3332 resultaten.
pyroclasmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 je zou je nog nestelen in geheugen
nog oorverdovend een stilte doorbreken
een kamer bezoeken en verlaten, je zou
de toon van afwezigheid nog inkleuren
daarbij hadden we afgesproken niet
ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken
we zouden een herinnering ophalen
dat kon aan zee zijn geweest, in een bos
tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te dalen
naar de bloemen en de bijen
het ploeteren van de mensen
hun onmacht en betere weten
en de raven overal…
Er was
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
418 er zelfs op gedicht
Nu heb ik zo'n straatje
gemaakt
waar een man aan het eind
naar mij toekomt
'k zie zijn glimlachen al…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
Mam..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
728 De glimlach.
Het verbaasde.
Het in gedachten zijn.
Vrolijk worden van muziek.
Je veranderingen.
We kunnen samen kletsen.
Ook al vergeet je soms waarover.
Soms ben je stil.
Je ogen kijken zoekende.
Soms dwars door mij heen.
Ik vind jou wel mam.
Nu, maar ook straks.
Als jij mij niet meer kunt vinden.
Ik zoek jou wel.…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde
uitgebalanceerd op een windloze zomerse dag
gewone mensengedachten en een melancholieke glimlach…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet
waarin juist die vriendschap
dankbaar mij glimlachen…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
zo doe ik dat
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.917 iemand die liefde was
sloeg koopwaar stuk
en schopte tafels om
ik leg mijn inborst open
en vraag hen toe te steken
ze graaien naar mijn organen
ik zwijg en trek me terug
mijn glimlach is van steen
ik vertrek, kom terug
en gooi mijn inborst open
is niet voor hen bestemd…
hagel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
619 Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.
De regen vond genoegen,
in al de kuilen en voegen.…
Engel
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.397 Een engel heeft mijn gezicht gestreeld
en mij haar tedere glimlach geschonken.
'k Volg je zonder aarzelen.
Spreid je vleugels en
bedek mijn pijn.
Leid me nu nog maar eventjes verder,
morgen begint een nieuw refrein.
'k Ben van jou gaan houden,
het heeft wel eventjes geduurd.
Laat ons nu samen gaan
en zoeken naar een waardevol bestaan.…
Voor Barbara,
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.180 haar had willen zeggen
is gebeurd
of zeg het nu maar heb geen spijt
Want haar strijd is nu gestreden
veel te vroeg
is ze jullie ontnomen
Lieve Pieter, de kinderen
Ik wens jullie heel veel sterkte
in de toekomst die nu gaat komen
Altijd zal ze bij jullie blijven
als een engel
Ondanks het gemis en de pijn
Kijkend naar jullie
glimlachen…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
De foto van jou in mijn hoofd
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Een regenachtige middag
jouw glimlach raakt mijn ogen
als ik had gezegd dat het niks was
dan had ik met mijn hart gelogen
De wereld draaide door
maar de tijd bleef stilstaan
wat jij deed met mij
heeft nog nooit iemand gedaan
Jouw naam in letters van goud
geschreven in mijn hoofd
het weer was koud en nat
maar het vuur is niet gedoofd…
Destructie
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.862 verrot ben ik van binnen
totaal verrot vergaand
gevangen in woorden
niet in zinnen bestaand
kapot ben ik van binnen
ontbindend voor de dood aan
gedonder voor de lichtflits
opkomend na het afgaan
verzot ben ik op minnen
lief hebben op de korte baan
een kus verzet de zinnen
de glimlach spiegelt een traan
genot zit ook van binnen
niet…
Ogenblik
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.392 Je huid fluweelt als abrikozen
door druppels parelend gestreeld
terwijl je ogen argelozen
ik zie je met een frêle gebaar
de regen van je wangen vegen
waar koude vlagen rozig fleuren
mijn adem stokt terwijl ik staar
naar het blozen van de rozen
die zich gelijk je lippen kleuren
ik glimlach als ik je passeer
omdat jouw zon me raken kon…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
Wie weet wat liefde is?
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
1.847 Het trouw-zijn door de jaren,
een zachte bries door grijze haren,
een glimlach, soms heel klein.
Wie weet wat liefde is?
Berusten in wat niet anders kan,
niet enkel maar het dromen van.…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…
Fluwelig van begrip
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
727 je gezicht is vrouw
gevoelig in de plooitjes
je huid licht donzig
en fluwelig van begrip
zachtjes streel ik
vleugjes glimlach
van je bovenlip
je lippen openen
mijn hart
vertellen jouw deel
in mijn leven
spreken mij apart
zoenen terug als ik
een kus wil geven
ik heb je ogen
niet gepeild
je blikken
deel ik vluchtig
die momenten…
Ik mag je wel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.553 Als de rook om je hoofd is verdwenen
Neurie ik mee
Met een dikke glimlach
Je zat je zo op te winden
Dat de stoom uit je oren kwam
En toen zei je ook nog eens
Heel woest tegen mij
Zit niet als een “onnozelaarster“
Te ginnegappen
Heerlijk om te zien
Hoe jij je zo lekker druk
Zat te maken
Om die computer, een futiliteit
Een fluitje van…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 Stop, wil ik schreeuwen, heel angstaangjagend,
maar ik zwijg, glimlach en tracht beleefd te blijven,
want wie ben ik wel?
De altviolen zijn gestemd
en ook het nieuws al geprogrammeerd
voor deze avond.…
Gehoord
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
2.904 lezen
gewoon hardop
zodat iedereen het hoort
of lees je het liever
stil voor jezelf
zonder dat iemand
je daarbij stoort
dat mag hoor
ik vind het niet erg
doe wat je wilt
zoals jij het voelt
maar hoe je ook doet
laat me alsjeblieft weten
dat je begrijpt
hoe dit vers is bedoeld
ik hoop van harte
dat hier staat wat je wou
en je glimlachend…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 De zon is verruild voor grijze wolken,
de glimlach is omgebouwd tot traan,
puinhopen hoop achtergelaten op straat,
te bang om het verraderlijke in te gaan.
Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
Gezin
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
5.250 dreven
in een ogenblik hem te boven
Hij dacht aan vroeger
aan zijn wilde dagen
en arbeidersjaren
Hij dwaalde verder
in zijn gedachtes rond
denkend aan zijn geliefden
die zijn handen vasthouden
In hun ogen tranen
die hem smeekten hen
niet te verlaten
Hij sloot zijn ogen
maar zijn handen liet hij
niet los
en met een tevreden glimlach…