2336 resultaten.
Was het alleen de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Was het alleen de nacht
die donker en stilte omarmt,
verbleven eenzaamheid
en leegte
enkel onder de maan,
gingen zij voor elke dageraad
als vrienden hier vandaan.
Was het alleen de nacht
die de tranen wekt
in deze ogen,
werden wij nog steeds bedrogen
door rouw en verdriet,
schreven wij
wat een ander niet ziet
aan ons.…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.
Geen mens, geen macht, geen laatste kruin,
weet wat die nacht heeft voortgebracht —
slechts echo’s dwalen door het ruim,
daar waar ziel en vonk... naar liefde smacht!…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 In de leegte een begin
dat zich niet kent.
Een botsing, dun als ruis,
op een plek die nergens is.
Wat beweegt, heeft geen handen.
Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.
Iets vouwt zich,
niet omdat het wil,
maar staan niet kan.
Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 letterwoorden schuiven
van daar naar hier op
onbeschreven papier
verlies van veren
scheren in een nooit
eindigende pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.
Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.
Misschien dat dan ook vele dromen zijn vergaan?…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
ex weg en je praat maar door
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.285 lijf leden en de geest zijn onscheidbaar
dat is bij een scheiding duidelijk voelbaar
die ander gaat of jij bent weggegaan
is van de weeromstuit niet van belang
toch is er de hang naar de gewone gang
het mistasten waar pas nog die hand dat lijf
die je zo onwrikbaar veel te vast bevond
je lief die hoe dan ook nog bij je stond
geeft stil geen…
Niemand blijft
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Vrijdagavond
gangbang op de parenclub
een file van fallussen
steigerend en kwijlend
wachtend op het moment
dat zij zich met horten stotend
storten in vlees
dat hen opneemt en verlost
velen komen
niemand blijft.…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.
Ik adem bloemen op de wind
en schik mijn blad tot rozenrood
verbeelding kleurt.
Er liggen weinig parels tussen
vandaag en morgen
maar de herinnering
van een willoze wees
in een opstandige nacht
maakt de schoonheid des te groter.…
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 tijd me niet meer wil
de weg is leeg, waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag mijn blik
die plagend vroeg om
onvoorwaardelijk vertrouwen
ik koester nu mijn dromen in
de leegte…
De rekening!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.389 Ik heb mijn bord maar volgeladen
en een heerlijke maaltijd gesmuld
me met de genomen keus verguld
terwijl die me sterk was afgeraden
Het voedsel zou niet zijn te verteren
maar omdat honger zich beklaagde
en leegte luid mijn maag belaagde
was de verleiding niet af te weren
Ik heb me er aan tegoed gedaan
maar nu m’n honger is verdwenen…
ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.760 ongrijpbaar verlangen
kluwend in mijn hoofd
had ik ze maar op een rijtje
van mijn helderheid beroofd
ongrijpbaar verlangen
vult de leegte van mijn bestaan
slechts de weg van verlangen
is mijn weg om te gaan
ik grijp het verlangen
met twee handen vast
zo intens en zo hevig
even alles uit de kast
onbegrijpelijk verlangen
waar komt het…
OPEN TUIN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
940 Als dichter kon ik nooit
een tuin omschrijven
de schoonheid van 't geheel
bleef woordeloos
het liefst wou ik er eenzaam
in verblijven
zo zonder dichtersdwang
genoot ik sprakeloos
Maar nu de leegte kleurloos
aan me kluistert
zie ik de reden plots
gegrift op mijn papier
ik miste nog de geestverwant
die luistert
die mij begrijpen kan…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.
Een niet te beschrijven gevoel
dwingt me toe te geven
aan de twijfels die me teisteren.
De realiteit haalt me steeds uit m’n dromen,
de illusies die ik mezelf maak
en de zalige gedachten,
die me gelukkig doen voelen.…
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 Uitgemergeld
schonkig vee
vindt slechts
gebarsten aarde
waar zich
de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 blik
op vier poten die mijn billen
nietig doen lijken
de onvervalste bariton blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met graagte
haar dominantie met een
ongekende gastvrijheid
deze leegte…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
De stoel, het open raam
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
3.739 Dan moet de stoel bij het
raam vandaan
om plaats te maken voor
ladders emmers en meer
van dat soort gerei
dan is het gedaan met de leegte
en is de rust voorbij.…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken
in genot
zich zoeken in de maan
nog even en
gelijken staan
in rijen vol verbazing
en dorst nog slechts
een enkeling
zijn leegte…
Verwarring
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.313 Als ik jou een dag niet spreek,
Voel ik een leegte.
Ik kan je vertrouwen,
We zeggen alles tegen elkaar.
Je zei, als je dichterbij zou wonen,
Dan hadden wij wat gehad.
Maar jij hebt een vriendin,
Je bent gelukkig met haar.
Op de cam wil je steeds meer,
Niet van haar, maar van mij.
Wie wil je,
Wil je haar of mij?…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 Ik heb je zo vaak zo gemist
God mag weten hoe
In tijden van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in…
Zinloos
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.246 adem
levenskracht voor haar
bij wie jij stilstond
lief hebt
had
de ‘ik’ in mij
het was alsof ik eindelijk
de reden van het leven wist
zoals ook jij vervulling vond
voor even
daar de zin van mijn bestaan
jou niet langer boeien kon
wat ik sterk dacht
is als vluchtig heengegaan
ik proef, zoals het vóór jou was
het bittere van leegte…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 hij vult de leegte door antwoord
te geven en sluit de deur…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten staat
en glimlacht om het alledaagse leven
de jonge resident, zo hoog verheven
een zwarte maagd die leegte…
Waarschuwing: niet lezen!
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.014 De leegte in dit vers is absoluut.
De lezersschaar, die zich tot u beperkt,
zal ontevreden zoeken naar een chute.
Het is uw eigen schuld, wanneer u baalt,
als u zover gekomen bent en merkt,
dat u dan toch ten hele hebt gedwaald.…
Cocaïne
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.460 liggen zorgvuldig uitgestald
er wordt gesneden en uitgelijnd
het briefje van honderd opgerold
en rondgereikt
begerig, haastig, teugelloos
wordt het zelfvertrouwen
opgesnoven
extatische vreugde, zwoele dansen,
kleurrijke gesprekken,
de nacht is een zilveren wolk en dan
stuiptrekken herkauwen
snotdruipen brallen
eindeloze radeloze leegte…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 Staat van ontvluchting
gezamelijk broederlijk
zie hier de drie musketiers
Liefdevol vertrouwend
kwaliteits staal bestrijdt
geschreven oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids…