412 resultaten.
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding
Ze woedt met razernij
en speelt met de elementen…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
op eigen kracht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
713 laten we gaan struinen in het veen
tussen veengras en modder
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
onder de schrale zon
in de stilte van de namiddag
komen zintuigen op scherp
alle poriën open
vogels houden zich stil
wij ademen ruimte en elementen
vinden steun aan de wallekant
op eigen kracht
* herziene versie…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
climax
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
957 Mijn stijlfiguur waar ik naar toewerk,
bestaat uit gelijke elementen,
zoals het hart en de ziel
onafscheidelijk zijn.
Hun betekenis neemt in kracht toe
de climax van het liefdesspel,
de stijging naar het hoogtepunt
waar je hele lichaam zich innig
laat beademen in extase.…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
Elementen vinden elkaar
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
570 de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven
de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar
rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw…
Kleur kiezen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
505 hoe kan ik dwalen
als iedereen me
altijd komt halen
mij de weg en
paden wijst waar
de grote groep verblijft
ik wil weg uit
de gelijkvormigheid van
het zoemend samen denken
dat nooit meer
verrassende elementen
zal kunnen schenken
waar zij elkaar steunen
met dezelfde mantra’s
in geestdodende dreunen
wil snel ontsnappen uit…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet
doorvoelt met huivering
het deelt in grootsheid
en in macht de pracht
van wat geschapen is
nog voor de mensheid
ooit van leven wist
je ziel is thuis
in het huis waar zij
geboren is, gekraamd
in aardse elementen…
Dichter in z'n element
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 de lucht betrok
het begon te waaien
en te regenen, niet normaal!
de dichter trok z'n zondagspak
aan en begon te dichten…
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Hoor hoe de wind haar zware zuchten
loslaat op rots en strand,
stof opneemt wat zich vastzette,
en niets achterlaat
dat zich kan verschuilen.
Zie hoe het water zich eerst inhoudt,
geruisloos,
tot het breekt in golven
die alles meenemen
wat niet standhoudt.
Wat onrein is,
verdwijnt niet,
maar wordt opgenomen,
verplaatst,
uit zijn schaduw…
Roeping
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
947 De mens – hoe ijverig ook –
hoeft niets te doen dan te zien
te ontvangen en open te staan
voor de elementen die kiemen
en gedreven willen groeien.
Bouwen aan het bestaan
verbinden wat divergeert
bruggen slaan over ravijnen
met overtuiging en inzicht
ziel worden, levend wezen.
Op te gaan in verdwijnen.…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen baas
over natuur en elementen…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Regenmensen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 Een waterballet van
neervallende doorzichtige
elementen. Een parelende
eenheid dat stof wegspoelt
als in een aardse lente.
Regenmensen willen vernieuwend
zijn. Het sijpelt in bundels en
maakt verdriet heel klein.
Regenmensen maken massa's
van waterig geluk.
Het sijpelt stromen, verdampt
de regen tot een drup.…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 hij, die vol hartstocht
langs de aarde dwaalde,
de schoonheid zocht en zong
onder de blauwe tenten van de zomer
en bij het gouden vuur des winters,
hij kwam terug,
hij is weer element onder de elementen
een golf, een vlam, een stromend stuk natuur.'…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
Warmde in pandemonium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 barstte
in de zon
ging nova op
heel eigen wijze
ik warmde in
pandemonium zag
de manen steeds
steiler rijzen
in het licht
van verre sterren
kon ik je na lichtjaren
eindelijk achterhalen
jouw nova gaan
hebben mijn manen
en planeten altijd in
het schrikkeljaar geweten
ze waren tijdelijk
maar in de nieuwe zon
zullen alle elementen…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O! wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven,
mijn daden, mijn spreken, mijn denken vergeven -
en leer mij hoe ik sterven zal.…
Winterkoning
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Dapper en trots: ik tegen de elementen.
Iedereen sliep nog, en ik was een rots onder de hemel grauw.
Maar een wezen zo teer sloeg mijn waan aan gruzelementen:
een winterkoninkje als een ei zo klein
scharrelde daar volop bezig echt te zijn.…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Smeagoll
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Smeagoll noemen
Ze jou, aanloopkat
Die hier naar
Me zit te lonken -
Zonder huis,
Zonder haard,
Bloot aan de
Elementen dag
Aan dag verlangend
Naar thuis zijn
In de geborgenheid
Van mij die om
Jou geeft,
Die mijzelf ben
Als jij bij
Mij bent, zoals
Jij bij mij
Vol vertrouwen
Jezelf kunt zijn -
En met jouw kop
Op…
Homo Deus
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
483 Als heuse, serieuze concurrent
van 't mensenras, zo hogelijk geprezen,
ontstaan uit veler denkexperiment
op zoek naar het verklarend element
der kosmos - harmonie van schijn en wezen,
ben ik, kunstmatig evolutiewezen,
als een deus ex machina verrezen -
niet simpel maar complex intelligent.…
herschikking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.079 groene kralen krioelen op mijn bord
kronkelen door de gaten van mijn ogen
in een even van onachtzaamheid
vervloeien ze tot soepig viscoos groen
wentelend en kerend in langgerekte wervels
wringt zich een bruisend kolken
binnen worden elementen weer atomen
gisten elektronen hun kansen schoon
onafgebroken trillend zoeken
naar nieuwe…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering aan de gang
het is waar, of ik moet mij vergissen.…
Zondvloedt in spraakwaterval
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 waarom dat
neusje zo gekruld
ogen vol met ongeduld
handen vingeren
het meer willen weten
0ren die de woorden zijn vergeten
van mijn stem
die rustig uitlegt hoe
het zit en wat er is gezegd
je wispeltuurt
in tegendraadse argumenten
breekt onweer los uit elementen
zondvloedt in
spraakwaterval
dempt de put met kalf en al
ik zag…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken af te breken
tot elementen…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 de kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone…
Jouw liefdesvlag
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
443 de handen zijn
gestrekt vingers
lang en soepel
het directieve
heel select vrijwel
niet te missen
maar overreding
heeft empathie nodig
om te groeien
tegenspraak blijft
door agressieve
elementen niet boeien
eenheid wordt
gesmeed door
harde woorden
van de menigte
die zich verenigde
onder jouw liefdesvlag
meegaandheid
is elkaar…