3836 resultaten.
Zero tolerantie...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
809 Ik kon me niet verweren
Zag alleen mijn bloed
Door angst verlamd mijn beven
Schopten jullie mij met de voet..
Laat me nu met rust
Ik heb jullie niets gedaan
Bloedend in mijn onschuld
Zijn jullie zinloos té ver gegaan..…
De eenzame kus
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
2.284 Zij zwerft
tussen borst en streek
verkent de nacht in elke stad
maar geen die het heft in eigen hand
zoals het zwaard
dat trillend in het been – verwijst
naar andere tijden
Het harnas dorst de zwijgende
op een draf naar oneindigheid, vrede
schuilt om iedere hoek
maar geen die het heft in eigen hand
zo is het bloed tot ijs gestold…
Thijmen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.054 Je vroeg me je te vergeten,
maar nog zie ik je met bloed
besmeurde gezicht.
De hulpeloze blik in je ogen,
bleef strak op mij gericht.
Bij de kus die je me gaf,
waren je lippen al zo koud.
Ik wilde het niet beseffen,
maar jij wist "dit zit fout".…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Luister eens naar het kloppen van je hart,
Voel maar: de donkere golf van je bloed
Stuwt je voort, steeds verder weg uit de kust.
Je denkt dat je nieuwe dingen ontmoet
En dat een happy end op waarheid berust,
Maar alles blijft bij het oude, meisje.…
Surrogaat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.144 een moeder scheurt
haar lippen open,
lappen huid
in bloed doordrenkt
warme melk vloeit
schaars en zuur,
vocht dat zij
voor vol aanzag
het kind drinkt gulzig
magere woorden,
wist het beeld van
welkom hier
roze huid ruikt
zacht en teer,
schaduwspelend
en tot last
surrogaat vult
bedelflessen,
onverschillig en
niet gezoet…
de degen zwiepte tomeloze woede
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.846 je schermde
stak en prikte
in de aanval
riposteerde en
vertikte in de slag
te stoppen toen je
mijn bloed vloeien zag
ik schermde me af
koos stappen terug
striemen op mijn rug
de degen zwiepte
tomeloze woede
kwaadheid die ik niet
meer kon vergoeden
we schermden duel
totdat de bel
zijn ronde luidde
we wilden geen
van beide dood…
Digitale gedachten
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.150 Gelukkig ben ik geen computer,
maar een mens
van bloed, zweet en tranen!
En ben ik uniek
in al mijn onvolkomenheden......…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…
Vrijheid
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.447 — Smetloos zijn:
In ziel en lichaam vrij van ingestort venijn,
Met bloed en merg aan ’t kroost uit de Oudren ingevloten;
Gezuiverd door de Geest uit Hoger kring ontsproten.
Wie andre Vrijheid zoekt, zoekt, op de naam van VRIJ,
Slechts strafbren eigenwil, verderf, en slavernij.
------------------------------------
uit: Rotsgalmen (1823)…
totdat jouw stilte ook hen treft
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.695 schoppen maar
tegen het beest
hij is nooit één
van ons geweest
je kijkt ze aan
voelt de slagen
sluit je af, de pijn is
niet meer te verdragen
moordlust in hun blik
verlamt al je gedachten
je proeft het bloed
weet waar ze op wachten
botten breken
en de kou trekt op
je ziet jezelf
verfrommeld als een vod
nog trappen ze
uitzinnig…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten van mijn strijd
Zijn gekeerd en vlammen
Eten grauwend van m’n vlag
En de maarschalk lekt bloed…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
Achteraf
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.764 Bloed verloor en gaf ik,
ons 'Rode Kruis' dat we jolig droegen.
Je liet me speuren naar jouw raadsel.
Je schonk me een glimlach en mijn brein verwaaide.
In de waan dat ik jouw zwijgen begreep,
Viel ik dieper dan mijn schaduw,
Ergens waar de mollen wroeten
In de gitzwarte gangen.
Waarom moet het moeilijk?…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
Mijn klein, klein dochtertje
poëzie
3.9 met 35 stemmen
3.354 Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn klein, klein dochterke, mijn bloed!
Ik hef je op de okselkes omhoog,
Ik zie een sterreke in elk oog,
En voor mijn armoe word ik blind,
Mijn klein, klein dochterke, mijn kind!
-------------------------------------
uit: De huiskring (1911)…
Het laatste uur
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
3.028 Ik geef mijn bloed
ik geef mijn hart
ik wil je alles geven
als in het allerlaatste uur
de tijd zich keert
naar het begin
en w'alles konden overdoen
en leven, leven, leven...…
hun verleden is gelogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.136 in stenen bikken
brand ik zonder blikken
het verleden schoon door
op het heden te gaan tikken
bloed vloeit rood
in raken als ik de dood
weer tegen kom en haar
herinneringen los moet laten
tijd verwijlt in
dromen van de mensen
ik zie hun wensen die
ik afneem van de steen
ik restaureer
maar krijg de geest
niet meer gevangen…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in mijn bloed…
korstgenot
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.594 langzaam schraap ik
de roodbruine korsten
van mijn bezeerde arm;
het is peuteren met pijn
negeer het lijfelijk alarm
niet dat ik zomaar
naar bloed zou dorsten
het geeft een aanhoudende kick
en dat is dwangmatig fijn
voorzichtig gaat mijn nagel
langs de rand van gestold vocht
op zoek naar reeds blootgelegen huid
maar bij de onverwijlde…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?
Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.…
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Iedere seconde sterft een klok
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
670 Iedere seconde sterft een klok
verdubbelen zich drakenkoppen
ontlaadt de ziel het late leven
stroomt een moment als bloed.
Iedere seconde sterft een klok
adem ik een eindeloos heden
zie ik mijn nagels groeien
sla ik klauwen uit in leegte.…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Ik ken je slaap niet
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
2.004 Ik ken je slaap niet
je schuldige thuis de vlucht
je vlees en bloed aan tafel
hoe je wordt beluisterd
in gedroomde romances
de straaltjes aanraking
je toegeplooide gezicht
Ik ken je schaamteloos
wortelen diep in mijn ogen
je brandende navel wakker
van honger het gemorste laken
gelegen in mijn hand
ga en praat met de huizen
terug als onzichtbaar…
Afleggen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.952 Het bloed dat aderen voedt
gestremd door zoveel jaren
stolt in je blik van troost
o mijn hart is te moe.
De liefde die je moeder maakt
verheft jou tot ware schepper
als man zit er niets meer op
dan te verliezen, te wissen.
Ik slaak een zucht, diep
uit het lood slaat mijn verweer
een allesverzengende gloed
legt me uitgeput af bij jou.…
Naakt en blind
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
918 Een druppel bloed karmijnrood
als offer aan hun vrij bestaan
vanuit de bladerkroon ziet zij de dood
niemand lijkt verder aangedaan.
Met een onverhoopte sprong
tuimelde fataal funest
een kwetsbaar pluizig vogeljong
uit moeders veilige takkennest.…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
Laat het raam maar open vannacht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
940 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise rode wijn
ja, ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…
mijn verdriet
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
1.889 Iedere avond keer op keer
Huil ik me in slaap
De volgende ochtend
Is mijn kussen doorweekt
Dan denk ik: ‘Alweer’
Iedere avond keer op keer
Zak ik weer verder in het zwarte gat
Mijn hoop om er uit te komen
Is allang vervlogen
Er komt bijna bloed uit mijn ogen
Iedere avond keer op keer
Lig ik op bed
Dan denk ik:
’Wat heeft het nog…