Alle inzendingen over leed

2620 resultaten.

Sorteren op:

NODIGE ZWAKHEID

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet In lijden of in vrees; het waar een pak van leed Dat and're schouderen als mijne moesten dragen: Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…

EN OOK DES MORGENS

gedicht
2.2 met 190 stemmen aantal keer bekeken 23.414
Dan voel ik aan mijn ogen dat zij leeg zijn, Wanneer zij zijn verstoken van uw beeld; Dan voel ik aan mijn lippen dat zij leeg zijn, Waarop geen kus meer bloeit, geen lach meer speelt; Dan voel ik aan mijn leden dat zij leeg zijn, Wanneer ik niet in u word voortgeteeld.…

E-MAIL to HEAVEN

hartenkreet
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.936
…Je bent wat vergeten, je had nog zoveel te doen nog zoveel te vragen, nog zoveel willen weten zoveel liefde te geven, zoveel wijsheden te spreken zoveel te genieten, nog zoveel te houden van zoveel te lachen, zoveel te huilen, zoveel te zien zoveel troost te geven, zoveel leed te verzachten zoveel natuur te beleven, zoveel tochten te maken zoveel…

over leven

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.060
de spiegel de angst die ze kende bestaat nog steeds al is het nu meer een volgzaam beest….therapie daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin haar leven zou er niet meer door veranderen haar verhaal schijnt van geen belang meer te zijn. ze raakte gewend aan het meezeulen van haar leed…
Fairouz10 oktober 2011Lees meer >

Het bollend vlak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
HET BOLLEND VLAK Langs de horizontale lijn het bollend vlak de verticale gedachte gestrekte waarneming eindeloze rijen stramme leden bolle bolle helmen rode koppen koppig rood geurig golvend kleurend scharlaken dansend dooreen geelkoperen draden gesteelde dorst neêrbuigend in smachtend verlangen stroom der vergetelheid daar staan…

De gelukkigen

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Zij spreken van hoe droef ze eens beiden waren, Wat pijn ze elkander hebben aangedaan, Maar dat zij toch na leed van vele jaren Een grenzeloos geluk zijn ingegaan. Dan staan zij stil en zwijgen.…
Johan Danser21 november 2026Lees meer >

Water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Water omspoelt mijn knoken, Vult gans mijn lede karkas Mijn zeis meegesleurd de diepte in Ik kan net met mijn vingerkootjes De rand van de aardkloot begrijpen Ik wil schreeuwen! Hulp vragen aan u, maar u Hoort mij niet… Eenzaam en alleen zal ik De verdrinkingsdood sterven… En dan plots, ontwaak ik!…
onbezield12 december 2011Lees meer >

Ontstegen lente

poëzie
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.225
De zuiderzoelte kust de leden loom. O, zaligheid van de avond, als gevlei Van rozengeur geloven in ons lei Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom. O, wrede lente, o, zware kruisiging! Voor wie der kleine liefde niet ontsteeg, En eenzaam is; uw lieflijk aanzijn leeg Gelijk een schrijnend afzijn onderging.…

2013

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
hoopte met de Maya’s dat misschien de aardkloot voor zijn komst zou overkoken het wachten is op rampspoed, crises, spoken verval met alle narigheid van dien ellende volgens vast en grof stramien ik heb een nakend onheil reeds geroken ik ben geen pessimist, maar mooie tijden zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd er wachten wanhoop, leed…
Daan de Ligt30 december 2012Lees meer >

Wij dragen 't zijn

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
We kunnen enkel achterlaten wat iemand niet met ogen ziet: de liefde die we ooit eens gaven, de dankbaarheid om ’t levenslicht, de vreugd van iemand die we laven, de woorden van een klein gedicht, want of we ooit hier echt beminden, heel zeker weten we dit niet, we kunnen enkel trouw betrachten dat we een anders leed verzachten en voor…
Adeleyd17 januari 2013Lees meer >

In de mist

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren Van naakte voetjes luideloze tred: Leden omsluierd overgloren Het sneeuwen statiebed.…

Witte regenbogen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
De bodem is nog niet bereikt omdat ik de toekomst niet overzie, eindeloze put van medelijden, wat ik niet bedoel, gedempt, gestut en gevoed door lief en leed, de jaren liggen grijpbaar in een open schaal, de bron waarin ik de kwetsbare verlangens koel, waaruit ik ademhaal en samen met het licht en schaduw het leven deel.…
Pama12 april 2013Lees meer >

NUCHTERE LEIDING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
De Sadduceese Joden geven heden nog duistere woorden en gedachten, daar zij Christus, onze Heer, ter dood brachten, Hem leed, onrecht en verdriet aandeden. Die schuld van twintig eeuwen geleden kan men, ondanks vergeving, nooit verzachten. Niettemin wilde hun geloof trachten zich met onbaatzuchtigheid te kleden.…

Kortenhoef

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Je leven heb je onder de leden en je wil toch niemand meer laten delen in die besmetting? ---------------------------------------------- uit: 'De hazen en andere gedichten', 1979.…

