28445 resultaten.
De vaandeldrager
netgedicht
4.8 met 62 stemmen
1.662 Marcheert trots en vastberaden
voor de troepen uit,
staat hoog in aanzien bij het gilde
het lot was hem gunstig gezind,
zijn moed meer dan een pose
want minder of niks kan hem deren
met vermeend ontzag draagt hij
zijn vaandel over zijn schouder
om een ieder te imponeren
alleen een pluim was nog nodig
voor zijn faam en op zijn hoed…
Polderluchtkastelen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
506 Wij denken dus wij zijn maar wie zijn wij
Vergaan wij niet in horen en in zien
Het land van Rembrandt was nog niet geboren
Descartes had makkelijk praten bovendien
De stilte sliep nog op haar rechterzij
Wij denken niet maar zien wel duizend dingen
De kolderbolder rolt van oor tot oor
Wij horen wel maar luisteren niet meer
Versterkt in schedel…
´Polderexpress´ *
gedicht
3.2 met 28 stemmen
13.418 .
-----------------------------------------------------
* ´Polderexpress´ is een verdichting van de Lightrail
die rijdt tussen Gouda en Alphen aan den Rijn.…
in een lastig parket.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 de draad die je oppikt
opnieuw de lijn volgen
al is ie krom als de Rijn
maar wel vloeiend, zacht
hoop je als donkere olie
en zo loop je ook, met
vliegen en opgestookt
door bijen door het ver-
keer dat dan leven heet.
Maar ik ken geen betere
weg!…
geen nieuws
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 ongetwijfeld heeft iemand
zijn vrouw geneukt
of vermoord
er zijn weer deuken getrapt
in duizenden pakjes boter
de prijs van kofiie is verhoogd
het waterpijl van de Rijn stijgt
naar een nieuw record
voor morgen geldt hooikoortsalarm
en hoog boven mijn tuin
krijgen maan en sterren
na twee flessen Sauvignon
de slappe lach
mais non…
geen nieuws
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 ongetwijfeld heeft iemand
zijn vrouw geneukt
of vermoord
er zijn weer deuken getrapt
in duizenden pakjes boter
de prijs van koffie is verhoogd
het waterpeil van de Rijn stijgt
naar een nieuw record
voor morgen geldt hooikoortsalarm
en hoog boven mijn tuin
krijgen maan en sterren
na twee flessen Sauvignon
de slappe lach
mais non…
Onvoltooid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.464 Hoe onvoltooid is onze liefde
herinner je je nog
dat je bij me binnenkwam
met schildersdoek en glunderende lach
omdat ik van je houd, zei je
verf en kwasten, kleurig palet
wij tweeën op het doek
en ik, ik voelde me koningin
en filmde al je bewegingen vol ijver,
gaf je m'n dik gebreide witte vest
met capuchon en noemde je
mijn Rembrandt…
Net een sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.512 Ineens moet ik aan Rembrandt denken
en zijn streling van het dierbaar licht
de inval waar ik telkens weer voor zwicht
hoe hij schoonheid weet te schenken
ik tracht te evenaren in beweging
aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet
als schaduw op ons witte liefdesbed
waarboven ik zo af en toch nog spring
jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…
LHTB-vluchtelingen in hongerstaking!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
423 Wie hier
z´n ogen voor sluit
is ziende blind!…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN,
KUNSTIG AFGEBEELD DOOR FILIPS DE KONING.
Gratior et pulchro veniens in corpore virtus.
(Het bevalligst komt de deugd in een mooi lichaam uit.)
Wat zien we hier? Is ’t verf en schijn,
Of wezen? O, gij overschone!
