geur verbloeit Van onvervulde drome' en teed're specerijen... Ze heft 't gedoft…

De pauw buigt voor een grijze warme vrouw met zacht rode lokken deze vrouw maakt afstand tot een zoete bereikbaarheid en laat muren vallen ik laat mijn veren zien neem een stille zucht en plof neer in zacht rood velours…

Lee Harvey Oswald deed het niet alleen Waarschijnlijk had hij niets ermee te maken In Dallas, toen de president verdween Wie deed het dan, wie was er zo gemeen? Dat weet ik niet, toch schreeuw ik van de daken: Lee Harvey Oswald deed het niet alleen Een schot kwam van de heuvel naar het scheen Je hoorde mensen schreeuwen, kreten slaken In…

(voor Sophie Podolski (1953 - 1974)) Je keek voortdurend door een kleurrijke, maar gekmakende caleidoscoop, die zich ontpopte als een boa constrictor rondom jouw slanke nek, met dikke gordijnen van zwart haar. Als graficus tekende je de meest vernieuwende, absurde en intrigerende denkbeelden, terwijl ze in de inrichtingen van Parijs en Brussel…

Ik droomde van een kálme, bláuwe nacht; De matte maan lag laag in mistig glimmen – Maar hóóg scheen van de schemerende kimmen Der klare starren wolkenloze wacht. Toen, tussen maan en starren, rees Zij zacht – Mij zoeter dan de Muze! – en scheen een schimme, Wijl ’k om haar hoofd als diademen klimmen En dalen zag der starren gouden pracht. O…

Zij ligt, zo rijk in haar ontroerend naakt, Zo argeloos, ontdaan van alle kleren: Een kind niet radend wat het doet ontberen En toch zo schoon, zo lieflijk en volmaakt. Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren, Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere En diepe grond die somberkleurig…

Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan, gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen der bomen en beladen met het lied der vooglen, omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen. Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht, die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd. Bemind van al wat roert in kruid en lucht en water…

IK heb het, bij mijn zolen, Dan eindlijk op mijn huid; Mijn hartje brandt op kolen En springt mijn vel schier uit. De stralen van uw ogen, Bestuurd door Venus' kind, Die doen mij vast verdrogen Als stokvis in de wind. ’k Heb van de nacht gekreten ruim twee paar emmers vol: ’k Heb schier de damp vergeten, Zo is mij ’t hoofd op hol: ’k Heb…

Regina telt maar vijftien jaren, En hoe bekoorlijk is ze reeds! Haar halsje omgolven guldene haren, Haar mondje omdanst een lachje steeds. 't Eenvoudigst mutsje dekt haar kopje, De stof haars kleeds is grof katoen. - Ei! klinkklank heeft het rozenknopje Om lief te wezen niet van doen. Wanneer zij op de dag des Heeren Soms met hare ouders wandlen…

In mijn tienerjaren droeg ik een T-shirt met Bo Derek erop in volle glorie een scene uit de film Ten met die kleurrijke dreadlocks en die grote meloenen van haar ik denk dat ik menige medeleerling en leraar uit balans heb gebracht en de directeur zal zijn strafmaat hebben beperkt het is mij nu ook duidelijk waarom de leraar godsdienst…

(voor Sharon Tate (1943 - 1969)) De toekomst leek schijnend tot ver over de horizon je pronkte met babykleertjes en je glimlachte als een filmkoningin, die het geluk had gevonden in je man Roman Polanski, die je verafgoodde Je droomde 's nachts van zijn tedere aanwezigheid, wanneer hij weer moest overwerken in een verre plek of teveel was…

Lady Gaga heeft tijdens een optreden moeten overgeven. Dat zou gekomen zijn door de vleesjurk waarin ze gekleed was. ------------------------------------ Ze is als Lady Gaga excentriek, Een meesteres in doelbewust shockeren. Wie gaat er van zo ’n vleesjurk niet vomeren? Ook zij werd van die jurk een beetje ziek. Die aandacht, die ze altijd…

Soms fluister ik gewoon je voornaam zonder dat ik weet waarom al vermoed ik wel waarom omdat je een en al liefde was en een prooi van de valse heersers. Toen ik down and out was en strompelde door de straten van Harlingen, getergd door de welgestelden en veracht door de goedgelovigen, aaide ik midden in de pikdonkere nacht een poes, die…

ergens heb ik het altijd geweten dat jij er was staarde ik in een spiegel zag ik je wegkijken je reflectie in een plas verkringelde een ruit in een winkelstraat bestoftte jouw gelaat maar naast mijn schaduw zag ik de jouwe je legde je arm om mijn schouders en ik voelde je fluisteren "vergeet niet Drieankerbaai laat mijn golven spelen…

