459 resultaten.
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 Je probeert de bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
Baren in stilte
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
4.077 De koele zwoele wind door de haren
Nooit eerder weer gevoeld sinds jaren
Machtig alles kunnen klaren
En toch weer woelig bedaren
Standvastig bij de fok
Fier en ferm, lijf rechtop
Jagen we het zeil in top
Starend naar de spits voorop
We hijsen alle zeilen
Wat mij betreft nog zeemijlen
Uren lekker maat-loos varen
Ik hoef mij niet te scharen…
retraite (1)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
745 rond het klooster
in gewijde stilte
schuilt het land
in nevel en mist
lijkt de tijd met
rust gelaten
ontwaakt de dag
in zuiver licht…
Hier en nu
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.258 geen tijd nu voor zwijgen
bespreek en ontgin
de mensheid gedijt slechts
bij een woord met een zin
geen tijd nu voor sluiten
ontgrendel je deur
de gang die dan volgt
is veel lichter van kleur
geen tijd nu voor twijfel
volhard in geloof:
de wereld geneest niet…
DE BEKEERDE MOORDER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.377 Die langs het aardrijk zworf om wat op buit te passen,
Wiens flukse wakkerheid de reizenden verried,
Heeft hier, dus vastgekneld, de volheid zelf bespied,
En komt het Hemelrijk tot roofgoed te verrassen.
Die diep in eenzaamheid de hand wies in de plassen
Van een verdoemend bloed, wordt hier, waar 't ieder ziet,
In 't zaligende bloed, dat Jezus…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 over moed en macht heen mag hij
op verzoek van zijn iele goden
niet langer de trom nog roeren
noch stil noch luid maar
zich bekeren tot de stilte
in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het…
De blanke poort
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Lippen lispelen een engelenbode,
een zacht en mijmerend verhaal
dat spreekt van levenden en van doden
in een andere dan mensentaal.
Rank en lieflijk zijn de klanken
die mijn zintuigen weer wekken
tot een staat van kunnen danken,
kunnen horen zonder spoorslags te vertrekken.
Wit als sneeuw is de welgevormde mond
die mij nieuwe sagen brengt…
Mentale bevrijding...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.135 Bezinning…
Met mensen die het goed met je bedoelen;
waar je je goed bij kunt voelen…
Dan heb je kans op een nieuw bestaan.
Er is maar 1 mogelijkheid:
Voor 100 % ervoor gáán…
Dan volgt de berusting.
Wat een bevrijding……
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 Zing een ode aan een wijder uitzicht.
Nee, geen ode. Kom tot nader inzicht
in de abdij, bijna onzichtbaar in het
dal van Ter Kameren. Vraag in dit dal
om inzage in het kamermuziekje van je
ziel, terwijl het verkeer om je heen
voortraast van nu naar nooit. En heb
geen haast, maar gun je dit kort
durende oponthoud en één maat rust.
Schraap een…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Het oog van de wereld, koud blauw
kijkt mij aan. Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
Onder weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.222 In schril contrast met asfalt,
staal en grijs beton,
het razen en gejakker
door regen, sneeuw, onder zon,
staat het idee van reizen
In beweging word je wakker
Als alles op zijn plek valt
weet je hoe je leven moet
Door tunnel, straat, onder weg
Onderweg komt alles goed…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Soms heel even stilstaan
bij het moment van nu
een kleine adempauze
pas dan weer verdergaan
korte stop van het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot…
Nu even wel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
619 Nu even wel die rust
een kleine cel
een stoel en een bed
de stilte die mij
wakker en welterusten kust.
Daar in de abdij
denk ik
nu even wel
weten, vooral voelen.
Straks opgeladen, opgetogen
weer naar huis gaan
met een gevoel
wat ik allang wist
maar daar weer
steeds opnieuw
zich voltrekt…
Moeilijk bereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
650 Er was slechts liefde
om tijd niet te doden
er zong een kind
zorgen in wilgen
gehangen
in heimwee bevangen
hoorde een lied
een kind
mooi gezongen
met kleine stapjes
en sprongen
het hart
werd al oud
nooit de horizon
gezien
en vingers voelden koud
tastten aan de ziel
misschien
was de mens
in wezen onbereikbaar
of was ik…
Kerk op de terp
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Van op de terp
zie ik scherp
het beeld van Sint-Pieter
in de nis
van de muur,
de verweerde muur
van de gestuikte kerk
van Sint-Pieter en Corbie
op de terp.
Zie, de zon werpt
een lichtstraal
op de sleutel
van Sint-Pieter.
Ontsluit hij
het versteende hart?
Of schuift
met de schaduw
de grendel
voorgoed voor mijn zerk?
Daar bij de kerk…
RONDOM MOOK
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 (haiku)
De roofvogel kringelt
heen en weer boven het veld,
lijkt een vredesduif.
(tanka)
De Mookerheide:
vredig glanzen de heuvels
onder het koeltje;
heerlijk wegzoezen, denkend
aan de slag, die hier woedde...
In 1574 was de bekende slag op de Mookerheide, waarin de broers Lodewijk en Hendrik van prins Willem van Oranje sneuvelden…
De Zin...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
584 Je ziet het in mijn zinnen
Wat een leven ook verstoort
vind het in de zin
Zinnen die worden gehoord
Zo zinnig als het leven
het leven zinloos aanhoort
is het een verzinsel dat ontspoort
maar in de ruimste zin van het woord
heb ik mijn zinnen gezet, met dit als antwoord op
zinnen, verzinnen, bezinnen
heb ik dit zintuig de juiste zin gegeven…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
DE NOORDZEE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.618 De Noordzee doet zijn gore golven dreunen
En laat ze op 't strand in lange lijnen breken.
Zijn voorjaarswater marmren groene streken
En schuim en zwart waaronder schelpen kreunen
Zie van 't balkon mij naar den einder leunen
Met ogen die sinds lang zo wijd niet keken:
Een droom in 't hart is me eer ik 't wist ontweken
En 't oog wil buiten…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust:
"Zie je toekomst in de spannende vrijheid.
Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.
Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden…
PALMTAKKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
629 Mensen te Jeruzalem begroetten
de verwachte Profeet met wuivend loof.
Overal daverde het vrome geloof,
brandde in ieder, van kruin tot voeten.
Heersende Romeinen zouden boeten
voor onderdrukking en belasting vol roof,
werden vernederd tot een stoel met stoof;
de toekomst moest het Joodse leven zoeten.
Was Jezus' intocht groots gebeuren geweest…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 In de angstwekkende, bewogen nacht
wordt het sterke schip Titanic verslagen
door een schimmig spel van nevelvlagen
met drijvend ijs vol onnozele kracht.
Als herten, verward door grote drijfjacht,
rennen reizigers rond, vloeken, klagen.
Voor sommige zwemmers mag hulp dagen,
honderden mensen zijn prooi der boze macht.
De strijd van redders…
GUNST
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
670 (tanka)
De bezigheden
van elke dag gaan zomaar,
spreken voor zichzelf:
Gods grootste zegeningen,
altijd, maar steeds weer opnieuw!…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 De Drentse ruigte
geurt vol bos- en veldklanken:
landelijke rust.
Mochten de wereldbazen
hier hun denkbeelden ramen...
"Een buigzame wil
en soepelheid van denken,
eerbied voor elkaar!"
roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.
De hele mensheid
is een geweldig vuurwerk
van kleine vonken,
gewoon of kunstig brandend,
gedoemd…
DE DAG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Frisse morgenzon
brengt door het bos lichtvlekken
vol zacht gesprankel,
die als een smidsvuur wekken:
nieuwe daagse bezigheid!
Late meimiddag
hangt loom lichtgrauw om huizen
dichtbij de bosrand:
stille gemoedelijkheid,
die heel de wereld verzacht.
Bij het boscafé
geeft een reusachtige eik
koelte tot denken;
mocht de oude druïde
hier…
Reis door Israël (tweede deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 De Joodse raadsman
loopt gehaast: lange vlechten
zwaaien heen en weer.
Die olijfbomen
zien geribbeld, verschrompeld:
vervallen eeuwen.
Bij de klaagmuur staan
mensen stil, _ lopen dan rond,
oppgewekt en verlicht!
Via Dolorosa:
kleine winkeltjes beuren
nare straten op.
Hier liep de Man van smarten
naar dood van verheerlijking.
De…
P.S.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.069 er was geluk
dus was er leven
al ging het wel
wat snel voorbij
gezien in eeuwigheid
'slechts even'
niets dan
vluchtigheid
zijn wij…