2002 resultaten.
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeg gehaald,
diens denken is een vragende wenteling:
Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?
Wenkt wijdte nog, die onder sterren straalt?…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
Paradijsvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.
Behoud, o woord, uw kracht
als het water om uw voeten wast -
het werk is aan de werkelijkheid,
het leven neemt zichzelf ter harte.…
Mijn vriend
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.894 En ga ik op reis, dan neem ik je mee
als extra bagage, wij samen, wij twee
In mijn hoofd en in mijn hart
ben je bij me, zijn we niet apart.
Alles wat ik doe, deel ik in gedachten met jou
Want jij bent de vriend, waar ik veel van hou.
En kom ik terug, na een hele poos
Dan weet ik nog steeds, waarom ik jou tot vriend koos.…
Levenshulkje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.558 Goede reis naar de overzij!
Vóór de wind en gunstig tij!
Steek, mijn kindje! steek in zee,
Dobber zacht naar gindse ree,
Rol uw wimpeltje uit de kreuken,
Laat geen storm uw scheepje beuken.
Dobber zoet en zachtjes voort:
Welkom en geluk aan boord!…
Volkswijze
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.112 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan ‘t eind van de reis moet je ankren,
Ergens ver buiten op de ree.…
Eewig in mijn gedachten....
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.801 Jouw reis is inmiddels begonnen
en jij heb hem dubbel en dwars verdiend
jij gaf jezelf met alle liefde gewonnen
en daar ging je, mijn allerbeste vriend
Voor altijd draag ik jou met mij mee
elke dag kijk ik in jouw trouwe ogen
onafscheidelijk waren wij met z'n twee
maar na 14 prachtige jaren ben je weggevlogen
Ik…
Vakantieliefdes.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.289 Iets verder van het pad vandaan
ook dit slanke dennetje aangedaan
en dieper in mijn woud van dacht
deze appel ooit bezoek gebracht
alvoor ik morgen reis naar Londen
mijn maatje aan een Els gebonden
volgend jaar ga ik naar Loch Ness en
`t baasje aan een ouwe jenever bes
--------------------------------------------------------------------…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 voeden het lauwe bloed
rondgepompt door die homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even zichtbaar -
snijdt het klotsend sop
baleinen in haar bek
zeven het fijne groen
garnalen met krieuwelpootjes
spoelt ze naar binnen
haar maag is een bruisbad
ze houdt van de dubbele reis…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs
Hart vol vlinders als de eerste dag
Begin van een mooie zwoele reis…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af
volgt de reis…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 Die mond van niet te spreken
en die ogen van niet thuis
heb ik daarvoor zo'n grote reis gemaakt
langs heuvelruggen achterdocht
en valkuilen onrust?…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit dit aardse paradijs
Het spijt me lief, ik voel me verlaten
Toen jouw lichaam koos voor de laatste reis…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven
Thuiskomen is het grote verlangen
Adempauze van alle tegenslagen
Even slachtoffer mogen zijn
Genoeg van al het dragen
Van stoerheid naar kwetsbaarheid
en ruimte voor verwerking van pijn
De lange reis…
Treinbegeleider!
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.812 Kinderen die juichen, ‘t is hun eerste reis
lolly in de hand,
mam, mag ik aan ’t raam?
Ik fluit niet met mijn fluitje,
maar met mijn hart,
want mensen die wuiven, die gaan door een gat!
Wie ruikt naar de trein,
leidt een eenzaam bestaan…
Mensen die blijven en mensen die gaan……
Winter
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.203 als ik groot ben,
Dan zult ge 'reis wat zien:
Een cent wil ik bewaren
Van wat ik daags verdien;
Dan heb ik een driegulden
Met Nieuwejaar bespaard,
En 'k vraag mijn arme buurtjes
In 't hoekje van mijn haard.…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 De coupé is bijna leeg,
vier passagiers, een ieder zweeg,
alleen de cadans van de wielen was te horen,
niets deed onze reis verstoren.
Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 ik zoek beschutting
tegen de tocht
bij kale muren
de muziek is oud
sterft in klanken
tussen roestige spanten
neon brandt koud
in dit oord waar mijn
reis ruw is verstoord
wacht gelaten op
de laatste trein die
er al lang had moeten zijn
weet dat die nog gaat komen
met wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen…
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 Ik vraag mij al zo lang af
wat de zin is van het bestaan
dat m’n onderbewuste, moe
van verwerken van het denken,
antwoordt in heldere dromen:
Ik reis in een eindeloze trein
buiten is het aarde donker
reizigers kijken verwonderd
als ik naar hun reisdoel vraag
ze begrijpen mij niet -
geboren en getogen in de trein
weten ze…
Zonnewijzer.
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.319 dan weer maken mijn blikken
een schaamteloze reis langs je slanke figuur
of geniet ik van je asymmetrische rode haar.
Ik ben weerloos en beken: ik bemin je.
Een wolkenstreep trekt langzaam weg
en toont nu de gehele zon:
een sprookjesachtige vuurrode schittering
vormt zo een spoor over de kalme zee, in onze richting.…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 onomkeerbaar pijnlijk zijn de noden,
de enige reden waarom wij nog leven
onomkeerbaar wetend dat deze reis,
een onmogelijkheid is om verder te zoeken,
onomkeerbaar wordt afgespeeld
aan hen die achterblijven een gevoel,
onomkeerbaar zijn de doden
onomkeerbaar een laatste zucht,
een allerlaatste blik in jouw gezicht
levenslang, voordat de…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind
op reis…
Hoe kan ik je helpen?
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.160 je nooit alleen zal zijn,hoop dat je dat nooit zal vergeten
Geef ook nu de strijd niet op,maar vecht voor eerlijkheid
Echt ook voor jou komen gelukkige momenten geef het gewoon wat tijd
Ook al zit nu alles tegen en heb je het van binnen koud
Er breken mooiere tijden aan want je hebt een hart van goud
Samen komen we overal doorheen
Ik reis…
De weg terug gaan
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
652 Ergens in het donkergrijze verleden
woont nog steeds mijn verwondering
Op wegen, al heel lang platgetreden
door uitsluitend flarden, herinnering
Neerdalen in die oude, grijze dagen
betekent mijzelf in ‘t donker zoeken
Waar ik geen de weg hoef te vragen
welke reis ik nooit behoef te boeken
Terugkerend naar waar ‘t ooit begon
betekent het…
KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.344 in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond
kreeg ik levenslang, een leerproces
of een korte berisping met gevolgen
nam ik zelf wel deel aan dit proces
was ik overgeleverd aan willekeur
een wegwijzer of aanwijzing
aan de hand genomen
maakte ik mijn eerste reis…
De grote stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 verkeer
goed kijken
naar het mannetje
nu is hij rood
maar als hij straks gaat lopen
en groen kleurt
mogen wij erover
maar waar de mannetjes ontbraken
werd moeders hand zo klam
als ze al bijna halverwege waren
en er opeens een auto kwam
trok een korte rukbeweging
hen terug op het trottoir
zo’n tweemaal in het jaar
moest ze de reis…
Oorlog der oorlogen
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.621 Al schietend baant hij zich een weg,
een reis van lijden en pijn, rennend naar de volgende heg.
Zweet sijpelt van zijn besmeurde rug,
hij zal moeten vechten, er is geen weg terug.
De trekker blijft hij overhalen tot de laatste klik,
het schieten op de gehate, tot de laatste snik.…
DIERENZEGENING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
894 Dieren zijn een zegen voor mensen
God liet het niet alleen bij wensen
schiep hen in en voor het paradijs
maar de slang voelde zich te wijs
veroorzaakte 'n eeuwenlange reis
en Adam en Eva betaalden de prijs
belandden in een wereld met kwaad
bewonen een wereld zonder maat
Dieren en mensen bevolken de aarde
mensen schat dat toch in op waarde…
Écht een rondeel & rondeau als toegift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 En een rondeau (toegift)
Ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
wordt ik vanzelf voortgestuwd
enkele reis heen niet weer terug
geniet ik van schone natuur
van vroege morgen tot het avonduur
ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
waarschijnlijk dat het dan lente is
en ik…