3179 resultaten.
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Heel soms
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 heel soms fluistert het vanbinnen
zachte woordjes in mijn rechter boezemkamer
alsof een pluimpje mijn ziel beroert
ik spin me in de stilte van mijn zinnen
drijf gemoedelijk verder in mijn stroom
knipoog naar de rust die in me woont…
De schoonheid van tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
961 Tranen zijn zo kostbaar
wees er zuinig mee
verspil het niet aan onzin
breng niet nog meer naar de zee
Geef het niet aan dingen
zonder enige waarde
dat zilte vocht is o zo slecht
voor al wat groeit op aarde
Vreugdetranen zijn onbetaalbaar
laat die maar rijkelijk komen
die openen hart en ziel
laat de rivier der liefde stromen…
Die bergstroom.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.192 ......Strome, is dit jul boodskap aan mij?…
Tussen de stromen van het leven door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Tussen de stromen van het leven door
stuur je jouw schip
dat wordt meegevoerd
en heen en weer geslingerd
geduwd, geketend, getrokken, gebogen, gedreven, gedragen
vervuld, ontroerd, verbaasd, gevonden, verloren, vermaakt
stuur je
als een rivier meandert
door de stromen van het leven heen…
Dat ik op je wacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 Leven dat zal blijven stromen
Nadat de zon over jouw bestaan
Is ondergegaan -
Ons afscheid hard
En onverbiddelijk,
En toch vertrouwen we
Op het licht dat altijd
Terugkeert, ook na
De langste nacht -
Weet dan, dat ik
Zoals altijd op je wacht…
Brief aan de brug
gedicht
2.0 met 1 stemmen
9.419 Graag sta ik op de brug en staar
naar het water dat onder mij door
stroomt. Stuur ik een boodschap,
hol ik naar de andere kant de post
tegemoet, hang over de leuning
en zie mijn woorden voort drijven,
weg, op reis: brief aan de volgende
brug. Maar soms komt aan de overkant
geen teken meer. Heeft het water
mijn bericht verdronken? Woont…
MOOK
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 Op een zacht glooiende heuvelhelling
aan de vriendelijk stromende rivier
bezingt het vredige dorp, trots blij vertier,
wrede, langverstilde krijgsbeleving.
Het verleden van zijn knusse omgeving
kent het sluwe, menselijke roofdier:
bloeddorstig, soms eerlijk, zwaaide de banier,
hopend op roemrijke overwinning.
Door de straten ademt verjongd…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we…
De Bergbries
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.006 En waar de bomen schaduw wuiven
En als kwikzilver 't razend nat
De wiegelende bloem bespat,
Buigt zich de wandlaar warm en mat
Van 't stijgen, knielt en drinkt zich zat
Aan 't leven dat de stroom bevat,
Dat vóór de stroom de wind bezat,
Dat uit de ether hem gegeven
Een vlaag is van het eeuwig leven,
Verschonken voor de moede mond…
KROKODIL
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
797 Zonder tegengas
blijft de berg robuust
Daarentegen zal
haar dekmantel als sneeuw
voor zon heengaan
Smeltwater gaat stromen
zich vormen tot rivier
water vindt steeds zijn weg
Tijd zal leren of
wij lering hebben getrokken
uit gemaakte
fouten die ons im-
mer zullen blijven achtervolgen…
een nieuwe herkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 zonder een rimpeling
te veroorzaken
verzonken we stil
tot op de bodem
om midden een zee
van herinneringen
de stroom trachtten
te doorbreken waarmee
we naar het duister
werden gedreven
weg van diep water
ons staande
wisten te houden
aan gene zijde…
Magie blijft in je lijf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
799 soms is warm
te heet om aan te raken
even rust kan branden dan
voorkomen door te koelen
maar de magie blijft
in je lijf waar stromen
razen en ik voorzichtig
het voltage wil verlagen
tot we coherent
in spanning zijn de
amplitudo's samen vallen
in kortsluiten zit het venijn…
Het voorjaar tegemoet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 Als ik aan jou denk, stroom
ik
echt helemaal vol, vol met
liefde
Genegenheid die zich
moet uiten
tot zij weer bij zinnen is
Mijn liefde voor jou gaat dieper
veel dieper dan sowieso ooit geweest
Samen met jou, dans ik het
voorjaar tegemoet...!…
Denkend aan trage stromen…
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 Denkend aan Holland
zie ik pleinen volstromen
met mensen, hun onmacht
in gebalde stemmen laten
horen, daaruit dient een andere
wind te worden geboren, uit de
trage stromen door conformistische
klei waarin we zijn beland,
een stroom, die als droom steeds
weer dreigt stil te vallen, te snel
in gemakzucht gekropen, gevlucht,
weggekeken…
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 we glooiden dal
en kwamen samen waar
de waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen…
[ Alles is eeuwig ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Alles is eeuwig,
behalve de tijd, die volgt --
vanzelf op zichzelf.…
Als de lentesappen ruisen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
690 wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed
U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
en de schone slaapster tot leven kan roepen
als U de stroom van lentesappen ruisen doet
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Scheldedijk fietsend
Wedren tegen levensloop
De stroom kan ver leiden
Maar maar een eind meegaand
Blik op de loop
Getrokken naar de diepte
Vissen voelen zich niet meer thuis
Zuivere lucht, vervuild water
Zuiver geweten, vervuild inzicht
Vervuld verleden in de toekomst?
Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
Tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Tranen
Stromen
Langs
Mijn wangen
Ik stop
Ze niet
Hou ze
Niet in
Geef ze
De vrijheid
Een nieuw
Begin…
Tranen
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.537 Tranen die stromen
Laat ze maar gaan
Vergane dromen
Laat ze maar gaan
Tranen die stromen
Weet niet waar vandaan
Zout op mijn wangen
Kan ze niet vangen
Ze blijven maar stromen
Weg mooie dromen
Tranen die stromen
Verruimen mijn ziel
Tot het leeg is gelopen
En ik het licht weer kan zien
Tranen die helen
Wat ik niet kan delen
Tranen die…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 <<<<<--------------->>>>>
mijn leven dat mijn lichaam draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd,
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos
als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?
ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat…
levensloop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 iets van levensvatbaarheid
als een eeuwige stroom
die grote dorst lest
zo mogen wij van geluk spreken
koesteren levenslust zolang
het water blijft stromen…
De stroom des levens.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.172 de stroom des levens
is als een eenzame rivier
je komt zoveel tegen
maar je ziet het niet
tot hier
tot het punt van herkenning
een nieuwe stroom langszij
een samenvoeging van twee levens
dit gaat nooit meer voorbij
als twee rivieren samen
niet meer te onderscheiden
waardeer je de kleine dingen
laat je je leiden
door de stroom des levens…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
De stortstroom
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.891 De stortstroom die de bergen af komt springen,
Vergruist de rotse' en vult zijn bedding aan
Met zand en puin, tot hij in nieuwe baan
Zich zelve dwingt de kronkelloop te wringen.
Zo glijden door de tijden alle dingen
Rusteloos voort en voeren al maar aan
Wat hen vervormt, en elk vernieuwd bestaan
Schept weer zichzelf uit de eigen wisselingen…
Ik leef wat leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 was
wat ik gevonden heb
Ik pelde, bezag
de onwrikbare gedachten
waarmee ik ben opgevoed
de vele leugens die me binden
aan een vals beeld van wie ik ben
van ons en de anderen
als vreemden van elkaar
die ik moet duchten en weghouden
met hun gewoonten, interessant
misschien, maar ongemakkelijk
Leeg laat ik de geuren
door mij heen stromen…
Rivier,
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 je stroomt bijna over
van wilskracht
in de morgen, in de middag,
in een kerstnacht
verscheep je, en voedt, vrij
van weeklacht
duizend jaren, zonder maren,
dat mag aandacht…
Stekker
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
554 stug
als een dorstige mug
steekt de stekker zijn plug
vol vuur
en naar zijn natuur
eet hij uit de muur
vreet stroom
zuigt loom
en zonder schroom
het net leeg
en wat hij kreeg
is voer
is lekker
voor de wekker
aan het andere eind
van het snoer
die baalt als een stekker…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het hart is Rijn, en liefde rot er blij,
want Gangesarmen stromen sloom terzij.
Waar d’ Amazone broeit, loeit de Congo.
Cascaden bruisen kolkend van een dij.
De zee is als het eindigt, groots in do.…