13587 resultaten.
tweeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
649 zonder zich te storen
aan een wereld die vechtend verkloot
blies hij de laatste adem
uit en stierf de hongerdood
zonder zich te storen
aan een wereld zonder brood
blies hij de laatste adem
uit en stierf de heldendood
maar de tranen in hun ogen,
uitingen van angst of pijn,
glinsterend verdampend op hun wang,
zouden dezelfde kunnen zijn…
Ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
791 Mijn moeder komt uit Afrika en vaderlief is Noor.
En daar heb ik al heel wat moeilijkheden mee gehad.
Mijn ouders houden veel van mij.
Daar ligt de knoop niet hoor!
Ik ben nog steeds hun lieve, kleine, teerbeminde schat.
Toch ben ik een geval apart, want ik ben een mulat.
--------------------------------------------------
Een versje over…
Bazel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.280 Groen is de slag
van de stroom
door het dal
van de dag
heuvlen van licht
zijn de wallen
de stad is een fort
door de poorten
der bruggen
ligt zon gestort
over de ruggen
der golven
de stad is bedolven
onder het haar
van de zon.…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
Onzichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 Er worden buiten ons zonnestelsel
raketten gebouwd die binnenkort
onze planeet zullen bereiken
het gelijk van halve waarheden
terwijl de stoere mannen van nu
na gedane arbeid in hun lederen
ligstoel virtuele borsten kneden
en sinds E.T.
geen wapenfeiten uit de kosmos
meer verwachten
dus nog een stapje verder gaan
en zelfs in vreemde…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Daarna werd het weer een moeras;
besteeg het kwaad weer zijn troon
Waar de hoop even had gegloord
stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe…
de Schelf
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 '
Inmiddels doof en blind voor 's werelds schoten,
het nieuws in gebarentaal wat laat gevolgd
met mijn munitie in de lader
een gebedje voor die twee op de 'Schelf' gedaan,
het slachtoffer en de dader.
Op de keukenkast mijn heiligdom,
twee gekleurde levenslichten.
Een engel tussen ze in.…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Broos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
667 Ietwat gebogen
leunend naar voren
heeft de mens,
in wezen puur,
indertijd
vilein wat
gezicht verloren.
De naakte waarheid
is koud.…
Lopen op water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
602 Het is niet alleen
een wonder
om in ijle
lucht of op water
te lopen,
gewoon
op aarde
is dat ook!…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 Een enkele beweging slaat
nog uit de menigte naar voren,
en vlamt in 't rosse licht, en gaat
weer in de menigte verloren,
En vreemder wordt, nu 't avonduur
opnieuw de mensen komt vertroosten,
in 't licht, dat zwicht na 't middagvuur,
de vreemde wereld van het Oosten.…
de wind smijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 ik wil de zee niet ontmoeten
in haar schuimende opwinding
het verzinken van trots en haar
zaak behartigen al was ze een godin
laat de wind maar smijten
met frustraties, vileine woorden
snijden niet maar strelen de klinkers
waarvan de golven zijn gebouwd
het is haar geaardheid, tweedelig
en vruchtbaar zoals tijd
momenten deelt in zomerige…
vergane glorie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
751 Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid en samengegoten
in één onderdeel.…
De val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De muur in Berlijn voor de val
Je proeft de teneur van mishagen
Het volk spuugt al jaren zijn gal
Maar voelt zich ontdaan en verslagen
De val van de muur in Berlijn
Geeft aan dat de grenzen vervagen
Het sein voor een werelds festijn
Ik lees met plezier de verslagen
Berlijn na de val van de muur
Een stad in gelukkiger dagen
Men kent…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Als het lied voor mij nog nooit bezongen
De zeeën nog niet bedwongen
In gedachten grote dromen
In een afgeleefde wereld staan de bomen
Met sterke wortels en de wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar…
De hangende bommen van Bagdad.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
621 Een oorlog meer of minder,
daar kijkt niemand meer van op
Maar nu en dan is er iets in ’t nieuws,
dat maalt dan in je kop.
