958 resultaten.
zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
502 de regen
op de stijlen
van mijn balkon
de bladeren
in de binnentuin
ruisen door de regen
en ik die daar sta
en denk aan de warmte
die ik voel van zo ver
Sahara, toendra, steppe
en de troepen van snelle ruiters
hijgend van de hitte verlangend
ijsklontjes en naar haar, altijd…
Langs de beek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 Herinneringen
drijven door vingertoppen
langszij,
hier aan de oever waar
wij ooit speelden
en sliepen
kabbelden wij in slaap
op het ruisen van
de stroom.
Onze dromen spoelden mee
en golven waterig
voorbij.…
woordvoerder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
102 op deze ochtend
van pas ingedaalde sterren
met ruis van de dag
die altijd klinkt als klanken
onder een boog in de rots, of
als runderen in de wei
begrensd door een wereldbeeld
waaruit geen licht ontsnapt
blijkt het aangevoerde woord
als luister bijgezet…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Ruisen, 'k hoor ruisen al het schuif'lend graan,
Ik zie, ik ruik, ik proef het heilig brood:
Phoenix iedere zonnekorr'l, zal groot
De wierookvlam van mijn devotie staan.
En plots'ling achter wazige ogen laait
Mijn dank voor hem, die mijn ekstazen zaait.…
Verlegen bij dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 Ergens in het holst van de winter
Liever luister ik
Naar de ruis van haar kleed
Dan dat ik mijn oor slijp aan de stilte
De klok verteert ons
In vele gedaanten heeft zij zich herkneed
Als was ze fijnkorrelige klei
Die niet drogen wil
Een bloedstroom spoelt de dagen en de vragen weg
De vrieswind glipt door de dunste kier naar binnen…
herinneringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.225 Herinneringen
omringen mij
als ik luister naar
het ruisen van een
azuurblauwe zee
herinneringen
die kabbelen
als eb en vloed
door m'n brein
steeds mee
herinneringen
van weemoed en verlangen
herinneringen
voor altijd
in m'n hoofd
gevangen…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 je ruisen?
je schittering?
moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
de bloemen voor mij geplukt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
759 de bloemen voor mij geplukt
zijn onder mijn handen verdord
de blaadjes glijden zonder ruis
tussen mijn vingers
het stampertje aarzelt
naakt even strelend
alsof het zich verontschuldigen wil
fluisterend dat een stampertje alleen
ook niet veel te bieden heeft
zich dan verlegen vouwt en volgt…
Voor Albert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Loom loop ik
Door de late
Avondzon aan
Het einde van
Wat een dag
Is geweest,
Een dag in mijn
Leven waar ik
Moe maar voldaan
Op terugkijk -
Boven mij het
Ruisen van
Blaad'ren die
Zachtjes zwijgend
Mijn waarheid
Fluist'ren van
Eeuwige geborgenheid…
weer herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 ik loop onrustig rond
door m'n woonkamer
het wordt steeds donkerder
en het regent en het regent
ik zou een lamp aan kunnen doen
net als al die lampen die aangaan
de avond valt in scherven van licht
maar ik ga zitten in het donker en
luister naar het ruisen van de regenbladeren…
Het bos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 kom, laat ons wandelen
in de stilte van het bos
waar bomen zielsrust druipen
zwijgen zelfontmoeting is
even geen verwachtingen
geen ruis van tijd en ego
maar lopen over oergrond
waar licht een nieuwe taal schept.…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 gebeiteld
in een geut van zonnelicht
een naakte vrouw, blanke vlek
op het vlekkeloze witte strand
schrijdt langs
de waterkant,
in de speelse branding
die haar voeten
streeft te strelen.
bronstig steigeren
aanstormende golven
in mannelijke overmoed:
hun rollende charge
spat open in bruisend geweld
om voor haar voeten uit te deinen
en…
FM - Geen Enkele Ruis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 Geef ons muziek met soul
Dat doet je goed
Voed ons met rauwe reggae
Ze houdt van jou
Het laat de meisjes koud - vannacht
Zolang men zich maar vermaakt
Geen Enkele Ruis
FM
vertaling: Max de Lussanet
21 april 2022…
EVEN
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.152 Gevoelens tot rust laten komen
de ruis van gedachten zeven
de nare weg laten stromen
de goede bewaren
al is het voor even.…
Als ik aan het water zit
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.078 Het rimpelen van het water
het ruisen van het riet
zo zit je daar te wachten
tot je een rukkie ziet.
En als je dobber opsteekt
of langzaam onder gaat
dan hoop je op een vissie
het liefste aan de maat.…
UREN, DAGEN, MAANDEN, JAREN
snelsonnet
3.6 met 17 stemmen
2.207 Bij ‘t zachte ruisen van het ranke riet,
ben ik een God in ’t diepst van mijn gedachten.
