Alle inzendingen over glimlachen

3332 resultaten.

Sorteren op:

pyroclasmen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
je zou je nog nestelen in geheugen nog oorverdovend een stilte doorbreken een kamer bezoeken en verlaten, je zou de toon van afwezigheid nog inkleuren daarbij hadden we afgesproken niet ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken we zouden een herinnering ophalen dat kon aan zee zijn geweest, in een bos tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
Iniduo26 oktober 2019Lees meer >

De raaf kijkt mij aan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Ik herinner mij de Koningin Moeder, de glimlach om haar vriendelijke woorden dat tronen wankelen door hun eigen groei er komen treden bij om met oudere knieën af te dalen naar de bloemen en de bijen het ploeteren van de mensen hun onmacht en betere weten en de raven overal…
Zywa10 november 2019Lees meer >

Er was

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
er zelfs op gedicht Nu heb ik zo'n straatje gemaakt waar een man aan het eind naar mij toekomt 'k zie zijn glimlachen al…

Repri

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
jouw hand glipt uit de mijne langzaam ga je op in de mensenmassa, op weg naar huis al twijfel je daar soms aan even daarvoor, vertelde ik je anekdotes uit een ver verleden die een glimlach op jouw lippen toverde zelf verval je in herhaling van hetgeen je net ook vertelde steevast luister ik omarm ik jou met liefde totdat het moment…
LadyLove2 oktober 2020Lees meer >

Mam..

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
De glimlach. Het verbaasde. Het in gedachten zijn. Vrolijk worden van muziek. Je veranderingen. We kunnen samen kletsen. Ook al vergeet je soms waarover. Soms ben je stil. Je ogen kijken zoekende. Soms dwars door mij heen. Ik vind jou wel mam. Nu, maar ook straks. Als jij mij niet meer kunt vinden. Ik zoek jou wel.…
DiaDir26 december 2020Lees meer >

Gewone mensengedachten

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
groter dan je bent de nietigheid valt niet te vieren de natuur heeft geen geheugen voor verdriet het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde uitgebalanceerd op een windloze zomerse dag gewone mensengedachten en een melancholieke glimlach…

dikke knuffel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
gezondheid mij de waarheid vertellen   pijn ik noem het pijn wat jouw waarheid mij vertelt van afscheid dat komen gaat   deze waarheid doet pijn pijn die ik enkel verdraag dankzij houvast van verbinding in van jou gekregen vriendschap   de waarheid en de pijn huilen tranen van verdriet waarin juist die vriendschap dankbaar mij glimlachen…

in de zachte wind

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 477
in de zachte wind hoor ik jou je bent er nog steeds niet zichtbaar, maar voel het aldoor ik ben er zeker van, daar ik van je hou verbonden zijn geweest in het verleden zegt dus niets over dat wat blijft ik zie je warme glimlach in het heden het is net alsof mijn hart daar over schrijft doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen onontkoombaar…

zo doe ik dat

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.917
iemand die liefde was sloeg koopwaar stuk en schopte tafels om ik leg mijn inborst open en vraag hen toe te steken ze graaien naar mijn organen ik zwijg en trek me terug mijn glimlach is van steen ik vertrek, kom terug en gooi mijn inborst open is niet voor hen bestemd…

hagel

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Mijn tuin met de glimlachende scheutjes, verdronken in de modder. Bladeren van struiken, doorpriemt met gaten. Het ijsballenspel vernietigde alles wat het tegen kwam. De aarde sleepte zich tot aan de afvoer, om daar zijn verstoppend werk uit te voeren. De regen vond genoegen, in al de kuilen en voegen.…

Engel

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Een engel heeft mijn gezicht gestreeld en mij haar tedere glimlach geschonken. 'k Volg je zonder aarzelen. Spreid je vleugels en bedek mijn pijn. Leid me nu nog maar eventjes verder, morgen begint een nieuw refrein. 'k Ben van jou gaan houden, het heeft wel eventjes geduurd. Laat ons nu samen gaan en zoeken naar een waardevol bestaan.…

