250 resultaten.
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Voor z’n onschuld en ingetogenheid
mag een kind niet boeten,
uit de kluwen van een visioen,
om daaruit eigen toer te kiezen
met of zonder natte voeten.…
Eindelijk Thuis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
508 Niet zonder een visioen,
niet zonder droom.
De weg lijkt eindeloos lang en ver.
Maar Ik zeg je,
ze is niet verder dan een gedachte.
We reizen op het Licht
Alle ballast overboord.
Een reis op de wind.
Door het oog van de storm
In de verte brandt het Licht van de vrijheid.
Zoet land.
Land van de Vrijheid.…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen
nu 't avond wordt en alles plots verkilt?
Ons leven is een ebbe en vloed van ooit bereiken
van wat de ziel vervult en leven geeft.…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Naar de traag stromende geheimen
van de kristallen rivier
De roep van de ochtendvogel
Eenzame nostalgie
Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs
Meer dan
een fata morgana
een bedrieglijk visioen…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.
En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 cocon van de
naderende winterslaap waarmee de
adem van de maanden is dichtgesnoerd
een herfstbries onvermoeibaar
zijn adem plaatst over de toppen
van mijn kunnen, momenten waar
mijn dadendrang zich ongestoord
in kan verstoppen, ik blijf dat
wezen waarin ik mijn eigen seizoen
verzin, totdat het groen zich ontvouwd
in een nieuw visioen…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 En ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Later bij het ontbijt krijg ik een visioen:
het melkpak draagt van Willy Vandersteen
Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen
wil, de school moet het nu maar eens zónder mij doen.…
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 ik lig zo in het verse groene gras
droom in de lucht mijn verlangen
als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
open brief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 bosjes zagen
wat boompjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen
mijn ambtenaren gaf ik deze order:
ontwikkel ... en bij voorkeur in het groen
(met bomen kun je toch geen zaken doen)
stel paal en perk aan park en perk en border
mijn toekomstvisie is geen visioen…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids
de stilte bracht mij hemelse visioenen…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Op hoop had ze feitelijk weinig zicht,
door vele koortsige visioenen belaagd.
Zo ging ze van dag tot dag, zo alleen.
De tijd, zo zei men, heelt alle wonden,
in een wereld veel harder nog dan steen.
Voor reuwig slapend werd zij gevonden.…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend vertrek
tussen dag en nacht, de leegte
langs de lettergrepen waarin zwarte vlakken groeien
tot op de bodem van gebruikte kamers
misschien herkent u dit visioen…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 Lijkt het niet heerlijk te dwalen
door een labyrint van visioenen
van de menselijke natuur waar
enkel passie telt en de toekomst
met het heden te verzoenen ?…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Wanneer dan in 't dorpje de kerkklokken slaan,
Verbaas ik mij niet om dit plots visioen:
"Ook heden in 't Venn hier is evenals toen
De Here waarlijk opgestaan."…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en anderen bekoord
in levens die zijn uitgewist
toch zo herkenbaar in de
trekken van ons andere gezicht
ik zag je staan ontdaan tot
in de grond, visioenen…
XYZ Aerosolen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
594 In het "Galactisch Visioen" (het snelsonnet van Coenraedt van Meerenburgh) wordt de draak gestoken met wat ons boven het hoofd hangt...
dolgedraaide virussen die continu muteren in telkens opnieuw opduikende fenotypische metamorfosen...…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 In het duister van de lange nacht,
zit ik huiverend in het kille licht
aan de schaduwzijde van de maan,
terwijl in het landschap voor mijn ogen
in heldere visioenen van het verlangen,
ik jou nog steeds zie in het land der dromen
op het pad waar stenen bloemen werden,
de dag mijn hand gleed in de jouwe.…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.
Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Zittend bij de rand van schaduwrijk groen,
dat zacht verglijdt naar herfstbruin geel,
stijg ik dromend op in het wazig visioen,
dat zich ontrolt onder je waterig penceel …
Wijl de opgaande zon verblindend glanst
in het schilderspalet dat je ponsend beroert,
tekent de hoekige donjon zich stilaan af
in je ardeense landschap dat me vervoert…
GELD EN GEWETEN 17e EEUW
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
614 In een van zonde en vis doortrokken leven
Maakte het diepe indruk; Jona’s lot
Strandde een potvis, werd hij tot op’t bot
Ontleed en opgemeten en beschreven
Getekend en veelvuldig gegraveerd
In zilver en in allerhande mokken
De kudde van de Heer bezag geschrokken
Hoe‘t beest door glazeniers zelfs werd vereerd
De kooplieden kregen toen visioenen…
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.445 O kom, mijn lief, die nog zo verre staat…
'k Verwacht in 't donker ginds uw licht gelaat…
Ik-zelf ben een visioen van nacht en gloed!
O kom, mijn zoete Gloed, mijn sombre Nacht!
't Mysterie is ondoofbaar, - doch ik wacht
Met beving, daar ik eenmaal sterven moet.…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid
te verklaren, ijlt na in een versleten
maan, vergeten in werelds vijver en
in het avondrood blijft hangen,
wat meer is een visioen…
- Een vroeger Leven -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
650 Het stuk leven waaraan wij hechten
speelt onbewust pianoduetten
verbazingwekkend kort en krachtig
versnelde het voorjaar levens terug
zag ik de bloeiende akkers aan mijn omgeving,
visioenen belichten gevoelig eeuwig leven
beter, feller de ligging van dorpjes,
echte herinneringen komen vaak terug
..al was het in lang vergeten velden
van…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Zal ik mijn hout met mededogen,
tot vuurvonken hakken, tot
op een winteravond, zal ik
gloeien in jouw warme haard,
hartverwarmend zul je nestelen,
tevreden in mijn diepe stoel, je
voeten warmen aan mijn
onverteerde as, waarin je mijn
visioenen las, is het heerlijk niets
te hebben en niets te willen, samen
te verwaaien in osmose van…
De hemel toont ons zijn stille tekens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Er is honger naar een visioen dat onze dromen voedt
en onze steden bewoonbaar maakt.
Er is behoefte aan stilte, want daar rijpt wijsheid.
Maar voor die weldaad is geen tijd.
De hemel toont ons zijn stille tekens terwijl wij voortrazen.…
het eindige ras der lederrund
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
230 het café
eindigden in die shoarmakot
- dáár deden ze het destijds immers nog
Maar nu gaan ze voor écht lekker
swingend in die voorlopers van hedendaagse fatbike-sneakers
die iemand toch moet maken
op zintuigelijke goochelwijze
als gespoten leer gepresenteerd
geen stierkalfjes meer
‘uit De Peel bijvoorbeeld’
geen Hieronymus’ visioenen…
Jezus was een schyzofreen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.282 In een visioen zag ik hoe het hoort te zijn
Vrede en liefde overspoelen de aarde
Zondeloos leven, zonder zorgen, zonder pijn
Mensen waarderen elkaar en laten een ieder in zijn of haar waarde
Ik werd geleid door hogere machten,
een ieder die me zag bedaarde
Ik was de verlosser van vulgair naar rein
Alles stond in verbinding, de wereld onder…