Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

de tijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 938
soms houdt de tijd zijn adem in ik pak mijn dagdroomvleugels en spring de lucht is vol met tortelduiven er zijn warmwaterbronnen en jij mijn lief bent daar de zon verbrandt de nacht het tere maakt het harde week een bloem groeit uit een rots een bergkristal schittert en ik denk wanneer stopt het klokkenhart kan de tijd ook sterven…
Tsila31 maart 2006Lees meer >

leef nog lang

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 783
leef nog lang zo zeg ik tegen de oude man en keer mijn rug naar hem toe hij en ik weten beter zijn laatste gang houdt hem al tijden in de ban hij is het ademen moe steeds meer ontvalt hem het leven niet zo zeer aan den lijve of door een ledige geest neen, de eenzaamheid begint hem te beklijven de zin van alles bevreest hem…

goede vrijdag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 796
toeven in uw licht is schaduw schuwen toch voel ik me zo vaak diep naar binnen gericht o ja, daar is de stilte gepaard aan liefde toch leidt die weg evenzeer naar kilte waar het hout zich kruist spijkert zich de adem zoals lijden en hoop mijn ziel bestuiven daar woon ik, mens, die ongevraagd in het aardse huist…

in handen van zand

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 764
die dag was er zon en het deed ons vragen samen naar elkanders mond je gebaar wees naar mijn eerstgeboren huid en steeds vaker naar jouw vingers door mijn haar je gezicht in mijn adem gevangen raakte het water en elk woord dat ik in mijn handen had genomen het werd stil tussen middernacht en de ochtend wij woonden samen…

Koesteren

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
het liefste koester ik de liefde niet de herinnering eraan en evenmin het sluimerend gemis als was er zon achter de wolken niet het verdriet dat onverwachts mijn hart bezeert, nee dat niet meer ik baad mij in de lach van hem die zich ook warmen laat door mij drinkt van mijn lippen als zijn wijn paart aan mijn geur zijn adem laat vertroetelen…
annabel26 oktober 2008Lees meer >

kwam mezelf tegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
het moest er van komen, richting winkelcentrum, sokken en theedoeken, afdruiprek wit gemoffeld draadstaal, meer is het niet, slechts drie euro vijfennegentig het regent, ik zoek de luifel op en draai een sigaretje, haal diep adem en inhaleer de rook geslachtsdelend schuift het publiek voorbij, ik moet ze niet, die drift is niet voor…
Fred15 maart 2009Lees meer >

Overzilverd glans

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 699
regentranen paraderen strelend langs jouw wang in de kille lentewind heel bijzonder net zoals toentertijd dit daagt uit tussen wilde zanden loop je weer door de regen in de spiegel van nat overzilverd glans geen geweeklaag stijgt op als de adem vrij en natuurlijk vloeit op moeder aarde…

Mijn ziel zal branden

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 563
de tijd is leeg geen woorden die van jou vertellen dat je er nog bent ik waak de uren maar je aandacht heb ik al niet meer je vervaagt in dagen je lange adem voelt weer korter aangebonden kouder dan beloofd je hebt mijn rust nog in je handen mijn ziel zal branden als je niet verschijnt ben je los zand waarop ik mijn vertrouwen…
wil melker18 augustus 2009Lees meer >

Zilver en kwik

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.806
weet je fluistert ze zachtjes voor zich uit de wind houdt de adem in weet je dat de wereld mooier kleurde sinds jij in mijn leven bent dat wilde ik even zeggen was het eerst windstil nu draagt zijn fluister haar boodschap wolkenver “kwik als zilver” proficiat een warme glimlach voor elke nieuwe morgen Cobie…
windwhisper10 september 2009Lees meer >

Verwant bloed

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 563
Nog voor de doodsklap tot me doordrong tastte ik al in het duister op zoek naar levenslicht Mijn adem snakt naar oude oorsprong, gezongen woorden of gefluister van een vrouw zonder gezicht Verzonken in een slangenkuil pompt mijn hart op een cilinder op zoek naar verwant bloed mijn ziel verschoont zich van het vuil op de vleugels…
Dick Panman31 december 2009Lees meer >

Ze dichten

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.818
Ze dichten over rampen en de regenboog, ademen met het leven mee - moeten wel, kunnen het niet laten.…

Och, ween toch niet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.003
och lief, ween toch niet om zwarte randen rondom blauwe dagen toe, laat wassende wind de zeilen bollen en adem lucht in lagen vaar, ver voorbij de ingedutte zon door het wijde water en landt, waar dorst zal verdrinken in warme armen van een tweede later…
Hanny8 maart 2010Lees meer >

Ontluiken

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 709
ontluiken bloeit uit haast dode takken, nog in donkere kamers met beschimmelde ramen daar schuilen tere knoppen in schuldloos schamen de adem van buiten zuigt aan wanden die zijn opgebouwd uit dichtgetimmerde ruiten en waar licht botst om dan in het niets te verzanden totdat mijn vogels roepen en ik ze verder draag in mijn…

Zeeslenteren

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 505
mistwaaiers ademen takken vol beweging zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan om met mijn hoofd in de wolken te lopen vlindervisjes lokken me naar het strand waar de ochtend geduldig staat te verzanden loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken waterspelend spoelen golven droog op het zand rust meert aan…
Nadine16 oktober 2010Lees meer >

