1891 resultaten.
Middernacht, 15 op 16 december 2004
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.024 In deze bui wil ik nabijheid, maar ik creëer afstand.
En wat ik niet kan krijgen zou ik kunnen breken.
Ik zou kunnen breken wat ik het meest lief heb van alles.
Het diepste zwart in mijn zijn.
De plek waar alle weggestopte gevoelens huizen
Van haat, wraak en zelfzucht,
Opzettelijk pijn doen...
Het slechte van de mens zit ook in mij.…
Houd op met zeuren alsjeblieft
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
4.969 wel bedankt nog voor je brief
waarom immer vousvoyeren
en mij op afstand zo begeren
want dat doe je toch mijn lief
houd jezelf eens in bedwang
maar zal je niet kwalijk nemen
dat je mij probeert te claimen
want schat ik ken je al zolang
voor mij ben je slechts een vriend
die ik eerder zag verbleken
onophoudelijk bleef smeken
dacht dat…
ik ken ze allemaal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
739 de man met het geamputeerde rokersbeen
de vrouw met het hoofddoekje die niet begreep
waarom ik de deur voor haar open hield
de man achter die vrouw, wel op afstand
de man op de fiets die anders
nergens terecht kon
de koningin van de botanische tuin
de chef van het landschappenpark,
bezorgd om erica, grasgrazend de vrijwilligster tegemoet…
Buurmeisje
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.388 Achter het brede venster
zie ik rechts van mij
op twee verlichtingspalen afstand,
een meisje van omstreeks tien
tussen een blauwe auto
en de zilvergrijze ceder
in het voortuintje van mijn buur,
mijn gezichtsveld binnenglijden.…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 het is de straffe wind die mij de achterzijde
van de bladeren laat zien, zo heftig krommen
de populierentoppen, het ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 .
----------------------------------------------
uit: 'Nergens is afstand dichter', 2001.…
de handen klapgraag in verwachten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.994 zaal
een witte hand geeft eindelijk signaal
dan valt het doek
en is de andere wereld open
ze zien de ster waarop ze hopen
een kleine vrouw met ogen
vol geheimen die met haar mystiek
de werkelijkheid voor even doet verdwijnen
ze neemt de mensen mee
en tree voor tree verlaten ze de tijd
genieten samen ziel en zaligheid
er is geen afstand…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Ik herken de wereld niet meer
en neem afstand van
deze onverstaanbare klanken.
Een hevige leegte dringt
diep tot in mijn schimmige gedachten
en even fluistert de angst,
groeiend in mijn keel.
Seconden lijken uren
wanneer ik word ondergedompeld
in deze wurgende gevoelens,
strijdend in mijn hoofd.…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 In het schrale licht, ingeklemd
tussen de winternachten
lig ik naast hem op het marmeren bed
dieper kunnen we de slaap niet vatten
zo ijl zijn de afstanden
onraakbaar dichtbij gedachten
van weleer, gevangen in de weigering
om volwassen te worden
een koperen voorhoofd weerkaatst
de voortjagende donderwolken
rond het wegvluchtende levenslicht…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 Dit is de toegedachte afstand tot
het lussenwevend water doopselzacht.
Het heeft me altijd opgewacht -
maar waarom vrees ik dan ineens het bad
alsof het heel snel leeggelopen is?
Dat zo ik sprong - ik wil, ik wil -
ik vallen zou en niets mij ving?
-------------------------------
uit: 'Op de hoge', 2003.…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het verleden
of in de geluidloze afstand…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Hoe ver wij aan elkaar ontzwerven,
Elke afstand overzweeft de geest.
Opeens verzwinden ruimte en tijd,
Er is geen toekomst en verleden.
Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.…
- Sterrentocht -
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
997 Een duidelijke plek die oplichtte,
op volgorde van afstand zie ik je,
langs kapellen en kloosters.
Het doel van deze reis
de rust...bekroond,
de route wordt een sterrenweg genoemd,
dromen op schouders gedragen
kapen de mooiste sterren weg.…
Begrijpen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
954 Begrijp me als ik afstand neem
Maar eigenlijk denk: laat me nooit meer los.
Begrijp me als ik zeg ik wil nooit meer eten
Maar eigenlijk bedoel: hoe moet ik nu weer verder.
Begrijp me als ik zeg ik wil niet meer
Maar eigenlijk bedoel: help me om verder te gaan.
