Alle inzendingen over waanzin

544 resultaten.

Sorteren op:

Weemoed

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Een kam met veel te scherpe tanden op een hoofd waarin de waanzin laait, als de wind die stro aanzet tot branden. Een vuur dat onverwacht was opgelaaid, je leven wegblies als een guirlande in de zwarte wind die wanhoop waait.…

Stramien

gedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.753
De waanzin zelf gaat goed gekleed. Zijn werk vergt tact, precisie ook. Dus kruist hij namen aan, kamt steden uit, tast schedels af. Veegt hij zijn voeten, is het raak en stamp het in de nok. Weer vraagt zijn vrouw naar zijn pensioen. En hij met noodweer nog op pad. Niet snik.…

nationale gedachtendag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
de sfeer die edelmoedig ritmisch, misschien ook apathisch over de muren strijkt welke als verloren in mijn stadsdeel huist dacht in het dichten van verzen en het smijten met volle glazen poëzie dat de sneeuw zich baadt in een lente die nooit zal komen ergens staat een grote winnaar op het vers ornamenteert zoals de zoekenden blijven…
elze28 januari 2010Lees meer >

Bobo 1

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.235
Tevreden met wat hij aan beelden Hoort? Denkt op het juiste ogenblik Een gek te zijn. Voorland van hem, De kwade droom die hij verveeld en Snel uittrekt en weggooit. Niet gewikt En steeds meer draden los. De accuklem Is van literatuur, veroordeeld en Verroest. Of ze gedrukt staat. Ik Weet van opgeld dat het ruikt naar zijn stem…

Vrij ademen

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik heb in je hart melodieën geschreven, zonder muziek maar wel met het licht dat ik in je ogen heb ontmoet de dagen aaneen lengen de jaren waarvan ik de tel ben kwijtgeraakt, ik heb zoveel zonderlingen ontmoet dat ik één van de melaatsen geworden ben ik kan niet kaatsen tussen de reiziger in mij en de zwijger die in mijn woorden zichzelf…
elze13 maart 2011Lees meer >

Vincent van Gogh

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.578
O had ik mogen aan uw voeten knielen, U brengen troost van u verwante zielen, 0 gij, die moest in waanzin ondergaan!…
Helene Swarth26 november 2022Lees meer >

Oekraïne

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
volharding, het grenst wezenloos aan het maatschappelijk tarief want hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt en poppentheaters vluchten voor ’t geweld blijft mijn adem kleven aan de restanten van mijn o zo wankele moed er is geen blazoen dat de overwinning kan spellen op mouwloze pantserwagens, het afgrijzen duikt weg achter dode…
elze22 februari 2014Lees meer >

Ontwaken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak. Een beeld zweeft uit het natte raam, Er is geen uitweg meer, ik maak een einde aan uw naam, gooi een net van taal door het duister en vang een laatste woord. Ik knikknie naar het venster, luister: een vader, moord. Het is een droom? Nee echt. Wiens vader? Al mijn vrienden leven in geluk. Het is geen droom…
mark30 december 2014Lees meer >

Op de Caraïben.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.501
Aan waanzin ontbreekt het hem niet. Houdt de moed erin, haalt altijd profijt. Hij heeft alles onder controle. Een trap staat in het Paleis; een trap met bovenaan die troon. Zo klein als een tronk is hij, maar o zo trots. Hij heeft ook een kasteel met zijn buste op een console. Een villa met veel grond.…

krocht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Zijn hoofd is een krocht een kille donkere vergeetput waar hij verblijven moet tot het denken finaal verdampt of versteent. Grijs en grauw is de doolhof waarin zijn gedachten eindeloos stuiterend rondjes draaien. Met beverige vingers tast hij langs kale muren naar enig houvast, een illusie van herinnering misschien, die de voosheid…

gesloten afdeling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
het kost hem moeite dit allemaal op een rij te krijgen ware het niet dan toch waarschijnlijk zoiets vormt zich organisch, dus zonder agenda zwalkend tussen aangeharkte reservaten dat heeft iets bevrijdends, maar voorziet ook in beperkte huiver, want waar moet hij beginnen? dan telt hij de muren, altijd een even getal terwijl zijn beloften…
Iniduo22 december 2016Lees meer >

Kafkaësk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Ik was als Gregor, daar ik transformeerde Ik werd geen kever, maar een lieve hond Ik twijfelde, het leek me niet gezond Tot ik besefte dat dit mij iets leerde We waren één, hoe ik me ook verweerde Met alles één, met alles wat bestond Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde Zoek niet zo driftig…

De druppel en de klok

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Onze druppels vallen één voor één, zoals het tikken van een oude klok. De allerlaatste druppel wacht. Wij mensen houden onze adem in. Klokkenmakers kijken angstig toe. De nieuwe klok loopt veel te snel. Onze oude klok staat vaak stil.…

Wanen van de dag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
De zin die wij allen geven willen maken we gek met wild nieuws, dat geen nieuws is maar waan. Onzin, dat waan geworden is. Van alle dagen. Van deze dag. Zo veranderen we in waanzinnigen. Zo worden feiten complotten. Zo ontstaat waanzinnigheid. Gelukkig vallen de schellen, van vele verblinde ogen. Eens zullen wanen weer worden, tot wat…

nog zeul ik met de lijken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
weerlicht schreeuwt gezichten flikkert schaduw en ontbloot een kille angst duister rolt zwartdonker tegen muren echo's kraken schurend door de nacht schimmen schichten uit de wereld van de geest geluiden klinken harder terug van weggeweest maken barsten in gedachten ideeën exploderen rond chaos staat te wachten woorden spugen…
wil melker19 november 2005Lees meer >

