Alle inzendingen over ziels-weten

29148 resultaten.

Sorteren op:

Bodem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik weet dat ik niet goed genoeg mijn best doe, om hier uit te geraken ik staar mij blind op een grijze muur de ankers van mijn ziel zinken niet raken niet tot de bodem zoeken altijd een uitvlucht om niet te zinken kijk ik naar de vogels rode vogels bonte vogels maar ik weet mij niet te vliegen en klim langzaam hoger uit diepere dalen…
mobar14 juni 2009Lees meer >

- Pas als jij gaat -

netgedicht
4.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Verlangen wil het niet weten, dat jouw gedeelte aan liefde uit mij weggesneden voelt, het allerleukste vervlogen, terwijl je "alles" was. Pas als jij gaat, hebt besloten, is het "alles", vermoedelijk weten. "Leuk", herinnering, terwijl je zoete geur hier nog hing.…

De stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
De dwang om te weten zit mij achterna, het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta. Dan omarm ik de stilte als moeder en kind, waarin ik mijn ware zijn hervind. De weg naar de ziel wordt met stilte bekleed, hij slijt door de wanhoop, de angst en de weet.…

Grens

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Je kunt ze niet echt horen maar toch treffen ze doel je ziel staat er voor open en weet hoe ik het voel. Mijn woorden en mijn kussen ik dek je er mee toe en word het lichte strelen in duizend jaar niet moe. Nog één keer zachtjes kreun je ten teken van contact voordat je al weer wegdrijft in vrede ingepakt.…

Grenzeloos

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
Ik weet nu, enkel daar kan ik weten en herkennen, om nooit ofte nimmer te vergeten. Ik besef reeds: oordeel en leven waren steeds, al, immer gekend.…

Hoofdrol

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Jij, mijn onbestaanbaar verlangen houdt mijn humeur weemoedig gevangen nu je weet hoe ik destijds begonnen ben en de wildernis van mijn wortels verken ben ik misschien de vijver jij de schrijver die mij bevist komt er een einde aan mijn ijver in de hoofdrol die zich vergist ik weet niet waar jij nu verblijft doorzichtig in dit lijfsgedicht…
mobar6 februari 2013Lees meer >

HARTSTOCHTELIJK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
toch door die liefde stromen Zie hoe hartstochtelijk ik met je vrij laat mij maar ‘t schoonst overkomen Neem mij in je armen, verlangde zij laat mij weten dat ik word genomen Weet, ik draag niets meer van kledij laat nu toch je liefde tot mij stromen…

Energetisch gat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe de ziel van de toekomst er morgen uitziet, haar licht gespeend van sterren die er zijn als het avondrood zijn luiken openslaat, zichtbare heerlijkheid van het groenste gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, toen het leven…
Pama29 april 2019Lees meer >

REIZEN IN JEZELF

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
omdat ze niet beviel al reizend verzamel je veel puzzelstukjes voor het complete beeld van wie je bent en misschien vind je ooit dat waarvan je het bestaan wel weet maar in het vinden nooit geloofd het aller aller diepste in jezelf je eigen ziel…
catrinus5 februari 2020Lees meer >

mijn Valentijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
vanaf de zon opkomt tot zij weer ondergaat wil ik jou laten weten dat voor jou mijn lief de liefde eeuwig is ik kan niet missen niet loslaten en gaan omdat in jou ik vind wat passie betekent waar de liefde leeft in jouw moederschoot groeide daarop geënt het doorgegeven leven dat in nieuw verbond zich voortgezet weet geen ander…

Wederkerigheid?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe de ziel er morgen voorstaat, haar licht gespeend van sterren die er zijn als het avondrood zijn luiken openslaat.…
Pama4 augustus 2020Lees meer >

Nooit Eenzaam

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
ware ziel kwetsbaar open en bloot maar ik ben gerust weet dat het geen teken is voor een aanstaande dood want ieder voorjaar toon jij je ongetemde levenslust voorzichtig teder en fijn nee nooit voel ik me eenzaam zolang er bomen zijn…
catrinus16 augustus 2022Lees meer >

Zo graag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
Zo graag zou ik je laten weten hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden en vraag ook best vergiffenis want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap want zelden stuur jij een bericht als ik niet eerst een mailtje stuurde of woorden van een nieuw gedicht.…
Adeleyd15 juli 2025Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 323
Zo graag zou ik je laten weten hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden en vraag ook best vergiffenis want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap want zelden stuur jij een bericht als ik niet eerst een mailtje stuurde of woorden van een nieuw gedicht.…
Adeleyd18 april 2026Lees meer >

Mijn oude huis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 782
hoe de trap kraakt En ik weet dat de voordeur moeilijk open gaat Als er dan nieuwe bewoners komen dan weten zij geeneens van mijn bestaan Ja, ben ik het eens met mijn zonen Dat ik niet meer zelfstandig kan wonen En dat ik veel vergeet Maar weten jullie niet meer waar jullie opgevoed werden en wat voor plezier jullie hier hadden Ik herhaal…

Wanneer je " op mijn naam" gaat staan!

