Alle inzendingen over waterkant

331 resultaten.

Sorteren op:

Lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
het vroege morgenlicht de ochtend breekt aan wachtend op de zon de tijd spreidt zijn mantel uit met blauwe heldere kleuren het gras zacht en vochtig fauna en flora komen tot leven en verfraaien het mooie bos stadsparkjes geven hun kleur en geur af aan de waterkant de waterlelie wit als de maan een hart geel als de ochtendzon de…

Kustdrukte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
naar de kust heel bewust om met hartelust de zee te zien en heel misschien vanavond rond 10 een gaatje vrij na een lange rij de dag voorbij toch op het strand beland aan de waterkant ben je zo weer kwijt het wachten al die tijd heb je geen spijt aan de kust komt er rust en levenslust als wij straks lopend gaan en nooit…

Hemelboog

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 463
brandt sprak de filosoof neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog En ik, ik zat daar aan de waterkant…
geeraardt16 december 2015Lees meer >

verleiding

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
stil tevreden luister ik naar de verleiding die vanaf de waterkant mij de zomer kondigt als vanuit vijvers en poelen in de zwoelte van mei de boerennachtegaal in kwakende bende groen en onbemind het alles is liefde zingt stil tevreden geniet ik de aanloop tot paring die vanuit modder en kroos uit opgeblazen kaken van babbelende vrijersvoeten…

het lichte zomerluiden

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 726
wat roepen ze het lichte zomerluiden uit de torens in het weids door zon gestoofde land roepen zij om rust en stilte na het werken even tijd om te gaan kerken in gewijde koelte van wat was roepen zij de maaltijd te bereiden voor de harde werkers op het land de beesten om de schaduw op te zoeken zich vol te drinken aan de waterkant…
wil melker10 augustus 2006Lees meer >

Een kikkerconcert

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Ik sta langs de waterkant stil en overweeg mijn bijdrage te leveren aan dit muzikaal geheel. Maar besluiteloos blijf ik luisteren naar dit gekrakeel. En werp een platte steen over het water oppervlak. Na twee keer opspatten volgt een weerspiegeling van het water dat in een rimpeling brak.…

afscheid van Constant Nieuwenhuys

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Constant bleef nooit stille staan in stilte bleef hij verder gaan na Cobra Corneille Appel deed hij een appél voor Nieuw Babylon toekomst van ruimte en zon er was genoeg ruimte onder zijn zon einde Grote Wittenburgerstraat op het oude lange eiland tegen de waterkant in een oude school zag men hem jarenlang onvermoeibaar gaan en komen…

Witte waterlelie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Zij wil niet anders dan rusten aan ‘t oppervlak van het uitgestrekte meer om dobberend te drijven dus legt zij zich tevreden als tere bloesem neer Met open ogen staart ze tot de ondergaande zon lokkend op haar wacht ze vouwt devoot haar blad’ren toe "het daglicht maakte mij zo moe" klinkt ijl nog in de nacht Aan de stille waterkant…
biba15 maart 2004Lees meer >

Omtrent Duiven

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 17.840
Aan de waterkant rust een duif (zijn vleugels glanzen). Een duif is een edel dier (in al zijn gedragingen; vooral ook overvliegend). Een duif die eet (oppikken noemt men de wijze waarop duiven het voedsel tot zich nemen) koert (niet veel later). Een voorbij wandelende duif (en-toeval?-nog een; grappig).…

sferen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
waterkant, aflopend zand glinsterende watersplinters spatten door fladderende kwekkende eenden uit boven de rieten oeverkant stotende zonnestralen op een wazig herhalend transparant trekgordijn dromerige projectie op een waarnemersbrein zwoel is het dampend gras door regenwater gedoopt ruikt weer naar jeugdig elan dat blindelings…

los van vingers

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 706
oude sporen en stenen en ik tel mijn stappen aan de waterkant behoedzaam tussen het vertrek van geloof en schemering ik ga liggen vergeet alle woorden wanneer niets van waarheid begint, ook al wijst iedere richting naar de wind, haast leunend en onafgebroken uit de bomen valt het licht, nergens eindigend of beginnend en het uur breekt…

dans en genees me

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 875
maar ik vraag me af hoe ik later de stilte kan herinneren zou ze spoorloos verdwijnen of zou er plaats zijn om ze als meeuw te verwekken om ze uit het niets te schrijven bovenop de seizoenen en de vergane hartslag van de tijd er is hier en er is nu maar maak me wakker als de stilte me ten dans vraagt daarginds aan de waterkant…

Vissen en vader

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
Het kleine joch schopt steentjes voor zich uit fluitend op zijn vingers verschrikt hij vogels aan de waterkant waar hij de vissen voert, azend op grote vangst, ’t liefst een karper of dezelfde snoek, die hij met vader ving hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek en de ring van vuur achter zijn angst in zijn handen ligt vaders favoriet…

Halmen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Halmen zijn wij waaien mee met elke bries, wind M'n kind, we zijn halmen op de scheiding van water en land Waar onze voeten sporen achterlaten soms alleen van het (te)lang staan Stilstaan aan de oever aan de waterkant zonder te bewegen Niet te weten wat te doen de daadkracht uit ons lijf gestroomd We hebben ons leven…

Als een wonder

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Het is als een wonder, Als in een wonderland, Op die lauwe, luie middag, Aan de waterkant.…
Antje20 oktober 2010Lees meer >