Voor Barbara,

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.180
haar had willen zeggen is gebeurd of zeg het nu maar heb geen spijt Want haar strijd is nu gestreden veel te vroeg is ze jullie ontnomen Lieve Pieter, de kinderen Ik wens jullie heel veel sterkte in de toekomst die nu gaat komen Altijd zal ze bij jullie blijven als een engel Ondanks het gemis en de pijn Kijkend naar jullie glimlachen…

heerlijke herfst

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.186
wat was het bijna angstaanjagend heet hoelang duurden de wolkenloze dagen en geen depressie om mij te behagen de glimlach van de ploert was hemelsbreed de zonnegoden bleken hard en wreed zij heersten zonder zich maar af te vragen of een dichtersziel dit kon verdragen want licht en warmte vellen de poëet maar nu is dan de hersft weer in het…
Daan de Ligt4 september 2003Lees meer >

De foto van jou in mijn hoofd

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.782
Een regenachtige middag jouw glimlach raakt mijn ogen als ik had gezegd dat het niks was dan had ik met mijn hart gelogen De wereld draaide door maar de tijd bleef stilstaan wat jij deed met mij heeft nog nooit iemand gedaan Jouw naam in letters van goud geschreven in mijn hoofd het weer was koud en nat maar het vuur is niet gedoofd…
lin b23 augustus 2004Lees meer >

Destructie

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.862
verrot ben ik van binnen totaal verrot vergaand gevangen in woorden niet in zinnen bestaand kapot ben ik van binnen ontbindend voor de dood aan gedonder voor de lichtflits opkomend na het afgaan verzot ben ik op minnen lief hebben op de korte baan een kus verzet de zinnen de glimlach spiegelt een traan genot zit ook van binnen niet…

Ogenblik

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Je huid fluweelt als abrikozen door druppels parelend gestreeld terwijl je ogen argelozen ik zie je met een frêle gebaar de regen van je wangen vegen waar koude vlagen rozig fleuren mijn adem stokt terwijl ik staar naar het blozen van de rozen die zich gelijk je lippen kleuren ik glimlach als ik je passeer omdat jouw zon me raken kon…
sacrajewa26 oktober 2004Lees meer >

Kerstboom exit

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.793
december 2004 mijn kerstboom waaide weg bevries de glimlach op de lippen van de voorbijganger ijzig is zijn adem zijn kille blik dat sneeuw zijn lijf waarin verliezen huist mogen bedekken o boom ooit afgekapt alles wat jij bent was wat jij was ik nodig je uit houd me vast en voorbijganger ga om koud te wonen -…
Jan de Bas26 december 2004Lees meer >

Wie weet wat liefde is?

netgedicht
3.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 1.847
Het trouw-zijn door de jaren, een zachte bries door grijze haren, een glimlach, soms heel klein. Wie weet wat liefde is? Berusten in wat niet anders kan, niet enkel maar het dromen van.…
Adeleyd15 juli 2007Lees meer >

onvolmaakt verlangen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Bij de eerste zonnestralen die een diffuus licht werpen op m'n pas ontwaakte gezicht en m'n gemoed doordrenkt is in niet te stoppen gevoelens door aanrakingen gevoed kijk ik met een kritische blik naar mezelf wanneer de scherven van het onvolmaakte hun plek krijgen glimlach ik naar m'n spiegelbeeld dan besef ik dat het spel niet…
ria17 juli 2007Lees meer >

Zo weinig, zo veel

hartenkreet
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.868
ik spreek niet wanneer ik ’s nachts gebonden ben aan woorden en de sterren mij vertellen wat ik het mooiste vind ik denk dan aan lavendel de eenvoud van het maanlicht de glimlach om je heen een witte roos en blauwe vlinders ieder moment in poëzie gedeeld jij opende mijn schaduw gaf me kleine, witte vogels en op deze vriendenvleugels…

zachte woordenwind

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
mijn glimlach voedt verdorde wortels welke lang het licht moesten ontberen ik vroeg me af komt er nog zicht op leven uit droge grond als het slechts op tranen kon teren ik koester de nog schuchtere scheuten blaas een zachte woordenwind langs het tere groen ik weet het zeker niets weerhoudt nog de langzame weg naar…

