4808 resultaten.
Spiegelbeeld met pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Spiegelbeeld ik heb een vraag
Een beetje minder pijn vandaag
En niet zo agressief
Iedereen is voor mij zo lief
Maar het maakt mij zo kwaad
Omdat het steeds nog niet gaat
Wanneer word ik weer de oude ik
Ik zit gevangen in mijn lichaam het gevoel dat ik stik
Spiegelbeeld dit wilde ik even aan je kwijt
Mijn geest woelt en ik zit met…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…
zielzusters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.254 Verbonden door de geest... puur en steriel.
Woorden hebben wij niet nodig blikken zeggen genoeg.
Als een fossiel zullen wij verstenen in de tijd.
Zij bij zij tot die dag
Zijn dat de zielzusters die ik met me meedroeg.…
Overheersend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Wij doen het niet in vijftig
tinten
onze kleurschakering is
pastel, terwijl het gebrék aan
macht opvallend overheersend is
Wij voelen de in jaren
slechts op basis van gelijkwaar-
digheid
ons ooit ingegoten met de paplepel
vrijheid en gelijkheid, zeker in geest
helaas moeten wij dit jaarlijks quoten
ooit was, is en is geweest…
zijden draden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de zinnen komen
lichtvoetig voorbij
de stilte hangt
aan weerhaakjes
de stilte waarin we
ooit ontstonden
ontsnapte als de geest
uit de fles
als waterverf vervloeiden
de opgeraapte verhalen
van toen nu en ooit
vlekkeloos met elkaar
de broze hechting
aan doorzichtige vleugels
verstrikt in zijden draden
van toeval en noodlot…
De spiegel stukgeslagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.076 bezocht de krochten
van mijn geest
had iemand die me leidde
samen zagen we de beelden
langzaam in verglijden
hoopten dat het was geweest
maar haakte aan
bestaande scherpe kanten
ze verwondden me in flanken
dacht de spiegel
stukgeslagen maar steeds
zie ik mijn beeld opdagen
die eigenwijze kop
alleen met jou voelt leven
niet meer…
Emily Dickinson
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
609 Zij zag de lelies bloeien
met kromme handen
maar met een geest zo scherp
wist zij hen te beschrijven
als Gods wonder
zonder dat geloof was haar bestaan leeg
zij hoorde zijn violen
zijn engelen koren
alles wat zij beschreef
kwam uit haar hart
tot zij haar pen niet meer kon houden
toen verloor de lelie haar blad
en alles wat voor…
Opgewaaid stof zijn wij...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Als geest, die ons leven zin geeft.
In de tijd, die ons hier nog rest.…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het is zelf verboden
één druppel herinnering
op te slorpen,
in de nederige geest.…
Tijd even stoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 Als banden geplakt zijn,
de wedstrijd gewonnen of gedaan
de ballonnen gehangen,
de machines gemaakt,
als het stuk geschreven,
het eind gelopen
en gewacht
dan, ja laten we dan
iets doen aan die vermoeide handen
die benen, de spieren vooral,
aan die geest die zoekt en verbeteren wil
ja laten we daar iets aan doen
en warmte opzoeken bij elkaar…
Vuur in mijn buik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 mijn buik
misschien kan het gedoofd worden
maar zolang het brandt, verlangt het
naar het beste van jou
dat mijn schoonheid niet begeert
om mijn lippen binnen te dringen
maar hunkert
naar het beste van mij
het zware geheel, heilig
en veilig, mijn thuis
dat ik zelf gevormd heb
uit het metaal van mijn lichaam
en de zijde van mijn geest…
Vormen Leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ook al veranderen ze
nooit van vorm
toch dragen ze leven in zich
een geest in en uit de fles
melk voor een kind
een gierkelder met voor
op het land indirect leven
al jaren een norm
gedachten verbeeld in
steen marmer of hout
dood omsluit leven
hoe kil ook en koud
iedere dooie vorm heeft
zoveel te bieden aan inhoud…
Metamorfose
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
590 Geest zoekt enig troost
klaar voor nieuwe levensreis
wending komt eraan
Winterdageraad
vlinder ontwaakt in mijn droom
klaar om te reizen
Dromende vlinder
komt opeens uit de cocon
een hart staat open
Een zacht gefluister
vleugels zweven in de lucht
wonder van natuur…
jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
583 Je geest zo vlug en vrolijk als water
je stem klinkt als een klaterend fontein
Dit zijn de kleine mooie dingen
waarom ik altijd bij je wil zijn…
Naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 Worstelen wij
niet allemaal
met die arme
in haar hemd
gezette faire
naakte waarheid
wilderiaans
en hemeltergend
satanistisch
godgeklaagd
verbaal vertoon
in holle frasen
zonder bewijs
en ongeschraagd
Naast lijf en geest
zit meer dan eens
ook onze ziel
vast in een cel
penibele
benauwenis
vrijheid en wil -
gevangenis…
De beeldjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 gerimpeld
lacht zij de
stilte weg van
de bevende
hand en vingers
op het kleed
waar zij nijver
de beeldjes
maakt van
haar familie
zoals zij denkt
dat zij ooit
zijn geweest
zo uit de geest
zij is zelf
lang geleden
ook even
weggeweest
in een hemels
moment
dat zij nooit
heeft vergeten
en nu tekent
zij in de vleug
haar beelden…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
WAARNEMING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
297 Almachtige God
Heerser over het heelal
liefdevolle Vader
Uw wijde blik
ziet achter de verste sterren
kijkt even aandachtig
naar de allerkleinste wezens
van ons Aardrijk
die slechte met
het sterkste vergrootglas
zich laten tonen
welk een onvoorstelbaar
grote ruime Geest
verzorgt het nietigste
als het Mateloze.…
Jouw handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
773 Een leven lang
waren jouw handen
mooi, slank en werkzaam.