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Zou ' k nog weten, of het liefde was, of haat wat me dreef? Het maakt niet uit, dat wat ik schreef voor iedereen te zien, komt uit hart en ziel en innig is mijn verzoek, nog jaren door te gaan, zoals menig mens me vroeg.…

Loverboy

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.683
Hij verkocht zijn ziel aan de duivel om mij te laten werken in de schaduw van de nacht bracht dit hem die hopeloze macht Hij verkocht mijn ziel aan de duivel verkrachtte mijn ziel misbruikte mijn hart maar bovendien wist ik diep van binnen dat ik dit verdien Mijn naiviteit verkocht zichzelf en nooit zal ik vergeten dat deze mij nooit…

Laatste zomerdag

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Mogen liefdes gouden uren Die uw ogen zijn vergeten Tot één glans van hemels weten, Zó uw witte peluw vuren, Ziel mijn ziel, waar uw gezicht In zijn laatste glimlach ligt!…
P.C. Boutens21 september 2024Lees meer >

Rozen op Valentijn

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
De lente laat nog op zich wachten maar verliefde zielen die reeds smachten daar weet Valentijn best mee raad als ge zijn feest niet overslaat. Schenk een roosje, schenk een hartje strik ze met een lintje saam en schrijf daarop uw beider naam zo bloeit weer de romantiek en brengen de verliefde zielen op Valentijn hun mooiste liefdeslied!…

Avond

poëzie
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.862
Ach, m'n ziel is louter klanken In dit uur van louter kleuren; Klanken, die omhoge ranken In een dolle tuin van geuren. ----------------------------- uit: Music-hall (1916)…

IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.081
brede, gouden spaken, graan naast graan, Went'lend om verre toren, rustende as; En ontzaglijk de eeuwige vuurhaard brandt In 't centrum van 't heelal; en laait en laait; En rook, door voortzuigende wind verwaaid, Verwaait tot wolkenland na wolkenland - Als torenspil, vuurhaard en rustloos wiel, Zo wereldgang, begeerte en de eeuw'ge Ziel…

Herdenking.

poëzie
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 5.039
Ik zag haar aan, en, diep bewogen, Smolt ziel met ziel in een. O toverblik dier minlijke ogen, Wier flonkring op mij scheen! O zoet gelispel van die mond, Wiens adem de eerste kus verslond! Ons dekte vreedzaam wilgenlover; De scheemring was voorbij; Het duister toog de velden over; En dralend rezen wij.…

De stortstroom

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.891
Zo draagt een ziel en voert gedragen mee Wat zij van 't leven brokt, richtend gestadig Zichzelf naar wat zij stapelde in haar diep; En zo de volkren die hun wendloos wee Chaotisch wentlen, tot ze eens wonder-dadig Leven in Vreugd die 't eigen Leed hen schiep. ------------------------------ uit: Verzen (1912)…

O leven, zoet leven...

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.622
Maar heerlijk, ver omhoog En schoner zal verschijnen Wat mijne ziel bewoog. ---------------------------- uit: Verzen (1894)…
Willem Kloos22 december 2024Lees meer >

Als je kijkt

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.176
zou ik nu graag willen een hele strakke buik en idem dito billen een adem die nog - na deze lange nacht- geurt als een zwoele lente bloesem pracht mijn borsten ferm vooruit en rimpelloze handen geen grijze haar te zien slechts parelwitte tanden Als je kijkt zou ik willen dat het zo even lijkt maar dan misschien zou je mijn ziel…

Gemoedsrust

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Ooit is de oerbron weer tijdelijk gastheer voor mijn ziel, dan laaft hij haar ruimschoots opnieuw, stuurt haar, verkwikt, wederom op weg, tijdloos . . .…

Fado aan de Lima

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Bij de brug onder de Tuin der Dichters zit ik te kauwen op de wereld zoals ze is Ik zie de mensen gaan jong, moe of roekeloos de beschermheilige tartend die aan de binnenspiegel bungelt Laat in de avond lopen ze in de berm met bagage of sprokkelhout op hun hoofd, kruizen om hun nek op de schouders van hun ziel en als hangers in de kledingkast…
Zywa26 september 2019Lees meer >

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
In je cocon als onberoerd van vele vragen slaapdronken wiegend in de armen van de dood nog mooi steeds met je haren zacht om je wasbleke gelaat verglijd je langzaam in zijn koele schoot Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden rust je nu verstild in je gebaren alsof nooit je lichaam me had toebehoord verlaat je me berustend, zonder…

Bevrijdingsdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ons lichaam is een knekelhuis. Het kleinste knekelhuisje dat ik ken. Wat botten in een zak van huid, met een kop die vol van zorgen is vier extremiteiten en nog wat weke delen middenin. Beenderen en een lege schedel, die na bevrijdingsdag, gewoon als knekels voortbestaan. Ontbonden. Zo noemen biologen dat. Het lichaam besteld ter aarde…