5660 resultaten.
GELUKKIGE PACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 In de stralende morgen
glijden verdwijnend purper
en pas geboren platina
naast elkaar voort
worden samen verdreven
door alles verwinnend goud
blijde glans spreekt
van een nieuwe dag met God
waarbij Zijn kind
liefdevolle zorg kan ervaren
de moed zal hebben
het kwade uit te dagen
tot voortdurende strijd
moge een ieder
het Hemelse Koninkrijk…
bronsgroen eikenhout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 op de landweer prijken bomen, ze
komen uit een tijd vol kracht
hun blad verliest nooit meer de glans
die aangebracht door sterke handen
alle tanden van de tijd trotseert
daar liep de Peelman, immer trots
geen dassenburcht, geen hol
waar vossen schuilen, is er ooit ontsnapt
aan de stoere aandacht
van dit mooie mens
een gouden blad, een kale…
hartverwarmend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
435 speels en
toch elegant
kwam je lach
van de trap
naar beneden
waarbij een hand
aan de leuning
wegens lichte
onbezonnenheid
op joyeus niveau
zonder risico's
zij wisten van
jouw openheid
de wereld weer
omvattend met
een omhelzing van
24 karaat want
zo geef jij ons
de gouden glans
waarin wij ons
hartverwarmend
koesteren…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 geen hoop geef
in het donker van de onmacht
geen glimp van diep vertrouwen
of heldere glans van een ziel
wanneer jij me eindelijk vrijlaat
uit de glanzende kooi in de zon.…
Elk licht verliest aan glans
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.400 Elk licht verliest aan glans
breekt de zon in twee
koelt de hitte in de cel
werpt een schaduw vooruit
Elk licht verliest aan glans
zet mijn ogen in traanstand
trilt je lippen tot een kus
heft mijn handen ten hemel
Elk licht verliest aan glans
bleekt de sterren in de nacht
loopt dood in wolkenstraten
verdampt hoop in mistflarden
Elk…
Cumulus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 Een luchtig verlangen,
vandaag heb ik getracht
de wind te vangen.…
Spanrups
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 nog gelooft hij niet
dat hij een vlinder wordt
de spanrups strekt zich
en rekt zich in zijn pijn
hij wantrouwt eigen schoonheid
een luchtige vleugelslag
angst is er voor het verpoppen
dat hem bevrijdt uit zijn cocon…
gedicht zonder woorden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 lees de stilte van het witte blad
niet bezwaard met woorden
lees zijn luchtige leegte
lees zijn niets
lees zijn alles
gedicht zonder woorden
het lichtste gedicht…
puur
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
501 binnen de zwaarte
rond mijn eigen lijf draag ik
een luchtige ziel
schoonheid laat mensen bloeien
precies zoals ze echt zijn…
Hemelse vlokjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
919 zie hoe ze dwarrelen
luchtig en vluchtig, die
hemelse vlokjes
in sneeuwwitte tooi
landen zo vredig, die
luchtballetdansertjes
maken veel indruk
op weg naar hun.…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ga dan in 't woud,- waar de vogel zingt
Waar 't luchtig-vluchtend konijntje springt,
Bij bijtjes zoemen en mugge-dans,
En wind van bloemen me een wilde krans.
Leg zacht die krans op mijn haren neer,
En ga weer Leven .... en ween niet meer.…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Ik smacht naar de lente en haar goud,
Naar de jonge, de licht-tere kleuren,
Ik smacht naar het groenende hout,
Naar de zoetige Meidorengeuren.
Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 eeuwige zon,
slagveld in onbekende tijdsduren
Door koperen zon directe lonken,
bij schittering in ziele zachte
In beleving zal het altijd pronken,
ergens daar ligt de gouden gedachte……
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 van goud
en de schittering van diamant
van truffels en champagne
Maar vooral om
de ogen van
mensen te verblinden.…
Veel kostbaar bloed heeft 's werelds loop gestort
poëzie
3.1 met 15 stemmen
2.482 Veel kostbaar bloed heeft 's werelds loop gestort
en menig bloem is onverhoopt verdord;
verhef u niet op jongzijn en op glans,
de knop valt af, eer zij geopend wordt.…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
BIJNA VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Mijn dochter beleeft
late, kleine winterpret,
plukt vroegelingen.