Mijn tuin

netgedicht
3.7 met 91 stemmen aantal keer bekeken 14.771
Lindebomen, eiken dromen verse knoppen aan een tak zwaluwen en eendenliefde geur van leven en nieuw blad Lindebomen, eiken dromen wilgen langs de waterkant zonnestralen, bootjes komen zomerzotheid aan het strand Lindebomen, eiken dromen beukend in de straffe wind regenwolken, waterkolken want de winter komt in zicht Lindebomen, eiken…

de zee geeft, de zee neemt

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk te veel…

Natuur

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.044
een geasfalteerde autosnelweg met een berm ernaast, de waterkant eenden lopen langs de brede rijweg en een nijlgans aan de overkant bomen in een rij voorbij de rondweg kale weiden aan de schaduwkant de konijnen hollen langs de sluipweg vogels zichtbaar van de onderkant in mijn auto zie ik de natuur als een film gewoonweg paraderen tot…

Orkest

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 704
een brave kleuterklas Alsof het al tijden ingestudeerd was Ik loop het ritme van de regen tegen de ramen En luister naar stemmen, een dierlijk gebed Daar volgt de trom en de bas Een geroffel van een Renault De vrachtwagen geeft, rijdend Naar achteren, een piep cadeau Het water, de donkere sloot Stroomt, ontwijkt een valse noot De waterkant…

strelende lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Als het gordijn van de nacht door het morgenlicht is opengegaan en de aarde zich aan de lenteregen tegoed heeft gedaan is het gras groener dan ooit en het groen van de bomen uitbundiger getooid fluitekruid en boterbloem sieren als een geweven kanten lint berm en waterkant wiegend in de wind vogels uit volle borst weer zingen en zonnestralen…
ria20 mei 2012Lees meer >

niet te vergeten dat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de wilgen met hun kaalgekapte koppen staan er, in een strak gelid de weg scheert langs de waterkant en lichtgebogen staat het riet de laatste wind te keren boven, in het lichtbewolkte scheren voorts de eerste vogels in hun lentekoorts op tijd te willen zijn fijn dat elders bloemen bloeien fijn dat in het gras de eerste meizoen wist…

Diploma-zwemmen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Maar nu is ver en diep het bad De randen hard en scherp als hij staat met witte beentjes op Springblok 2 Haar kind zo moedig en vol vuur trekt de voorgeschreven banen Eén voor één klauwt hij ze weg Zijn nog zieke adem breekbaar Het water in haar ogen zout en traag Als lekt in haar de zee Bijtend en oneindig Verdrinkt zij aan de waterkant…
Monique L27 oktober 2020Lees meer >

Een nieuwe dag

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
vaak vreemde wegen Onverwacht en onbekend Sterren, Maan en Zonneregen Blauwe wolk die boodschap zendt Nachten grijs en donkergroen Bomen hoger dan de huizen Feetjes die het licht uitdoen Bladeren die wind doen ruisen Maan die waakt en Zon die slaapt Bloem die sluit en boom die gaapt Dromen tussen zee en zand Reizen naar de waterkant…

Doorweekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
de aarde is al weken verzopen er rijdt geen boer over het land het enige wat je ziet is water verrotte gewassen en een krant soms zijn er kinderen die spelen of ploetert een hond in het zand het weer oogt zeer mistroostig zoals het huisje aan de waterkant ik wil er wel door blijven lopen maar het is modder die mij plaagt die blijft zuigen…
Wijnand Raben20 februari 2018Lees meer >

Citycruise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
Zoek toch de zon, niet mij Maar jou, de zee het zand Het duin het strand Ga paragliden paardje rijden Langs de vloedlijn waterkant Wordt het een decadente cruise Met een midscheepse citytrip In een vijfsterretjes hotel Of golft ge liever, leuke vrouw?…
Duende27 februari 2022Lees meer >

Verstoord verlangen

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Ik heb stil genietend zitten verlangen naar jou daar aan de waterkant wat verderop zaten twee mannen rustig met een hengel in hun hand Ik hoorde vogels lustig fluiten ieder op hun eigen manier en ik bleef nog steeds verlangen en had binnenpretjes en plezier Maar opeens was daar dat vliegtuig dat mijn heerlijk genieten verstoorde en ik…
Moeke28 april 2007Lees meer >

Sneeuwstorm

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
een onbeschrijflijke snelheid buien hagel striemen met geweld vanuit een kudde razende wolken de weinige meeuwen ineengedoken hun neus in de wind altijd maar de wind die huilt tot oren tuiten die golven doet wentelen en uiteenspatten die sneeuw in 't zand laat happen het wordt nu toch stilaan tijd voor wat klaarte tussen wal en waterkant…
Nadine16 februari 2010Lees meer >

mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De woordenwaterval is gestopt De letters komen niet meer Zij blijven aan de waterkant hangen. Aangespoeld door stapels leugens. Waar mist hangt Is het gevaarlijk beangstigend. De droom van helder licht is weggekwijnd door hartenpijn. De tranen zijn als regendruppels, maar de onzichtbaarheid blijft.…

Een brug te ver*

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.546
In kilometers stel ik de afstand op vijftig om verzonken te verzeilen naar beelden die zich schierlijk opwaarts ijlen uit spiegelingen aan de waterkant. Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen van overspanning, die oevers verwant doen zijn aan vlakken van een diamant, glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen.…

In balans zijn...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
En mensen langs de waterkant kijken naar schepen die voorbij varen, terwijl aan de andere kant van hen het verkeer voorbij raast. Rennen of stil staan in het leven waarin menigeen zich haast. Natuurlijk evenwicht is als yin en yang. Iets dat men eigenlijk niet vinden kan... Toch is men er mee bezig, bewust of on- bewust.…