1614 resultaten.
Jasmijnthee
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 van
jasmijnthee in de nacht
Vrij me bij de vijver
als de meidoorns in je ogen zwemmen
Vrij me als het vriest in huis
en wij elkaar in vuur omklemmen
Ay Ay Ay Ay
Stille getijden
Vrij me liefje
Ay Ay, jouw lentes als je lacht
En de herfstwind als we vrijen;
Jasmijnthee in de nacht
Je lichaam bloesemt open
in dagen zonder vragen
Seizoenen…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 zwervend door het oneindige land
zullen wij sterker en rustiger zijn,
opgenomen in het stromend verband
der seizoenen, dieper verwant
met de ruimte en het wisselend weer
en dan?
dan zitten wij 's nachts bij het vuur
en ik lees u voor uit een boek,
dat ik dan heb geschreven,
een boek als ‘De Waterman’.…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Terwijl men afscheid neemt van zomer met
zijn helder lange zonovergoten dagen, verspreidt het komend
seizoen vroegere zonsondergangen en langere schaduwen over stad en land
Steeds meer keer ik naar binnen op hetzelfde moment schijnt licht op mijn donkere plekken.…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 verse ui en prei gesnipperd
met knoflook peper en zout
en van paprika wat poeder
krijgen zo de winterwortels
in wekende spliterwten geweekt
de warme smaak van winter
waarin varkenspoten dobberen
naast de rookworst in plakjes
drijft een schouderkarbonade
in het langzaam dikkend vocht
het glas dubbel gerijpt gevuld
met bokbier van het seizoen…
Zo is er maar één
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
442 Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak-
ter in persoonlijke eigenschappen en kwaliteit mijn ogen aanraakt
Bovendien is het de ideale plek waar ik heerlijk een moment lang kan leunen
op jouw uitzonderlijke mooiheid en de schoonheid van de seizoenen in mijn handen houd.…
Aubade
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
528 Op hetzelfde moment maakt ieder van ons mooiheid
en schoonheid van de seizoenen mee waarbij vogels in diverse
pluimage enige bezoeker of toevallige voorbijganger trakteren op serenade
Gekleed of niet, flora en fauna bewegen heen en weer op de golven van een frisse wind.…
Dankbaarheid
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
800 Dat mijn lichaam nog even kan sluimeren bij het
ontwaken van een prille dag die mij heel hartelijk verwelkomt
terwijl de fijne geuren zinnen opwekken, stimuleren en verlangen naar meer
Wanneer net als seizoen in verschillende tinten en tonen kleurt in bijzijn van rijm en vers.…
Daar is de Lente
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
709 Wat is het heerlijk om al dat moois van
dichtbij mee te maken waar ontplooiing en ontwikkeling
rijmen met elkaar op hetzelfde moment komen nieuwigheden op het pad
Lente is terug; een uitdagend seizoen van waar einde nog niet is gesproken of geschreven.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Met fluisterende stemmen en in wiegend
ritme, buigen bomen mee met deze ongekende stroming
die almaar bezoek krijgen van dwarrelende bladeren en ritselend geluid,
terwijl een nieuw seizoen zich nestelt in mijn tedere ziel; onverwachte rust ontvouwt zich.…
beste maatjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 nooit waren onze wegen eenzaam
zelfs bochtige sporen bogen recht
die door onze jaren samen liepen
omdat wij maatjes zijn en blijven
vrienden voor en door het leven
steeds elkaar behoedend blijvend
in de seizoenen van het volle leven
bij het glibber van plots ongemak
dat met tranen ook glimlach brengt
wanneer wij elkaar de hand geven
door…
Overbuurboom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 Voel tegelijk het geritsel van bladeren die op het ritme
van de seizoenen en het klimaat leven, bijgestaan door een wind
gestroomlijnd en wervelend langs jou heen, een ster illustreert kleurenpracht
Mijn zintuigen komen op dit moment tekort, dit is zo'n belevenis als een unieke ervaring.…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven
Ver-steven haren
trillingen rillingen
koude golven
ijsvormige lagen
polsslag verschoten
hartslag bevroren
spieren verlammen
verkrampen
angstdromen bekomen
zinsneden ontnomen
stamelen
seizoenen…
Vlinderstruik
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
463 Al met al leid je ontspannen bestaan waarin
jij je laat meestromen met de golven van seizoenen terwijl
ik vrij kan fladderen en vlinderen op noten van de wind tegelijk meer rust
ervaren op een van jouw moois ver weg van alle dagelijkse drukte en hectiek van het werk.…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 hemel en aarde heerst
Hij neemt me mee op Zijn wonderlijke wegen
‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch helemaal alleen gedaan
hoe kende Hij al die soorten bomen en struiken
en liet Hij elk in een eigen blad en geur ontluiken
hij liet vogels voor elk seizoen…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Ze houdt mijn blik gevangen, omhuld door het ontwaken van het seizoen.
