8248 resultaten.
Verlangen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
4.178 Mijn hoofd in de wolken
wolken die reiken tot aan de hemel
hemelhoog en niet te bereiken
bereiken wat ik niet kan verwoorden
Woorden van verlangen
verlangen naar jouw lijf
lijf dat me laat gloeien
gloeien van intens genot
Genot stralend uit jouw ogen
ogen die me volgen
volgen over mijn lijf
lijf dat naar jouw lijf hunkert
hunkert om…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Het maantje
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.562 De maan loopt door de wolken,
Zo zachtjes en zo snel;
De kindren komen buiten,
"O, knaapje, ziet ge 't wel?"
Toen stak het kleine knaapje
Naar haar zijne armkens uit,
En wou het maantje hebben,
En weende en schreide luid.…
dagelijks
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
5.111 en de zon
die voelbaar achter de wolken schijnt…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 De woorden uit een oud gedicht
bloeiden, als rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon…
Forensen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.498 De eerste mens
ziet op het perron
door gloeiende wolken
de zon als Superman
uit zijn overhemd breken
Nog even en
hij jaagt tussen de einders
van het laagland
met honderden reizigers
naar een eindpunt
Wat beweegt hen
Wat laten ze achter
Wie was de man
die door gloeiende wolken
de zon zag
------------------------------------------…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
Ademen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Zoals wolken drijven,
drijven mijn gedachten,
gedreven door de wind.
Wind die ruimt en ook weer krimpt.
Adem die door mijn longen blaast.
Adem die gedachten laat kalmeren
of als woedestorm venijnig raast.
Ik voel mijn adem tijdloos leven.
Ademend kijk ik steeds weer toe,
hoe wolken komen en stil weer gaan.…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Wolken breken.
Water bevriest tot ijs.
Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Weersinvloeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ach, de zon scheen
dus moesten we wel vrolijk wezen
zoveel dagen dreven al de wolken
en huilde de wind natte tranen
tot de zon hen verdampte.
Nu loop ik weer door die straat
met een glimlach en een knipoog
lach naar iedereen links en rechts
want de wind verdreef de wolken
zo drijft de tijd de tranen weg.…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Hemelse dauw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Als mensen bidden, bidden ze
om regens van rechtvaardigheid
dauwend uit de hoge hemel
die hun verlangen lessen
en hun zielen verlossen
midden in het leven
waaraan zij lijden
reikend naar een engel
van troost en bemoediging
een helpende hand
ook als die alleen helpen kan
om samen anderen te helpen
en de bloemen te begroeten
die opkomen…
drie senryu's
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
880 zij houdt slechts van hém
en hij ook van háár, althans..
onder anderen…
''Kijk eens''
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
6.445 hengelt haar rechterbeen
onophoudelijk in de lucht,
hinken vliegensvlug haar vingers
rond het linker op en neer
en gaan in één armbeweging over
naar haar haren.
Haar handen likt ze alsof,
en strijkt ermee langs haar gezicht.
Steeds hoger kruipt haar rokje
maar daar gaat het nu niet om.
Het gaat erom, dat zij de vlieg nadoet.…
Zijn gebied
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
785 een breed-bek-kikker
en zijn vrouwtje
mag ik niet
Hij loopt snuffelend
naar de bosjes
voor mijn huisdeur
is zijn gebied
Poept de boel daar
helemaal onder
altijd op dezelfde plek
Vind je het een wonder,
die hond die maakt mij gek
dan spreek ik nog niet
over de vliegen en de geur
Als het zo door gaat,
leg ik een strontzak voor háár…
opgesloten in mezelf
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.363 Geef me weer dromen,
Laat me voelen,
hoe de wind met m'n haren vrijt.
hoe de zonnewarmte over me heenglijdt
Laat me voelen,
dat voelen simpelweg leven is.
Geef me iets..
alles is beter,
dan dit gewatteerde niets.…
Windstil
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.626 De wind speelde met je haren
toen ik je voor het eerst zag.
Sinds die tijd was ik de wind,
vulde jij al mijn dagen.
