Alle inzendingen over najaar

311 resultaten.

Sorteren op:

Najaarslied

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.094
Ik ken geen schoner kleuren Dan die van 't Hollands bos In bruine najaarsdos; Ik ken geen zoeter geuren, Dan die uit droge mos, Uit geelrode eikenbladeren En varenkruid dat bloeit, Mij op het koeltje naderen, Dat met mijn lokken stoeit. Ik ken geen schoner zangen Dan vink en lijster slaakt, Bij 't morgenlicht ontwaakt, Eer hen de strikken…

Herfstreflecties

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Hoe dan ook verrast najaar me elke keer weer met zinnen gegoten in onverwacht en plots van waar einde nog niet is geschreven of gesproken tezelfdertijd laat het lichaam zich meestromen in een uniek karakter, persoonlijkheid en temparement zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
CB16 oktober 2021Lees meer >

Herfstlandschap

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 441
Prachtige kleuren in ruimte, rust en stilte steeds weer ander zicht.…
CB20 oktober 2021Lees meer >

Als de zomer ons verlaat

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Regen op ramen kou kondigt weer gevoel aan van einde zomer Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige hemelsblauw vermindert waar de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing. Nog even heerlijk genieten van groene ritselende bladeren die zich laten…
CB28 september 2024Lees meer >

Wanneer herfst ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 339
Ritselend blad valt ademt de koele herfstlucht stilte op mijn huid Bomen ademen in zachte bewegingen van goud en roest, hun bladeren ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht. De geur van vochtige aarde stijgt op uit het gedempte…
CB2 oktober 2025Lees meer >

Na de bloei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.120
De tuin ligt er verlaten bij De struiken staan weg te kwijnen Geen hommel vliegt nog op de hei De zomerzon wist te verdwijnen Een lege vlakte werd de wei De nectar is opgedronken Ze gingen: juni, juli, mei Geen bloem staat er nog te pronken Het bos ontbeert zijn zomersprei De bladeren hangen te kniezen Noch groen noch bloei in dit getij…

Zin van bestaan

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 962
In het najaar hoop ik dan te vinden wat ik zocht wat helaas gebeuren kan dat de zin is uitverkocht.…

Droogstaande sloot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Die in de winter Drager is van ' t Dikste ijs dat Maar te bedenken is, In voor- en najaar Vol water staat En leven geeft aan Zo veel nieuw leven En nu droog staat, Geen druppel vocht Meer te bekennen, Alleen spinnen nog En mieren wonen er En vormen samen De plek waar de Chauffeur een Zachte landing Maakt nadat hij…

Zondagmiddag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Loom septemberlicht, Warm voor de tijd Van het jaar - Op de grens Van het najaar Dat te wachten Staat nu de zomer Haar tenten Hier bij ons Aan het opbreken is, Beneden op het Terras met uitzicht Op de eeuwenoude Toren waarin de Eeuwen voorgoed hun Intrek hebben genomen, Sta jij frites Te bakken in je Eigen tent…
Bert Weggemans22 september 2013Lees meer >

Politieke vluchtelingen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Chileense hoofdstad Santiago, najaar 2019…

Chocobol en Odekoek

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Het riet dunt uit, is aan het kalen Het najaar is nu echt begonnen Ik maak ze op, de eerste schalen Met sierfruit, blad en lampionnen Physalis met oranje bollen Heeft bijnaam jodenkers, veeg teken Omdat het volk der Thorarollen Hoofddeksels droeg die daarop leken De bloemen van de plant zijn giftig Maar dat is niet de kruisbes (Kaapse)…

ONTMOETING

gedicht
3.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 16.335
koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt vergeefs mede wat men denkt van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen het gratis glas van het huis smaakt nog naar meer, het regent, men beeft, er zijn stemmen en op het privaat ontmoet men verbaasd wie men was — --------------------------------------------- uit: 'Een eter in het najaar…

November

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Het regent en het is november weer keert het najaar en belaagt het hart dat droevig maar steeds gewender zijn pijnen draagt en in de kamer waar gelaten het dagelijks leven wordt verricht schijnt uit de troosteloze straten een ongekleurd…
Nicole12 februari 2005Lees meer >

Wiegend in de oktoberwind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
De wind heeft warme gedachten in je haren gesponnen En hangt een nevel aan rood gebladerte Vallend van tak tot tak op de aarde, in het nat van een bloeiend najaar De eerste grijze haar als een teken van de tand des tijds Geronnen in smalle wateren, van fluisterend tot tierend We vieren de herfst met wervelende melancholie…

Een lang verhaal (voor Arthur )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
de lente wist de lichte toon van het vergeten kind vast te houden de zomer liet veelbelovend en gul het zonlicht naar binnen vallen in het najaar voelde je voor het eerst een ongrijpbare splinter in je hand de winter kwam benauwend dichtbij heuvels werden bergen in het grensland transformeerden de witte in zwarte bladzijden…
J.Bakx13 april 2014Lees meer >

vorst verlet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
vraagt zij zich af, de molensteen van morgen prijkt vandaag al op mijn graf haar eenzaamheid voelt zwaar nu najaar oppermachtig wordt en de vuilstort van de zomer heel goed weet wat er aan schort…
switi lobi8 december 2014Lees meer >

