201 resultaten.
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 De tijd is een gebed zonder eind,
met rondhuppelende ivoren olifantjes
door mijn kamer, trompetterend van vreugde.
De tijd liet ze los.
Melktandjes van mijn kind slingeren door de ruimte.
Het kind groeit, zijn benen en armen zijn langgerekter,
de tijd hecht zich aan zijn nagels.…
Dodendans
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.415 Als skeletten zich uit de aarde wringen
ivoren beenderen in 't maanlicht glanzen
voelt men in de dodenstad de bevingen.
Skeletten, gelovig tot op het bot
storten zich in de vollemaan-feesten
trouw tot in de dood, 'n ondraaglijk lot.…
Si-Chy
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.932 Uw leden zijn uit bleek ivoor gesneden,
Uw voetjes zijn nog vlugger dan der hinde,
Uw rode lippen zijn als arabesken,
Die een fijn kunstenaar kleurde op witte zij...
Uw haren zijn elastisch en zij blinken
Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen,
En uw borstjes: twee satijnen appels,
Die blozen in het vers bedauwde gras...…
Momentum
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.981 weergegeven
als een plastic kinderspeeltje van plusminus 12 cent
dat door de veelkantigheid en equilibrium permanent
tot in de eeuwigheid wordt aangedreven,
maar toch aan elke honderdste seconde z'n momentum toekent
Vooral die 12 cent stond de dames & heren tegen;
als charlatannetjes armlastig werden we bejegend
en in hun bekakte bakstenen ivoren…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend aanwezig
en als het middag is hoor
je de aanslag op de piano
lichte ivoren…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 steppe
maakt plaats
voor zachte regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Sapfo verscheen in mijn dromen
als een mooie, wulpse vrouw met lange,
zwarte haren en een renpaardtaille,
prinses in het wit op lichtbruine
sandalen, als een orkaan zo heftig
met machtige borsten van ivoor, warm
als vuurkolen. 'Dat', zei ze, 'is de
brand waar menigeen zich graag aan brandt
en daar ligt het land waar ik geboren ben!'.…
Groot Gelijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 apenstreken uit te halen
lippentuitend naar de dood
in herenjassen was hij eender
zoete broodjes aan het bakken
als een zilverrug in hem
die er zijn eigen borst omsloot
Want hij klopte - tamboereerde
paradeerde als een vorst
zou in zijn hijgen verder gaan
dan hij kon dromen er naar voren
haast bombastisch en orgastisch
sprak hij dwaas ivoren…
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
177 Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.
Daar flitst het rauwe, kosmische signaal:
een gifgroen licht dat door de kosmos snijdt,
omdat ik maar één wet erken—
en die wet is léven.…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 Ivoren tandjes glinstren,
Zoo vaak haar mondje lacht;
En de mollige kin bergt een kuiltje,
Dat stil naar een kusje smacht.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren
Voor de echo's, spokend om ivoren horen:
'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!'
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1921)…
EVOLUTIE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.785 darmen
waarvan vaak het verhitte bloed af droop
de tand des tijds liet niets op zijn beloop
een ongelijke strijd zonder erbarmen
soms woei van ver een schetterend geluid
dan trok hij er met speer en spies op uit
het beest, verraden door zijn zware stampen
lag later, omgelegd, wat na te dampen
een winter was bezworen door die buit
het krom ivoor…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik ben je geliefde door dik en dun
Samen brengen we in gedachten
De dagen en de nachten door
Genieten van beelden van goud en ivoor
Smalle schaduwen die thans voorbijglijden
Ons herinneren aan oude tijden.…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Even liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding…
Bloesem
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.205 als gij de avond om uw schouders plooit,
figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor,
de droom der wimpers langs de luchten spant
en scheemrend schrijdt
blauwen uw ogen bloei
en slaan de winden witte geur en wijn,
die uw omdroomde schreden kostbaar siert;
en firmamenten ruisen sterrenbloesems,
die uwer handen tasten schreemrend dauwt.…
Leonoor
poëzie
3.4 met 16 stemmen
4.961 Maar tot troost en komt er geen
Uit de ivoren slootjes.
Houd uw eigen slaaf te râ.
Zalig kunt g'hem maken dra,
Zo gij slechts laat slippen,
Op zijn bede, een gunstig ja
Uit die lieve lippen.
