297 resultaten.
Ruimte, rust, mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ruimte, rust, mezelf
voelen ademen, de steken
onder mijn ribben en het gif
in mijn lijf, in mijn hoofd
Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses
Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden
Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Valse liefde
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
2.980 Verbogen uitzinnige onjuistheden
Verwarrend bijeen gebracht
Verlaten valse lippen
Overtuigende woordenstroom
Waarheid wederom verkracht
Wulps bemint zij in overvloed
Geeft zich gewillig over
Judas in mij maakt gebruik
Gif absorberend wat zij verwoordt
Wetende de ziel vermoord
Daar het keerpunt de steen gegooid
Verminkte slinks met…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.
Zoek daarom paddestoelen met verstand
of laat ze anders staan. Want
zonder kennis van dit goed gegeten,
wacht u als paddestoelproleet
de hemel der boleten.…
Advies aan de vierengever
netgedicht
3.4 met 43 stemmen
4.808 Wie weet, gaat dan je gif eruit.
(De vierengever geeft ook vijven. Mijn laatste distichon, 'Niet zo schichtig', was voorzien van twee negens. Leuk! Nu heeft de ervaring mij geleerd dat de cijfergeving op gedichten.nl uiterst grillig en willekeurig kan zijn, maar deze beoordeling leek mij nu eens heel terecht ...…
geweven in de aard van een depressie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 van zweet sterker
dan de gang van de laatste ronde
in mijn goede jaren wanneer ik gewonnen
mijn hoek opzocht en het geronnen bloed
met de handschoen van de bovenlip schraapte
de pijn was niets bij het nu beleden leed
wanneer ik gestrekt op het canvas de hemel
in mij probeer te dromen en de laatste blauwe
lucht tracht te drinken al was het gif…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 uit alles blijkt dat de narcis
met handschoenen aangepakt
dient te worden
gif; vitriool en arrogantie
tekenen het leven
moeten wij constant
lijdzaam ondergaan?
of roeien wij uit,
met wortel en tak?
hoe moeilijk een narcis
bestaansrecht te geven, gunnen…
Ratten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Boeren strooien overal gif.
Proefkonijnen zijn we ook. Nee!
Bestrijders zijn niet af te remmen.
Gelukkig zijn alleen leken dwaas.
Steeds laten ze ons weer binnen.
Overal is lekker voer te vinden. Ja!
Zeker is, mensen blijven we de baas.…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
Giftig van Oranje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Ik laat dit niet volledig toe,
wellicht word ik dan levensmoe)
Een koppel kraanvogels
zo mytisch, paradeerden
opgetogen door een akker
die bijna licht gaf van het glyfosaat
na hun winter in Spanje
aten zij geen appeltjes van oranje
nee: zij snavelden vrolijk door dit
felgekleurde gif
joegen zo mijn humeur
in de volle breedte van die…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
Return to Sender
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
743 Nu is het stil genoeg
om te zien
het gif
dat je was.
En de les
die het mij kostte.
Ooit waren
mijn lichaam,
mijn stem,
mijn geloof,
mijn balans
en mijn geluk
van jou.
Return to sender.
En eindelijk
de werkelijkheid.
Zichtbaar...
De tijd heeft je schoonheid
opgevreten.…
Kramp
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.701 Dolend door een zuilengang
Handen raspend langs het plaaster
Hield ik mijn woede in de tang
In het geheugen dat achterwaarts kruipt
Vond ik sporen, jouw vingerafdrukken,
En hoe jouw zweet druipt
Jouw appelwang kon me nog verrukken
Als een troebel gif dat binnensluipt.…
Spoken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.147 De bronzen klok dreigt een duister uur
als zij de twaalf slagen galmend slaat
en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad
verpakt in het helse hemelsvuur
dat zich laaiend in het maanlicht baadt
en bloederig langs de wolken schuurt
voor het zijn gele gif naar aarde stuurt
met de zwarte bezieling van zijn haat
in het blazen nevelt salpeterzuur
zijn…
In slaap gesust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Waar de welvaart steeds moet groeien,
waar slechts rendementen boeien,
waar ze ‘t gif weelderig sproeien,
zal straks geen bloem meer bloeien.
Daar aan Neerlands mooie kust,
worden we in slaap gesust.…
Leentje's daad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 moeder dronk dagen jenever
keek naar de kinderen niet om
spuwde haar gal en haar lever
dronk dan het gif uit een kom
Leentje verzorgde de kleintjes
maar zij was zelf nog een kind
van de kurken maakte ze treintjes
van ouwe kranten een lint
en op een avond heeft zij het gedaan
voor de kleintjes in hongersnood
is zij met een man mee gegaan…
In de stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 Als een gif, stromend door mijn aders
en stollend in mijn hart.…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 de cirkel van vuur doet me niks
angst is maar emotie
die ons waarschuwd voor het gif
van zelfvernietigend gedrag
een angel steekt ons vandaag de dag
o Ohhiuchus drager van hij die sist
het is de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze…
Eikenprocessierups
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 rood-witte linten
om de stammen
we zien ze
weer hangen
busjes
met op het dak
een hoogwerker
in een wit pak
zuigt hij
de rupsennesten weg
of spuit hij
met gif alles dood
de rupsen
maar ook de rest ?
nestkastjes hangen
koolmezen vangen
veel rupsen weg
maar niet genoeg
rupsen indammen
met beleid
en behoud van
biodiversiteit.…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 licht verdwaald
kijkt ze de wereld aan
een donkere vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 Tussen het lover van bomen,
ademt het gif van wraak.
Men jaagt op vrede,
ja, men schiet raak.
Deuren van liefde
gaan niet meer open.
Alles is geblust,
men gaat kogels kopen.
Men bemind zijn echo veel te graag
en geven elkaar het ergste kwaad.
Geweld is de grootste therapie,
weet men met zijn geweten nog raad?…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even bloot
als blijk van je vertrouwen
is er nog die blik , die
je voor mij reserveerde,
het kussen, dat je leerde
de slang heeft weer gebeten
haar gif…
Echt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 schone schijn
die afgebroken is
om haar te laten
in de stilte
van de storm
zodat enkel zij weet
dat echte liefde bestaat
het leven niet steeds liegt
of
is bloed toch enkel gif
zweef ik slechts in lange dromen
die in alle dagen samen komen
zo in de spiegel van jouw ogen
waar de stille waardig is
jij opent deuren
die toen niet…
De verstikker
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.224 Hij fluistert
lieve woordjes
genegenheid
als excuus voor de naïeve
bloedgeld
voor de ziel
Hij paait
en zaait
gif
in ogen van onschuld
duivels verlangen
engelengeduld
Hij smoort
de wellust
en de schreeuw
...…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zomerwoud en de wind
zweept mijn trieste dag
op tot ongekende hoogten
de uren lijken scherp als glas
daar moet het zijn geweest
een plek, bruin in de zon
waarom, lieverd, koos jij hier
jouw laatste uur, scherp als glas
ik bijt me door de tijd en jij
verslond mijn jonge vaderhart
gaf mij die beker vol van gif
opdat ik hem voor je drinken…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor woord verslonden
goden en zonden gezonken opnieuw geboren
gif…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…