295 resultaten.
Ga alleen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.294 Jouw liefde vol van onvermogen
En als ik val, jouw hand te zwak
Te bang, ik zie het in je ogen
Je voelt je niet op je gemak
Steeds op zoek naar ware binding
Eenzaamheid als zwak excuus
Vluchten lijkt de ware redding
Vluchten in verward confuus
Je wilt graag dansen, rennen, leven
Durft niet alleen en wacht op mij
Laat me los,…
rijksarchief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 je was er, Adrianus,
zeven jaar opgenomen
de rechtbank stemde in
handtekeningen werden gezet
een verklaring van onvermogen
bracht je in het geneeskundige gesticht
je praatte nooit, je antwoordde op niets
soms verkeerde je in eenen toestand van razernij
je stootte onaangename en akelige geluiden uit
daarom moest je bijna altijd
een dwangbuis…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
- Cirkels op een stuk papier -
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
461 cirkels op een stuk papier,
vreugde en verdriet worden weggehaald
uit vicieuze ondoordachte lijnen
jij tekent mijn grenzen,
een tweedimensionale figuur
perfect en rond,
stuiterend teken je op stevig gekleurd papier
via de rand van het onvermogen,
als een naald die weleens over de stiklijn gaat
..en die de pijn kent.…
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Ik hield van de wind in haar haren,
van haar blozen en haar vormelijkheid,
Haar onvermogen om zich uit te spreken,
haar liefelijke verstildheid.
Het is waar wat ze zeggen over mij,
dat ik florerend tussen dennen en sparren
een goede boswachter zou zijn.…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 Leg deze schatten naast mijn kussen:
een munt, een foto, al het onvermogen
om het toeval te begrijpen dat ons
samen bracht in tijd en ruimte.…
Woede (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.501 woede figureert speelt niet meer
de hoofdrol wat blijft is onbegrip
van het veld verwijderd verwezen
naar de tribune eerst in een dip
verlamd door onvermogen dan
vechten tegen de bierkaai uitermate
zinloos verbannen uit de koffiekamer
alleen nog sociaal verkeer op straat
conditie op peil houden op twee
bijvelden tot einde contract de diepte…
Verscheurde pennenvrucht
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
535 vezel van mijn lijf
het lijkt alsof ik zinnen schrijf
zonder lust naar pennenvrucht
het broeit in fluisterend gezucht
geen enkel woord staat buiten kijf
slechts het allerlaatste bedrijf
behoedt me voor een klucht
want gedonder schudt me wakker
en een lichtflits opent ogen
ineens toont alles zoveel strakker
deze nacht breekt het onvermogen…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 haar stem klonk luid en vreemd verbogen
er hing iets om haar nek, ze was een buik-
spreekpop, die als een pratend doorgeefluik
vertelde over schepen, over dogen
het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak…
Nachten vol tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.430 Lijdend aan onvermogen,pijn en zonde.
Mengsel van slijk en machteloosheid.
Lichamen geketend door zonden.
Nu in de diepe nachten en het zijn er zoveel in de gevangenis.
Huilen deze gevangen mannen en schreeuwen ze van de pijn in een potdichte cel zonder vaas met bloemen.
Alleen op blote voeten in een hok en achteer tralies.…
Een stille glimlach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 om 'fouten', om menselijk onvermogen.
Heel hard lachen om de dood, die overgaat
in het leven.
Maar in de stilte kom ik thuis.
In de stilte voel ik me veilig.