---------------------------------------
uit: Emblemata amatoria (1618)…
Alter eega
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.175 Nee, niet te hooi en niet te gras
maar continu staat zij paraat, dringt hooronzichtbaar binnen
tekent cryptisch algoritmisch
op mijn wonderdoos een groet
toont zich kaleidoscopisch
als volmaakt uit eboniet
bij nacht en uit ivoor bij dag
een maskerloze glazen dochter,
briljante leerling van A.I.…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Jouw smeulende pijn inspireerde mij
tot deze stroom van zoete zieleroerselen
Laat deze niet bitter worden: stop op tijd
Hortensia's vervagen van zijdeblauw
naar doorschijnend ivoor
ze wachten stervend tot volgend jaar,
schijnbaar dor en vol spijt van hun eens bloeiende schoonheid
Maar volgend jaar lijkt het eens blauwe,
meer indigo,…
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee
Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren
Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog
Een diepe zucht, ik val uit de lucht op pappa's schoot
Pappa lacht naar me roze wolken vleugels
Van vergetelheid, milde ochtenddauw bedroefde ontwaken
Ontwaken uit nachten van rouw op ivoren…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 Achter een ivoren lach
galmt zijn wereld staccato
in wegstervende woorden
Vraag en antwoord
vlechten zijn gedachten ineen
tot een gordiaanse knoop
Hier, in dit leven
knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan
Hij stelt het licht geen vragen meer…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 niet dat ik een lied ten gehore breng
zeker het is tussen het dansen door
met het kleine zwart en de lange witten
alwaar ik de passen kort hou of aanleng
zo de melodie mijn koten laat vibreren
op tastbare ivoor, waarvan ik een enkele negeer,
die zitten, de handen dirigeren,
maar nooit het hele koor,
mijn armen reiken soms niet al te ver…
Pygmalion
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
450 "Hoe overrompelend
zinnen verduisterend
harten veroverend
is haar charisma
hoe zinsbegoochelend
rede verblindend
handen uitnodigend
haar welvende huid
charmant haar mimiek
elegant, magnifiek
de magnetische uitstraling
van motoriek!"...
...met ogen geloken
had haar hart gesproken,
werd de stilte doorbroken
door 't geluid van…
femme fatale
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
821 die ook zij soms bij zich draagt
Niemand wil haar donkere kant graag weten
Er is dan ook niemand die daar naar vraagt
Als femme fatale word je niet geboren
Het is wat men van haar heeft gemaakt
Door alles wat ze heeft verloren
Is er niets meer wat haar nog echt raakt
Soms huilt ze zachtjes om diegene die ze wilde zijn
Alleen in haar ivoren…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 in zoete pijn te dwalen
door roze rode zalen
verwachtingsvol gericht
op dat wat kloppend ligt
als in een halfopen toren
van beschermende ivoren
beschroomd stilaan
de pulserende kamers binnengaan
waar muziek van zoveel jaren
door het aanslaan van de snaren
tot weerklinkend leven komt,
ontwaakt wat was verstomd,
dat wat gewist werd geacht…
Breekpunt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
466 ( voor Mark Rutte )
Je hebt dan wel een nipte overwinning,
weet wel, de tegenstand is niet gebroken,
begin maar met je zogenaamde ontginning,
wij zullen jouw ivoren toren met de waarheid bestoken.…
1800
gedicht
3.0 met 4 stemmen
2.951 Soms, in de mistflarden, bij
vuurvliegjes, dwaallichten, zweeft als uit een bijt
gehakt, ivoor, het oudste beeldje aan van een eerst
gezicht, haar hals omlijst door geplooid doek boven
de laatste wolf en bever. Haar neus ruikt de geur
van het onland, pinksterbloem en zuring.…
Vroeg in de dageraad
poëzie
4.6 met 11 stemmen
7.026 .
----------------------------------------------------------
elpenbeen - ivoor
tuiten - vlechten
jonst - 'gunst': zin, smaak
passeert - overtreft
konst = kunst…
remontada
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
300 Ik heb je lichaam gevormd,
naar het beeld van mijn dromen,
uit kneedbaar ivoor;
ik wou dat jouw bloed stromen zou,
je perfecte lijnen door mijn handen,
verwarmd,
geliefd en vertrouwd, - zelfs
als ze vervagen in bedenkelijke mist,
konden glijden.…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Ons wachten wolkenoceanen
ivoren sterren in het haar
en eeuwigheden samen zweven,
niet lang meer nog; een dag, een jaar...…
porseleinzwammetjes
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
3.443 twee zwammetjes van porselein
heel frêle salon damesachtig
glanzen van slijm op hun bolletjes
van onder opwindend transparant
lammelletjes om doorheen te kijken
ze kleuren wit tot ivoor zo koel
welzeker kwetsbaar in hun gevoel
heel diep daar binnen dan
moeilijk ze daar precies te raken
om gewoon ‘ns te kijken
of ze kreetjes slaken
in…