3558 resultaten.
bevroren geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
926 kijkt u bijna
smekend aan met zijn
bevroren ogen u kunt
hem daar niet laten
staan denkt u vol
mededogen
u helpt hem uit z’n
koude jas z’n huid lijkt
wel op cellofaan uw jubel
is nog niet spontaan doch
dit verandert wel alras
u warmt hem met uw
smeulend vuur z’n dooi
is hevig maar wel kort u
tovert in een vierde uur
vier jaargetijden…
Die seizoenen doen me goed ...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.145 Ach Nederland met
je jaargetijden
Waar waaiende wolken
de zon bevrijden
Waar regen klettert
tegen ramen
Waar donder en bliksem
regeren samen
Waar stormen razen
over het land
Waar kinderen schaatsen
hand in hand
Waar stranden gevuld
zijn met mensen
Ik zou me geen ander
weer willen wensen
Dan het weer dat ik
hier ontmoet
Want juist…
hagel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
619 Verwoestende hagel,
sloeg hard tegen het
jaargetijde in.
Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.…
Hagel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Verwoestende hagel,
sloeg hard tegen het
jaargetijde in.
Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
Nieuw Leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.156 De Lente komt binnenkort
Nieuw leven wordt geboren
Een nieuw jaargetijde breekt aan
Wat dood leek wordt weer levend
Wonder der natuur
Hoe kan het toch bestaan
We vinden het oh zo gewoon
maar niets is minder waar
Het is zo heel bijzonder
De Schepping is gelijk een wonder
De Schepper lijkt een tovenaar…
Zo ver weg, maar toch zo dichtbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.492 Je reist over de wereld
Maar blijft zitten in je stoel
De regelmatige gebruikers
Weten vast wat ik bedoel
Je kan surfen op het internet
Van zijde naar zijde naar zijde
Met alle letters van het alfabet
In elk jaargetijde
Op deze grote wereldplek
Ben je als een vogeltje zo vrij
En je gaat van land naar land
En komt steeds dichterbij…
Jij wist het al
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.407 Terwijl wij ieder zo genoten
van een zonnig dal vol witbeslagen bomen
had jij zelf toen al besloten
dat het gevreesde einde toch zou komen
Terwijl ik uren dwaalde in gedachten
omgeven door de winterse kou
had jij toen al eerder besloten
dat ik niet echt de ware was voor jou
Nu twee jaargetijden later
de zomer laat mij nog niet vrij
word…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 de smalle gang herleeft nu een nieuw
jaargetijde zich kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef als u met jaargetijden…
zomer en winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 zoals seizoenen gaan en komen
beleven wij plezier en pijn
de zomer wordt ons wreed ontnomen
de winter zingt een nieuw refrein
de kunst is onverstoord te blijven
in ons genot en in ons lijden
de onrust uit ons hart te drijven
in alle vier de jaargetijden
zoals een kaarsvlam rustig brandt
indien geen wind haar kan beroeren
zo houden wij…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Denk toch niet aan
jaargetijden: klinkt de herfst van tessi-
tuur dan lager dan het zwoelen van de
lente in uw oren? Rutger, luister even:
als ik cello speel, dan zit ik in de
voren van het boerenland. Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
Een wimpel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 nog waait jouw vlag
zijn de kleuren sprekend
maar het doek heeft
zijn beste tijd al gehad
glans en souplesse
zijn gaan lijden door
de levenslange gang
van onze vier jaargetijden
ooit heeft de mast
een wimpel gedragen
die is gestreken toen
rugzakken overbodig bleken
het mechaniek kreeg
later onherstelbare averij
door een constructiefout…
Kilte van ijs...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.222 slechts een illusie
Maar wij hadden elkaar trouw beloofd…
Nu sta je voor mij als een bevroren standbeeld
Je ogen veranderen langzaam in ijspegels
Elk woord wat je probeert te vertellen
bevriezen onze eeuwige trouwregels…
Als je weggaat om nooit meer terug te keren
huil ik mijn tranen tot een oneindige sneeuwvlakte
Een liefde die de jaargetijden…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.988 Mijn liefste jaargetijde
Zet zelfs de dood in bloei,
En doet diens boden rijden
Of bloesemregen woei.…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet de schepping
jaargetijden…
Herfstgedoe
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
931 veranderen
de tranen verruilen voor een lach
maar 't is voor mezelf zolang geleden
dat ik echte vrolijkheid zag
De herfst maakt me soms verdrietig
hoe kan ik dan anderen vermaken
ik doe de dingen die ik moet doen
en lees gedichten die me raken
En hoe mooi de herfstkleuren zijn
die ik zelfs schilder op het doek
't zal nooit mijn jaargetijde…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
Teveel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Wat ooit bestond tussen zon en maan,
en wisseling der jaargetijden,
de natuur stond ons terzijde,
is dat alles ons ontgaan?
