Alle inzendingen over gras

3211 resultaten.

Sorteren op:

Locus amoenus

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.040
In bed blijkt kniehoog gras te staan. -------------------------------------- uit: 'De karpersimulator', 1997.…

Niet waar ik

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Niet waar ik ben geweest was jij, niet daar en niet waar ik me verstopte in het hoge gras, je liep langs rechte paden, links noch rechts kijkend, je had geen benul van slingeren, jouw weg is ijselijk helder voorwaarts, jij en ik daar was geen sprake van, ik verwilderd en het kreupelhout en jij met de snoeischaar in de hand de rozen temmend, wie…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de…

Zomerdromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
De weidebloemen kabbelen voort waar schapen en koeien in stilte gras verzamelen en levengevend groen verbergt de duisternis. O zomerdromen ooit.…

LIESVELD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
nesten op palen Je hoort er verscheidene talen Geklepper, gezoem en gezucht Je vindt er de Hollandse lucht Je kunt er weer diep ademhalen In evenwicht brengen je schalen Je wordt door Petrarca bevrucht Het bloeiende riet en de kooi Zijn fuik om gevoelens vangen Zo breng je een Eden in kaart Met wilgen en lelies en hooi Veel water en gras…

VANGST?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.160
De jeugdige wolf waagt zich eens ver van 't vertrouwde hol ziet platgetrapt gras ruikt een smakelijk dier al zijn haren springen bezweet overeind elke spier staat strak heel de wereld verzinkt voor dat ene spoor de dichter nog pril of reeds aftands wanneer het steeds jonge gemoed woelt zwelt slinkt smelt stolt bij een komend vers.…
Han Messie29 oktober 2011Lees meer >

De derde eenzaamheid

gedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 9.995
In mijn aren hangt hun tijd te drogen, Op kousenvoeten te vergaan van geduld, Want mijn lijf van graan en gras is oud En verschraald van zovele jaren Grazen op mijn blakende naam. --------------------------------------- uit: Meisje dat ik nog moet, 2010…

Water valt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Daar ligt besloten in bewegen kraanvogel rekt haar vleugels uit Vangen de grote bal links vervolgens van rechts groter Zo kruipt een slang door het gras gevangen met één hand om haar nek duikend naar vaste grond, ratelend met de verdroogde delen van haar staart Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats vult zich met doorluchtigheid Daarbinnen…

Vreemd lichaam

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10.896
Het woont weer in een te zachtgroen land: gras dat lispelt, gelogen bloemen. En hier dit vreemd maar natuurlijk toch eenzaam lichaam tegen mij aan: wanneer de morgen komt, sla ik mijn ogen ervoor neer en slaap maar en slaap.…
Hans Andreus8 september 2012Lees meer >

Ontgonnen velden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zacht gras bedekt de open wonden met een helend groene waas.…
Iniduo10 november 2012Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Denk niet aan de beroering van het zoete, zachte gras. Kijk niet over de schouder naar de oude eucalyptus boom. In een smalle straat van glas keert mijn buiten niet naar binnen. Geen weg terug en niets te verliezen: ik ben wat je van me weet. Met het stillen van de tijd luidt het weerzien het afscheid in.…
J.bakx12 januari 2013Lees meer >

sneeuw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Het gras wordt de nacht voor hun dromen, morgen kunnen ze al verdwenen zijn, In de warmte van een lichte zonneschijn. Ik heb ze mogen aanschouwen, Ik heb ze gevoeld, ik heb ze bekeken, ik heb hun puurheid vereerd.…

1001 woorden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
De 1001 woorden waarmee ik gisteren wou beschrijven hoe lief je was op het gras zijn vergeten en verloren gegaan naar het pijnland dat rust in mijn lichaam wat als ik plotseling ga dansen en jij in mijn horizon verdwaalt wat als ik over de zon spring omdat jij zingt over de bomen ik heb een gisteren verloren in zangkunst over dromen…
mobar14 juli 2013Lees meer >

Als dan het koperen keteltje

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.520
Als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Denk aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven.…

Eender

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
je was me voor het gras groeit zijn tijd zand rust onder stenen niets is vatbaar voor herhaling, bewaring van het enige alle dagen achtereen tussen zon en avond langs vallende sterren woorden uit de mond ontdaan, verenigd in twijfel de omslag van een boek we keren ons tegemoet treffen halverwege stuiten op verzet onteigenen…
Iniduo18 december 2014Lees meer >

Apenrots

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Om Jesse als 'jochie' neer te zetten terwijl hij de koe bij de hoorns vatte is niet slim Klaver die laat er geen gras over groeien slaat terecht, gelijk op trom Voor storm is gewoed Het betreft financiële perikelen van een ABN-Commissaris die niet door de beugel konden Daar gaat het om In financiële wereld, bij ABN kluste Fons enige tijd…

BOER ZOEKT VROUW.....

