3346 resultaten.
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
Kwart voor acht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.106 Ook al heb je het me niet gevraagd,
verliefd ben ik toch geworden,
en ook al zie ik je niet vaak,
toch doe je mijn hart bloeden,
waarom doe ik het mezelf aan,
die glimlach van jou,
eindigt bij mij steeds in een traan,
ik zou je willen bannen uit mijn gedachten,
liefst voorgoed,
maar je zit ook in mijn hart,
dag en nacht,
ik probeer het…
't Recept voor de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
4.245 twee gewassen handen
een schone mengkom
stralende glimlach
het bereidingsboek vol
plakkerige ezelsoren
twintig vlijtige vingers
die goed kneden kunnen
vuurrode lippen om te zoenen
eerlijke producten om aan
te lengen met liefdesliedjes
een voorverwarmde oven
alwaar de hartvormige taartvorm
met beleid wordt ingeschoven
wachten verwachtingsvolle…
Lied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Jouw glimlach eeuwig stralend warm op mijn huid.
Alleen tijd is relatief, dat kan onze hartstocht beamen.
Elke dag zing ik ons lied naar de horizon zonder geluid…
En zie dat het goed is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 ik ook al weer moest doen -
Plannen die regelmatig
In duigen uit elkaar vallen,
Ben bij het bedenken van
De ene taak de andere al
Weer vergeten -
En opeens is daar
Het totaalbeeld, onze
Tuin gevuld met fietsen
Van vrienden en vriendinnen
Van hen die we onze
Kinderen mogen noemen
Ik kijk over mijn
Schouder met een
Glimlach…
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Niets moge aan die schoonheid falen:
Die de koude glimlach ziet
Om gesloten lippen dwalen,
Die de trots voelt van die blik,
Blijft bewondren, maar - met schrik.…
't Prachtpareltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
759 Varend door haar haren
Glijd ik langzaam langs haar nek
Dit geluk te mogen evenaren
Geeft mijn welzijn weer een plek
Strelend langs haar benen
Voel ik de warmte door haar huid
Ik zou haar alles willen geven
Voor dat prachtige geluid
Haar lach heeft mij bezeten
Glimlach met blote tanden
En een stem zo zacht
De pracht, van diep beneden…
Héérlijk leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 zoveel weken
Naar het ziekenhuis
Om te worden gespoeld -
En als je in de auto
Wordt gebeld waar je blijft
En je zegt dan dat
Je het vergeten bent,
Omdat je de verjaardag
Van je oma gaat vieren
Vandaag, zeg je tegen
Je zus, terwijl je de
Mobiel wegbergt in je jas,
Wat een héérlijk leven, zus,
En ze kijkt jou zonder
Glimlach…
Maaltijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
606 Het kopen en proeven
daar begint het mee
een blaadje sla, wat basilicum
het ruiken aan het fruit
De marktkoopman trekt
vreemde gezichten erbij
maar valt voor de glimlach
van de sproetige dame
Zij droomt van het proeven
tijdens het snijden, bakken
koken, een witte en een rode
die zij met haar vrienden deelt
Het is als met koffie drinken…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast
mijn glimlachende…
Er was
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
418 er zelfs op gedicht
Nu heb ik zo'n straatje
gemaakt
waar een man aan het eind
naar mij toekomt
'k zie zijn glimlachen al…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een glimlach is het mooiste
wat ik ook vandaag naast
je inborst als erfenis draag.
De koffie loopt, straks is het warm,
het ontbijt wenkt vanaf het aanrecht
veel meer zal het vandaag niet worden.
Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.…
Veranderd perspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 kunnen zijn
de bomen kraken, suizen en ruizen
bewogen door een zuidwestenwind
het langzaam draaien van de aarde
Rustend zacht in de volle ondergrond
op het vochtig zachte, gouden zand
jij bent verstild tot minimale gebaren
de tikkende stiltes van een distelvink
Hier kan ik gelukkig zijn met blazen
van pluisjes uit een paardenbloem
een glimlach…
pyroclasmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 je zou je nog nestelen in geheugen
nog oorverdovend een stilte doorbreken
een kamer bezoeken en verlaten, je zou
de toon van afwezigheid nog inkleuren
daarbij hadden we afgesproken niet
ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken
we zouden een herinnering ophalen
dat kon aan zee zijn geweest, in een bos
tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te dalen
naar de bloemen en de bijen
het ploeteren van de mensen
hun onmacht en betere weten
en de raven overal…
Mam..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
728 De glimlach.
Het verbaasde.
Het in gedachten zijn.
Vrolijk worden van muziek.
Je veranderingen.
We kunnen samen kletsen.
Ook al vergeet je soms waarover.
Soms ben je stil.
Je ogen kijken zoekende.
Soms dwars door mij heen.
Ik vind jou wel mam.
Nu, maar ook straks.
Als jij mij niet meer kunt vinden.
Ik zoek jou wel.…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde
uitgebalanceerd op een windloze zomerse dag
gewone mensengedachten en een melancholieke glimlach…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet
waarin juist die vriendschap
dankbaar mij glimlachen…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds weer
een dagje uit, een zonnestraal
een bingo, boottocht, feestmaal
ze brengt de wereld dichterbij
een glimlach…
Engel
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.397 Een engel heeft mijn gezicht gestreeld
en mij haar tedere glimlach geschonken.
'k Volg je zonder aarzelen.
Spreid je vleugels en
bedek mijn pijn.
Leid me nu nog maar eventjes verder,
morgen begint een nieuw refrein.
'k Ben van jou gaan houden,
het heeft wel eventjes geduurd.
Laat ons nu samen gaan
en zoeken naar een waardevol bestaan.…
Voor Barbara,
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.180 haar had willen zeggen
is gebeurd
of zeg het nu maar heb geen spijt
Want haar strijd is nu gestreden
veel te vroeg
is ze jullie ontnomen
Lieve Pieter, de kinderen
Ik wens jullie heel veel sterkte
in de toekomst die nu gaat komen
Altijd zal ze bij jullie blijven
als een engel
Ondanks het gemis en de pijn
Kijkend naar jullie
glimlachen…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
Ogenblik
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.392 Je huid fluweelt als abrikozen
door druppels parelend gestreeld
terwijl je ogen argelozen
ik zie je met een frêle gebaar
de regen van je wangen vegen
waar koude vlagen rozig fleuren
mijn adem stokt terwijl ik staar
naar het blozen van de rozen
die zich gelijk je lippen kleuren
ik glimlach als ik je passeer
omdat jouw zon me raken kon…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 De zon is verruild voor grijze wolken,
de glimlach is omgebouwd tot traan,
puinhopen hoop achtergelaten op straat,
te bang om het verraderlijke in te gaan.
Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
De foto van jou in mijn hoofd
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Een regenachtige middag
jouw glimlach raakt mijn ogen
als ik had gezegd dat het niks was
dan had ik met mijn hart gelogen
De wereld draaide door
maar de tijd bleef stilstaan
wat jij deed met mij
heeft nog nooit iemand gedaan
Jouw naam in letters van goud
geschreven in mijn hoofd
het weer was koud en nat
maar het vuur is niet gedoofd…
Destructie
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.862 verrot ben ik van binnen
totaal verrot vergaand
gevangen in woorden
niet in zinnen bestaand
kapot ben ik van binnen
ontbindend voor de dood aan
gedonder voor de lichtflits
opkomend na het afgaan
verzot ben ik op minnen
lief hebben op de korte baan
een kus verzet de zinnen
de glimlach spiegelt een traan
genot zit ook van binnen
niet…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…