2620 resultaten.
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet
In lijden of in vrees; het waar een pak van leed
Dat and're schouderen als mijne moesten dragen:
Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen
In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn
Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…
EN OOK DES MORGENS
gedicht
2.2 met 190 stemmen
23.414 Dan voel ik aan mijn ogen dat zij leeg zijn,
Wanneer zij zijn verstoken van uw beeld;
Dan voel ik aan mijn lippen dat zij leeg zijn,
Waarop geen kus meer bloeit, geen lach meer speelt;
Dan voel ik aan mijn leden dat zij leeg zijn,
Wanneer ik niet in u word voortgeteeld.…
E-MAIL to HEAVEN
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
1.936 …Je bent wat vergeten, je had nog zoveel te doen
nog zoveel te vragen, nog zoveel willen weten
zoveel liefde te geven, zoveel wijsheden te spreken
zoveel te genieten, nog zoveel te houden van
zoveel te lachen, zoveel te huilen, zoveel te zien
zoveel troost te geven, zoveel leed te verzachten
zoveel natuur te beleven, zoveel tochten te maken
zoveel…
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet meer door veranderen
haar verhaal schijnt van geen belang meer te
zijn. ze raakte gewend aan het meezeulen van
haar leed…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
De gelukkigen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.487 Zij spreken van hoe droef ze eens beiden waren,
Wat pijn ze elkander hebben aangedaan,
Maar dat zij toch na leed van vele jaren
Een grenzeloos geluk zijn ingegaan.
Dan staan zij stil en zwijgen.…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Water omspoelt mijn knoken,
Vult gans mijn lede karkas
Mijn zeis meegesleurd de diepte in
Ik kan net met mijn vingerkootjes
De rand van de aardkloot begrijpen
Ik wil schreeuwen!
Hulp vragen aan u, maar u
Hoort mij niet…
Eenzaam en alleen zal ik
De verdrinkingsdood sterven…
En dan plots, ontwaak ik!…
Ontstegen lente
poëzie
1.8 met 6 stemmen
1.225 De zuiderzoelte kust de leden loom.
O, zaligheid van de avond, als gevlei
Van rozengeur geloven in ons lei
Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom.
O, wrede lente, o, zware kruisiging!
Voor wie der kleine liefde niet ontsteeg,
En eenzaam is; uw lieflijk aanzijn leeg
Gelijk een schrijnend afzijn onderging.…
2013
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 hoopte met de Maya’s dat misschien
de aardkloot voor zijn komst zou overkoken
het wachten is op rampspoed, crises, spoken
verval met alle narigheid van dien
ellende volgens vast en grof stramien
ik heb een nakend onheil reeds geroken
ik ben geen pessimist, maar mooie tijden
zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd
er wachten wanhoop, leed…
Wij dragen 't zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
580 We kunnen enkel achterlaten
wat iemand niet met ogen ziet:
de liefde die we ooit eens gaven,
de dankbaarheid om ’t levenslicht,
de vreugd van iemand die we laven,
de woorden van een klein gedicht,
want of we ooit hier echt beminden,
heel zeker weten we dit niet,
we kunnen enkel trouw betrachten
dat we een anders leed verzachten
en voor…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 De bodem is nog niet bereikt
omdat ik de toekomst niet overzie,
eindeloze put van medelijden, wat
ik niet bedoel, gedempt, gestut en
gevoed door lief en leed, de jaren
liggen grijpbaar in een open schaal,
de bron waarin ik de kwetsbare
verlangens koel, waaruit ik ademhaal
en samen met het licht en
schaduw het leven deel.…
NUCHTERE LEIDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 De Sadduceese Joden geven heden
nog duistere woorden en gedachten,
daar zij Christus, onze Heer, ter dood brachten,
Hem leed, onrecht en verdriet aandeden.
Die schuld van twintig eeuwen geleden
kan men, ondanks vergeving, nooit verzachten.
Niettemin wilde hun geloof trachten
zich met onbaatzuchtigheid te kleden.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Je leven heb je onder de leden
en je wil toch niemand meer laten delen
in die besmetting?
----------------------------------------------
uit: 'De hazen en andere gedichten', 1979.…
Ze is klein, haar gevoel is groot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 langs de gekleurde zomernachten
ze draagt het enig woord wat zij kent
laat het beminnen door de fluisterende
wind van haar dansende molentjes
om tijd en ontroering te beklimmen
de kunst om lief en leed in een blik
als parels van haar eerste zinnen
te vlechten tot een mondiaal medicijn
herkenning van onszelf in haar droomgebied,
modelleert…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Ik kan het vergeten, maar niet vergeven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
897 Vreemd hoe een mens gevormd kan worden
Door het leed uit het verleden.