Men krone u billijk met de krone
Der schoonheid, paarle van de Rijn.…
bloedbad alphen aan de rijn
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
639 als mensen het noorden verliezen,
zijn ze zichzelf niet meer
en geraken dan
tot alles in staat.
ze kunnen niet redelijk meer kiezen,
doen dan buiten hun wil om
't meest beestachtige kwaad!
ze slaan dan,
totaal buiten westen,
zonder remmen en nog minder verweer,
aan 't moorden en branden.
ploffen totaal onverwacht
een mes in je rug…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Zo duidelijk zichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
506 Waar het leven
Van alledag
Voor mens en
Maatschappij
Maar al te vaak
Ondoorzichtig is,
Onduidelijk, vaag,
De mens gevangen
In wetten en
Systemen, daar
Is de eindigheid
Die iedereen wacht
Overduidelijk
Zichtbaar,
Aanwezig van
De vroege morgen
Tot de late
Avond, met alles
Wat daartussen
In leven wordt
Genoemd…
Frangipani
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam gisteren
opnieuw tot leven
Als long time yesterday in yesteryear
Een bomexplosie richtte mijn vizier
Op toen, Melissekade Leidsche Rijn
Voor mijn verdrongen geestesoog verschenen
Castellum Hoge Woerd Heliomare
De Dampkring Westerlengte Evenaar
Monarchvlinder Partout en Pratumplaats
De Réaumur Beaufort en Fahrenheit
De Johanniterweg…
Oostjavaan
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
529 Als ik het kon had ik gedaan
als zij, was met hen mee gegaan
ben echter jood noch palestijn
vaar enkel over vecht en rijn
en tot abcoude aan het gein
voorbij laat ik koog aan de zaan
de kaaskoppen in krommenie
en osdorps ralameiers gaan
mijn bloed stroomt niet
als botte kotters
platbodems en skûtsjebotters
in haringvliet en hollands…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt lijkt
als toevlucht naar
geborgen binnenvlees
dan voor hun evenknieën
de dansende slapers
In het duister van
rembrandts…
Rembrandt als de Apostel Paulus (1661)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 klus, die moet ook lekker zwaar
Het is een kokkert van een ding, een uurtje, reken maar
Er onder, heel licht opgebracht de snor en mond, ziedaar
Tot slot de ogen warm en zacht, twee uurtjes, bij elkaar
De brief, het jak, de achtergrond al lijkt het ook heel wat
Het staat er in een uurtje rond, want dat gaat nat-in-nat
Al schilderde Van Rijn…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar huis.
Daar zal ik herboren worden.
Eeuwig verdampen.
Eeuwig stijgen.
Eeuwig vallen.
Eeuwig stromen.
Eeuwig leven.…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het hart is Rijn, en liefde rot er blij,
want Gangesarmen stromen sloom terzij.
Waar d’ Amazone broeit, loeit de Congo.
Cascaden bruisen kolkend van een dij.
De zee is als het eindigt, groots in do.…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind, vertelt me dat
Rembrandt…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Je profiel
aristocratisch geschilderd door Rembrandt en
je voeten nederig in plastic teenslippers.
Ik berust erin je wezen nooit te ervaren,
op geen enkele manier, furie, beter dat, dan
de desillusie incasseren, het paradijs uitgaan.…
Blaffende honden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
441 De aarde scheurt open
Alsof een landkaart
Wordt uiteen gereten,
Duisternis groeit
Uit de diepte
Waarin het leven
Slechts sporadisch
Nog voorkomt -
Honden blaffen
Alsof hun leven
Er van afhangt
Ze willen redden
Wat er nog
Te redden valt…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
DAAR IS MAAR ÉÉN VLAANDREN
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.892 Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar rukt niet de Rhône, daar stroomt niet de Rijn,
daar vloeit maar de Leie en de Scheld' die brandt,
daar is maar één Vlaandren, 't is mijn land!…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het hart een burcht met uitzicht
op de stinkende Oude Rijn…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 De gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 vol met zelfverzekerdheid
begeef ik mij
door straten van geluk
alles zo prachtig
dat vergelijkbaar is
met Rembrandts meesterstuk
willen pronken
met al het schoon
dat wij op ons levenspad
tegengekomen
zodat een ieder
mag mee genieten
waardoor ze even
van hun angsten mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed…
Respect
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 respect voor sommige baantjesjagers
en kletsmajoors in de 2e kamer
nee dus – ook niet
voor de veilingmeester die voor
de rijken der aarde een Rembrandt
Mondriaan of Banksy voor miljoenen
feilt met een klap van z’n hamer
maar respect
voor hen die hun lichaam
hebben laten knakken
soms door weer en wind
de grondwerkers de kabelleggers
de…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…