13130 resultaten.
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 hoge schoonheid
van zo een diep verdriet
Beschouw dit wezen dat kan leven
haar geest uit dauwdraden geweven
Het teer gezicht schijnt
gegoten, geslepen, fijn,
door koel, stromend water
uit puur wit elfenbein
De stille stem klinkt
gedempt, ver, helderzacht,
door flarden winternevel
vervagend in haar lach
Een eenzaamheid, groot en geheim…
GERAAMTES ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.8 met 5 stemmen
5.180 Ek dink ek ken jou,
as ons soen, so in die geheim.
Wat ek egter nie ken, is jou
geraamtes, agter elk glasie brandewyn.…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Pythische uitspraak
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
792 dit heftig woord spreekt de Pythia,
vrouw van kennis, geduldig,
'Luister, jij sterveling,
jij, mens van vlees en bloed,
luister naar deze woorden:
de eeuwigheid fluistert
jouw en mijn goden alle geheimen in,
van ooit en heden,
de eeuwigheid heerst'
ik schrik en ik zwijg,
bedek mijn hoofd
met sneeuwwitte banden,
ik maak me nu nog kleiner…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 Hoe haar snik vergrendelen in een geheime doos?
De nacht bood een laatste kans
Voor we verdwalen in gangen
De steriele sfeer van witte lakens
Jouw vezels, kraaiend van verzet
Tegen mijn schedelwand.…
Het is niet 'af'..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.105 Mijn gedachten spreken elkaar tegen
Heb ik het niet ‘te groot’ gemaakt
In onzekerheid ben ik gaan leven
Is het ‘ons geheim’ dat me nog raakt.
Ik zou wel willen huilen
Gewoon maar huilen van de pijn
Willen huilen omdat ik alleen ben met mijn verdriet
En ik dit zo graag bij een ander had willen zijn.…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 gelig, als gerimpeld perkament, zo voelt de huid
van dit boek, vol geheimen, vol gedachten,
vol van rimpels en gekromde hersenspinsels,
van hier naar straks en van daar naar nu;
ik weet, tijd en ruimte zijn ongedefinieerd,
zijn beide bewegingloos, beide mogelijk in
stilte opgelost, verkruimeld in de eeuwigheid,
waarom zou ik, monnik, dit…
Sinterklaas - jaren vijftig
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.535 Niet alles gaf z'n geheimen prijs en
je raakte een beetje van de wijs, want
je voelde na die allereerste keer al:
zo is het lang zo leuk niet meer.
Je had je ernstig voorgenomen niet
meer tot zulke vergrijpjes te komen.
En zo gleed je langzaam de wereld
van de volwassenheid in.…
Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.672 belooft,
En ik verga en word wijd als de zee,
Eerst nog zo klein, en in 't oneindige vluchtig
Zweeft haar liefde over mij, totdat ik opstorm
Om de andere drieëenheid to bezitten,
Haar borsten deinen doe, haar lichaam siddren
Van uit de plek die ik niet noemen zal,
Omdat ze diep ligt, ik alleen haar ken
En streng bewaak als zee al haar geheimen…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je houdt
als een kostbaar geheim…
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 aarde en de werelddelen
stomen naar elkaar op door de zeven
wereldzeeën - een processie van de progressie
- wind gelijk honing stroop tussen de
personen de meest frivole tronie van de
adem het meest idolate gelaat van de
eenzaat - mimicry als leitmotiv
het gelijk van twee bokkingen op een bord
in een kamer te huur
twee geheime…
Agapé
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 ( voor Jessica Durlacher )
Jij etaleert flinterdunne bespiegelingen achter
een violette voile van plastic wijsneuzen, jouw
geheim, al hebben ze duizend oren, duizend ogen,
daar komen ze niet achter.…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Telepatisch contact verwierp zij niet, terwijl ze met de
benen open in een roes de liefde met mij bedreef, voelde
ik heus wel hoe mijn wereld in het geheim vergald werd.
Voodoo is onzin en wens ik niet te hanteren.…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen zijn en worden
aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur en te zwaard
reeds lang bestreden zijn
zijn nu volmaaktheid zonder grenzen
waarin dit wezen leven mag
met geërfde gaven, onwennig
maar kort gezegd heel blij
de weigering van verandering
was het begrepen geheim…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 Nu de wekker star blijft steken
en mijn ogen zwaar vermoeid
halfbewust de droom vermijden
die geheimen broeden moet
dwaalt mijn blik naar ver gelegen
speelt de Melkweg ‘ hide and seek ‘
Wil ik aan de nacht ontsnappen
wachtend op het ochtendlicht
dan zal ‘t zilverlicht weer spreken
als ik ’s nachts mijn huiver dicht
Canis Major te…
Het Leusveld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 dronkenmanspraat
spechten tikken in gedachten de jaren terug
terwijl uilen de nachten bewaken zoals voorheen
de landweg van Hall naar Brummen wringt zich
over dit vorstelijke tapijt van weleer
niet ver weg klotst het bier van nu
in het vaatwerk van 'De Vroolijke Frans'
waar wild en aangeschoten nog immer wonen
door het geboomte ruisen de geheimen…
Voor jou- en jou- en haar- en hem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.087 Mijn welgemeende complimenten aan allen en dat we nog maar lang mogen genieten van elkaars geheimen, zieleroerselen, hartenkreten, netgedichten en alle andere mooie schrijfsels die er op een dag voorbij komen!
