28619 resultaten.
vliegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 zijn warrige woorden
kunnen niet langer bezweren
verstrooid waaien ze uiteen
met karige bagage
vederlicht onthecht staat hij
aan de rand van de wereld
de angst danst in
zijn tollende hoofd:
hij gaat vliegen
niemand hoorde het
breekbare geluid op
het geruisloze asfalt…
De vlieg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
797 Vandaag pleeg ik een moord,
eerlijk heus en echt waar,
jij klein pest beessie vertrekt naar,
de vliegen hemel, pats!…
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 ik hou niet van vliegen
vliegen zijn vies
ze zitten op stront
en daarna op je eten
dus toen ik een vlieg zag
in mijn huis
die zich verschool tussen de luxaflex
toen dacht ik
in een nijdige bui
'jij gaat eraan'
spinnen zet ik vaak buiten
dat zijn nuttige dieren
ze vangen vliegen
en muggen
vliegen zijn vies
brengen…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 In het geliefde Fokkervliegtuig
de trots van Nederlands vernuft
omvatten koninklijke handen
het gewillig draaiende stuur
onze prins gaat steeds verder
de wijde open lucht tegemoet
houdt kundig de strenge wetten
waar lang voor het bestaan der mensheid
vogels al vertrouwd mee waren.…
Ik wil vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 me uitspreken
om te kunnen bestaan
en niet wegkwijnen
in een hoekje
de viezigheid
van wat er gebeurd is
niet net doen alsof
er niets gebeurd is
en er omheen leven
om mezelf heen, om
het ongemak in mij
over de mooie ervaringen
die de andere binnenlieten
het onzegbare
wat hij gedaan heeft
waardoor ik viel
zonder te vliegen…
De Vlieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 kroon
van haar naam, ere
wie ere toekomt: de Vlieg…
Vliegen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 Ik wil vliegen
zonder vleugels
hoog
en onaantastbaar
treed ik uit mijzelf
Ik wil zweven in vreugde
rakelings scheren langs verdriet
wijde cirkels trekkend
om het leven
doe ik de dood teniet
Ik wil muisstil leunen
leunen op de wind
hangen
in het luchtledige
als een onbedorven kind
Als een onvermoeibare zwaluw
vertoef ik in de…
vliegen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
616 (zoals de tijd vliegt)
spelenderwijs
veinzen
dat je kunt
vliegen
met wat geluk
een zachte landing
in het zand…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
eenden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.045 als je bijvoorbeeld
in een auto aan komt
scheuren en ze steken over
dan zullen ze plotsklaps
heldhaftig verstijven
samen thuis en uit
verder kunnen ze
redelijk vliegen
en ze blijven
voortreffelijk drijven…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
internet heeft 2 kanten van het verhaal
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.282 tot op heden vlogen de woorden
mij om de oren als ik weer inspiratie
vond door te schrijven met een pen,
vol betekenis golfde het op het papier.
Dat nu ook al jaren het internet als vast hulpmiddel
wordt gebruikt komt door de korte bochten,
Zonder ook maar een omweg geeft google
Mij de betekenis van eenzelfde woord
Maar de site waar ik…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 Vergeten tijd ligt
achter ons, in angst
baren we het leven,
tussen geboorte en
de eindigheid, we zijn
schipbreukelingen van
de hemel en de diepten
van de zee, we zijn het
ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de
zon en maan, de horizon lijkt
verder, zeilen bollen minder,
blouses minder wit, hét
ontbrekende in de volheid…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Toekomt en verleden schuiven nader zonder
gevaar en berouw, het maakt niet uit waar
en wanneer het verval zich dient, want we
zijn nu bij elkaar en overal mijn vriend.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 de uilen vliegen uit de
kale jaren van ons weg,
angst wordt stilte, wordt
houterig zonder enig overleg,
waar de stam, vertakt
tot jonge biezen overgaat
voelen we de pijn in elke nerf,
wellust van de overdaad.…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 hemel wordt weerspiegelt
en uiteindelijk uit glas blijkt te bestaan
het tart geluk in elk dierbaar moment
waarvoor een naam is gekozen, magisch
licht om de schalen van de wereld te
breken, kroont zichzelf met tederheid
waaruit een nieuw embryo zich met
lauwerkransen presenteert,het taaiste
ijs als dunne vliezen breken zal, zijn
we…
alles wat we deden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.257 voelt het
om weg te zijn, om nooit meer
gezien te worden
om te weten dat tijd alles zal wissen
en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt
is het niet zo
dat door te tellen tot oneindig
alles elkaar aanraakt
zacht of stormachtig
traag en dan weer razendsnel
is er een herinnering
of nog iets van het onbewuste
van wat wij samen…
We bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Ieder afzonderlijk individu. Een individuele
regenparaplu voor de grilligheden van het
levensklimaat. Een opmaat van de stuntelaar
die weldra voor zijn mensdom staat.
Een vrouwtje of een mannetje onderweg
tijdens zijn bestaan. Somtijds regen na
de zonneschijn, maar zo nu en dan een
duikelaar na een verwoestende orkaan.
Een vrouwtje of…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 We zijn even.
We noemen het leven.
Het schuurt langszij.
Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.
We bestaan
tot we vergaan.
Elk verband verkruimelt
tot het laatste restje verstand
naar beneden tuimelt.
We hopen dat er iets is
dat de loper om zal keren.
Maar er is geen meesterhand.
We zijn zand.
.
“Druppels”…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 zijn gemaakt en droogt het
ziltste zout van ervaring op het gelaat,
Kijk om je heen, zoals je bent verstaan,
we zijn geen vreemdeling in dit bestaan.…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
de ander zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 de waarheid is
een lekkende sloep
die in de geulen
van zeeën verdwijnt
wijs naar het wolkendek
val neer in het stof
roep goden aan
beschuldig anderen
huiver omdat de
oorlog altijd weer
begint omdat we
de ander verliezen
laten we verhalen delen
en samen reizen
zonder huiver zullen we
weten dat we de ander zijn…
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 we zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf…
Wespenleed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
460 mensen hebben geen weet
van wespenleed
als het regent vallen
waterballen
ploffen tegen je aan
stoten je uit je baan
er is niks meer aan
om rond te vliegen
en het is koud
geen wesp
die daarvan houdt
we kruipen weg
voor de nattigheid
onder dekens
donkere hoekjes.…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Liefde is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 Voel je de genegenheid wanneer we samen dansen
op een onbekende planeet?
Jouw lach en vrolijkheid verdunnen de emoties
in het bloed van de goden.
Ik hoor de nieuwe muziek: de hartslag van je liefde,
gevangen in een droom vol kleurrijke taal.
En zo vliegen we gewichtloos door de tijd,
waar elke schaduw verandert in een warme gloed.…