2906 resultaten.
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 nog iets onbekends vergeten
voor het te laat is
en het beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Schaamlippenschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Een pluimpje hasj verlaat mijn strot
terwijl Camila in de hoek naast het bed
met een komodovaraan ligt te paren
en de stank van het beest de kamer vult
Drink je wijn en denk niet aan de morgen
word je wakker naast een nest vol
padden met tieten en dijen
of staat ze haar eigen eieren te bakken
Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel
verdorven…
Anekdote
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
644 Ik verpakte mijn angsten in fraaie zinnen
en kreeg er een albatros voor terug
die nog jaren woonde op mijn oude kamer.
Charles Baudelaire had gezwellen toen hij stierf,
groot als appelsienen en ik weet te koesteren.
Die onvermoede dag in Hyde Park, weet je dat nog ?…
Elektro
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 De robots laten zich bedienen
door mij, ik heb geen keus
Ze piepen afgrijselijk
als ik het niet goed doe
Dan hoor ik de mensen
die tekort komen
Ze hebben recht op hun dosis
elektronische alcohol
en op een mooie ontplooiing
van hun planten, groei en
bloei met kunstige geuren
geregeld in de kamer hiernaast
Na de dranksensatie is er keuze…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
OPEN DOEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In de kamer van mijn leven
werk en denk ik voortdurend
buiten klinken voetstappen
er wordt aan de deur geklopt
Jezus de sterke Heiland
staat buiten wil mijn gast zijn
met diep ontzag kom ik nader
druk langzaam op de klink
met vragende schuldgevoelens
mijn hand voelt zwaar aan
door de kier schijnt stralend licht
omgeeft de Redder de…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Een herijking
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
474 je ogen
lichten altijd op
in combinaties
van kleuren als
jij stemmingen peilt
die de balans van
emoties in een
kamer bepalen
nooit breek je in
maar opent met
een vrij entree
om dan in
meegaandheid
de diverse bronnen
te lokaliseren om
hun invloed te bepalen
te vaak zijn
de settingen
al bekend tenzij
er nieuwe instroom…
Liefik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Je bent er niet
De deur is op slot
het is stil in huis
Ik denk aan Missy in de andere kamer
zie haar ogen oplichten in de mand
gespitst op het geringste geluid
dat ik maak, een zucht
het omdraaien van mijn kussen
de gedachte aan een streling
Misschien is verliefdheid genoeg
zorg en gezelschap kan ik organiseren
Ik moet niet alles…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn
energieën
stromen en in zachte
dromen verdwijnen
langzaam de nooit
aflatende pijnen
zij is weer langs
geweest en laat
op alle kamers…
Gedroomde Supervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik stel me voor hoe ik hier zit
gezien vanaf de brug, met de donkere kamer
achter mij, waaruit heel even de hand
van een schim zou kunnen opdoemen
om mij, uit het zicht, een duw te geven
zodat ik te pletter val, zoals dictators
dat met tegenstanders laten doen
Ik droom er wel eens van
dat ik hen en hun opvolgers uitschakel
om de repressie…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
circle of life
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
588 Jij
toen
in die kamer
van het witste wit
en ik
het kind
met nog vele zomers te gaan
jij
die nog vader moest blijven
hoe ze toen bloeiden
daar buiten
de rode rozen
augustus
trok nog een keer
alle registers open
en daarna
dat zwijgen
van de uren
waarin vroege herfst
lag ingesloten
Zoveel later
danst in een huis
vol kleur…
Dood paard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 .
___________________________________
't Valt ook niet mee aan een dood paard te trekken
Van mastodonten die hun ziel verkochten
Aan Wop, daar zij hem méér dan Omtzigt mochten
Geloof in Rutte moest de lading dekken
Een broekie, amper twee jaar in de Kamer
Is geen van 't CDA daar dan bekwamer?…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt.
Een oude hippie in mijn hoofd
probeert te schaken met de wolken.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Op mijn tenen liep ik
nacht na nacht,
kamers ademden zwaar,
stilte drukte als steen.
Knopen in mijn borst
die in de schaduw lagen,
tijd gleed traag
over mijn rug.
Toen brak iets.
Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Ik wissel van gezicht
naargelang de kamer,
de stilte,
een noodzaak om draaglijk te blijven
voor anderen.
Toch brengt niets daarvan
een innige rust.
Wat ik ook probeer te worden,
het botst telkens opnieuw
op dezelfde grens.…
ATRIUM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijs
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
Goedemorgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
274 het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur
ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten
onze benen liggen door elkaar in de lakens
je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem
ik doe een raam open, er waait een frisse wind de kamer in
de geur van een kop warme koffie doet je ogen openen
je knikt zachtjes als ik…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Daarna ga ik naar buiten,
naar neonlichten en donkere kamers.
Lichamen die in elkaar schuiven
zonder gezichten.
Ik kijk.
Meer niet.
Harten kloppen daar,
maar het mijne blijft stil.
Ik beweeg ertussen
als iets dat vergeten is waarom het kwam.
Thuis wacht niets.
Alleen honger
die niet stopt.…
Jobs Timing
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
855 Job werd geplaagd door fikse tegenslag.
Stilaan is alles van hem afgenomen.
Hij was geen leider meer, in niemands dromen,
Geen wonder dus: hij zegt Den Haag gedag.
Maar in die slotspeech die hij heeft gegeven,
Zag je de ouwe Job weer, voor heel even.…
Slag om de arm
snelsonnet
4.6 met 9 stemmen
800 Ach Dijsselbloem het zit je niet echt mee
Tekortgeschoten door het niet te noemen
Een tonnetje is lastig te verbloemen
Dus zijn ze binnenskamers niet tevree
En waarom zat je arm in het verband?
Een bankschroef...of een gaatje in je hand?…
Natuurherstel
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
770 Een polder, door een bomenrij omzoomd,
Wil men moedwillig onder water zetten,
Omwille van verdragen en van wetten,
Opdat daar Westerscheldewater stroomt,
Waaruit, zo hoorde ik die and’re dag,
Je jaarlijks maar één visje eten mag.…
De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
24 dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid
Zochten zuchtend naar de graal van het leven
Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw,
Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid
De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist
De toekomst duldt geen verleden
Soms betrapten we haar in onze kamers…