2623 resultaten.
Kamer 234b
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
956 ze had hem graag een klap bedeeld
ooit was zij wel zozeer bevlogen
nu leeft ze dankzij mededogen
terwijl ze zich hier dood verveelt
maar doodgaan kan soms heel lang duren
ze kijkt naar beelden op TV
het moet haar wat verstrooiing geven
een beetje meer toch dan de muren
de dokter neemt haar klachten mee
hij heeft ze op een blad geschreven…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan halen
de zon ontfermt zich over elk blad…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd,
haar onvoldaan? wines woord is zij of wier?
als er een wie is en kent nog het vlies
laat haar niet over, laat gaan
------------------------------------------------
Uit: 'Grondzee', 2001.…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over…
bij het overlijden van Gerrit Komrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
924 Komrij, hij is niet meer, op het nieuws
een stilstaan, en ik denk aan de vele blad-
zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn,
zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard.
De bladzijdes zijn vergeeld en morsig,
maar de inhoud blijft fris en mooi, met
maar één gedicht van de tovenaar op
literair gebied. Ik ben hem dankbaar.…
Potverteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Uw bejegening mishaagt mij,
verlengend naar bewegingloos blad
en kalm water.…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
Bed
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.350 Zomaar zing ik iets
zonder dat ik het merk, een lied dat niet
bedacht wordt maar bestaat, ik weet van niks,
ik merk dat ik het zing terwijl ik fiets,
een trap afloop, blad hark, ik weet
niet wat ik zing tot het gezongen is.
-----------------------
uit: 'Kluwen', 2011.…
Kinderschoenen (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
478 Taal is een afgebroken tak
met onbeschreven blad
waarop woorden niet landen.
Taal reist ontheemd
met stomheid geslagen
door lege landen.
Soms opent het kind
woordenloos het verre venster.…
Domein
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.149 Die hof lijkt
uitgediend; de boom die in het midden
staat, kraakt onder vrucht en blad,
muurvast dringt het seizoen
rond het verleden. Blijf ervan
af. Schaf schoenen aan, ga
stevig stap voor stap.
-------------------------------------------------------------
uit: 'De geur van kruizenmunt slaat over', 1998.…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Gecreëerd door ervaringen, geen onbeschreven blad maar eerder ruw als aarde. Zoekende naar invloeden, niet van nu, maar die ooit waren; verborgen tussen wat is geweest. Positief of negatief maar nooit zonder effect, zichzelf afvragende de uitwerking die het op hem heeft gehad.
Gravend in het verborgen verleden, een zoektocht naar wat ooit was.…
Ongezochte vondst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
582 Jij, die weet dat ik geen onbeschreven blad ben
maar getekend door woorden
mij kunt lezen nu ik naakt voor je lig
en ik mijn ziel in je lichaam schrijf
Jij, die behoedzaam de blaadjes van mijn hart
omdraait als ik er hardop uit voorlees
ezelsoren vouwt in mijn kwetsbaarheid
zodat ik weet waar ik gebleven ben
Jij, die weet hoe je onderhuids…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 nu de stilte langzaam om hun namen daalt…
dwaalt mijn hart
ze gaat herwaarts, naar een tijd
waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 vleugels zijn nog rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar nectar struinen
fladder zo mijn leven door
vervlieg de dagen die mij resten
heb geen nest hooguit een blad…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Tijdspanne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Ik liet de gebouwen,
de musea, het eten,
de oude mensen, de valleien,
de rivieren en de glinstering op het water
zien waartussen hij ook allemaal was geweest
toen ik daar met hem
in gedachten communiceerde
En hij keek af en toe,
al append,
naar de bladen
die ik omsloeg
Ja, mooi land, zei hij,
kun je goed parapenten.…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
620 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Er willen zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Beleef het leven hoewel
beschreven als een blad dat opstijgt
met het juiste gevoel.…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar nectar struinen
ik fladder zo mijn leven door
vervlieg de dagen die mij resten
heb geen nest hooguit een blad…
Wending
gedicht
1.7 met 3 stemmen
3.960 Laat mij vruchtbaar zijn, muze
zodat mijn woorden kunnen bloeien
op de akker van het klaar liggend blad.
Laat mij bundelen voor de lezer
zodat ook zij wordt losgewoeld.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Toeval bracht jou hier
en mij, ik kijk en zet een stap
dichterbij om je aan te raken
huid en haar, het fluweel
van je blad: wat voel jij
wanneer ik jou streel?
Mijn warmte zoals ik
de jouwe? De zon
in mij?…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 ze waren aanwezig, meer
in aantal dan het gezwam
van onderling bakkeleien
wie nu de mooiste kleuren droeg
of het groenste blad
ja, de viooltjes spraken vannacht
de huiskamer vol met eennachts
spreuken en onderlinge verwensingen
anderzijds werden ze aan schouder
gedragen en van snaar tot snaar
ontheven van een spectaculair
melodieus ontheven…
Vallen in woordenstromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Tik al die onbeschreven bladen vol.
Gun uw uitgever uw beste sellers.
Geef zelf uw allerbeste boekjes uit.
Voor de hoogste eer of voor de lol.
Dichters! Val toch niet in slaap.
Drink nooit van woordenstromen.
Val niet in uw eigen woordenval.…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
´Een roos in de regen´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.407 Een roos in de regen die de druppel op het blad liet overlopen.
Een symbool van hoop en liefde die de pijn en het verdriet kon doorbreken.
Een roos in de regen die haar kleur en geur behield.
Een teken van kracht en schoonheid die de duisternis weerstond.
Een roos in de regen die haar doornen niet verloor.…