379 resultaten.
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
Michael Angelo' s Pieta
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 De plooien in je gewaad
maken je schoot groot
ruimte geef je volop
aan wat in je armen ligt
de plek waar jij snikkend
schonk zijn lieve leven
is ook de plek
waar hij nu rust
na deze gruweldaad
nu jij hem kust
in diepe eenzaamheid
zie ik aan je gezicht
zo jong zo mooi
zijn leven was maar even
het marmer lijkt zo hard
maar dat is buiten…
Archaïsche torso?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
457 Ik zag nooit haar werkelijke
gelaat, waarin de appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeit na in een ondergaande snik,
waarin de ogen blijvend glanzen,
gehouwen uit het frêle marmer, bespot,
beschadigd, rond smalle mond, het
verlangen geaderd, onverzadigd, als
een witte ster die losbreekt van z’n
voetstuk, geen misvorm in…
op de begraafplaats
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.147 op de begraafplaats,
Het marmer is bedolven onder bladeren,
Nat,goud rood en groen,
Kan nog steeds niet geloven
Dat je er nooit meer zal zijn
De kaars is aangestoken
De raampjes van de lantaarn zijn zwart
Net zo zwart als de dag dat je bent gegaan
En niet meer bent terug gekomen
Mijn haren zijn nu grijs
Jouw handen gingen door mijn donkere…
Afslag
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
762 Stenen droom of gepolijst marmer
geschuurd in elke hoek van de liefde
Ben je Lucifer of een filmster?
of een armoede in luxe?
"Waarom' hebben we niet nodig
of liepen we overdag
Op een pad zo ijzig
een juiste of een verkeerde afslag?
Marcel
18 mei 2012…
Haloween III
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.724 Jij, ooit van marmer, ooit met groengespoten haar,
je wordt meer en meer opgeslorpt
in een verhaal over jezelf
zelfs terwijl je luistert als een blinde
of ergens overzee de beep
van het polshorloge van je minnaar piept.
---------------------------------------------------
Uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
O, dat ik ooit nog eens
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.292 O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
ofwel een warm lief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als was het
leven nu voorgoed betrapt.…
En het verdriet sterft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 In mijn hart, 'mi corazón'
doden de muzikanten
met liefdesliedjes vol zon
mijn verdriet, 'muere la desazón'
Met gesloten ogen dansen we
in marmeren weelde
onder een versierd plafond
beelden zien op ons neer
Iemand neemt mijn hand
laat me rondjes draaien
mijn ziel zweeft omhoog
schudt zijn tranen af
en strekt zijn armen uit
als een…
Mozart
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
700 In stralend wit staat hij te kijk,
hoe liefdevol is hij gehouwen,
zelfs ’t marmer lijkt van hem te houden:
betoveraar van ’t klankenrijk.
En dan dat hoopvolle gebaar,
zijn rechterarm is al geheven,
en doet dit wonder nog meer leven.
Ik kijk en kijk en kijk ernaar
Zie ik zijn arm om stilte vragen?…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 De holle opgang van massief glanzend marmer
en de foute kroonluchters lokken echo's uit.
Jij en ik doen zachtjes
alleen onze adem stoot de stilte open.
Maar galmt nooit.…
Paleis
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.577 een tuin vol vijvers vrolijke fonteinen
een paleis met zuurstokoudroze muren
klassieke ramen puur blauwe kozijnen
men schrijdt er over kamerbrede treden
met sierlijke gouden gietijzeren leuningen
overal marmer van boven naar beneden
zwevend over vloeren met fijn mozaiek
langs goddelijkjonge roomwitte beelden
oh heerlijke zo verrukkelijke…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 alle talen, als gespannen
snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven verstoort
de stilte van de dode raven,
die de eindigheid op de
marmeren…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Slaap in de schelp van uw marmeren nissen,
goden en helden, door niemand betreurd.
Water en wind zal uw namen uitwissen
tot een geheim waar de nazaat op speurt.
Wie in de straten van Rome of Londen
enkel nog dwazen en spraakmakers vindt,
wacht op het Hart dat, met doornen omwonden,
vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…
Hoer van Rome
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
609 stoft schrijdend met de sleep van
haar zijden japon over de marmeren vloer
zij behoeft er geen moer voor te doen
alleen hier
bloedende lip door een enkele zoen
van een gast met groot plezier
draagt hij zijn opgeheven hoofd
door de straten van arme karkassen
de hoer van Rome keert
weer aan zijn trekken gekomen.…
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 (negen zonnen zijn gegaan
hun licht in bloedrood wenen aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Binnen mijn armen is jouw tempel
de tempel van volmaakte liefde
zonder grenzen en zonder uitleg
waarin je jezelf kan zijn
en totaal,
zoals marmer zichzelf is
en water,
totaal.…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Mijn liefde
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
4.346 Mijn liefde is een koude maan
Vol gaten en vol kraters
Mijn hart voelt zo verloren aan
Zo zeldzaam maar verlaten
De kleur van mijn bevroren zijn
Wordt niet een tintje warmer
Alleen als ik de zon aankijk
Glanst weer mijn treurig marmer
Het licht dat in haar ogen ligt
De woorden die ze spreekt
Geven mij weer evenwicht
Voorkomen dat ik breek…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Op de avond van mijn leven
doven kaarsen in oude kandelaars
op grijze, marmeren stenen.
De nacht verschuilt haar duisternis,
de dag blijft verborgen in nevels
van droefenis.
Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
Glimlachend verdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
868 Ik wandel op het zandpad
van marmeren steen naar steen
sommige teksten raken
gaan écht door merg en been
vooral de kindergrafjes
met beertjes her en der
laten geloof wankelen
vertrouwen is dan ver
rustig loop ik naar het graf
richting het houten kruis
vogels vliegen met mij mee
naar jouw laatste aardse thuis
tussen bloemen en het groen…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
Ik hou van u
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
886 In de duisternis glimt ze als zwarte marmer.
“Du bist so schön, ich liebe Dich,”
Zeg ik zo, omdat ik, dit,
In mijn eigen taal niet zeggen,
Niet straffeloos zeggen kan.…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 ofschoon je glans
in alle dorheid is vergaan
klim ik je heuvel op
tussen uitgeteerde mozaïeken
rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden wij met pure
liefde als ultiem genoegen
toch heeft het marmeren…
Dat wat ons aan de ziel verbindt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Halverwege het strand onder
De wijde hemel blijft zij staan
En peinst als uit marmer
Gehouwen naar het water
Alleen de maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen
Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut…
Maria
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Haar schepper moet haar hart voor ogen
hebben gehad, uitgehakt in marmer
leeft ze meer en is ze warmer
dan in alle kerstbetogen
bij elkaar. Ook haar dichter schreef er geen.…
Clichés
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
203 Ik sta hier, mijn krakende botten geleund tegen een marmeren pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren,
zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen voor ogen met…