Ik luister naar mijn eigen jammerklachten,
maar daarbij mis ik een-twee pruimpjes niet.
Het was een fijne, stille dag voor mij.
Er kwam weer heel wat poëzie voorbij.…
Als ik aan het water zit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.055 Het rimpelen van het water
het ruisen van het riet,
zo zit je daar te wachten
tot je een rukkie ziet.
En als je dobber opsteekt
of langzaam onder gaat,
dan hoop je op een vissie
het liefste aan de maat.…
naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 in de ruis
van alledag
sprokkel ik
licht en lucht bijeen
een stukje lucht
zal open blijven
ik breng de
zorgen naar de slaap
de wind blaast
de woorden overboord
de liefde
houd ik vast
noemt de witte
steen mijn naam…
GERUIS
gedicht
3.4 met 11 stemmen
3.785 Ze ruisen onderling
al lang samen met elkander.
Ik sta daarbij en luister mij niet moe.
Soms schijnt me alles vaag, soms alles klaar.
En als ik even mijn hoed af doe,
is muziek een beweging door het haar.…
heel houden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
421 het zoete ruisen
van de bladeren
draagt de lichtheid
van grote dingen
tussen scherpe
scherven en aaibare
woorden weven we
sterke draden
met weinig anders
dan leven en
poëzie houden
we elkaar heel…
Zacht verdriet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Ik spreek de woorden niet,
het zingt in mij,
een weemoedig lied
als het ruisen van regen.
Ik hoor de klanken niet,
het zucht in mij,
als wuivend riet
langs diepe waterwegen.
Ik zie de kleuren niet,
grijs stroomt uit mijn ogen,
als zacht vedriet
in stil bewegen.…
Regenwater recital
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 ik hoorde
met een licht
suizen de
regen ruisen
uiteen spatten
op de bodem
kopje onder
duikelen in
grote plassen
een donkere bui
concerteert het
regenwaterweer
waarbij
de wind in
laatste noten
als vlaag het
regenorkest een
goedendag zegt…
Fractuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
268 Het ruist, een frictie in de witte ruis
waarin de outline wankelt en de code breekt.
Een scherpe prikkel eist de focus op
en dwingt het systeem uit de comfortzone.
De koorts die stijgt is pure dynamiek,
een signaal dat door de matrix snijdt,
de status quo hardhandig opheft
en ruis filtert tot nieuwe helderheid.…
missen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.026 hij zoekt haar nog steeds
in patronen op de muur
in wolken en stenen
en als hij haar vindt
is het vaak van korte duur
zijn wanen en wenen
hij roept haar steeds weer
in momenten van verdriet
van wanhoop en wachten
en als hij haar hoort
klinkt het als ruisen van riet
natuur en gedachten…
De begroeiden
gedicht
2.9 met 19 stemmen
10.284 Zij zijn de onverwachten die
de wind niet kan ontbloten, die
zich niet ontdoen en snakken leeg
te ruisen, kaal, niet eeuwig groen.
---------------------------------------------
uit: 'Vluchtige verhuizing', 1976.…
Lispeltuut
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
657 Ik draag je bij me,
als altijd draag ik je bij me
Zelfs door mijn jaszak heen
hoor ik je ruisen,
hoor ik de zee
die in je is -
Ik zet jouw schelp
tegen de mijne
En hoor hoe je ruist,
hoe de wind in je suist -
Alsjeblieft, Lispeltuut,
vertel me alsjeblieft
hoe laat het is,
Want niemand hier
weet hoe laat het is.…
De onzichtbare baai
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.495 Alle onuitgesproken woorden in dat ruisen
nog hoorbaar voor ze de golven raken.
------------------------------------
uit: Tirade, 1996.…
Kil
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
795 In fijne druppeltjes
hangt het licht over de ochtend
gedempt ruisen de velden
herten aarzelen
alvorens het donker
van het bos te verlaten.
Met een schok komen
braamstruiken tot leven:
een fazant vliegt op,
de herten
draaien hun spiegels
naar de waterige zon.…
Verberg u niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 verberg u niet
achter de wolken van de winter
ik bespeur immers uw parfum
tussen de takken van de tijd
smaak uw aanwezigheid
op de lippen van mijn ziel
de huid van mijn hart tintelt
onder de ruis van uw adem
u bent er
heeft mijn wakker-zijn
u niet aanbeden
vastgelegd
in dit gedicht
L.Steenberghs…
Ouder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
650 Ik sta stil
ook de bomen luisteren
naar jou
en de dagen
verlopen tot een zachte zucht
hoor de bladeren
zacht ruisen
onder de klanken van jouw zinnen
vertel je jouw verhaal
en wij tellen de samen
de jaarringen van jouw hart…