En voor ik afsluit tevens, mijn welgemeende complimenten aan de redactieleden die dit alles mogelijk maakt! Vanuit mijn hart;
BEDANKT!…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Doel,
als enig doel
werkelijk te worden wie ze is,
als een geheim dat zich ontrafelt,
om dan alleen de weg te gaan
van het zichzelf ontvouwend leven.
Zoekend danst ze als een wals de weg van de danser,
altijd maar sneller en sneller,
tot ze zelf In klank en beeld naar waarheid
de woorden uit kan spreken .…
Weerzien
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.363 Laatst zag ik hem terug, de jongen uit mijn jeugd,
die ik op school in bang geheim vereerde:
blonde Prins Satan, ongenaakbaar schoon,
wiens wrede lach mijn schuwe hart doorboorde.
Ik denk niet dat hij ooit iets heeft vermoed
van wat een vol jaar lang mijn ziel verteerde,
noch dat ik, hoe vaak, honderd, duizend malen?…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 ik droom over romantiek
en we drinken op de samenkomst
beleven onder ons de liefde
nu de rivier naar zee stroomt
en je mijn benen uit elkaar duwt
jouw hijgende adem boven mijn mond
het gebeurt nu slechts in brieven
de tranen van het leven smaken naar Wodka
alles komt in een fantasierijke stroomversnelling
ik heb je over mijn diepste geheimen…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.
Tijd oogt als een diepgaande ervaring
te voelen als zeldzaam gevoel
en ik bedank je, glunder nu
om je wangen die nu blozen
zelfs je lip trekt en je ogen stralen.…
Paria
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
549 Geheime mensen waarderen mij wel.
Mijn interne verdriet is mateloos
en slechts weinigen kennen de oorzaak,
die ook hen verwoest.
Gebrek aan liefde is een reden, die
velen naar de afgrond leidt, maar
God weet perfect te compenseren!
Ik geloof dat God arme mensen troost
en sterkt met hemels goud, waar geen
mens tegenop kan.…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 overstroming, geluid
van de helderste beken, decor
als aangeboren natuur als bruid
waarin hij het ultieme doel bereikt,
hij modelleert het licht, gegrift
in fantasie tot mystieke patronen
die de uithoeken van de nacht bewonen
als de nevel vertrekt wordt de horizon
bevrijd van de monotone sluiers van
zwartgalligheid, als hij zijn ware geheim…
Hoe het raakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Sommige houd ik echt vervolgens geheim met rede
bewaar ik ze opgetekend ook in schriften weltevreden
zoals ik zeg al met mijn rede al deel ik die niet mede.
De achtste juli is ook morgen zo'n bewaarde dag,
een van vlak bij die rij bomen, om wat haar is overkomen.
De derde en achtste is een dag waarop ik verlichting zag.…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Terwijl Adriaan van Dis alvast een plekje schuin naast jou heeft besteld
zit jij nu ergens rustig te schrijven en herken jij de geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 Nomade
Ga dan
ga dan
naar het land dat is beloofd
Kom dan
kom dan
als het licht daar is gedoofd
Kom dan
kom dan
terug bij mij
Laat me
Laat ze maar
mijn hartsgeheimen
zachtjes fluister ik ze
in mijn oor
Zolang mijn hart
van mij is
vertel ik ze
aan niemand door
Pas als mijn hart
van jou is
fluister ik
al mijn geheimen…
Waren je handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Als het grootste geheim,
voor iedereen verborgen onder omstandigheden,
onmogelijke wachtwoorden in codetaal,
(ik houd nou eenmaal van omslachtigheden),
niet als een bloem ontdooit,
ongelooflijk liever haar tijd versluiert,
‘een eind weg ratelt als een slangetje’,
zoals jij groots zei,
uit een beroofd hart,
over mij,
-het stuitergevalletje…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Fluisterende wereld weeft
haar verfijnde tinten als tedere geheimen.
Ik bewaar ze in het zachte archief van een kwetsbare ziel,
waar ze zich mengen met herinneringen tot een tapijt van licht en schaduw.
In het stille midden van mijn
bestaan vallen de maskers van aanpassing en
verwachting langzaam weg.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Hun vlucht
raakt iets in mij dat niet spreekt, maar beweegt op de adem van hetzelfde geheim.
En wanneer ze verdwijnen
in het verre licht, blijft er een onzichtbaar
trillend spoor achter in mijn denken, een herinnering dat elke
reis begint met loslaten, en dat thuiskomen soms betekent: niet meer vasthouden.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Blaadjes dansen laag
kleurig ballet in de lucht
pirouette valt
Wind streelt traag de kale
takken en fluistert geheimen van een aarde
die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende
bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.…