3546 resultaten.
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…
nacht van verlangen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 al zou je willen slapen
de nacht is niet donker
het verlangen dat in je kruipt
kriebelt diep van binnen
ogen sluiten zich
maar daar is het beeld van mij
ik kan er niets aan doen
maar jij verlangt naar mij
de nacht die grinnikt
en dat geluid verwart
je dromen zijn nu zacht
maar je kan niet echt slapen
want de sterren twinkelen
en dansen…
Over het spoor....
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
4.183 Maar zelfs dit laatste geluid sterft af...
omdat ik mijn hart niet bij je kan luchten!
Je woont aan de overkant van het spoor,
je bent iedere dag zo dichtbij....
En toch voelt dat kleine stukje,
als een wereld van verschil voor mij!…
opschrikken
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.160 wakker worden in een vreemde kamer
de dingen staan niet op hun plaats
het bed ruikt anders, ziet er eigenlijk
bijzonder wantrouwen wekkend uit
de hardheid van de matras onbekend
rijgen vragen zich alleen maar aaneen
de weg naar terug lijkt afgesloten
van buiten klinkt onbekend geluid
antwoorden worden nog niet gegeven
op de muur…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ik betreed het ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 overgeleverd
mijn nagels schraapten je huid
even, maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde…
Heb je geen flauw idee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
530 op de getemperde wind
vrij gemakkelijk
vanuit een ludiek oogpunt
waaien echoën geluiden
je hart binnen
uit eigen beweging
vervult het een behoefte
aan samenhang
waar liefde is, blijft de hoop
voor je uit bengelen
heb je geen flauw idee
zonder te weten
waartoe,
waarheen de weg voert
blijf je verzamelen
tot er een hernieuwd
houvast…
Odevare
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Luid klinkt juist deze avond het geluid
verscholen achter zware velours gordijnen
zoeken trillende handen het oude sprookje
van de betoverende odevare nog eenmaal op
was het haar vader die ooit vertelde
dat leven achter spijlen soms licht
gaf en zij hem blindelings geloofde
baren haar vingers nog iedere dag
nieuwe taal, zelden wordt vrijheid…
bezopen avond.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
972 mijn teevee maakt
boerende geluiden, da's
helaas mijn straf voor
het zuipen van van-
avond, dus ga ik maar
weer liggen op een
bed zonder veren.
Dat is best hard!
ik heb het er echter
wel voor over, alleen
de kater, straks, zie ik
tegen op, man! ('t is
een groot beest).
maar verder gaat 't
eigenlijk wel goed.-…
Hermetisch licht,
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
460 Voor de donkere dag opkomt,
het vale licht nog nat van lang -
gerekte nachten, verraaien zich
in aanjagend geluid, massale
zwermen, niet één gelijk, blijven
het onvoorspelbare kraaien,
verwensen zij zich de morgen toe,
met snavels die in het duister zijn
geslepen, als heren van een laatste
stoet, begroet de kleren waarin het
hermetisch…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…
WAAR BEN JE?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.018 Ogen stijf gesloten
brengt inkeer in denken
afleiding is er niet
mijn handen tasten
het duister verwart
als ik voel met mijn vingers
komen berichten door
jouw stemming slaat om
een moment van overgave
jouw reinheid is puur
zonder geluid richt je je op
staart in het niets
onbekommerd
voor wat komt
zonder belemmering gestart
wat een…
Ik mis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
608 Ik mis de koelte van de nacht,
die blik in je ogen,
die mooie lach,
het gevoel dat jij me mag;
ik mis de regen van de nacht,
het zachte geluid tegen mijn raam,
jij die fluistert in mijn oor,
wij twee samen,
we gaan er voor;
ik mis de maan van de nacht,
iemand om mee te praten,
als de stilte aan me vreet,
wanneer je berichtjes niet meer…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog kan schouwen
echt zichtbaar is slechts zijn
want als de deur zich sluit
zal ik vergeten zijn.…
De Vrouwenfontein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Alleen het geluid van het vallende water,
laat zich horen boven de stilte uit.
In de middag gebeurt er iets.
Vrouwen begeven zich naar de fontein.
Ze nemen plaats op de rand,
en kijken door de stralen heen.
Dromerig zijn ze afwezig,
en lijken gelukkig te zijn.
Als de vrouwen de fontein weer verlaten,
zie je de hoop in hun ogen.…
Conny Mus
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.617 Gierende geluiden,oorlogsgebieden,
knallende geweren,
of alles ooit nog ten
goede zou keren,
niemand die er het antwoord
op heeft.
Hij werd niet geveld door een kogel,
niet neer gemaaid
door roekeloos geweld,
zijn hart was gewoon uitgeteld!
Nu is hij al het nieuws!…
Omhelzing
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.129 Omhels het leven
Omhels jezelf
Omarm de bloemen
Niet drie, maar elf
Omvat de liefde
Vang op, zend uit
Omvat de warmte
En alle geluid
Stuur het naar allen
Naar niemand en zij
Stuur het naar jou
Naar hem en naar mij
Zend de energie rond
Die positief is
Nooit was ze meer nodig
Niet eerder zo'n gemis
De wereld heeft je nodig
Jouw warmte…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Wat ben ik, dan een vogel
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.843 Ik ben verliefd, o mijne vriende', en, wen ik zing,
hoor ik de avond-dauw uit zware beuken leken
en, dof geplets, de rillend-diepe stilte breken;
en - 't is of mijn geluid in mijne kele breekt...
Ben ik bedroefd?…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
bronnen en barsten
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
636 jij denkt aan de ochtend
jezelf nabij
maar soms
houd ik op met leven
zet de wereld stil
en het geluid uit
zoek onderdak
om de ongelijkheid in mij
tegen de grond te drukken
of wens een vogel
die ik van buiten kan leren
en in mijn buik trekken
tot het schrijven, aangetast
door de tweestrijd, een landschap
neerlegt
in het diepe…
Zintuigen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
843 letters worden woorden
En woorden laten boekdelen spreken
Laten we het geschrevene in verre oorden
Gedachten worden dan niet vergeten
Gevoelens kennen geen grenzen
Zo zijn gedachten eindeloos
Zie alles door het vlies van de lenzen
Blind van verlangen, jij mijn roos
Ik vang je geur, meegevoerd met de wind
De stilte laat zijn oorverdovend geluid…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat…
tot het einde der tijd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.079 Dan droom ik tot de morgenstond
tot nachtelijke geluiden zijn verstomd,
mijn hart begint te zingen.
Mijn Lief, mijn Liefste, diep van binnen
enkel wil ik jou beminnen
met hart en ziel en zaligheid
tot aan het einde van de tijd.…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Vaag hoorde ik oude geluiden
uit een tuin die er niet meer is.
Het voelde wrang, als een gemis
dat niet zo rechtstreeks is te duiden.
De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.576 En dan nog,
wie - o wie - houdt de helft van
het naderen geheim,
als hij achter je loopt
zonder geluid?
Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
--------------------------------------
uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
907 En dan nog,
wie - o wie - houdt de helft van
het naderen geheim,
als hij achter je loopt
zonder geluid?
Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
---------------------------------
Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…