De maan schijnt helder:
in de stille vijver blinken
zilveren stroompjes.
Een hel lichtpuntje
glimt ergens _ bij koude nacht:
de vroegste krokus.…
verzilverd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 daar stond je, stijlvol
tussen al dat donker in
de zon omarmde jou
en gaf je die zilveren glans
voor mij ben jij
de koningin onder de bomen
daar in hartje winter
sta je kaarsrecht te wachten
tot de bladeren weer komen
het zal nog even duren
maar tot die tijd
straal jij iets heel bijzonders uit…
VERANDERING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.113 De geliefde ster van Bethlehem verschijnt
ieder jaar weer in huis en winkelstraat,
brengt overal knusheid, lust tot goede daad,
waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt.
Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt.
Gaf het de drie wijzen gewenste raad?
Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.
't Vereerde hemellichaam…
Omslag.
hartenkreet
1.7 met 15 stemmen
8.402 Vergeelde woorden
boeken een terugblik
kleurt het verleden
flets naar het heden
glans vervaagde
gestaag de aftocht
schittert nog de pijn
van samen zijn
twee boeken
lazen elkaar uit
verkreukelde omslag
van die éne dag..…
Het kralensnoer
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.281 Het nagelaten spoor,
moet glans aan de kralen geven.
Wij moeten dus echt weer door,
en hopen op een glansrijk leven.…
Kruispunt
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.408 Je leven zal aan glans gaan winnen,
er woont vrede bij je van binnen,
die je niet eerder bezat.…
als de tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
585 als de tranen
van mijn verdriet
zijn veranderd tot
ellenlange
parelsnoeren
dan zal de luster
van iedere traan
mij beslist sieren
als ik weer geniet…
Is het al licht?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.376 Geef dan als die herders door
wat jou aan glans gegeven is.…
poetsfobie
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.128 Niks zeggen, een tandje harder werken moet zij beloven.
Niks aan het handje, een standje van zelflerend vermogen.
Tut, tutde, tut de mier
Ik ben weer hier.
Alle dagen poets ik de wc
Zonder klagen en zeg geen nee.
Ik ben niet erg snel
Maar over de hele dag wel.
Zonder de tussenposen
Laat ik mijn lichaam slopen.
Arm....armen en rug
Ik schrob…
Fluistering in de kerstnacht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.852 Ik wil je nog
graag zeggen
dat ik je
geweldig vind
zoals je me
gesteund hebt
met het Kind,
je bent zo’n
goede man
en vader,
kijk eens
hoe Hij daar ligt,
er is een glans
op Zijn gezicht
en Jozef,
wat er ook
gebeuren zal,
God heeft het zo
gewild en
het is goed,
o Jozef,
wat bewonder ik
je moed.…
Doffe glans
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
686 Vanuit onzalige gedachten
verprutsen wij de laatste kans
in lange rij met de verdachten
die handelen in doffe glans
onze waanzinnig mooie ogen
sluiten als beslagen ruiten
getergd gekeerd en zwaar bedrogen
naar een binnen zonder buiten
in deze vers gedolven groeve
reik ik jou de stalen spade
begraaf het duister van ons droeve
vanuit voorbedachte…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Licht sonnet
Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend…
Zoals gij in de schaduw zat
poëzie
4.4 met 12 stemmen
2.209 Zoals gij in de schaduw zat
En al de glans in de armen had,
Die fijngesponnen, wonderbaar
Geweven lag in 't hangend haar
Van uwe zuster, - want gij zijt
Mij zusters in lieftalligheid, -
En gij die ongevlochten pracht,
Die als een bruidskleed van de nacht
Haar lichtgebogen hoofd omsloot, -
Uw handen hoog, uw schouders bloot,…