1811 resultaten.
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs. Wie traag kijkt, ziet haar openen in het zachtste
moment van het jaar, een fluistering voor wie niet voorbij wil lopen.
Haar wortels houden zich vast
aan wat overblijft van licht en aarde. Wind
buigt haar hoofd, maar neemt haar niet mee.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs,
maar in mijn wereld ben ik wijs.
Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.
De nacht omarmt me als een vriend,
waar ik ben, word ik altijd bemind.
Ik ben geen vlinder, maar een mot,
een schepsel van de nacht, dat is mijn lot.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…
Schooljongen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.323 De hemel hangt door van afgrijselijk grijs
en de jeuk vervliegt, de lachstorm dooft.…
Blond kindje speelt piano
poëzie
4.0 met 30 stemmen
2.475 Vroom kijkt mijn kindje naar het notenblad -
'T is plots'ling, of ik 't vaak gezochte vind,
Alsof mijn moeder daar te spelen zat,
En 'k zelf weer was gelovig luist'rend kind;
En 'k zie door tover van die oude wijs
Mijn moeder jong, en mijn kindje oud en grijs.…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 Het zat diep weggestopt, maar 'k kan het nu benoemen
en dus is klaarheid over wat ik sinds jou mis
Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren
merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is
Eén foto met, toevallig, jouw gezicht
en ik kan als het ware met mijn lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien…
nooit te oud
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.144 naast mijn eigen 'stukje hemel'
heb ik buren grijs en oud
zij zijn aan iets moois begonnen
hun liefde nieuw en toch vertrouwd
zij kenden in een ver verleden
de toekomst niet, maar wel elkaar
toch kozen ze gescheiden wegen
zij zonder hem, hij zonder haar
het leven nam ze flink te pakken
't bestond uit zorgen en uit plicht
maar ‘t haalde…
vaatwas
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.126 je wast jouw handen
haren in een wrong
speeksel welt achter tanden
alles geschikt op het aanrecht
van snijplank tot theelepel
je bent aan frullen gehecht
het schilmes schraapt
zaadjes uit de paprika
de ui fruit in sissende olie
je roert gehakt met een vork
rul en grijs in de pan
nog wat ontvelde tomaten
het laurierblad mag niet…
Hoe Oud en Jong zich ontmoetten..
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.198 En na een lange tijd,
was het stralende, lachende gezicht van Jong,
veranderd in een droevig, pessimistisch grijs hoofd,
en Jong was oud geworden.…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.336 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 op de drempel van de nacht
vogels ontwaken
Groene weidegrond
sloten doorsnijden het land
ver weg neurt een koe
Het gouden graan danst
de wind speelt met de halmen
het koren is rijp
Boom in volle bloei
fier en stevig staat hij daar
een groet naar de zon
Was ik maar een eik
ik trotseerde de stormen
groeiend naar omhoog
Akkers grijs…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit mijn huid vervoegt zich koudweg in
een huivering,
tastbaar zwellen mijn vochtige ribben tot dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend grijs…
Geboorte van vandaag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij…
Dromen zijn geen bedrog
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.104 Gitzwarte haren met wat grijs
Ogen, erg bruin, soms ook wijs.
Lachend zeg ik:je komt met uit een film, acteren kan je ook
Je blijft nederig en doet niet uit de hoogte, al héb je de ' look '.
Vriendelijk voor ieder maar je laat niet over je lopen
Plichtsbewust, wel op tijd ontspanning, hobby's met hopen.…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 verweerde lippen
zoveel al achtergelaten
menig spiegel moeten vervangen
de weg die ik bewandel
kent vele hobbels en gaten
ook luchtkastelen vol verlangen
en kinderogen die nog steeds
vrijelijk tegen me praten
waar ben ik toch naar op zoek
de jaren hebben mij toch alles verteld
talloze malen is mijn huid vervangen
de haren van blond, grijs…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 iets over liefde vertellen
het eelt op hun ziel
de kinderen die bellen
mij zal je niet horen vandaag
ik word elders verwacht
op velden van eer
daar wordt stilte door mij gevuld
het steunt de wandelaar
als ik zijn ontzielde herinnering verzacht
en hij even geen woorden duldt
zie ook wel dat deuren
overal, ondanks diverse tinten,
zo grijs…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Vaak is een Meidag koud en grijs:
Zoo dikwerf schuilt de zon,
En geeft de tere bloempjes prijs,
Die ze in de morgen won;
Bij u haalt meenge lentedag
In trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen,
Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker,
De lange leking straalde en droop met grot-geflonker,
Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,
maagdelijke pannen verleiden.
Ik zing in de wind, laat me door haar
overstemmen.....
Er komt een stip uit de verte,
is het een jogger?
Vlug nadert hij,
het blijkt een ferme figuur.
Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Een traan lichtte in uw oog, de zerk lag grijs
En eenzaam in een krans van groene blaren -
Een lichte handdruk kon uw smart bedaren
Maar wis zong nog uw hart bedroefd een wijs.…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 vermaard
om zijn schild en zijn zwaard
werd door iedereen nagestaard
als hij rondreed op zijn paard
maar dat was al zolang verjaard
zijn spullen in een kist bewaard
maar soms als hij wat moed had vergaard
reed hij weer stiekem rond op zijn paard
in het donker door de boomgaard
was dan ’s morgens totaal van de kaart
had bibberig en geheel grijs…
Pommes Parisiennes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Hij teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten
en onderwijl leest hij de grijs bestofte platen
waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt.
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet,
maar wel ‘t noordoosten in, naar godverlaten gaten.…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
Oude Mensen Op Zondag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Voor al wat grijs is
En uit de tijd.
Oma een plakboek vol herinneringen.
Oma, van de oude mensen,
En de dingen die voorbijgingen.
Opa op zondag,
Wie heeft er nog tijd?
Voor hem die vertellen kan
Vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol zegeningen.
Opa, van oude mensen,
En de dingen die voorbijgingen.…
vingerafdruk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Me haren worden langzaam grijs,
waar is de paal en stelt men het perk?
Ben je nou helemaal betoeterd!
Op het kantoor en bij de klerk?
Daar wordt alleen maar gefoeterd.
In één groot koor.
Schiet eens een keer met scherp,
dan wordt er misschien niet af gepoederd.…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Dáár zijn
waar nu het grijs en grauw
van verleden spreekt
van beter vergeten
van leegte en voorbij leven
van was en is niet meer.…
De geboorte van vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt bij mij de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt…
wie heeft er nog tijd?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 voor al wat grijs is
en uit een andere tijd.
Oma, een plakboek vol
herinnering.
Oma, van de oude mensen
en de dingen die voorbij
gingen.
Oma op zondag.
Wie heeft er nog tijd?
Voor haar die vertellen kan
vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol
zegeningen.
Opa, van de oude mensen
en de dingen die voorbij gingen.…
Chios Zeus en Hera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 liefheeft
gaat zij open als een bloemkelk
elk woord elke aanraking
vloeit als lava over natte
vruchtbare aarde - ontsproten uit
Hera’s ijzersterke schoot
haar placenta baart
groeisels in duizend kleuren
en duizend kruidige geuren
Zeus torent hoog boven haar uit
kijkt op haar neer en heeft haar lief
hoe zij daar staalblauw of grijs…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 de tijden
zijn onwijs in ‘t decadent paradijs
van experimenten
tussen twee angsten
een grijze wolk
dat uitsteekt
boven de torenklok in
slierten mist
het zand van ‘t kusten strand
de schelpen van Holland
weggespoeld onder ‘t woeste grijs
gore schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht…