1075 resultaten.
in vino veritas
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
593 je schonk me grote glazen
mooie volrode wijn
we dronken en genoten
maar gelijk de bodem
kwam jouw waarheid
de nasmaak was wrang
en ontnuchterend
maar verhelderend
ik loop weer op twee benen…
Utøya
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
570 nog steeds zinkt het krijsend eiland
naar de bodem van de bloedzee
waar het noorderlicht verdwenen is
en de zon alleen maar onder gaat
o Heer,
heeft U werkelijk de mensheid losgelaten?
ook al sleept de dood mij mee
toch laat ik U niet los…
Tel op je winst
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
931 Wie nu een hit van eigen bodem hoort
Waarin een vrouw of volksheld wordt bezongen
(Als ‘Annabel’ of ‘Kleine jodeljongen’)
Die weet meteen dat hij weer centen scoort
De miljardste passagier die is geland
Die telden ze gewoon nog met de hand…
als de mist dichter wordt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
585 als de mist dichter wordt
dan flarden woorden in takken
ronden bomen in wortels hun
werkelijke aard en dansen
witte wieven tot op de bodem
en dat gebeurt alleen
als de mist dichter wordt
't is niet geschreven
en zelfs ongehoord…
Vrouwen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.424 Met hare zachte handen rukken zij open
wat jaren lang ten bodem sliep -
nemen haar deel, met een glimlach, en hopen
op sterren en stromen, ànders licht en diep.
---------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Wee hun gesteente
snelsonnet
2.2 met 5 stemmen
1.106 Er zijn twee soorten kogelspin gevonden
Zo tussen stenen en basaltblok in
En naast die twee uitheemse soorten spin
Een hooiwagen van even vreemde gronden
Dat hen -nu hun bestaan hier is gemunt-
Geluk op deze bodem is gegund…
Levenslust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 langzaam sijpelt wie ik ben
’t kind in mij & wat 'r van
'm over is: angst en woede
brandend verlangen, gevoed
door liefde en hoop op meer
wreed geveld door verdriet
& pijn de bodem in, voedsel
voor scheuten van nieuw geluk…
een waas van tranen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 verover de leegte
in een stenen woestenij
treed buiten de gebaande paden
van een bloeiende boomgaard
poog te verdwijnen
in het wiegende korenveld
voer het scheermesdraad
naar de bodem van je hart
zie de wereld
door een waas van tranen…
Herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
en we vinden er ook bodem
na zwoele zomerse winden
we vinden er weer eikels
die zijn gevallen door koude
en het intieme van de nacht
we houden van zijn regens
in regelmatigheid van zwijgen.…
in vino veritas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 je schonk me grote glazen
mooie volrode wijn
we dronken en genoten
maar gelijk de bodem
kwam jouw waarheid
de nasmaak was wrang
en ontnuchterend
maar verhelderend
ik sta weer op twee benen…
Gezocht m/v
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Men heeft het tot de bodem uitgezocht
Een tiental hield zich schuil in hun burelen
De rest zat met een kaars ofzo te spelen
(dat van die kaars is dus een metafoor
dat had u zelf waarschijnlijk ook wel door)…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Op de bodem van het oog
wordt óf gewacht
tot het hart komt halen
wat er van haar gading is;
de ruimte ertussen
een niemandsland
van verflauwende signalen.
Of het licht wordt er cilindrisch in gemokerd,
gaat op weg
door een buizenstelsel zonder lekken
om haar overval te plegen.…
zuipen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.319 ZUIPEN
met mijn rechteroog
precies boven het borrelglas
zie ik de bodem van
het leven naderbij komen
later
met het linkeroog precies boven
het bierglas vol jenever
begrijp ik plots dat mijn kansen
voor eeuwig naar Korsakov
zijn vertrokken…
Een amuse voor diner
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 zag je hand
naast het couvert
slanke vingers iets gebogen
in je ogen
speelde kaarslicht
een amuse voor diner
we klonken
met champagne
belletjes dansten mee
mijn ring heb ik je
niet gegeven zij ankert
nog de bodem van de zee…
oneindig vallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.000 ik pak je handje, lijfje zacht
volmaakt je lijnen, jouw volle pracht
houd je niet vast als we gaan vallen
we raken de bodem niet
je wordt gedragen in onze armen
loslaten kennen wij niet…
De valkuil.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
620 Wie dieper graaft dan de bodem
van zijn mogelijkheden,
zit in de put; Het is een putist.
Gij kunt de put niet dempen
met andermans ellende.