Fluwelig van begrip

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
je gezicht is vrouw gevoelig in de plooitjes je huid licht donzig en fluwelig van begrip zachtjes streel ik vleugjes glimlach van je bovenlip je lippen openen mijn hart vertellen jouw deel in mijn leven spreken mij apart zoenen terug als ik een kus wil geven ik heb je ogen niet gepeild je blikken deel ik vluchtig die momenten…

Ik mag je wel

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.553
Als de rook om je hoofd is verdwenen Neurie ik mee Met een dikke glimlach Je zat je zo op te winden Dat de stoom uit je oren kwam En toen zei je ook nog eens Heel woest tegen mij Zit niet als een “onnozelaarster“ Te ginnegappen Heerlijk om te zien Hoe jij je zo lekker druk Zat te maken Om die computer, een futiliteit Een fluitje van…

De altviolen zijn gestemd.

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 909
Stop, wil ik schreeuwen, heel angstaangjagend, maar ik zwijg, glimlach en tracht beleefd te blijven, want wie ben ik wel? De altviolen zijn gestemd en ook het nieuws al geprogrammeerd voor deze avond.…
Adeleyd25 maart 2008Lees meer >

Gehoord

netgedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.904
lezen gewoon hardop zodat iedereen het hoort of lees je het liever stil voor jezelf zonder dat iemand je daarbij stoort dat mag hoor ik vind het niet erg doe wat je wilt zoals jij het voelt maar hoe je ook doet laat me alsjeblieft weten dat je begrijpt hoe dit vers is bedoeld ik hoop van harte dat hier staat wat je wou en je glimlachend…
sacrajewa30 november 2007Lees meer >

Geestelijke avonturen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Verdwaalde bloemen Bestaande uit ijs en zand Vormen een mozaïek Het laatste geruis Van eenzame bladeren Wordt minimalistische muziek Imaginaire penselen Verven momenten in Wanneer ze komen bovendrijven Verloren woorden Vinden hun spreekwoordelijke weg Zodat hij ze kan neerschrijven Zijn vergeten glimlach Keert weer terug Terug…

Tribunaal je kaal

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 939
zag de hand met palmen wuiven je gladde glimlach door woestijnen stuiven de vuurkracht is te huur en jij betaalt met bloed aan huis en muur vergoedt hun simpel rouwen kinderen en vrouwen dollars zijn niet duur maar mannen erven toch dit land dat jij met harde hand onteigend hebt ik tribunaal je kaal tot op het bot dan voel…
wil melker14 januari 2008Lees meer >

de wachtkamer

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.546
je oogt verlegen tongt een glimlach die rood spreekt een mond vol kleine tanden wacht de scherpe beet je blik is zacht ziet minder kleur dan ooit gedacht de zachte lijn van je gezicht schaduwt in het licht je haar is zwart van chaos in zijn pieken er in kroelen is genieten nog sluier je je angst wacht gelaten op de uren…

Hartverscheurend.

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.190
De zon is verruild voor grijze wolken, de glimlach is omgebouwd tot traan, puinhopen hoop achtergelaten op straat, te bang om het verraderlijke in te gaan. Daar waar ik de geur van de zon inademde zijn nu alleen wolken van stof, zwart Ik durf mijn verdriet niet in te slikken; Ik voel een naschok in mijn hart.…
Chadia29 februari 2004Lees meer >

Gezin

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.250
dreven in een ogenblik hem te boven Hij dacht aan vroeger aan zijn wilde dagen en arbeidersjaren Hij dwaalde verder in zijn gedachtes rond denkend aan zijn geliefden die zijn handen vasthouden In hun ogen tranen die hem smeekten hen niet te verlaten Hij sloot zijn ogen maar zijn handen liet hij niet los en met een tevreden glimlach…