176 resultaten.
het is maar een gedicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 mijn poëzie verdraagt de werkelijkheid niet meer
zinnen breken onder druk
van echt leven
alleen woorden kunnen de scheuren nog schragen
zo beklagenswaardig grauw
als alles is
was het maar de herfst
die de wereld verkleurde
maar het is een lentezon
die alle hoop verbrandt
lang voordat de winter
überhaupt
keurig een beurt krijgt…
De waarheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
6.340 Geuren van de warme nacht
Slingeren langs de bomen
Bloeiers genieten van de eerste zonnestralen
Het bos ontwaakt uit zijn slaap
Gespannen wandelt hij in trage pas
Met een waas van onzekerheid om zich heen
Door zijn hoofd gieren duizend en een gedachten
Hij vertraagt zijn pas
Zelfs een prille lentezon
Kan de gemoedsrust niet stillen
Gelijk…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt
ik wil een ijsje met warme worst erbij
Zoals lentezon…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Wegvliegende
plukjes wol plakken nu
in de bomen en zijn het web
waar de lentezon rustig aan
haar winterslaap begint.…
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Geen morgen is zo heerlijk om te ontwaken
Dan bij ochtendgloed van zachte lentezon
Bij geluid dat duizend vogelkelen maken
Moment dat je weet dat nieuwe tijd begon
Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin
En stralende zon lacht ons lokkend te gemoed
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet…
Schoonheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
604 Hun geur vermengt zich,
met de geur van blauwe regen,
overdadig bloeiend in de lentezon
steeds weer kom ik nu de lente tegen.
De mezen komen kijken.
Duikelend en tuimelend om en om.
Hun nestjes zijn al uit.
Ze geven mij een fijn gevoel.
Terwijl ik rustig toekijk,
vanuit mijn luie stoel.
De mand met violen
doet ook mee.…
lentedag
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.821 ik wenste mijzelf een lentedag
vol bloeiende violen
een zacht geurende meisjeslach
in ontluikend groen verscholen
ik wenste mijzelf een lentekleed
vol blauw geel groene bloemen
prachtig kleurend kamerbreed
waarop bijen zachtjes zoemen
ik wenste mijzelf een lentezon
gespiegeld in het water
waarin ik mij steeds warmen kon
tussen eenden…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 wegen
de stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven in opmaat
van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte
even voor een kort moment in mij
traag stroomt de beek met mijn gedachten weg
zwervend raak ik door zwijgzaamheid bevlogen
in beklemmend besef dooft hier het einde
dit land straalt in de lentezon…
Morellen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Kan nog steeds niet wennen,
getijden gaan vluchtig, ik vermijd
dat ik hang aan een onvoltooide tijd,
waar meisjes onbetaalbare kransen halen
uit de lentezon, getooid met gekleurde
linten, geschetste aquarellen van hun
vragen, waarin schuld en schande is
ontlast,toch zullen dragen, de kleine
danseressen op de spitzen, stelen
dansend…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 aan de verkeerde kant van ‘t water
waar veel vissers zaten,
er plots veel auto ‘s reden
Te ver om om te keren
want juist kwam daar het qbuzzje
dat ons brengen kon naar ‘t station
vrijwilllige chauffeurs zei iemand
eerbied voelde ‘k voor deze dienst
in deze streek, ons land
dat dit bestaat en kon
De volle dag vergezelde
ons de lentezon…
vier de passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 bij de eerste stralen van deze dag
smaken wij het zoet van het geluk
gelijk verfijnde nectar ons bevalt
die ons als gouden wijn smaakt
waarmee wij de geest verwarmen
die ons de vreugde uitmeten laten
van het feest dat jouw jaardag is
in jou vieren wij passie en beleving
welke wij gelijk de lentezon ervaren
die het ritme van ons leven stuurt…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Straks rijgt de rijp er zijn pareltjes rond
Dan valt het dons van de sneeuw op de grond
Als een laken zo helder wit en koud
Nu zijn het slechts pareltjes, die men aanschouwt
Tóch moeten deze juweeltjes ook wijken
Als de lentezon weer komt kijken
Of zij aan het werk kan gaan
Om nieuw groen te doen ontstaan.…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 Plots is ook de schriele lentezon overtuigd hiervan
en zingt even door de longen van elke kleine mus of merel of zelfs duif.
Weer schiet ze en ketst ze schichtig af op de neergedaalde kluif
en laat als plan B de wereld kirren van ‘ik besta volop , meer dan
al mijn bewoners’.…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Gelijk de lentezon na wintertijden
heel de aard vervult met warmte, licht en gloed,
zo wekt de liefde mij uit smart en lijden
en met haar keert weer de oude levens-moed.