Leeg kasteel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
Er golven witte kandelaars door de nacht ik zie hen op de weg naar Thebe ver van de blinde massa Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij en gouden meeuwen krijsen onze naam zij hekelen de getergde gnomen die met hun waanzin de aarde vermoorden die niet net als ons op blote voeten door de kasteelgangen stampen bezaaid met glasscherven…
Joanan Rutgers29 september 2019Lees meer >

Verderf(tanka)

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
glorie en triomf stijgt sommigen naar de kop wijsheid blijkt dan zoek en beslissingen een flop “het begin van het einde!”…

Sterrenstof

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Hier volgt een inhoudloze mededeling U denkt wellicht hij schrijft dat uit verveling Een lofzang die het grote niets bezingt Het onaanwijsbare dat ons omringt Het woordeloze Zijn van heel het al Waar e gelijk is aan mc kwadraat Dat over een miljoen jaar weer vergaat En wederkeert tot stof in berg en dal En dat als mengsel, voor het…

Weer voorbij

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Wacht in gebeden zonder geluk en de koude hoop weer tot leven wekt met de verloren waanzin en de vertrouwde dood die weer een stenen stilte van grafstenen achterlaat…
victor28 oktober 2002Lees meer >

GEDEELDE SMART

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.460
En jij… Jij draagt de waanzin gegijzeld door het lot en witte woedevuisten slaan ravijnen in je hart en muren steeds kapot En ik… Ik sterf de doodsangst gegeseld met het leed en rood omrande ogen huilen zeeën in mijn hoofd waar ik geen kust voor weet…
Anne-Mieke16 februari 2003Lees meer >

Het is een magere troost

gedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 17.121
Geen verhalen over afkeer, over waanzin of grote trouw: ik verlang naar toen terwijl ik ouder word. Ik denk nog veel aan jou. ------------------------------- uit: ' In de piste' (1984)…

viering van de staat van het koningrijk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
leven paradeert doorheen straten van een stadland angstbevangen dwangvlaggen wapperen boven bloedkasseien zielen en zaligheden verkwanselt kijkogen volgen binnentranend eigen geschapen waanzin van vingerlikkende gulle lach massagraven haastgedolven vullingwachtend niet vermoedende hoe snel…

Hoe diep is het land gezonken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Hoe diep is het Land gezonken Waar vaders zonen doden, Moeders waanzin omarmen En hartverscheurend treuren Om wie zij verloren en Andere moeders vaders Zoeken voor kinderen die Resteren - weggelopen mannen Op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid, Die zij ter nauwernood Hebben weten af te weren…

Guichelheil

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
mijn heilsbloemen dragen vrucht, wenken gedachten vangen lucht voor vogels tegen kromheid van aarde plantaardig huichelgeil en nepkonijn, strek tot uiterste waanzin, ruik honingzoet hars, druipend uit wonden ontwaak uit ontboste droom, kruid van vochtige gronden…
Iniduo29 april 2017Lees meer >

zenuw-compositie

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 909
Contrasterende tinten staren mij aan, waanzin in de meervoudige betekenis van het woord. Ik waan mij in een netwerk van zorgvuldig gecomponeerde buigingen en strekkingen. Stelselmatig poog ik concentratie te verheerlijken. Gevoelens beneden het vriespunt, doch hittebestendig. Hijgend hap ik, naar vurig verlangen.…
Roel Vos20 april 2003Lees meer >

Schrijven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.327
schrijven is niet moeilijk maar vaak pijnlijk woestijnen droge stilte in het willen begrijpen zit gedrevenheid altijd weer rijzen vragen die als nomaden door het denken zwerven net als je denkt te weten ijlt de waanzin voorbij spaties van leegte die het hart niet konden vullen…
Nadine18 november 2005Lees meer >

zeehonden

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.420
Het had niet veel gescheeld of ik was er niet geweest de waanzin van die willekeur troost het allermeest…
annabelle18 augustus 2006Lees meer >

rood tapijt

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
soms moet je terug naar de waanzin om te begrijpen dat het klaar ligt ergens op een plank vol met stof draag mij opnieuw door het duister luister het komt en pakt het neemt en lacht hard en koud muren oud stenen bloot het licht blauw tapijt rood…

Allah is groot

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
hij is zijn broeders hoeder beiden hebben dezelfde moeder, weggemoffeld in wazig kleed door de vensters van haar ogen beziet ze waanzin vanuit haar raam haar ene zoon roept Allah is groot en uit dezelfde naam schiet haar andere zoon hem dood en dat allemaal voor de profeet die alles uit zijn duim heeft gezogen…
Fred8 oktober 2012Lees meer >

Schip in hellewind

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Waanzin als waterdruppels, zachtjes tikkend, wachtend op een einde aan de leegte. Daar wast de duivelse wezel zijn handen in maagdelijk witte onschuld. Terwijl de dronken wijven de eenzaamheid wegwuiven als ware het een vissersboot in winterse hellewind.…