1980 resultaten.
Vrouwe der seizoenen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 Drie lentes was de kleine meid
Vijf zomers de godin
Acht herfsten de groentevrouw
Tien winters de heldin
En welk seizoen of het ook was
Met bloemen of verval
Zij zong altijd haar eigen lied
Op bergen en door dal
De jaargetijden vol van kleur
Zij vlogen met haar mee
Van haar geboorte tot haar dood
Tot as en sterrenzee
Sindsdien…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een ander 't licht verzaakt
geenzins de kille klauw waarmee de wind
van de daken sneeuw het dal…
De laatste droom?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
869 dag weer breekt, om naar gelijkheid smeekt
de geur van droesem wat alles in zich heeft
wat het leven geeft en nu nog neemt
moet het beste vaak nog komen,
convenant van vrijwilligheid, alle
volmachten intens overleefd, gloeiend
in de ongeremdheid van de zon vernist
met liefde in een onovertroffen werkelijkheid,
over de pieken en de dalen…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 Zwijgend en als uitgestorven
ligt het dal in winternacht.
In haar kleed van blanke vlokken
sluimert de aard, zo diep, zo zacht.
Aan de klare sterrenhemel
gaat de maan haar stille gang.
In haar schijn ligt daar de vlakte,
scheemrend, als een maagd zo blank.
Uitgegaan is 't laatste lampken
dat van ver u tegenglom.…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 binnenkort vertraag ik de tijd
en daal neer ver ten zuiden van hier,
in afzondering, zogezeid
daar spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Te voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net…
Rooftopmusical
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
406 Wie is die luizebol daar bij Van Dale
is het die krullebol van Ton den Boon
verbale parasiet, die schaamteloos
Woorden mengt en daarna gaat vermalen
zijn lexicon vol modieus en anglofiel vertoon
daar ga ik echt, ik zweer het u, geen stuiver voor betalen
Een grove greep van grijpgraag en de gier
-een luchtzaksnorkelaar op goudpapier-
'…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Met denderend geraas rolt de traan
als een druppel van een blad
via een stromend beekje door het dal.
Langs rotsblokken golft het op en neer
het lot van een vrije val bergafwaarts
tijdens een bulderende waterval.
Geruisloos volgt de laatste traan de rivier
introvert gevuld met het souvenir
van een klevend heimelijk icoon.…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Een dal komt veelal na een top.
Twee harten die klopten
voor wat niet eeuwig kon zijn.
Liefde kan een reiziger wezen.
maar mist ook wel eens de trein.
Een man en een vrouw.
Er is iets verstoord.
Tijd lijkt te helen
voor een mens die weer spoort.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille grond waarop teveel werd geleden
door beek en dalen…
Waar angst moedig wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Wanneer we stijgen uit het dal.
Wanneer we uit de tunnel zijn.
Van duisternis in het licht.…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 kabbelen knabbelt aan het talud
langs het kruinpad kraagt gras
ik wandel langs het wijde water
hier gieren geen banden
soms op zuidwester dagen
de meeuwen en de wind
achterom wappert de was
wit als de zeilen in het schelle licht
de hemel verzilvert de zeespiegel
tussen de oevers kromt zich de horizon
het water welft over het groene dal…
Toblerohne
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 Ginds op de Matterhorn gleed Toblerohne
Zongebruind door 't spoor als een apartski
Naar laatste modewetten oben ohne
Het dal in, op één lat - beetje apartski
'Zijt gij hier in de buurt soms komen wonen?'
Vroeg ik.…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 Gouden glansen gaan en glijden
waar de zon ten dale daalt,
en de kleuren, klaar, verblijden
't oog dat stillekes hen staalt.
Luistert! luistert! lieve lieden,
hoe de wind in 't riet mag ruischen,
hoe de vogeltjes hun lieden
zingen, zoet, voor 't avonduischen!