0 wereld, lang en droef heb ik geweten
hoe doods en leeg gij zonder liefde zijt
maar de oude beelden zijn verbleekt, vergeten
en om mij heen is 't blijde werklijkheid.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.
Elke bol lijkt een belofte
te dragen, een kalme plek, uitnodigend
voor bijen die komen en oplossen in de warme lucht.
Tintelfrisse bloesemgeur mengt met het zachte ruisen van de dag.…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Kan nog steeds niet zwemmen, eb
en vloed vloeien mij te vluchtig,
vermijd dat ik staar naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen haakten uit de
lentezon, schaduwen getooid met
gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van hun vragen, waarin
schade en schande ballancerend werd
gedragen op een zilver blad, in…
pasen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 Paasgedicht
In de lentezon, zo helder en klaar,
komt het paasfeest, jaar na jaar.
Kleurrijke eieren, verstopt in het gras,
zoeken we samen, vol vrolijk geplas.
De paashaas springt, zo blij en snel,
met een mand vol lekkernijen, een heus festijnspel.…
Kerkhof te Carmona
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.280 er heerst stilte en heldere rust,
geen treurwilg, geen droefenis;
een hof met donker kort gras,
in een hoek een palm en een bron;
en rondom
streng, blinkend wit, overstraald
door de lentezon
de hoge mansdiepe muur
met de doden erin, rij aan rij,
naast en boven elkaar.…
‘în imperiul’
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Pegasus
op weg om pijnlijk gelauwerd te raken
maar ’n laurier is niks
vergeleken bij brandende doornenstruiken
of ’t hellevuur
dat ik ooit voor straf schoon heb moeten blazen
om Olympus en Helikon in één zin af te maken
heb ik slechts vaten vol Palinca achterover gelazerd
’t waren niet zomaar haar ogen
of ’t heerlijke lijf in de lentezon…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 . -
Eerlang zal, o lieve bloemen,
U de Lentezon toelachen,
En dan zult gij weer herleven!
Maar, voor mij zal 't eeuwig stormen!
Nimmer zal de zon der Liefde
Mijn bedrukte ziel beschijnen!…
Kasteel Groot Buggenum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.176 vergeten eet de doden die we achterlieten
terwijl we een toekomst verzamelen
marcheert hij onze geschiedenis binnen,
sticht brand in antieke kennis, werpt bommen af
op de wegen die ons tot hier hebben gebracht
Een man had zich omgedraaid
hij zag de steen standhouden
een stervend kasteel, een herinnering
keek omhoog in de likkende lentezon…
Rijmelaars ei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 Hier volgt een mening
voor jou en voor mij
't is mij om het even
of een bloednieuw leven
een lucas - een hij -
of marieke - een zij -
een nazaat van rij
neveld wordt,
't hoort erbij
Ach, iets te voorspelbaar
dit rijmelaars ei
was 't maar vast juni,
dan was 't weer voorbij
Gelukkig zijn wij
weer een paar dagen vrij
als Hemelvaart…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 lied brengt toch uw toverstem
deze tranen op mijn wangen
van een onbestemd verlangen
naar een tijd die ik niet ken
Vraag het niet het mereltje
je maakt het dier nog bang
Luister naar de morgenzang
van de merel die haar vreugde deelt
als de zon haar tere vleugels streelt
Op dat moment, alleen en dan
leert men hoe men dromen kan
Oh lentezon…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 Me koesteren in de stralen
der gulden lentezon:
de eerste prijs behalen
bij ‘t schieten naar de ton;
met boerenmeiden dansen
en tuimelen over ‘t gras:
mij met de rook omkransen
van echte varinas.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Toen de lentezon de grond
Met haar zachte koestring blaakte,
Toen het minnevuur ontwaakte,
En de rietmus 't gaaike vond,
En het kunstig nestje maakte,
't Aan een drietal halmen haakte,
En dit kinderlievend paar
't Voering gaf van mos en haar,
Toen klonk hier op blijder wijzen,
Of zij God ook wilden prijzen,
Zacht verteedrend in het riet…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 ’t Mochte zijn, dat een winter voorbij waar gevaren,
en haar ijs bij de stralen der lentezon smolt; —
dat — een reeks van onvruchtbaar vervlotene jaren
door één oogst voor het minst al die dorheid vergold!
Neen! de mens mag zijn lente geen tweedemaal smaken;
op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!…