Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

dwarreltjes

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 967
hemel en aarde een ijsbloem beweegt de stilte van het landschap met oud winterlicht terugkeer door vlindervleugels waait wind stille gedachten naar winterbomen terwijl het wintert zoveel ruimte om te vliegen en toch fladdert hij schuw in mijn buik route de zon volgt bloesems - op het raam wisselt ze soms van Japanse…

ruimte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
is het voorbij als de wijzers vastlopen vast geroest aan levenloze tekens het leven - wat is dat eigenlijk - raast voorbij ik vang weleens een glimp op een lichtflits niets om vast te houden ik vertraag het razend verlopen van de tijd kamer voor kamer breek ik de stramme geest open ik open de vensters en zie een landschap zonder…
j.bakx25 juli 2010Lees meer >

Stenden - Herongen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 550
Als liepen we door een kerstkaart Het landschap in een doktersjas Oranje gloed over de velden De dorst naar avontuur De sneeuw in de haren Fier rechtop in gelijke tred Door bossen en over vlaktes Langs verlaten boerderijen In het schijnsel van de zaklamp De kruisen op de bomen Wezen ons waar te gaan De nacht die plots viel In het zwart…
René Turk18 december 2010Lees meer >

bronnen en barsten

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 636
jij denkt aan de ochtend jezelf nabij maar soms houd ik op met leven zet de wereld stil en het geluid uit zoek onderdak om de ongelijkheid in mij tegen de grond te drukken of wens een vogel die ik van buiten kan leren en in mijn buik trekken tot het schrijven, aangetast door de tweestrijd, een landschap neerlegt in het diepe…

Wisseling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
De winterzon van gisteren is heden nog altijd dezelfde verspreidt nu stralen van licht in een andere hoek over onze zachte ronding Alle sneeuw is verwaterd van maagdelijk naar transparant dwars door alle seizoenen ligt het landschap er onveranderlijk in oplopende graden van warmte Vandaag zwaait de jonge lente de oude winter vaarwel…

Het tweede leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
je staat te pronken in het landschap dat je zelf geschapen hebt tot hoog geschoond van alle wilde takken die het leven gaf een volle bladerkroon nog stevig in de wind die lachend langs je zingt maar aan de stam ontspruit nog ongewild een nieuwe loot draagt bladeren van verliefde jeugd voorbij de harten op de bast in afscheid…
wil melker29 augustus 2011Lees meer >

Rijn-Gein

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik moet hetzelfde doen en volg de regelmaat die door het landschap gaat. Dan sla ik af. Een bocht. De kromming die ik zocht. De lijnen worden speels, maar stuiten op de rails. Het spoor leidt mij naar ‘t oude station van Abcoude. De zon breekt door. Daar fonkelt het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…

Afscheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Met aarzelende voeten schuifel ik het lege landschap uit.…
J.bakx12 januari 2013Lees meer >

houden of houwen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 673
hoe zou een woordsculptuur eruit zien zou het zijn zoals de vlakte van een monotoon gesprek waarin de uitgedoofde hartstocht geamputeerd werd voor het blote oog of zou het vluchten; een hert dat nimmer het beloofde landschap inloopt bewust van het gevaar; illusies die elk woord doorbreken, beloftes tussen hemel en bos aan de rand van…

Toen we nog regenboogden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Alles ging nog kleurrijk soepel toen we nog regenboogden boven schaduwen van alledag maar nu de zware regen ons landschap teistert zit jij veilig verscholen achter je onweerswolk laat toch je zon weer schijnen verwen mijn koude huid met je warme liefdesgloed zodat de kille winter toch langzaam zal verdwijnen kijk diep in mijn ogen…
oneliner20 maart 2013Lees meer >

Wij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Slaap zacht, wacht en wacht de dagen wiegen in voorlopig getreuzel verdoven de pijn van het eenzaam oorverdovend langzaam ontwaken uit een zekerheid dat wellicht verlaten van ooit tedere warmte niet anders kan, verandering en het haast vaste weten dat duidelijk in mij weerklinkt ga beginnen met beminnen wat ik als landschap heb geschilderd…

Lentevriend

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Alles is aan verandering onderhevig de therapie, het licht, jouw papieren spiegel het begint latent aanwezig op het grondgebied van dromen in het stedelijk landschap brokkelt een beetje van jouw denken af je ontwaakt in een genadeloze herhaling van ontheemde bloemen die woekeren alsof we samen schrijven in een droomloze wereld lentevriend…

Delven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels nog wringen langs doorwrochte grond zich ontknopen en weer verwarren in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht van stervende ogen, duizend doden lang de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek zich nog blussen in het gelede landschap zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart vooraleer…
Iniduo18 augustus 2013Lees meer >

WAARIN DE DUIVEL WAART

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Stukje voor stukje tracht ik na een woelige nacht mijn denken te herplaatsen waarin het landschap dat ik overzag onthoofd uiteenviel door duivelse geesten die zich hadden vermomd als nederig godvruchtige lieden onder giftig spuwende zwarte schaduwen van dode akkers zocht ik naar de laatste stukjes hoop waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Laurens Windig29 september 2014Lees meer >

In de trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 780
Een lint dat stroomt en golvend schittert, dat stoomt en zich niet verbittert het landschap afwindt. De trein haar monotone dreun, begeleidt het chromen kronkelen door het berijpte groene gras. In het onderstel hoor ik gekreun, ik zie een sigaret fonkelen, maar dat is in de tweede klas.…

Weer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
De donkerste duisternis omringt het ruige land het is een herfstige dag zoals het vroeger wel vaker was het zonlicht lijkt opgezogen door wilde wolken met berenklauwen een hagelbui maakt de wereld even wit het landschap trekt dan een andere jas aan mensen en dieren houden zich schuil voor wolken en buien binnen klinkt het gehuil van…

