2308 resultaten.
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Dakloze mensen dragen de winter
niet alleen op hun huid, maar in hun botten,
in de naden van hun dagen,
waar de kou geen ramen of deuren nodig heeft
om naar binnen te komen.
Er zijn nachten
waarin de wind geen weerbericht is, maar een oordeel.…
VLAMMENSPEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Bij al deze dingen, je nuttige werk:
Brengt warmte in tijden van kou.
Je zorgt voor de spijzen en maakt ze goed klaar,
Als een dienaar van mensen, steeds trouw.
Plots schrik ik op uit mijn diep gepeins.
Sliep ik? Hé, wat’s dat nou?
Waar zijn jullie nu?....Ach allemaal weg
En laten mij hier in de kou.…
Een vroag op karstmis
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.793 'k Zou zoo graog is willen weten,
Waorum toch bij nacht en kou
't Kiendje, ellendig en vergeten,
Ien 'en kribke liggen wou:
Beekje, gij die kabblend, hipplend
Langs en deur de velden zwiert;
Veugeltje, dâ fladdrend, tripplend
Al oew deuntjes kwienkeliert;
Wiendje, gij die 't gruune tekske
As 'en snaortje trillen laot;
Lemmeke, dat…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Pauselijke contradicties
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
1.504 Dat homo's in de kou staan, laat 'm koud.
De contradictie komt niet onverwacht.
Het klinkt wat vreemd: de nieuwe paus is oud.…
Te trots
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.088 Alleenstaand, in de kou.
Huilend in een hoekje
Zeg ik, ik hou van jou.
Te trots om eens iets liefs te zeggen.
De wapens stilzwijgend neer te leggen.
De kracht niet om het tij te keren.
Te laat beken ik nu mijn spijt.
Ik draai me nog een keertje om.
Ik moet nu gaan, het is nu tijd.
Waarom was ik toch zo stom?…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen
je bloeide niet omdat
de winter toesloeg voor
je groeide, de kou…
Eenzame Dood
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.630 Geschokt waren zijn kinderen en zijn vrouw
Het hele gezin gedompeld in de rouw
Liet hij hen achter in de kou
van de eenzame dood...…
Tot ziens!
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.167 Men moet maar in de kou gaan staan
om buitenkroegs een peuk te roken
zodat beloftes alsnog gaan stroken
“meer blauw op straat” (zonder baan)
maar de maatschappij is geen melkertkoe.…
Zin van het leven
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.206 Wat is nog
de zin van het leven
als er enkel kou en verderf
voor de achtergelatenen
is overgebleven
wat is nog
de zin van het leven
als de warmte is ontnomen
er geen gezamelijke momenten
meer komen
wat is nog
de zin van het leven
als juist de ons zo dierbaren
in de armen van
de zwarte gedaante
worden gedreven
zij niet terug kunnen…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 de zon doet ongelofelijk zijn best
smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt…
die windlicht zijn vergaard
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.132 groeven
nestelde verleden
kruimels tijd
die windlicht zijn vergaard
humus die weer aarde maakt
je hand volgt sporen
van de dood en weer herboren
worden, de opdracht onvoltooid
geen eeuwen weggegooid
in jaren hangt ervaren van het
leven in een ander perspectief
weer brandt de zon
en barst uiteindelijk de steen door
nachtelijke kou…
Ochtend
gedicht
4.0 met 92 stemmen
31.189 En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.
Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich opdringt aan de ramen.…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 Het voorjaar stierf,
gelijk met jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met of zonder
het brood was warm geen sprake van de kou…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 in alle wolken zie ik hemel
kiert de kans op wat geluk
zon weet dat ik om wat liefde bedel
mijn optimisme kan gewoon niet stuk
je pakt me in met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen…
Mijn allerliefste.
hartenkreet
3.7 met 105 stemmen
9.118 Mijn mening telt bij jou,
luister je naar wat ik zeg of wil vragen
Je zet me niet zomaar in de kou,
maar zou me juist naar binnen dragen.
Jouw respect en jouw vertrouwen,
het feit dat jij gelooft in mij.
Is iets waar ik op kan bouwen,
mijn allerliefste,liefste dat ben jij…
handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
986 mijn handen aaien lang
de foto, waar je lachend op staat
die keer dat ik je heb ontmoet
die ik nooit meer vergeet
mijn handen pakken vast
het bedeltje, het hartje met jouw naam
die herinnering die vast staat
die ik nooit meer vergeet
mijn handen voelen zacht
de trui, die mij in de kou warm hield
die keer dat alles mij warm hield
die ik…
Als ik wakker word
hartenkreet
4.5 met 25 stemmen
1.681 Dan zou ik even willen kunnen toveren
met een stafje die alles veranderen zou
en maken dat de wereld vol licht was
en zou ik verdrijven alle ellende en kou.
Maar steeds als ik weer wakker word
en weet dat alles echt is gebeurd
dan is er nog steeds geen bloeiende bloem
die met haar geuren mijn wereld kleurt.…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.796 ouderwetse foto
poederflits
Meerstemmig kristallijn vlokkenkoor
dwarrelt zangerig over
het heikelkreunend hekje van het kerkhof
Kou klappert zo duidelijk
ik kan het zelfs niet meer bewijzen.
Mijn vingers staan afgeleefd vastgezogen
aan een ingevroren grafzerk.
Hier ligt de Herinnering
aan de zomers van ons leven.…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Dubbel-mono, levenslang
hartenkreet
0.6 met 7 stemmen
1.246 Kou
En mijn levenslang niet meer gehoorde: “ik hou van jou”.…
vrijheid op kleine schaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 de boter druipt langs de rand
op het gazon waar de zon ligt
te preken tegen de ruis
die het zicht belemmert
het is warm, zelfs de kou
heeft zich ontkleed en nestelt
net iets te dichtbij zodat de
korenmolen de wieken moet
bijstellen om toch niet
te worden beroerd door het
beste moment van deze dag
leef, leef schreeuwt een stem dichtbij…
Zonder woorden, zonder kleuren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
700 Zonder woorden, zonder kleuren,
enkel maar met geur van vers gemaaid gras
weet ik lente heel nabij, ondanks de kou en
het trage groeien van de bladeren aan
de bomen die toch verlangend naar de zon
en naar de warmte reiken. Een glimlach kan
ik nauwelijks bedwingen, al weet ik ook hoe
dwaas dit ooit kan lijken.…
inventarisatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 pijn
in m'n voeten
een oude blessure van squashen
in een kies
weer eens angst voor de tandarts
in m'n nek
draait u eens naar links
in m'n knie
dat moet nog berghellingen op
in m'n rug
daar waait de kou langs
in m'n neus
van alle sigaretten
in m'n elleboog
gevallen met de fiets
in m'n ogen
vermoeidheid zonder bril…
koorklanken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
713 buiten ruist kou...
hoe warm is een kerk waar liefde zingt?…