2744 resultaten.
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe diepten
als het lied van de nachtegaal
de zoetheid van een eeuwige kus
als een gebaar van tederheid
een vage glimlach
een woord van troost…
Waar was ik; Hier ben ik!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.312 Waar was ik
om je te troosten
toen je zoveel leed had?
Waar was ik?
Waar was ik
om een arm om je heen te leggen
toen je zo alleen was?
Waar was ik?
Waar was ik
om je alles te geven
toen je zo verliefd was?
Waar was ik?
Waar was ik
om het mens te "pakken"
dat je zoveel leed bracht?
Waar was ik?…
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 Mag ik je troosten
fluistert de wind
ze antwoordt niet
ligt in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als…
ET ETERNUM
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
853 ik wil dat alles blijft zoals het is
in de verandering zoek ik constanten
de bomen buiten, binnen kamerplanten
een vogel is een vogel, vis blijft vis
in vrijheid ligt vaak een gevangenis
besloten, een medaille heeft twee kanten
ik waag me niet aan spel van speculanten
en wil niets hebben dat ik nu niet mis
ik vind geen troost meer in de…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom
spruit ongestoord
een verwilderd woord
ontbloot
zoeken je uitgedoofde ogen
in mijn schaduw troost…
Het spel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.744 Zie, papa troost en veegt
de tranen liefdevol,
van haar gezicht.
Ik kijk en luister
naar dat kleine wicht.
Ze rent alweer
vergeten is het leed.
Opnieuw verlangend naar het spel
dat sleetje rijden heet.…
Vers hooi
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
742 Meer dan ons leven geven kon
heb ik je lief gehad
wij putten uit dezelfde bron
buiten de binnenstad
ons hoge gras geurt ademloos
naar vervlogen tijden
de zeis flirt driftig met vers hooi
dat moet leren lijden
je bent te jong nog voor verlies
van een vertrouwd gezicht
ik kies jouw grote teddybeer
tot troost in dit gedicht
uit je dal…
WAAR WAS IK? HIER BEN IK!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Waar was ik
Om je te troosten
Toen je zoveel leed had?
Waar was ik?
Waar was ik
Om een arm om je heen
Te leggen
Toen je zo alleen was?
Waar was ik?
Waar was ik
Om je alles te geven
Toen je zo verliefd was?
Waar was ik?
Waar was ik
Om het mens te "doden"
Dat je zoveel leed bracht?
Waar was ik?…
Einde
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.407 Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust
Het aardse gedoe was echt geen lieve lust.
Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe
Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
Op.......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.105 Ik zoek troost bij mijn 3 vaders
God, mijn papa en zijn papa.
Tranen stromen over mijn wangen
Maar... wat ben ik rijk !
Politiemensen, hartelijke dank!…
- Wakker worden -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
575 De poëtische nacht, ze treurt
ruikt de troost zo duister als rozenhout,
ruikt amberkleurig meerduidigheid
de inhoud ademen zonder te kijken, ruikt
naar dampend geurende rozemarijn
lijk de korte avondwandeling,
het gevoel van daadwerkelijk uitgeslapen zijn.
Het gevoel van wakker worden
tegen de achtergrond....…
een wonder
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.211 na jaren van verlies
van geliefde personen
kwam er een betere tijd
de tijd toen jij in mijn leven kwam
en nu ik zo naar je zit te kijken
denk ik het is een wonder
dat ik jou mocht ontmoeten
de troost die jij me gaf
in die moeilijke periode
was voor mij een openbaring
na een tijd waarin
ik op mezelf was aangewezen
en ik me vaak verloren…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken van verdriet
doet ons troosten…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 Over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan…
het oog van de tijger
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
812 Alleen de sterren hebben wij en de
maan, samen met de wolven om naar te huilen en
de kunsten om ons bij te staan, voor diegenen die
dat aan willen grijpen, om te vluchten, voor troost-…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom de zon
want de zon troost…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’s, lege aula’s
uw koele hand sist op ovenvuur
hinke pinke troost…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 ik kan je veel zeggen
om je te troosten of
enkel de lucht te vullen
met simpel wat vibraties
ik kan je ook weinig zeggen
zoals: het zal vast geen zeer doen
je voelt er niks van of
alles zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is…
Dat we bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
787 Maar wat uiteindelijk blijven moet,
is troost en is dankbaarheid.
Voor de lieve mensen om ons heen.
Voor het onbegrepen feit,
dat we bestaan.…
Wat rafelige trouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 ik zag
je vlucht omhoog
maar kon jou niet bereiken
zwaaide schreeuwde
voelde mij verlaten
zonder vriend en troost
jij doorleefde
mijn bestaan liet mij gaan
als ik dat nodig vond
sprong in de bres
als ik mijn slechte keuzes
weer met ruzie had beslecht
maar samen knopten wij
bloeiden volop lente
ook in de bitterste kou
jij…
De Man Gemuilkorfd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 De man gemuilkorfd ervaart een kloof
Hij vindt slechts troost in zijn geloof.
Hij weet hij is eenzaam maar niet alleen.
Zoals hij zijn er honderdduizenden
In het vrije marktsysteem.…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 De schoonheid is tot troost gebleven
al is er droefheid, leed en pijn
en afscheid, onvoltooid dit leven
maar ’t heeft niet anders mogen zijn.
De wind schrijft woorden op het water
en ’t licht beweegt als baldakijn.…
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 Hij zal ze troosten de treurende kinderen
wier levens compléét zijn verward-
wier onschuld verwoest werd door de goddelozen,
de móórders van een kinderhart!…
Traan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 een traan rolt langzaam
langzaam maar zeker naar beneden
de andere tranen zijn volgzaam
er is verdriet geleden
een zout spoor achterlatend
zachtjes wenend
de emotie gehavend
niet redegevend
de mond gesloten
lippen die trillen
de trots ruw omgestoten
op zoek naar troost om te stillen
het verdriet heeft de overhand
treurend over dat…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Daar staar je dan
met mijn schrale troost
in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 De handen die ze gaven,
zodat ze troosten, laven.
Je bent weer kind,
als met de geur van brem en kamperfoelie.
De zilte geur van zee en strand.
Rennende voeten in het zand.
Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.
Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
Veilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Wat een troost om te mogen weten
Dat God ons altijd nabij wil zijn
In vreugde, ook bij verdriet en pijn
Hij zal ons dan ook nooit vergeten.
(Woorden uit Psalm 91)…
Mijn kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
459 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…