Ze is klein, haar gevoel is groot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
langs de gekleurde zomernachten ze draagt het enig woord wat zij kent laat het beminnen door de fluisterende wind van haar dansende molentjes om tijd en ontroering te beklimmen de kunst om lief en leed in een blik als parels van haar eerste zinnen te vlechten tot een mondiaal medicijn herkenning van onszelf in haar droomgebied, modelleert…
Pama13 juli 2014Lees meer >

tweeschrift

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
maar ook het geduld in windstille nachten het verlaten station met een voorkeur voor wachten het gefluister van lippen zonder woorden te geven ik ben je adem het bruisende leven ik ben je bloed je lijf en je leden ik ben je toekomst en eens je verleden…

Ik kan het vergeten, maar niet vergeven

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
Vreemd hoe een mens gevormd kan worden Door het leed uit het verleden. Hoe "onschuldige" pesterijtjes Een wankele basis zijn voor het heden. Een woord kan alles weer boven halen Van die situatie, die niet had mogen zijn. De herinneringen laten me weer verdwalen In die alles verscheurende zielenpijn.…

Licht van mijn Liefde, dat nu donker werd

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
In één lange gemeenschap zal uw leed Zich meng'len met mijn ziele in enigheid En zoet verkeer van vlammen in de lucht; En om ons beiden weven wij een kleed Van tranenvolle teerheid, waar ge in schreit Om weedom, maar nooit meer in weedom zucht.…

ONMACHT

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
dan een wapen Het lukt een man het lijkje op te rapen Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht Men is vergeten hoe men vrede sticht En met welk doel de wereld werd geschapen Het leven zou om liefde moeten draaien Om vrijheid en gelijkheid, broederschap De dichter weet wel hoe hij het moet brengen Hij kan nu eenmaal niets dan leed…

Reiderwolde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
kust een zeemeermin niet met rust te hebben gelaten ze dolden, rolden haar in een visnet voeren terug naar Reiderwolde lieten haar niet gaan ze richtte zich op en sprak de vloek "Reiderwolde zal vergaan er zal geen steen van blijven staan" de vissers lachten haalden hun schouders op de vloek kwam uit toen hield het op Reiderwolde leed…

Een halve eeuw samen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
We weten wat samen balanceren is, tussen lief en tussen leed. We houden van onze kinderen. Van vrienden en vriendinnen. We houden van elkaar. Samen onderweg. Ruim vijftig jaar. Op weg naar een ongekende horizon. Waar toeval verandert in bedoeling. Waar alles opnieuw beginnen kan. Waar alles ooit begon.…

Aan een vriend

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 15.668
Ach, laten wij het leed dat men ons deed, vergeten, God zal het allemaal wel weten, en laten we geen ogenblik bederven voor wie van ons het eerst zal moeten sterven. -------------------------------- uit: 126 gedichten (1965)…
Leo Vroman16 oktober 2026Lees meer >

Geen offer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Het is niet het virus dat ons kwelt maar de maatschappij die ons tart beslist wordt er op basis van geld velen volgen gewoon hun hart niet economie, maar leed in het zicht wij moeten verder leven dat is waar maar wat heeft nou meer gewicht geld, of echte aandacht voor elkaar.…

Elvis

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Elvis leed aan obesitas en hij was een notoire drugsverslaafde. Dan is het einde snel nabij, zeker als je ook nog eens zwaardepressief bent, wat hij absoluut was. Het overlijden van zijn moeder betekende de strop voor hem. Daar kon geen karatevuist tegenop.…

Blijf bij mij Heer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Blijf bij mij Heer in donkere dagen Als ik de zon niet meer zie schijnen En mijn levenslust gaat verdwijnen Als ik zo veel leed moet verdragen. Blijf bij mij Heer, ik kan niet zonder U Op U vertrouw ik met heel mijn hart U weet van mijn verdriet en smart Wil altijd bij mij blijven Heer, ook nu.…

Veel doden, maar geen einde...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Heel veel mensen in een AZC Afrika, continent niet te behappen Wit is geen kleur, maar de eigenschap van sneeuw Zwart van rouw om zoveel Van droogte, honger, kindersterfte tot oorlogen die Veel doden, maar geen einde kennen Zwart is geen kleur, maar de eigenschap van leed Het continent is beslist niet een en al droefenis Laat staan slechts…

Illusie of afknapper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten genietend van heldere zonnestralen schoner dan glans van edele metalen warmte dat pijn en leed doet verzachten. Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven donkere schaduwen die licht doorboren alleen in somberheid te beschrijven.…

Warmen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Hoe koud het eenzaam hart dat niet meer slaat voor medemensen met pijn leed en smart niet voelt diens verdriet in hun lijdend hart verblind slechts door zijn eigen wrok en haat.…

vijftig jaren goud

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
vijftig jaar elkaar delen in het lief en het leed als je het gewoon zo zegt klinkt het als een eeuwigheid vijftig jaar elkaar meevoelen in het zoet en het zuur als je nu omziet en terugkijkt was het een handvol seconden vijftig jaar elkaar ervaren het is als korreltjes zand die gestold in mooie momenten zich vormen tot een goede film…

jeugdig elan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
zinnen overeenkomstig mijn aard ik dikte die aan met koolstof, een potlood die er toe deed intuïtief wachtend om tot een barend moment van inzicht te worden bewaard vele ervaringen, aangestuurd door gevoel of nieuwgierigheid heb ik willen vertalen wellicht als gevolg van wijsgierige leegte voortkomend uit kinderlijke vreugd en voortijdig leed…