Gij die uitgeput zijt,
doe mee met VTM,
maar valt niet in de "valkuil"
want dan zit ge er weer in!…
kan het zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
454 kan het zijn dat
jij gesloten bent
een oester die zich
alleen thuis voelt
in ondiep water
van oceanen
dat je weinig stof
doet opwaaien
ik je kan openen
al weet ik niet hoe
dat het jou niet
uitmaakt
op welke bodem
je leeft
hard of zacht
kan je dat zijn?…
Zoektocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Losgeslagen
betekenis zoekend
bodem om te ontkiemen
Gedachten, gevoelens
leegte en overvol
Spreken en zwijgen.
Leeg en verlangend.
Wetend dat het is er is.…
Waar zal ik zijn
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
421 Waar zal ik zijn
als mijn zwaan
het water raakt
de zon de hemel topt
bloemenzee op bloemenmarkt
waar zal ik je kussen
zal ik een vreemde zijn
een vriend misschien
bij jou of bij mij
waar zal ik zijn
als mijn droom
een bodem vindt
de boom zich wortelt
op een eiland in zee.…
Puzzel
snelsonnet
4.7 met 7 stemmen
468 Wij willen energietransitiewetten,
de woningbouw weer in de steigers zetten,
rivier en bodem vrij van PFAS-smetten,
niet korten op de onderwijsbudgetten
en maatschappijverhuftering beletten.…
Gij zult uwe gaven ontginnen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.396 Ken uwe rijkdom en rang, zoek gestadig uw zuiverste gaven,
Hun sluimer wacht in uw ziel - geen ander die ze u zegt;
Plunder uw hart tot de bodem en peil naar de diepste juwelen:
wie de eigen schatten verzaakt, zijn ook de sterren ontzegd!…
Vol van Jou
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
2.171 Wat is dat toch
minimale eetlust
En als jij weg bent
die intense onrust
Wat is dat toch
dat gemis elke keer
Verlang zo intens
naar meer en meer
Wat is dat toch
dat vlindergezang
Liefde onomkeerbaar
dat maakt me bang
Wat is dat toch
mijn hart vol van jou
Verliefd tot op de bodem
man.. van wie ik hou…
HATSJEPSOET
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
830 Op bodem van de tijd, vonden gravers
een vrouw. Door jaartallen bewaakt
noch door oorlogen ingekleurd.
Onthoofd, haar lijf besmeurd, vervormd,
ontkend, uit boeken weggekrast, werd ze
wat ze was: vrouw, herhaald begin,
onderste steen die altijd boven komt.…
Moby Dick
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.942 Op een fouton
voor massage zeer geschikt
ligt hij en sluit
de wereld buiten
Het licht doet zijn zin
ook het stof
waarin zilvervisjes
hun sporen trekken
Een waanzinnig vissersschip
getrokken door een prooi
die naar het einde leidt
op een bodem van zacht…
Schijndooi
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
929 de liefde keerde in zichzelf
als een verscholen vogel
verwaaide met de wind
over het drassig veen
en flarden wolken dreven
als de warmte van jouw lach
steeds verder af
onthulden het geheim
van een ontdooide bovenlaag
op een bevroren bodem…
vraag niet hoe
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.053 je missen klinkt
al ‘s morgens vroeg
heb heel de dag nog
om wat aan te kloten
de weg was slecht
wegwijzers waaiden
in de wind en
wezen ongewis
geen bodem meer
geen ontbijt met jus
kom de dag wel door
maar vraag niet hoe
(vrij naar d. lohues)…
Verlost
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
470 Ik zie de scherven in je ogen
en een plasje tranen
op de bodem van je hart.
Ik voel me niet vermengd
in het bloed van je wonden
maar verbind me daar wel aan.
Met een klein veertje
kietel ik de onderkant
van alles dat bij je klopt.
Zo verschijnt er een glimlach
en daarna bij mij
wat heerlijk, ik voel me vrij...…
Zweten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
705 Zweten en niet meer weten
waar de angst de bodem raakt
in welke druppel de dorst
naar de verlossing smelt.
Zweten is een beetje sterven
je lijf tot het uiterste koelen
zodat niemand zich eraan warmt
en allen wachten tot je bezwijkt.…
De zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.027 De zee zal nooit de bodem bereiken
water zal altijd blijven bestaan
stroomt door zonder einde.…
Rots in de branding
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
905 Rots in
De branding
Wil ik zijn
Wie ik ben
Inzet tomeloos
Met energie gesmeten
Tot op de bodem
Gaan van wat ik
In me heb geven
Eerst aan naasten
En aan and'ren
En pas daarna aan mezelf
En dan te ontdekken
Dat om zo ver te kunnen gaan
Ik slechts zacht mee kan buigen
Met
het
graan…