3063 resultaten.
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?
Ik rende radeloos de storm
van vragen na
zo lang ik kon.…
Gezicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 Uit jouw roze krullende mond
komen de woorden afgerond
met soms een wilde bries,
een verhaal uit een duister verleden,
dat een schaduw werpt op het heden.…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft over: een duister…
TRANEN
poëzie
3.5 met 23 stemmen
5.482 ’t Is nevelkoud,
en, ’s halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen, die ‘k
nog nauwlijks zien kan,
wenen dikke tranen.
’t En regent niet,
maar ’t zevert… van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
’t Is asgrauw al,
beneên, omhoog, in
‘t veld en langs de lanen:
de bomen, die…
Vlinders
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.052 Aan Je Denken
Ik Krijg Je Niet Meer Uit Mijn Hoofd
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Je Wil
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Van Je Hou
Maar Dan Kan Ik Bezig Blijven
Dus Blijf Ik Bij; Ik Ben Van Jou
Ik Wil Nooit Meer Bij je Weg
Voor Altijd Bij Je Blijven
Mijn Leven Met Je Delen
Ik Offer Alles Op Voor Jou
Jij Bent Mijn Zon In Het Duister…
De vraag die ons drijft
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.047 Proeven; een korte remedie,
ruiken; een duister vermoeden.
De vragen die ik stelde,
zijn gebleven en opnieuw bekeken.
Herschikken, verder kom ik niet,
meer vragen, zonder antwoorden.
Verworpen in niet zijn,
verbijsterd laat ik de stilte binnen.
Geteisterd door verveling,
het geschenk van de tijdsgeest.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de…
Zeldzaam ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
623 Alleen uit onvruchtbare aarde,
kiemt een donker zaad en baart
een bitter kwaad, een verraad aan
onszelf, en schaadt de afkomst van
z’n schepper, onkruid verteld in woord
en overdaad van een duister hart en
maskeert het verval, om het hoofd te
bieden aan al het geweld van orkanen,
klemt zich vast aan het wezen van de
innerlijke smart, dan herleeft…
Het laatste licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het laatste licht
Handen vastgeketend aan de
Mergelmuur
Waar mijn eenzame schaduw
Wandelt in de duistere grot
Waarin mijn verkleumde
Voeten verstijven
En mijn verminkte ogen
Zoeken naar
De brandende toorts
Van de laatste lichtstralen
Misschien wacht ergens
Wel mijn droomvrouw
En baadt zij haar ranke
Lichaam in het diepe
Grotwater…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
618 Een verleidelijke zon, pikt nog even wat dagen
van de herfst, voordat onredelijke regen
de stad zal overweldigen, met vormelijke vragen
en diepe gedachten tot in ’t duister van de nachten
zullen zich mengen met bijzondere dromen
om in het leven verder te komen, doet de mens
soms iets geks, voor de ander misschien vreemd
maar door gedrevenheid…
SAMEN IN BED
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.220 Zachtjes in je oortje fluisteren
in ons verrukkelijk liefdesnest
Handen tastend in ’t duister en
zo wordt de liefdesdorst gelest
Liefdevol aan je lelletje bijten
en je kussen waar ik maar kan
Ik hou van je, dat is een feit en
ik ben vannacht veel van plan
Zachtjes in je wangen knijpen
tot je mond zich tot mij draait
Zoveel moois voor het…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont in nachten
gesteund door het duister…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Waar 't daglicht gestaag verdwijnt,
verschijnt de schemer voor duistere nachten.
Smachten en verwarring die domineren,
bezeren d'ogen vol van tranen.
Wanen en spinsels die de geest kwellen,
vertellen uitkomst naar 't licht.
Ontwricht en belast door 'n gekwelde geest.
Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.…
Glazen bol en sarcofaag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 in de verte
verlichten feesten de lucht
opgeluisterd met illuminaties
natuurlijk de ultieme vlucht
uit duisters werkelijkheid
in scheefgroei van relaties
het circus van vandaag
spiegelt indrukwekkend groot
de glazen bol en sarcofaag
voorspellen en begraven
die gaven dragen
geen verantwoordelijkheden
de zorg voor elkaar
zoals…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 Nu wij weer herdenken de geboorte van
“HET KIND”
die in het duister zijn licht laat schijnen
in een wereld vol oorlog en geweld.
Zodat wij zijn warmte kunnen voelen
om dan met elkaar in verdraagzaamheid.
KERSRMIS TE VIEREN!!…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Volg mij niet, als het hart, in duister
Sombre beelden kweekt;
Eng'len dalen dan vol luister,
Brengen mij met zoet gefluister,
Wat mijn ziel ontbreekt.
Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn smart;
En als vreugde u mag omzweven
Zij alleen de rust gegeven
Aan 't gebroken hart.…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
nachtgedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 mijn borst klopt lichter, nu
mijn bed de lakens spreidt- ronder rond
mijn omvang
breder langs mijn rug
er bloeien kleuren door het duister
altoos loopt de grens terug naar slaap
ik gaap
en leg mijn armen over zware zorgen
met de handen rond het gat dat zwart gekleed
al zwaar in de gordijnen hangt
een blik prangt dwars door sluimer heen…
Ineens is alles onbeduidend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
643 Je kan alleen maar hopen, licht
te zien in al dit duister,nu nog niet
maar blijvend is 't bestaan gegeven,
al is het soms met veel verdriet.
Enkele dagen na het bericht van de
kanker van mijn jongste broer.…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.
De schepping wacht als op haar Genesis,
en in de ademloze stilte van de morgen
ligt het mysterie van Gods plan verborgen.
Dit is de stonde der herrijzenis.…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
Nooit gekend?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
558 Voor dat alles was er geen
licht die ook geen duister kent,
in die oordeel, als die al bestond,
werden we nooit gekend.…
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Hij kent de wegen,
die door het duister leiden.
Mijn oude kater,
is mijn wijze meester.
Mij heeft hij niet nodig,
maar ik hem wel.
Bij hem voel ik me thuis.
In ons eeuwig Huis van Zen....…
Taalterreur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Of is dat niet zuiver meer
Zal ik koffie zónder vragen
Want dat komt op hetzelfde neer
Zo tob ik met het woordje zwart
Hoe is het te vermijden
Ik pak het synoniemenboek
Het zal me niet verblijden
Grimmig, duister, gekleurd
Onwettig, illegaal, besmeurd
Kwaad, rampspoedig, somber
Dreigend, streng, donker
Een mens krijgt het benauwd…
Nadoen was niet nodig
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
526 aan mij of aan jezelf maar aan een vreemde
die je lief had en wist dat je het meende
onder het maanlicht van jouw gedicht
dat in de onderwereld geen noodzaak had
er waren geen kapers of dieven aan de kust
het enige dat telde was jouw waarheidsbegrip
over leven en liefde, genegenheid en lust
en de brief was als een gedicht
vanuit het duister…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.…