Begrijp me als ik boos word
Maar eigenlijk alleen liefde wil.…
Een liefdes affaire
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.568 M’n gedachten bezoeken haar met regelmaat,
in m’n verbeelding is er geen afstand tussen toen en heden.
De tijd dringt en ik verzamel moed om haar te bezoeken.
Herken de mooie vrouw in de deur en stotter: ‘geen dag ouder
en mooier als ooit’. Achter haar staat een onbekende vrouw
met bekende stem: ‘Henry, mag ik je je dochter voorstellen’.…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 in vlucht gekromd
ik reis voorbij en zie een haai opduiken uit het gras
naast Rome en moerassige stilte, hoog verlicht
door een dief van bliksemschichten
een vrouw met zicht op haar leven
zit tegenover me en bestudeert
het snelle landschap tussen duim en wijsvinger
alsof ze alle antwoorden meet aan diezelfde overbodigheid
misschien is afstand…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 opwacht
In handen knijpend
met kinderen, te jong nog
om het noodlottige te beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen en schepen die vergaan
En dan in werkelijkheid de ramp
die zich voltrekt op een afstand…
Jij bent lief
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 Ik ken je niet
ik droom alleen maar van je
en ik zie je op gepaste afstand
op straat naar me lonken
in winkels pronken
delicaat
hoerig
subtiel
hunkerend
onderdanig
heersend
net als ik
we kennen elkaars ondeugende verlangens inmiddels
kom zeg laat de spelletjes maar varen en tast toe
maar ja dat gaat zomaar niet en toch ben je lief…
geschilderde lach
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.447 het is niet dat je niet eerlijk tegen me was,
je hebt me gewaarschuwd,
maar ik voelde de afstand in je zoen zopas
je lach lijkt wel geschilderd op je gezicht
zichtbaar voor iedereen
geef me mijn hart terug, misschien kan het nog helen
mogelijk kom ik ooit terug om je het litteken te tonen
ik hield van je, van je ijdelheid en je gracieuze…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Dit oneindig spel verbindt de tijd
met mijn eentonigheid, of het nu naar
links of rechts is, ik blijf gevangen in
een verwezenlijking van een verlangen
de kortste afstand op mijn pad te kiezen.…
De tand des tijds
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
620 En alles dat je uitspreekt,
daarvan neem je reeds afstand,
want bij elke uitspraak
komt er energie vrij dat loslaat...
Er komt ruimte in het hart,
dat vast zat van ernstige smart.
Onverwacht, dat je dacht:
ik heb dit ooit gewenst.
Je lacht.
Je zwijgt, je berust, je blijft stil.
Het was jouw wil.…
Van spinnen kun je niet winnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Zorgvuldig opgeruimd,
Schoongemaakt, met
Secure blik de ondergrond
Aangebracht, strak wit,
Egale laag die glimt
Van trots, net als
Ik die net deze
Foutloos mooie
Laag heb aangebracht,
Zeer voldaan draai ik
Me om, met een goed
Gevoel om wat zojuist
Is goed gegaan -
Nog een keer draai
Ik me om, om van
Afstand goedkeurend…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan
maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan
en heb haar rug toen in de anti-zonnebrand gedaan
en declameerde bij die klus een liefdeslied, spontaan.
Zij kon wat ik liet horen blijkbaar meer dan zeer waarderen:
Herhaalde alles keer op keer om ’t uit haar hoofd te leren.…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 slingert tussen mens en dier
tussen het aardse en hemellicht,
het is de levensloop
het gaat zoals het gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden…
Meeuwengeschreeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Ik denk van een afstand
aan die meeuwen
en kan ze zelfs hier horen
schreeuwen.
Het is voor leven en liefde,
't lijkt of hen iets griefde,
maar zo is hun stem
't gaat hen in jouw hofje altijd
over een haar en een hem
over intens zoals een mens
wie er het eerst
en het allerbegeerdst.…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid
als we de helderste sterren gadeslaan
een gouden stip aan de horizon van
verre kusten, worden afstanden…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Om de zonnestralen te begrijpen, laat
dan de masserende stralen je vibreren
Om de nachten te begrijpen, moeten we de
sensatie van onmetelijke ruimtes voelen
in de vaagheid van afstandelijkheid
Om je door het maanlicht te laten
masseren is het noodzakelijk dat
jouw avondschaduw zichtbaar wordt
Om te kunnen wedijveren met de
eenzamen…