“De kinderen zijn onschuldig”:
dat heeft niet lang geduurd
Zij werden nu als kindsoldaat
naar fronten toegestuurd.
Geloven, ideologieën,
ook symbolen zijn gebruikt,
of anders is ‘t wel olie,
waar zo’n oorlog…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Eb en vloed met blauwe inkt geschreven.
De op- en neergang van een naastverwant,
van een duisternis die licht kan geven,
geregeld in strakke orde van hogerhand.
Zij laat zich een aards leven aanleunen,
in een dans van aantrekken en afstoten.
Het is meer noodgedwongen elkaar steunen,
een verhaal van de kleine en de grote.
Als het dooit is…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
ROUEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Gebouwen, eens bij hun wording geleid,
door zeer kundige kunstenaars, zien mild neer
op woonhuizen, oud en streng, vol trotse eer,
steeds bestand tegen de voortgaande tijd.
Geest van geld en nijverheid klinkt verblijd;
zijn roep verzwakt soms, verjongt zich dan weer,
samen met het lied, dat krachtig of teer,
het vertier der zeemanskroegen inwijdt…
Holle mens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
550 De holle mens
Rent
Vliegt
Holt zijn eigen
Virtuele leegte
Tegemoet
Holle mens
Hollend ontdaan
Van elke menselijkheid…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 .
***
Hoe ik ooit een brug zal bouwen
tussen Aarde, hart en Zon
Ik zou om de wereld wentelen
en verwarmen als dat kon…
Zinnen in as
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Frustratie. Stenen. Ogen vol
Vuur
Emotionele toestand door
Teleurstelling
't Vuur leidt zinnen in as
van opening tot slot
Puntige stenen in handen
vol woede
Verbeten gezichten
Gegrimasseerd
Behandel elkaars overtuiging
Met
Begrip en nog veel meer respect
Van laaiend vuur
Naar vurige passie
Van begin tot het eind
Laat wapens…
Licht van de Morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Waar de nacht
Allesbepalend was,
Voorgoed verdrongen
Het oude licht,
Wordt voorzichtig
Het deksel
Van de dag gelicht
Liggen boten
Loom te dromen
En begroeten meeuwen
Het nieuwe ochtendlicht
Spilsluizen, Groningen, 11 april 2012…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 Niet alle vogels vliegen. Onopvallend
zitten ze in het diepvries zenuwstelsel
van de winterbomen. Eén op de tien, ’n ekster,
slijpt zijn veren aan de diamanten vrieskou
in de lucht.
Niet alle jagers razen schallend
door een woud, waar licht en groene tinten in
samen werken aan ’n atmosfeer die ’t hen
te moede maakt als snelle vissen
in een…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Drachtens nijverheid
davert over de snelweg;
in het gras daarnaast
wiegen koekoeksbloemen zacht,
steeds als bij de turfgravers.
Te willen dichten...
Waar moet naar gezocht, bedacht,
geschreven worden?
Drachtens vogelzang
schalt luid: "Laat je moed zweven,"
en dan " 't is mooi genoeg geweest."
Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn…
Naderend front
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Luchten verhalen van de tijd
Wolken die altijd bewegen willen
Om plaats te maken, zonder respijt
Tot de dag waarop zij voorgoed verstillen
Is het versteende pijn
Die niemand ooit zal zien
Als er geen ogen zijn
Om te aanschouwen
Geen bewegende luchten
En geen hemel bovendien
Om naar te vluchten
Luchten verhalen zonder respijt
Wolken die…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Terug naar de platte grond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 ik trek het niet meer
die wijde wereld
in godsnaam
laat haar krimpen
tot wat zij was
een platte schijf, net groot genoeg
voor hier en daar een stam
bossen bomen en struikgewas
rotsen en rivieren
een grot om in te wonen
een krijtend kind
en een god die verwondert…