Wij worden nu nog slechts door tijd,
en domheid van een ramp gescheiden,
wie staat ons aan het eind terzijde,
als we de laatste grenzen overschrijden.
We hebben al teveel genomen,
uit welke verten we ook komen.…
credo
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.487 de jaargetijden zetten ons immers
ook wel eens op het verkeerde been…
warmte van de zon...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
932 Maar het heeft ook wel wat, onze jaargetijden,
altijd warm weer kan mij ook niet verblijden.
Dus we gaan niet treuren...
maar genieten van de herfstkleuren.
Op weg naar de warmste maand van het jaar,
want in december is iedereen wat liever voor elkaar!…
Beesten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
572 .
------------
In het Safaripark De Beekse Bergen
Moeten de bezoekers nu voortaan
een T-shirt of een overhemdje aan
Om bierbuik en beharing te verbergen
De mens is in dit zomers jaargetijde
Helaas niet van het beest te onderscheiden.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 Geur van verrotting
dringt diep
en intens
door de neusgaten
Bomen
krachtig in het groen
tekenen
de eerste verkleuringen
Mos en dennennaalden
geven met gesloten ogen
de indruk
van hoogpolig tapijt
Het licht
van de laagstaande zon
wordt verdeeld
in diverse stralen
van magisch licht
Het gekwetter
van de vogels
is verstomd…
mooie winter op komst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.002 Koud is de winter wit en glad,
Koud is de winter mooi en nat.
Mensen buiten in hun wanten,
sneeuw dwarrelt aan alle kanten.
Koud is de winter wit en glad,
Koud is de winter mooi maar nat.…
Puur-Natuur...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.021 Alles in de natuur
is weer groen
en is weer puur
in het plantsoen
Wonder der natuur!
Deuren in je huis
weer open doen...
frisse lucht,
niet te koop
voor een miljoen
Lammetjes in de wei,
bloemen aan struiken en bomen...
een nieuw jaargetij...
Zo volkomen,zo perfect,
als je let op elk aspect
van de natuur...
Lekker zonnetje,
en een…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Ik was gaan kijken of het toonde:
de stand van de zon, zwaluwen onder de dakgoot.
Moeilijk te zeggen.
Al die lege schuren. Overal land
begon dit landschap te zijn
en veel daarin
wat niet hersteld kan worden.
Niet alleen hierheen gekomen
maar ook ingehaald
was ik
een akker naar dit hoofd gedragen
om voor die akker te zijn geweest.…
seizoenen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.258 Met blote, zongebrande benen
stapt ze door de zomer
naar een roestig bruine winkel
voor kousen die glanzen
en haar laten dansen
ver voorbij midwinternacht.
Als de ochtend gloort, groet
zij met een zwoele lach
de lente, die de liefde
in manden vol met zoenen,
zoet en zacht als dons
voor haar heeft meegebracht.…
Lenteliedje
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.154 Wat is er zoal niet gezegd
Wat is er zoal wel geschreven..
De woorden lopend onderweg
en zinnetjes zo stil geweven..
in sutra, spreukje, of een draadje
als een verdicht fijn exemplaartje.
Op vele wijzen Al in Een
en het zelfde fenomeen...
Uit de schatkist van Gods Woord
plant woord en zin en lied zich…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 De hemel grijst
van kim tot kim.
De kou krimpt
in gekist gekraak.
Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 De winter barst
uit krappe jas
in sneeuwvlokken.
De tijd is kil
en zielsalleen
tikken klokken.
Morgen sterft
reeds vannacht
een vroege dood.
Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…