Een stille glimlach draag ik om de stilte.…
geen bereik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.557 Ik kan mijn nagels krommen,
strepen in je vel, je geeft geen kik,
mijn snik
mijn strelend onvermogen
vindt leegte in je ogen
starend in ongeziene verte
mijn vuisten slaan je rug
ik stampvoet: kom terug
ik krijs de ongehoorde noten
ik hijs mijn rimpelvel
in kous en jarretel
en zing mijn vroeger lied
maar jij gaat niet accoord
de…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel omgaan
met zijn onvermogen…
Verder dan het leven
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.556 Jouw angst en onvermogen
Mijn tranen, droog en zwart
Ik draag je in mijn hart
Tot ik wakker word
Morgen
Misschien
De haat diep in jouw ogen
Het vult mij met jouw vuur
Blijf bij mij tot het uur
Dat ik wakker word
In jouw dromen
Misschien
Of misschien ook niet
Voor eeuwig of voor even
Zo leeg maar vol van leven
Tot…
JE
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.905 Die waasdromige blik in je ogen
oh, waar denk je toch aan mijn lief
je ontkent mijn striemend onvermogen
je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief
je in mijn armen nemend, stevig vast
vruchteloos kussend je lippen en wangen
je blanke borsten… witte bergen van albast
echter..je negeert mijn hunkerend verlangen
je wereld is een andere, ver…
- Ter gelegenheid -
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
579 Ter gelegenheid van aller dagen,
bijwijlen,
het harmonieuze vervangen
een lang vergeten "alles"
met talloze opportune vragen
rooskleurig schoon,
vullen "stukken uit de oude doos"
ten gepaste tijde, voeden zij de ziel
met onvermogen.…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Een pijnlijke constatering
dat door menselijk onvermogen
zij alsnog
voor een ruimer speelvlak heeft gekozen.
En ons beneden achterlaat
In de zwaarte van het bestaan.…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
Voedselverkwisting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De afvalbergen van het consumptieve
onvermogen zijn reeds nu al
onoverkomelijk hoog.
Geen wonder, want met zulke
grote ogen houdt het gezond
verstand een zinloos betoog.…
Genezen?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
610 Hoe groot het onvermogen,
van deskundigen, zo verschrikkelijk naïef.
Massaal nu is ons rouwen,
en het wachten op een volgend recidief...…
De gezanten van Athene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gezanten van Athene
in hun comfortabele rijtuigen
demokratisch ontdaan van opsmuk
zijn voornaam van onvermogen
om een besluit te nemen, verdeeld
door al de nuances van het verstand
Ze zullen moeten wachten
want we hebben nog geen nieuws
van onze informanten
We besprenkelen de geit
met lauw water, ze bibbert niet
dus de god zal niet…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen
schoffeert tot imbecielle voorvaderen
strategisch gemanupileerd klaren
de luchten naar het onvermogen…
In geestverruiming
netgedicht
5.0 met 186 stemmen
447 jij was de eerste
die het donkere
licht een menselijke
gezicht heeft
gegeven waarmee
velen eindelijk
konden leven
dat voelde hoe
psychoses in geest-
verruiming joegen
met ogen die op
jacht waren naar de
ultieme uitlaadklep
van onvermogen
in communicatie die
stokte als contacten
leden tot brokken
door een gestoorde
motoriek…
UITEINDELIJK
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 Uiteindelijk, vader, is het ons gelukt
Om wezenlijk verbindingen te maken
Mijn moeder wist het schellekoord te raken
Heeft je uit je passiviteit gerukt
Je zag opeens hoe ik je had gemist
Zo helder stonden toen je grijze ogen
Het speet je zei je van je onvermogen
Nu was je een die niet van wijken wist
Je sloeg je beide armen om mij heen…
Voetafdruk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee,
vertelt ze en ze voelt de eenzaamheid
nu er veel meer handelingen nodig zijn
om moeder Aarde uit haar wanhoop te redden
ze kijkt naar haar voetafdruk in het zand
ziekte en geldgebrek…
bezoek
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.662 haar kamer is doortrokken van de geur
van lakens die al ongewassen drogen
ze schaamt zich voor 't fysieke onvermogen
al jaren staart ze hoopvol naar de deur
die af en toe de gasten binnenlaat
dan voelt ze wat afstandelijke kussen
ze speelt de vreugde, maar ze hoopt intussen
dat iedereen zo snel als kan weer gaat
het wachten is alleen nog…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 ik werd gisteren
naar een stoel verwezen
om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 naar volwassen zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking niet
begrepen, verbindt onmacht
aan onvermogen…