Onze dromen rijkelijk vervuld
meer antwoorden dan vragen
De dag dat je mij verliet
was een gewone dag in april.
Geen orkaan, storm of bries
Het is nog altijd,...windstil…
Het voelen
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
3.632 Het voelen van je hart
het versnellen tijdens de zoen
het voelen van je lichaam
dat precies weet wat het moet doen
Het voelen van je handen
zachtjes door mijn haren
het horen van jouw woorden
die alle liefde verklaren
Het voelen van jouw liefde
het vormt een warme gloed
het voelen van jou
dat doet me zoveel goed…
Over spelen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
938 de zon schijnt op zijn haren
zijn ogen zijn verborgen
achter lange bruine wimpers
toch ziet hij mij, hij ziet mijn zorgen
want hij zocht mij en hij vond mij
hij ziet wat ik ben, nu wel…
en dan lach ik en dan raakt hij
mijn hand; het is ons spel…
Noodlot
hartenkreet
3.2 met 41 stemmen
4.216 de gewaarwording
van haar rondingen
haar heerlijk stevige vlees
brengen mij
aan de rand
van het diepe water
waar ik me weldra
in zal onderdompelen
de draaikolken
zullen mij
tot op de bodem trekken
als door een noodlot gedreven
overgeleverd
uitgehongerd ook
na zo lange tijd
weer
drinken van de nectar
de hare
uit haar beker
gulzig…
Fluister zandkorrels .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
847 Neem mijn gewonde hart mee
fluister zandkorrels
zachtjes in mijn lange
blonde haren en proef
het leven in verwoestende
golven, die koppen tegen
de wind in naar het duister
als deze nacht voorbij is
wandel ik door de duinen
naar het licht en wacht daar
op de zon die mij roept en
samen met haar ga ik op in
vergetelheid, geen zandkorrel…
Monique
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.537 Je handen gleden door mijn haren
en ik probeerde niet naar je te staren.
Uitgerust keerde ik terug in het daglicht,
al voelde m'n hoofd nog wat licht.
Wat is een bezoek aan de kapper toch lekker!…
observatie (herziene versie)
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.625 Je ligt, je slaapt
tussen de stilte
van je haren:
je gezicht mooi,
je neus als ooit,
je mond als nooit,
je lijf als ook,
je geur als vrijheid.
Ik kijk naar je:
hoe weinig woorden
zijn er nodig waar
geen taal de liefde doet
ik zwijg 1 woord
Ik kijk 1
Lief 1
Jij.…
Ouder
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.740 Ouder worden is niet erg
ook al zie je er tegen op als een berg
weer een rimpel er bij
de zoveelste op een rij
allemaal grijze haren
dat komt zo met de jaren
het is voor mij geen hinder
een walletje meer of minder
ouder worden heeft ook zijn charme
op je schouders rust een paar armen
en je zegt tegen elkaar
hopelijk mogen wij samen nog een…
De taal van het manekind
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.143 Haar lange haren
liggen verweven
omstuimig met de golven
als één met de zee
onder de zachte stralen
van de maan
kijkt dit kindergezicht
mij aan
geen mond
zal spreken
haar taal
de taal van het manekind
gedachten reiken naar gevoel
beneveld in het zilte schuim
waar zij voortleeft
elke nacht, stralend zacht…
Stormen voorbij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.066 Stormen raasden doorheen mijn leven
langs en over de vloedlijn heen
toch blijf ik de waterkant bezoeken
want wind en water reinigen ook
wat ze aanbrengen
voeren ze ook weer weg
wie weet
wat er nog meer komt
terwijl water mijn voeten
en wind mijn haren streelt
denk ik, iets goeds dit keer
vandaag nog of morgen…
Je wordt ouder papa...
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
2.022 De trekken van je gezicht,
het krullen van je lippen,
je haren zilver in het licht,
niemand kan aan jou tippen.
De vormen van je lichaam,
de ronding van je billen,
al loop je al wat moeizaam,
ik zou het niet anders willen.…