Hoe "onschuldige" pesterijtjes
Een wankele basis zijn voor het heden.
Een woord kan alles weer boven halen
Van die situatie, die niet had mogen zijn.
De herinneringen laten me weer verdwalen
In die alles verscheurende zielenpijn.…
Licht van mijn Liefde, dat nu donker werd
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.103 In één lange gemeenschap zal uw leed
Zich meng'len met mijn ziele in enigheid
En zoet verkeer van vlammen in de lucht;
En om ons beiden weven wij een kleed
Van tranenvolle teerheid, waar ge in schreit
Om weedom, maar nooit meer in weedom zucht.…
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 dan een wapen
Het lukt een man het lijkje op te rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om liefde moeten draaien
Om vrijheid en gelijkheid, broederschap
De dichter weet wel hoe hij het moet brengen
Hij kan nu eenmaal niets dan leed…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal vergaan
er zal geen steen
van blijven staan"
de vissers lachten
haalden hun schouders op
de vloek kwam uit
toen hield het op
Reiderwolde
leed…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van elkaar.
Samen onderweg.
Ruim vijftig jaar.
Op weg naar een ongekende horizon.
Waar toeval verandert in bedoeling.
Waar alles opnieuw beginnen kan.
Waar alles ooit begon.…
Aan een vriend
gedicht
5.0 met 4 stemmen
15.668 Ach, laten wij het leed dat men ons deed, vergeten,
God zal het allemaal wel weten,
en laten we geen ogenblik bederven
voor wie van ons het eerst zal moeten sterven.
--------------------------------
uit: 126 gedichten (1965)…
Geen offer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het is niet het virus dat ons kwelt
maar de maatschappij die ons tart
beslist wordt er op basis van geld
velen volgen gewoon hun hart
niet economie, maar leed in het zicht
wij moeten verder leven dat is waar
maar wat heeft nou meer gewicht
geld, of echte aandacht voor elkaar.…
Elvis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Elvis leed aan obesitas en hij was een
notoire drugsverslaafde. Dan is het einde
snel nabij, zeker als je ook nog eens
zwaardepressief bent, wat hij absoluut was.
Het overlijden van zijn moeder betekende de
strop voor hem. Daar kon geen karatevuist
tegenop.…
Blijf bij mij Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Blijf bij mij Heer in donkere dagen
Als ik de zon niet meer zie schijnen
En mijn levenslust gaat verdwijnen
Als ik zo veel leed moet verdragen.
Blijf bij mij Heer, ik kan niet zonder U
Op U vertrouw ik met heel mijn hart
U weet van mijn verdriet en smart
Wil altijd bij mij blijven Heer, ook nu.…
Veel doden, maar geen einde...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Heel veel mensen in een AZC
Afrika, continent niet te behappen
Wit is geen kleur, maar de eigenschap van sneeuw
Zwart van rouw om zoveel
Van droogte, honger, kindersterfte tot oorlogen die
Veel doden, maar geen einde kennen
Zwart is geen kleur, maar de eigenschap van leed
Het continent is beslist niet een en al droefenis
Laat staan slechts…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.
Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Hoe koud het eenzaam hart dat niet meer slaat
voor medemensen met pijn leed en smart
niet voelt diens verdriet in hun lijdend hart
verblind slechts door zijn eigen wrok en haat.…
vijftig jaren goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
743 vijftig jaar elkaar delen
in het lief en het leed
als je het gewoon zo zegt
klinkt het als een eeuwigheid
vijftig jaar elkaar meevoelen
in het zoet en het zuur
als je nu omziet en terugkijkt
was het een handvol seconden
vijftig jaar elkaar ervaren
het is als korreltjes zand
die gestold in mooie momenten
zich vormen tot een goede film…
jeugdig elan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 zinnen overeenkomstig mijn aard
ik dikte die aan met koolstof, een potlood die er toe deed
intuïtief wachtend om tot een barend moment
van inzicht te worden bewaard
vele ervaringen, aangestuurd door gevoel
of nieuwgierigheid heb ik willen vertalen
wellicht als gevolg van wijsgierige leegte
voortkomend uit kinderlijke vreugd en voortijdig leed…