Mijn gedachten verdwijnen in de openheid van
het moment, zo vrij. Creativiteit ontwaakt, beelden dansen
in een stroom van magie. Een glimlach groeit, een spiegel van harmonie
die zich ontvouwt. Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde.…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Het ritselt van aanwezigheid zonder woorden, zonder
haast, waar vreemden groeten als bekenden en elk seizoen sporen nalaat in het zand.…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 doch vaak, verzekerde ik haar,
is het niet onze eigen wil
maar zijn wij evenbeeld der goden
gespiegeld in de smeltkroes
van hun telkens per seizoen
veranderende mode
Wij zijn hoe je het wendt of keert
tot op zekere hoogte
verzeild geraakt maar niet verdwaald
in een tableau vivant van
wisseling van gedaanten
als in Ovidius' metamorfosen…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Je geeft zonder vragen, vertrouwend op de magie van het seizoen.
Wanneer de zon steeds hoger stijgt en de
dagen langer duren, ben jij het die het prille leven omarmt,
ongehaast en in volle bloei. Met elke bloesem die opent, bevestig je de kracht
van het begin, en herinner je de omliggende wereld aan de schoonheid van hernieuwd leven.…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
232 Dus dans door de seizoenen, met vreugde en moed,
elke dag is een zegening, die je omarmen moet.
Het avontuur wacht, met open armen en een lach,
dus leef met passie, elke nacht en elke dag.
Claire Vanfleteren ©…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
Help...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.577 En dat alles in één seizoen.
Ruzie met een vriendin,
niet wetend wat ik fout doe.
Teveel klappen, teveel verdriet.
Toch zegt iets in mijn hart “ga door!”
Ik weet dat er boven iemand op me neerkijkt.
Dus het zal wel moeten, ik heb het verdiend!
Ik zal ervan leren, doorgaan met mijn leven.…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 vriend
dat ik wel weet
dat jij mijn onderbroekennaam
denkbaar in de hemel
een leven lang verbonden
in heimweewind zal fluisteren
als de weerwolven luisteren
nachtmotten de maan duisteren
omdat ik
nooit meer zal vergeten
wat we elkaar in liefde aandeden
door simpelweg van elkaar te houden
onder uitbundige slingers
van bloeiende seizoenen…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 vele druppels op elk draadje
weerkaatsen elk de bron
het tere web verankerd in de struiken
dat vangt zelfs de zon
als ik oud en moe
wat hang in kale struiken
en er komt iemand naar mij toe
dan wil ik niet onzichtbaar duiken
met de dauw van vele morgens
en de zon die op mij schijnt
laat ik je door mijn web van rimpels zien
wat door seizoenen…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De tijd telde de jaren bij
en in jouw groei
spraken de seizoenen ware woorden,
zon, jonge knoppen en bloesems, volle bloem,
ook bliksems en donders,
de koude en vallend blad
als respons op jouw bestaan,
gingen alle onwerkelijke illusies vermoorden.…
Kralingse Bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 afgemat
ademde, huilde en rouwde nog
met Rotterdam, nu zonder hart
ontredderd door een oorlog
Puin door strijd, scherven verdriet,
kregen hun rustplaats in de plas
moedwillig verzopen, verloren gebied,
vormde land waar water was
Het geluk werd opnieuw gedragen
door kracht van herboren groen
Rotterdam genoot alle dagen,
liefkoosde elk seizoen…
Antipode
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
763 Laten we aan het einde van het seizoen
Artis Natura Magister weer eens aandoen
Ons goed fatsoen gewis van zijn eer ontdaan
Ten overstaan der mispuntige apenrots
Slaan we knotsgek de papagaaienlaan op
Prietpraat nabouwend en verrek!
Hobbelt daar niet die vogelvrije Van Gogh
Met klapgomkauwende drommel om zijn nek?…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Elk seizoen gaat telkens dood
en voelt zich keer op keer verraden.
Ze wandelt aan de zoom
van herfst naar winter toe ,
gedrengt, verdronken en volgezogen
wonderlijk gestild door parelende herfstschoonheid van klamme kilte
in tijd en ijltempo voorbijgevlogen .…
De jaren betalen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.019 Woede zou de tuinman niet eens misstaan en
in droge seizoenen kan woede de regen een tijdlang vervangen.
De bomen zijn gesnoeid om sterke takken te houden
waar we nog eens iets aan kunnen hangen
en iemand die teveel wordt, die voor ons gebrek
aan straat bij het licht van onze koplampen zal moeten betalen.…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 De nevel maakt soms alles wit, toch blijven seizoenen
beslist niet in gebreke voor de ochtend is verstreken.
Elke minuut en elk uur zet zich dan in memoires om
ook angsten hebben hier hun weg echt wel gevonden
naast wat verborgen was, wij verstonden en leerden
in elkander begeerden zo verbonden zoals we konden.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 waterstromen
welke met paardenkracht mij trachten
te overspoelen zonder enige compassie
doch mijn geest heeft sterke krachten
bij wijs van spreken de zee zich terugtrekt
tot woest weer golven vuur opjagen
welke vele stormen kan weerstaan
daarna mijn kracht het zal begeven
terugziend op een jong onstuimig leven
waar eeuwig liefde met seizoenen…