In één omdraai
liet je iets gebeuren
of was het steeds zó gebeurd.
Zacht als zijde,
fluweel en ongekend
opwindend zalig strelend.
In het heden laten
reuma en artrose zich voelen
en is de huid rimpelig geplooid.
Toch geniet ik,
net als gisteren en weleer,
van elke zachte…
MIJN LIEF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 stabiel
laat wolken maar vrij drijven
aan een vredig blauwe lucht
laat de zon al of niet uitbundig schijnen
laat ze toch doen wat ze zo graag wil
laat de wind storm spreken of met zucht
in onze cocon is het voor de buitenwereld stil
ons bereikt geen enkel gerucht
wij gaan in elkaar verdwijnen
dat is wat de liefde wil
versmelting van geesten…
Mysterieuze Zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 zwaan zwaan zo mysterieus
laat je niet verleiden
die onheilspellende
onderaardse rivier af te gaan
waar leidt hij heen
geesten zullen je bestoken
je zult mogelijk
worden gebroken
zwaan lieve zwaan van Tuonela beperk je
enkel tot het zijn van het gezicht
de naam die Jean Sibelius heeft
gegeven aan z’n symfonisch gedicht…
Enkel de gedachte.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Enkel de gedachte doet me pijn,
Mijn geest slaat op hol, is niet meer in lijn
De rust die er was vervliegt binnen tellen
Ik trek me terug, laat mijn ego het verhaal vertellen
Enkel de gedachte maakt dat ik, uit verbinding raak
De mooie woorden komen wel binnen, maar lijken nu op gekwaak
Soms lost het ego even op en kan ik mij bezinnen
Hoe ik…
verloren strijd
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.276 als kennen en vergeten
een eigen leven leiden
als niet kunnen en het weten
mijn geest en ziel bestrijden
als doen en telkens laten
mijn lichaam zal verzwakken
als zwijgen en willen praten
mijn herinnering uit gaat vlakken
ben jij dan ogen, mond, hand, benen
voor een verloren man?…
adagio
netgedicht
2.3 met 28 stemmen
1.886 de herinnering voert mij mee
op het ritme van mijn hart
emoties raken langzaam los
van de wanden van mijn geest
warmte geeft mij kracht
die onuitputtelijk lijkt
in vrije val zonder gewicht
bevrijd van alle last
de tijd vangt mij op
en ik sluimer verder op schuimende golven
steeds verder terug in mijzelf…
De armoede van onze rijkdom.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.182 De armoede van onze rijkdom
dat is het verlies van de geest,
zodat men in overvloed omkomt
en alles voor niets is geweest.…
De barst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
956 Golven van lente door de lucht
Verlichten mijn geest en hart
Een vlaag als een lange zucht
Een oude gestalte deelt mijn smart
Ik lees de woorden van een Spanjaard
Schakel over naar de Italiaan
Van liefde in de boomgaard
Naar woorden die reeds era’s bestaan
Vluchtig zijn de woorden
Vergankelijk is de trouw
Eeuwig is de ziel
Die barst daar…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
520 vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al
eeuwenlang voor
ons gezongen heeft
maar nu de geest…
Levenselixer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.369 Het elixer van het leven
staat schuin op de dood
van gevierde dagen
komt tijd tot nood
Bestrijd het einde
met klinkende hamer
met dorstige geest
en elixer tezamen
Voed het tijdperk
met het suggestieve
met verdrongen ideeen
en het progressieve
Hunker het uitstel
dagen versmijten
aftellen verwoesten
en jeugd verspreiden…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 In de lucht de zachte
aandrang van een gehandicapte geest.
Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?…