Dank zij Hem die dag deed dagen,
dank voor 't licht dat lichten mocht!…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een hand van
ergens verder
de lichte zaden
naar mij stuit
de bol is rond, maar sluit
niet in
geen rand die mij
gevangen houdt
de pluisjes dalen…
Enige weg
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
278 Die weg gaat over bergen en door dalen
een weg waar ik geen mens ontwaar
waar ik zonder steun zou verdwalen
maar U gaat met mij zolang ik geloof bewaar.
Leid mij ook niet over wegen door woestijnen
waar ik omkom door honger en door dorst
wijs mij daar op oases met heldere fonteinen
laat mij U danken voor slechts schamele korst.…
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
294 Maar men zou ook gewoon door de dalen kunnen gaan,
om hun voeten heen,
en toch aankomen waar men niets ontvangt
wat men niet verdient.
Evenmin krijgt men zilverwerk
geserveerd
waar zelden goud gewonnen wordt
uit gebroken aarde;
of als modder dat
over de rand van een krater stroomt.…
noodzakelijke tovenaars
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
304 Ik leef niet in een land van bergen
van tergende dalen zonder einde
tussen bomen donderende draken
noodzakelijke tovenaars of -essen
door hekserij brandende pruttelbrij.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Laat het verdriet in het diepe dal,
beneden tussen gras en steen.
De zon klimt over de verre wal,
ze zoekt haar blinde weg alleen.
Wanneer de donkere nacht verdwijnt,
blijft in de tuin een diepe kilte.
De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
Middernacht
poëzie
3.4 met 29 stemmen
9.393 Engelenwieken
Beuren u teer;
Kom, o, daal neder!
Kom, o, mijn Heer!
Prang aan de boezem
Uw dienares;
Dat 'k aan Uw lippen
Kussend me less'!
Zalig verrukken!
Hemels genot!
Kom, o, daal neder,
Mijn God, mijn God!…
Het stille later (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.386 De kusten veranderen,
de bergen en dalen veranderen en de volkeren veranderen die in
hem of haar wonen. Niets is het gelijke van zichzelf.…
Eerste les in de geografie
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.458 Naast een berg vindt men in de regel een vallei of dal,
Dat er het omgekeerde van is, en daarom doorgaans ook lager wezen zal.…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 geschiedenis, bewaart voor later
haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat
stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart
de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed, de rechte rug verhaalt verwurgt
de waardigheid, toen men nog om Gods genade bad
Brabants parel ontkwam niet aan toorn en afzijn
kende droeve dalen…
Twee foto's uit het hoofd geciteerd
gedicht
3.6 met 31 stemmen
39.225 Rechtop staat zij met naast haar
zittend op een stoel haar broertje
onder haar rokje dalen pijpjes van
een linnen broek met kant
tijd 1870
mijn moeder's moeder
tien jaar oud
Zij huwde een nietsnut
kreeg zeven kinderen
stierf in 1925 aan anemie en
de inflatie
Ik ben haar dubbel kwijt:
in 1943 roeide Puls haar foto uit
2.…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Geschenk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.331 Toch hangt het dal door van weten van wat was
en schaduwt haar sluipzacht.…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Als ik daal als een schicht van de donder
en vluchtduik als een technisch wonder
ben ik zonder genade voor mijn onderdanen
en zijn alle vluchten doodlopende lanen.
Ik spies hun warme vacht aan mijn klauwen,
stil hun angstig piepen met trots vertrouwen.…
Een karretje op een zandweg reed
poëzie
4.2 met 100 stemmen
13.875 Een karretje reed langs Berg en Dal;
De nacht was donker, de weg was smal,
Het paard liep als met vleugels;
(De sneeuwjacht zweept zijn ogen blind:)
De voerman houdt de teugels...
Ik wens je wèl-thuis, me-vrind!
Eén karretje keert behouden weer;
Het ànder heeft er geen voerman meer; -
Waar mag hij zijn gebleven?…