Sporen vlammen op

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
hij is geen god maar zijn sporen vlammen op in het landschap van verbleken zijn warmte is lente brengend na een zoektocht vol miskenning en afbrokkelend respect door wegen die zij hebben afgelegd in de dorheid van niet begrijpen na het misoogsten van jeugd hen is geen deugd gedaan maar hij heeft hart en hand gegeven om hen…
wil melker25 januari 2017Lees meer >

Zijrivier

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 597
naar de zee oneindigheid die ik niet kan duiden een vragenspel, onwerkelijk herinnering neemt mijn gedachten mee en de zuurstof die ik haalde uit het verwerken van jouw dood is als vroege mist rond jouw graf verschenen even plotseling is de herinnering weer verdwenen ik zie je telkens in een ander licht een zijrivier die zich door het landschap…

Jouw ziel is als een lentebloem

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
verlangen jouw meeldraden verdwalen langzaam in verliezen of worden trager in beweging je spint een eenzaam kleverig web tegen de kale muren van jouw ziel misschien dat na de heimweedood een verlangende bloei zal voltooien maar tot die tijd kan het vriezen en plotseling dooien als eenzame grauwwitte wolken zweven boven het ontwaakte landschap…
mobar15 maart 2018Lees meer >

Mijmering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.037
de tijd legt vingers op de dagen hij lijst mijn jaren op hij wordt mijn liefste vijand ik toets naar toekomst van vroeger wil ik zingen maar dansen kan ik niet mijn kinderen mogen namen dragen door open ramen waaien ze naar verre hemelstreken zij zullen leven godzijdank het witte doek valt ik schilder lucht en landschap (schilderen…
Guy Aarts25 december 2018Lees meer >

(T)HUIS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nog één keer zal ik gaan en van op afstand zien de voordeur met vers vernis oplichtend in een scherf najaarszon en daar achter trendy vitrages de geur van oude muren tussen de spleten de echo's van mijn vroegste jaren de kleurige loper van de trap naar boven die hele perceptie van gemis opgeslagen in het landschap achter mijn ogen.…
mia bemong12 december 2019Lees meer >

het is de hare

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
hoe haar landschap kleurt in een valwind waar schaduwen worden weggehoond en wolken geletterd de toekomst herschrijven in de muze die alle facetten van mijn reuze raderen kent en kloksgewijs mijn wijzers richt wanneer ze als gebogen fruit de appelhof die mijn gaard bevlekt ontdoet van valse overtuigingen met een gloed van een getuigde…
elze25 januari 2020Lees meer >

Winterse ritmiek

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 439
ik zag dat zij lachte maar haar ogen ijsden het landschap met een strakke noordoostenwind zacht zong het riet langs de oevers het verdriet over zomer en zon in een winterse ritmiek weer glijden krassend de gebogen lijven in de luwte van de kant hand op de rug de ander even rust in onpeilbaar zwart komt de schaatser zich…
wil melker9 februari 2021Lees meer >

sparrenbos

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
deze tocht staat het sparrenbos gedrongen in zijn licht verder dan een eerdere ontmoeting dichter bij herkenning dan getemde woorden het landschap als naschrift van gedachten, verstomd op papier, in stenen beelden, bijna achteloos gelouterd door een bries uit onbestemd gewest stammen, rank en recht, als bos doorregen met limbische paden en…
Iniduo27 juli 2021Lees meer >

Mijn levens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Een heuveltje in het landschap deze leistenen daken van de boerderij onder de hoge rug en de ronde bil langs de Oude Landweg Moet je een stedeling zijn zoals ik om de schoorsteen te laten roken en de beelden in elkaar te schuiven tot mijn eigen naakte lichaam op een schapenvacht voor de open haard wachtend op liefkozingen van mijn man…
Zywa30 november 2022Lees meer >

Van dorp naar verre stad

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
De avond valt in duisternis op aardse zwarte gronden er ligt een diep verlangen in het nabije landschap een stille hunkering in dorst naar regen sobere onbestemde nuchterheid tekent zich af met het donkere silhouetten van bomen begrenzen zoete fantasieën jouw lucide dromen reizen met raven, wolven en vleermuizen in vertrouwd…
mobar24 maart 2023Lees meer >

woorden van vroeger

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
weet je nog dat we ergens naar zochten een gedachte een vermoeden een boek vragen zonder antwoord dat we steeds meer verdwaalden tussen zinnen en beelden dat we onze gezichten hadden afgewend weet je nog dat we ergens wel wisten dat tellen en meten ons niet verder brengt dat de kraai altijd de vogels verjaagt dat de wereld een landschap…
J.Bakx22 juli 2023Lees meer >

De Ontreddering

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 680
Gekweld aan de rand van het landschap Voelt hij zich overweldigd? De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst. De hemel kleurt bloedrood, tongen van vuur, blauwzwarte fjorden als onheilspellende gedaanten. In deze immense stilte de grote oneindige schreeuw van de natuur. De ontreddering.…
J.Bakx6 november 2024Lees meer >

Rode avondzon

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 309
De stilte waardoor jij beroemd bent geworden geeft mij niet de liefde die ik nodig heb tussen dit sluimerende romantische lawaai jij leeft niet gelukkig op mijn dorre landschap nu de rode avondzon schijnt over het rulle duin nieuwe liefde brengt veel teweeg maar ik herinner mij het gepassioneerde bewegen en de mijmeringen…

NOG

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.030
Dichten doe ik nog, maar als in droom, In een droom waarover 't voorgevoel Van te ontwaken in een werklijkheid Die geladen is met ramp op ramp Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.…