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
Hij heeft haar overal gezocht: zijn vrouw Hij zocht haar achter boom en struik struik en boom Hij zocht onder pas gemaaid en sappig gras Was zij niet meer dan een droom zo vroeg hij zich af?…

Eend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik zie je vaak vlak nadat ik wakker ben en na de koffie en het brood en de vele pillen zelfs als het regent struin je eendmoedig het gras af op zoek naar eetbare resten soms praat ik tegen je als tegen een laatste vriend van niveau ik denk oude incarnaties in jou te herkennen edele jonkvrouwen en belangrijke baronnen lieve, lieve…

In de trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 780
De trein haar monotone dreun, begeleidt het chromen kronkelen door het berijpte groene gras. In het onderstel hoor ik gekreun, ik zie een sigaret fonkelen, maar dat is in de tweede klas.…

Druppels uit de kraan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Het gras drinkt dauw. Druppels schitteren in de zon. Water wordt diamant. Druppels veranderen in stoom, in kraters van vulkanen. Zonder water kunnen we niet bestaan. Geen plant. Geen mier. Geen oceaan. Wrijf uw ogen uit en zie een wonder! Druppels stromen uit de keukenkraan.…

BonusKoe.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Een koe heeft 4 magen waarin zij het gemalen gras kan dragen. Via een ingewikkeld proces gaat het van de uier in de fles en kan haar melk ons behagen. Bij de heren aan de top, houdt het melken maar niet op. Zij hebben soms wel 4 keer modaal en plukken de gemeenschap kaal. In het verleden bleef dit onder de pet.…
Juun Voorzaat16 februari 2017Lees meer >

Zomaar zomerdag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Vanaf vele perken schenen zonnebloemen madelieven lachten in gras op het gazon overal hing rozengeur. Op het water dreven zeilen tussen oevers wuivend riet toegezwaaid door wilgen spiegel van blauwe hemel die vertelde in een zachte bries van nog vele dagen zonneschijn.…

naamloos met tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
eiland meegenomen daarachter op het vasteland mijn liefde achter gelaten fluister het koesteren volg mij tot in het sterke licht van de zon en laat me daar om elk zijn eigen weg te gaan niet het snijden maar het afgesneden zijn daarom laat ik een hand achter als licht spelend op de halmen en af en toe vind je mij terug rennend in het gras…

You didn't feel it coming

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.112
het deken uit de picknickmand spreiden wij gedachteloos in het gras. wij ontkurken wijn, snijden het brood met vaste hand, voelen ons vrij en blazen bloemblaadjes weg die rondom ons dwarrelen, dreigen in een glas te vallen. ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel: sprinkhanenconcert, bordkartonnen setting.…
David Troch16 november 2017Lees meer >

Adieu

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.593
Regen regent en de bomen lopen bij mij binnen, op mijn hand die schrijft groeit het gras. Adieu. Mijn hart verstijft.…

Jong Rijnhert I

gedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.886
, juist alles waaraan je zoveel plezier beleefde - de ogen wendbaar, het neusje spits, de pootjes gek op gras, rug, om voldaan op uit te rusten, de buik droeg je altijd zacht met je mee -, alles wat nu tekent je verdwenen gezicht?…

Pasen voor iedereen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
toast en wijn voor elke gast wij praten niet over de kroon met doornen. schreeuwend rood de troon die Hem verried zwart en tinten grijs, begraven wij dromen de zon. snuiven blauwe hyacinten. maar het gras is smal vingernagels in blossom gel geverfd zo reiken wij naar tulpen verzinnen onze regenboog…

De geur van de gloed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
een mooie herinnering een mooie avond, stilte jij op het balkon, ik in de kamer schemerende nevels een gloed over de stad, zoals toen je wakker werd uit de roes verkleumd en klam een paar mannen nog aan het vissen, de geur van de wijde kleine wereld van grondmist, die sfeer die zomaar over jaren heen stapt van dat gras…
Zywa5 juni 2018Lees meer >

staar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
de middagzon wikkelt zich af met een verholen lichtstreep alles er onder verkeert in een verdoken geheim alles buigt zich in de schaduw naar het vallende gras de noen heeft een middenrif dat afzakt naar de avond mijn handen als kleppen op hoogte van mijn wenkbrauwen zakken richting de knoop van het middenrif de staar is voorbij het begin naar…

Dood gewoon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
punt oren in het boek kleuren dieper ondanks zonlicht dat door vale gordijnen naar binnen wil gluren ongeopende vraagstukken liggen her en der in vergeten stapels zij verbloemen inzicht, dat ooit daar was, maar nu verloren is gewaaid vertwijfeling kreeg ruim baan zo koos je vandaag dood gewoon om linksaf te slaan daar waar gras…