Tussen geuren en kleuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
door vijftig tinten groen wandel in de geur van wit en geel denk ik: dit moet ik echt vaker doen lekker vrijuit springen tussen meidoorn en seringen fluiten met het fluitenkruid eten bij de boterbloemen en ander zogenaamd onkruid het liefst natuurlijk languit het voorjaar duurt maar kort ’t is zo zomer binnenkort en dan weer najaar…

houthakken in het Interbellum (1918-1939)

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
hoorde hij het krassen van de de zwarte vogels het kraaien van hanen het hameren van de specht in de bomen hij hakte hout hij dacht niet dat er een god was die zich met de mensheid bemoeide een deken van sneeuw verborg muizen en land hij hoorde de zwarte vogels de trekvogels waren allang vertrokken in het najaar…
J.Bakx16 februari 2025Lees meer >

Stoppelknol

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
lieveling het zijn er gelukkig al meer ze groeien als koolraap en knolraapgewas onzichtbaar en onder de grond inspecteer ik hun groeiproces buiten de kas Het zijn sinds de oogstmaand al meer lieveling veel meer dan de zakdoekjesboom en de das de meiraap is laat voor de herfst van dit jaar want je weet, zij is niet winterhard In 't najaar…
Xander10 november 2025Lees meer >

De gelatene

gedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 15.268
Ik open 't raam en laat het najaar binnen, Het onuitsprekelijke, het van weleer En van altijd. Als ik één ding begeer Is het: dit tot het laatste te beminnen. Er was in 't leven niet heel veel te winnen. Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer, Als men zich op het wereldoude zeer Van de miljarden voor ons gaat bezinnen.…

R I J K

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.435
er is een zoon geboren bij de buren hiernaast het was te verwachten 't heeft niemand verbaasd je kon 't zien aan buurvrouw ze was ronder dan voorheen leuk voor ouders en dochter Lily een broertje, hoera, niet meer alleen in het najaar lekker samen ravotten dan kan de kleine vast wel lopen en volgend jaar in de zomer de deur naar de…
Wim Niesten17 januari 2005Lees meer >

de filosoof

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
hij plantte een zaadje van verlangen in vruchtbare grond koesterde het voor droogte en kou zorgzaam beschut het groeide voorzichtig doorstond de sei- en andere zoenen werd trotse jonge boom de kruin vol sappen bruisende belofte van schaduw en oogst lente verraste met bloesemkroon en zomer bracht licht het najaar een korf vol ideeën…
rietvr29 september 2008Lees meer >

zoals zwart op wit

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 956
kom en volg me zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt van eigen onvruchtbaarheid het vals gefluister kruipt immers over barre grond om de zwakste wind te vertrappen beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden en alle manen verdwijnen rond het najaar kom en laat je ontroeren door het stilzwijgende of door witte…

Een vreedzaam volkje

gedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.781
Een enkeling van ons klaagt na de schrale bonenmaaltijd in het najaar zachtjes met zijn kont. Maar zolang we nog bonen hebben hoeven we niet te klagen. -------------------------------- uit: 'De karpersimulator', 1997.…

Ver als de horizon ben je

gedicht
2.1 met 295 stemmen aantal keer bekeken 42.373
ver als de horizon ben je in de glazen kist van het weer geborgen beukend op de blikken deksels van het najaar ik zie de bliksem langs je lichaam trillen en de regen loopt onrustig door je ogen ik kan de afstand die mij van je scheidt in lichtjaren tellen en in de meter van het geluid zoemen de seconden mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…

wisseling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de herfst dwarrelt in gebroken blad een gouden waas vervalt tot bruine aardetinten, grondig opgenomen door de kou binnen brandt een kaars, ze vlamt wat roet langs oude ramen vuiler nu de dag weer kort als ik weet wat er aan schort verlaat ik de depressie die het najaar vult met nare dromen ..…
switi lobi13 oktober 2010Lees meer >

Een vreedzaam volkje

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.422
Een enkeling van ons klaagt na de schrale bonenmaaltijd in het najaar zachtjes met zijn kont. Maar zolang we nog bonen hebben hoeven we niet te doden. ------------------------------------ uit: 'De karpersimulator', 1997.…

De kooi

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.565
Ik voel de lust te reizen, te verhuizen, of schepen fluiten die vertrekken gaan, als in het najaar, in de koffiehuizen, weer gladiolen op de tafels staan. Ik weet: nu zijn de velden zonder koren, van dag tot dag wordt dieper groen de wei en scheert de zwaluw sneller rond de toren, de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…

Bronst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
twinkelingen dansend op een vleugje wind namiddag leunt zwoel tegen de avond glooiend rust de heide in haar purperen pracht tot onverwacht de stilte scheurt door ‘t burlen van een edelhert de lokroep troont bronstige hinden voor de toekomst naderbij en als het woud in mijmer zwijgt het zomerlicht de dag verlaat draagt avondrood het najaar…
sacrajewa27 september 2016Lees meer >