(voor Paul Léautaud) Na al die wulpse vrouwen en het merkwaardige genot wat zij jou boden, ben je als een ordeloze monnik afgezeild naar een romantisch huis in de schaduw van het zondige Parijs. Auw! Menige poes krabte je tot bloedens toe en als schuldige makkers likten ze je wonden schoon. Je liep de straten af op zoek naar kattenvoer…

(voor Gerrit Komrij) De kasteelheer komt nooit meer thuis, zijn talloze boeken zullen nooit meer in zijn zachtaardige handen liggen of even de streling voelen, die hij als letterminnaar graag uitdeelde. Men durft de relikwieën niet te verplaatsen. Het boekenkasteel is leeg zonder hem, want er wordt niet meer door hem gelezen, de stof zal…

(voor Hannie Schaft) Bij iedere stap in de duinen van Bloemendaal herinnerde je de inhumane bruten, die je met een pistoolschot uitschakelden, soms waren er meerdere schoten nodig en ook die beleefde je opnieuw, terwijl je inwendig het SD-hoofd van Amsterdam, Willy Lages, vervloekte vanwege zijn besluit om je drie weken voor de bevrijding…

De zin beschrijft ze als een wens Gewekt in de val van de gedachte Uit de slaap ontwaakt een mens In wat hij in zijn leven stil verwachtte Duidt dit beeld op een ware zin Van wat reëel is, werkelijk bestaat Het enige wat ik zo zeer bemin Waar mijn hart in wezen naar uit gaat Dit slapende symbool daagt mij uit Wakende haar ook te vergezellen…

Schoon is de roos, waarmee ge uw boezem tooit, Doch kort haar bloei! - Ter ternauwernood ontloken, Verwelkt zij ras, van hare steel gebroken, Of wordt, door zon en wind, ontbladerd en verstrooid. Bevallig lacht, en met volmaakter schoon, De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen: Een storm verniele in veld en bos de rozen, Zijn woede deert…

(voor M. Vasalis) Je maakte je gedichten in grote afzondering, omdat je de banale wereld schuwde, waar men gewoon is om diamanten voor gruis te verslijten. Als kinderpsychiater hielp je vele mensen in de kwetsbaarste periode van hun levens, want je erkende dat ook jouw kindertijd gefaald heeft. De jaloerse barbaren gunde je geen houvast…

Ik keek naar de hemel waar het oog van een olifant naar me keek vanuit een kauwgomballenboom en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in mijn schoen Ik liep door een veld dat niet eens echt was met 100 tinnen soldaten die aan mijn schouder stonden en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in…

Hij ging naar buiten om de wereld te zien, want hij wilde op reis gaan met die ene wolk die over de horizon holde. Maar zag dat het te laat was. Men zei dat hij witte kleren droeg en een jacht bezat waarmee hij zeilde op een Zwitsers meer. Hij had drie rode, open auto's, maar reed liever rond in een taxi met bijvoorbeeld Adriaan Morriën.…

Ne li occhi porta la mia donna Amore, Per che si fa gentil cio ch'ella mira. Dante Alighieri (1265-1321). Je fijne gratie mij omwevend Als geuren delicaat, Je geest zo lichtend en zo levend Mijn geest omzwevend, saâm opstrevend ... Je tere vrouwlijkheid, mij gevend Een nieuw geluk nog laat Maar jong en lichtend als een avend…

Onbewust op zoek naar jou. Als ik je niet kan vinden, bedenk ik hoe het zou zijn als je er wel was. Als ik je wel kan vinden, staar ik net zolang in jouw ogen tot ik verdwaal en geen tijdsbesef meer heb. Als jij mij niet vindt, blijf ik staren tot ik een ons weeg. Als jij mij wel vindt, slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat…

Er werkt een onderneemster aan de gracht dat zijn er toch zovelen zult u zeggen maar één steekt daar met kop en schouders bovenuit, dat wil ik wat graag uitleggen Van ondernemers mag je het verwachten dag in dag uit, wel 365 dagen stralend maar zij werkt, verzet, verzint, verschaft zo veel opvallends en nooit balend! Zij is duidelijk…

Schoon Liesken, laat, o laat me zeggen, Hoe onuitspreeklijk lief ge zijt! Mijn hart, geheel u toegewijd, Kom ik aan uwe voeten leggen. Hoe ik me dus in éne keer Zo door de liefde vast liet knijpen, Dat kan ik waarlijk niet begrijpen, Schoon Liesken, maar ik min u zeer! Slechts éénmaal mocht ik u aanschouwen, En fluks ontstond in mijn…