Holten - Vorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 422
Ik verlaat het hart van Holten om het mijne te volgen Ik sla rechtsaf mijn volle week valt tussen de bomen Een warm welkom van fluitende vogels en loeiende koeien Tussen de beuken zie ik de sterren op het water Ik adem de lente voel tranen stromen mijn hart dat me zegt Ik ben weer thuis…

* Julia *

netgedicht
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.819
uit de echo van de schepping is opnieuw blinkend goud geboren en nog wel in de lente door de vroege adem van het eerste jaargetij op een namiddag waarin de glans van groen ons in warme zonnestralen verlicht doet bekoren zij is de zevende in de rij; een rijkdom aan schatten deze waarneembare tederheid is op onze aardse wijze…

Langs het zandpad

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
LANGS HET ZANDPAD Langs het zandpad door de duinen waait het helm gedwee met de streek zuid zuid west het zand spoelt door mijn tenen kleeft een beetje als hoort het daar elke stap - ingezakt mijn voeten schuiven weerloos het zand - brengt mij dichter naar het midden de zilte zwoele adem van de zee…

Melancholie

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Zachte bries die wij voelen als nog strelende adem die ons bemoedigend troost verzachtend leed en pijn. Geef mij hun beeld alsof ze naast ons staan zodat ik kan vertellen hoe graag ik bij hen wil zijn.…

rondom 't volmaakte

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 731
het doet er niet toe maar het klinkt als water zei je toen je mijn gedicht vasthield jouw vingers lispelden golven over me heen reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd en op dat moment terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels dreven we mee naar het land dat in ons was buiten adem, in alles wat er wel toe doet .…

Chaos in creatie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
penselen kijken me aan het linnen nodigt uit om te gaan beginnen snel de eerste streken maar mijn vingers zijn de vorm en kleur vergeten ik zoek en op het doek staat chaos in creatie schuif met mes de resten weg wat blijft krijgt adem voelt vrij en vormt in gemengde kleuren mijn stillevend schilderij…
wil melker25 september 2012Lees meer >

Als ik jou ooit kwijtraak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
En kinderlijk onwetend geef ik mijn laatste adem.…
Vio16 oktober 2012Lees meer >

Duivels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Daar ben je dan dreigend rood verstoppen kon ik me niet dus krab me maar open krijs me onder met je afschuwelijke stem kwijl je vochten over me heen lik me met je ruwe tong beknel me om je harige borst bijt me in mijn vlezige nek omfloers me met je hete adem trek uit mijn haren duw je hoorn in mijn zachte buik wat ben je duivels ik kreun…
KeesJan Plomp16 februari 2013Lees meer >

Uit "Slijpsel van tijd"

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.044
Hoor nu mijn liefde die naar adem snakt nu je vragen verstomd je ogen blind zijn van het kijken naar mij. Ik leg stilte aan je zij blijf je met mijn taal nabij om je te vrijwaren voor het vergeten want je lichaam vergaat wanneer ik het nooit meer bezing.…

Cirkelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
we rijgen rituele woorden aaneen maar de zin laat zich niet vinden de taal van taai verdriet verankerd in de ziel laat zich niet snoeren wreed woekert ze door in het oog van de orkaan ademen we slechts het verleden uit ons onstilbaar verlangen naar toen en daar oneindig cirkelen we rond als gewichtloze doden in de ruimte…
J.Bakx30 juli 2013Lees meer >

Stuurloos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht middels schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zwalkend door de ijle lucht zoekt het kwetsbare, nakend gekleed, al roepend naar de verloren vrucht…

Kaarslicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
(Adem voor mij (II)) In tijd is leven slechts een fractie waarin wij alles willen en moeten doen Wij willen dus volop geleefd hebben De jaren hebben mij ge- leerd dat geduld de schoonste zaak is voor mij voor jou, ons en iedereen Wij vormen samen in flakkering van het allermooiste kaarslicht 'n perfecte eenheid Een apothe- ose…

Ogen als spotlights

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
je stem speelde toneel het geluid kleurde decors in adem donkerde schaduw handen regisseerden het licht terwijl je ogen als spotlights op mensen waren gericht jij bracht vervoering passie tranen en pijn door zo intiem met ons samen te zijn in de melodie van het leven enkel door zelf alles te geven met stilte als hemels refrein…

silhouette

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
De handen broos gevouwen in haar moederschoot Een tere roos voor laatste adem uitgeloot Een open raam met slechts uitzicht op het heden Enkel nog naam 't geheugen al overleden Een twinkeling in haar vermoeide pretogen Als herinnering aan eens uitstekend vermogen Een krimpend net dat haar vangt in vergetelheid Een silhouette in…

Wuivende verhalen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Ons mogen herinneren en op je adem dragen langs toegestane tijd. Wij zullen luisteren aandachtig horen naar hoe jij fluisterde met de wind.…
Corry Broer18 november 2014Lees meer >

Niet zo heel lang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
ik van de wereld Vervreemdde - Dat ik ook van mijzelf Vervreemdde, mezelf Uitsluitend nog zag als Vreemdeling die zijn leven Als een oud laken Met vlekken en scheuren Op een hoop zag vallen, Als een man waarmee Moeilijk te leven was, Heeft wat meer tijd In beslag genomen - Nu is het zover, En resten mij slechts nog Adem…