311 resultaten.
Najaarslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.094 Ik ken geen schoner kleuren
Dan die van 't Hollands bos
In bruine najaarsdos;
Ik ken geen zoeter geuren,
Dan die uit droge mos,
Uit geelrode eikenbladeren
En varenkruid dat bloeit,
Mij op het koeltje naderen,
Dat met mijn lokken stoeit.
Ik ken geen schoner zangen
Dan vink en lijster slaakt,
Bij 't morgenlicht ontwaakt,
Eer hen de strikken…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Hoe dan ook verrast najaar me elke keer weer met
zinnen gegoten in onverwacht en plots van waar einde nog niet is
geschreven of gesproken tezelfdertijd laat het lichaam zich meestromen in een
uniek karakter, persoonlijkheid en temparement zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
Herfstlandschap
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
441 Prachtige kleuren
in ruimte, rust en stilte
steeds weer ander zicht.…
Warmtewisseling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 zomerse tinten -
dan die metamorfose
naar warme kleuren…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 Regen op ramen
kou kondigt weer gevoel aan
van einde zomer
Wanneer tijd is gekomen dat
het prachtige hemelsblauw vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.
Nog even heerlijk genieten van
groene ritselende bladeren die zich laten…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.
De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte…
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 De tuin ligt er verlaten bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen,
Sta jij frites
Te bakken in je
Eigen tent…
Politieke vluchtelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Chileense hoofdstad Santiago, najaar 2019…
Chocobol en Odekoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
451 Het riet dunt uit, is aan het kalen
Het najaar is nu echt begonnen
Ik maak ze op, de eerste schalen
Met sierfruit, blad en lampionnen
Physalis met oranje bollen
Heeft bijnaam jodenkers, veeg teken
Omdat het volk der Thorarollen
Hoofddeksels droeg die daarop leken
De bloemen van de plant zijn giftig
Maar dat is niet de kruisbes (Kaapse)…
ONTMOETING
gedicht
3.2 met 42 stemmen
16.335 koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het huis smaakt nog
naar meer, het regent, men beeft, er zijn stemmen
en op het privaat
ontmoet men verbaasd wie men was —
---------------------------------------------
uit: 'Een eter in het najaar…
November
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
762 Het regent en het is november
weer keert het najaar
en belaagt het hart
dat droevig maar steeds gewender
zijn pijnen draagt
en in de kamer
waar gelaten het dagelijks leven
wordt verricht
schijnt uit de troosteloze straten
een ongekleurd…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 vraagt zij zich af,
de molensteen van morgen
prijkt vandaag al op mijn graf
haar eenzaamheid voelt zwaar
nu najaar oppermachtig wordt
en de vuilstort van de zomer heel goed weet
wat er aan schort…
Tussen geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 door vijftig tinten groen
wandel in de geur
van wit en geel
denk ik: dit moet ik
echt vaker doen
lekker vrijuit springen
tussen meidoorn en seringen
fluiten met het fluitenkruid
eten bij de boterbloemen
en ander zogenaamd onkruid
het liefst natuurlijk languit
het voorjaar duurt maar kort
’t is zo zomer binnenkort
en dan weer najaar…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 hoorde hij het
krassen van de
de zwarte vogels
het kraaien van
hanen het
hameren van
de specht in
de bomen
hij hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang
vertrokken
in het najaar…
Stoppelknol
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 lieveling
het zijn er gelukkig al meer
ze groeien als koolraap en knolraapgewas
onzichtbaar en onder de grond inspecteer
ik hun groeiproces buiten de kas
Het zijn sinds de oogstmaand al meer lieveling
veel meer dan de zakdoekjesboom en de das
de meiraap is laat voor de herfst van dit jaar
want je weet, zij is niet winterhard
In 't najaar…
De gelatene
gedicht
3.8 met 24 stemmen
15.268 Ik open 't raam en laat het najaar binnen,
Het onuitsprekelijke, het van weleer
En van altijd. Als ik één ding begeer
Is het: dit tot het laatste te beminnen.
Er was in 't leven niet heel veel te winnen.
Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer,
Als men zich op het wereldoude zeer
Van de miljarden voor ons gaat bezinnen.…
R I J K
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
4.435 er is een zoon geboren
bij de buren hiernaast
het was te verwachten
't heeft niemand verbaasd
je kon 't zien aan buurvrouw
ze was ronder dan voorheen
leuk voor ouders en dochter Lily
een broertje, hoera, niet meer alleen
in het najaar lekker samen ravotten
dan kan de kleine vast wel lopen
en volgend jaar in de zomer
de deur naar de…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 kom en volg me
zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt
van eigen onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte…
Een vreedzaam volkje
gedicht
2.3 met 26 stemmen
9.781 Een enkeling van ons
klaagt na de schrale bonenmaaltijd
in het najaar zachtjes met zijn kont.
Maar zolang we nog bonen hebben
hoeven we niet te klagen.
--------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
Een vreedzaam volkje
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.422 Een enkeling van ons
klaagt na de schrale bonenmaaltijd
in het najaar zachtjes met zijn kont.
Maar zolang we nog bonen hebben
hoeven we niet te doden.
------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Ik voel de lust te reizen, te verhuizen,
of schepen fluiten die vertrekken gaan,
als in het najaar, in de koffiehuizen,
weer gladiolen op de tafels staan.
Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,
van dag tot dag wordt dieper groen de wei
en scheert de zwaluw sneller rond de toren,
de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt
het zomerlicht de dag verlaat
draagt avondrood het najaar…